ENZapisz się
Hiszpańscy żołnierze chwytający inkaskiego władcę Atahualpę pod Cajamarcą

Bitwa pod Cajamarcą 1532: 168 ludzi chwyta imperium

Hiszpański podbój Inków · 1532 · Hiszpańscy konkwistadorzy kontra Imperium Inków · ~9 min czytania · Aktualizacja: listopad 2026

Najbliższa rocznica: 16 listopada 2026, 494. rocznica 16 listopada w historii ›

Juan Lepiani, lata 20. XX wieku, przez Wikimedia Commons, domena publiczna.

W skrócie

Zwycięża Hiszpania, przegrywa Imperium Inków.

Data
16 listopada 1532, około pół godziny po zachodzie słońca
Miejsce
Cajamarca, Peru
Epoka
Hiszpański podbój Inków
Hiszpania (konkwistadorzy)Francisco PizarroZwycięstwo
Imperium InkówAtahualpaPorażka

W liczbach

Hiszpańscy konkwistadorzy
Strona
Inkowie (na placu)
Siły
Hiszpania (konkwistadorzy): od 164 do 177
(od 62 do 67 konnych)1
Imperium Inków: 5000 do 6000
świty, w większości bez broni

Siły na placu. Większa armia Inków nie weszła do walki.

Straty
Hiszpania (konkwistadorzy):
Brak zabitych. Pizarro zraniony w rękę
Imperium Inków:
od 2000 (Xerez) do 10 000 (potomek Inków cytowany przez Prescotta). Władca pojmany

Główna armia Atahualpy, którą Xerez szacował na 30 000 do 40 000 ludzi, obozowała o milę drogi i nie weszła do walki.

co najmniej 28 : 1stosunek siłImperium Inków : Hiszpania
Rozstrzygnięcie
Decydujące zwycięstwo Hiszpanów, Atahualpa pojmany
W skrócie

Co wydarzyło się w bitwie pod Cajamarcą?

Bitwę pod Cajamarcą 16 listopada 1532 roku wygrali Hiszpanie: niespełna dwustu konkwistadorów Francisca Pizarra urządziło zasadzkę na inkaskiego władcę Atahualpę na placu w Cajamarce, w górach północnego Peru. W około pół godziny zabili tysiące jego nieuzbrojonych ludzi i pojmali go żywego, co zapoczątkowało hiszpański podbój Peru.2

16 listopada 1532 roku, w górskim mieście Cajamarca, niewielki oddział hiszpańskich awanturników pod wodzą Francisca Pizarra urządził zasadzkę na inkaskiego władcę Atahualpę w samym sercu jego państwa, gdy o milę drogi obozowała armia licząca dziesiątki tysięcy ludzi. W krótkim, gwałtownym ataku zabili tysiące jego ludzi, a samego władcę pojmali żywego.3

Kto wygrał bitwę pod Cajamarcą i dlaczego?

Wygrali Hiszpanie. Atahualpa, zwycięzca wojny domowej, pewny, że obcych jest niewielu i że się boją, wszedł w przygotowaną pułapkę ze świtą, która nie miała prawie żadnej broni. Strzały, trąbki i szarżujące konie, z którymi jego ludzie nigdy się nie zetknęli, wywołały panikę, a pojmanie władcy pozbawiło jego armię rozkazów.4

Imperium po wojnie domowej

Państwo Inków, do którego wkroczył Pizarro, rozciągało się wzdłuż Andów od Quito po Cuzco i dalej, ale właśnie rozdarła je wojna domowa. Po śmierci władcy Huayny Capaca o tron walczyli jego synowie Huáscar i Atahualpa. Wodzowie Atahualpy rozbili armie Huáscara, zajęli stolicę, Cuzco, i wzięli Huáscara do niewoli. Wiadomość dotarła do Atahualpy w północnych górach, gdy Hiszpanie byli już w drodze w głąb kraju.5

Pizarro odbywał trzecią wyprawę do Peru. W 1532 roku założył w pobliżu wybrzeża miasto San Miguel, zostawił w nim osadników i ruszył w głąb lądu. Prescott liczy 177 ludzi, w tym 67 jeźdźców, podczas przeglądu pięć dni drogi od San Miguel. Gdy dziewięciu zawróciło do San Miguel, sekretarz Pizarra Francisco de Xerez naliczył 62 jeźdźców i 102 piechurów, razem 164 ludzi, z około dwudziestoma kusznikami i kilkoma małymi działami.6

Marsz do Cajamarki

W drodze przychodzili i odchodzili posłowie Atahualpy z darami i słowami powitania, a Pizarro odpowiadał przyjaźnie i maszerował dalej. Xerez zapisał, że Hiszpanie weszli do Cajamarki w piątek 15 listopada 1532 roku, w porze nieszporów. Miasto opuszczono przed ich przybyciem. Atahualpa obozował o milę drogi, przy gorących źródłach, a jego namioty pokrywały równinę.7

Ciemna mapa lokalizacyjna ze złotą gwiazdką w świecącym kółku, która wskazuje przybliżone miejsce bitwy: Bitwa pod Cajamarcą, z wybrzeżami, rzekami i jeziorami regionu oraz małą wkładką z mapą świata, na której zaznaczono ten obszar
Bitwa pod Cajamarcą: gwiazdka wskazuje przybliżone miejsce bitwy, a wkładka pokazuje ten obszar na mapie świata. Mapa wykonana do tego artykułu na podstawie danych Natural Earth, bez współczesnych granic. Mapa lokalizacji: © Echoes of Battle (dane: Natural Earth, domena publiczna)

Tego wieczoru Pizarro wysłał do obozu Hernanda de Soto i swego brata Hernanda Pizarra z kilkoma jeźdźcami. Zastali Atahualpę siedzącego wśród swoich panów. Zgodził się przybyć nazajutrz do Cajamarki na spotkanie z gubernatorem. Posłowie wrócili pod wrażeniem wielkości i porządku jego armii.8

Dwóch wodzów, dwie decyzje

Pizarro postanowił pojmać władcę. Ukrył ludzi w długich halach wokół wielkiego placu Cajamarki, których liczne szerokie drzwi pozwalały jeźdźcom wypaść wprost na plac. Xerez opisuje trzy oddziały jazdy, Pedro Pizarro dwa, pod Hernandem Pizarrem i Hernandem de Soto. Pedro de Candia z małym działem i kilkoma ludźmi z trąbkami zajął niewielki fort przy placu. Na sygnał miały odezwać się działo i trąbki, a wszyscy mieli uderzyć naraz. Atahualpę należało pojmać żywego.9

Hiszpanie się bali. Pizarro chodził od hali do hali i mówił, by uczynili ze swoich serc twierdze, bo na każdego chrześcijanina przypada pięciuset Indian. Pedro Pizarro, który tam był, słyszał, że wielu ze strachu bezwiednie oddało mocz, a do uprzęży koni przywiązano dzwonki, żeby szarża była głośniejsza.10

Atahualpa wybrał odwrotnie. Większość dnia spędził w obozie i ruszył dopiero późnym popołudniem, zostawiając uzbrojone oddziały z tyłu. Hernando Pizarro pisze, że przyprowadził pięć lub sześć tysięcy ludzi bez broni, jeśli nie liczyć małych oszczepów i proc ukrytych pod tunikami. Szpiedzy donieśli mu, że Hiszpanie kulą się w halach, a później sam mówił, że jego wodzowie kazali mu ich lekceważyć.11

Stal przeciw procom

Obie strony różniły się nie tylko liczebnością, ale i rodzajem uzbrojenia. Hiszpanie mieli stalowe miecze i zbroje, konie, kilka małych dział i kusze: Xerez podaje dwudziestu kuszników, a Prescott liczy w całym oddziale ponadto tylko trzech arkebuzerów. Wojownicy Inków walczyli procami, które według Xereza tworzyły pierwszą linię ich armii, za nimi szli ludzie z maczugami i toporami, a nosili pikowane bawełniane kaftany. Świta, która weszła na plac, miała według Hernanda Pizarra tylko małe proce i oszczepy ukryte pod tunikami.12

Pułapka na placu

Pochód wypełnił plac krótko przed zachodem słońca. Na przedzie szli ludzie zamiatający drogę oraz oddziały śpiewające i tańczące w szachownicowych liberiach. Potem Atahualpa w lektyce pokrytej piórami i płytkami ze złota i srebra, niesionej wysoko przez jego panów, a za nim w drugiej lektyce pan Chinchy. Nie było widać ani jednego Hiszpana.13

Pizarro wysłał naprzód dominikanina Vicentego de Valverde z tłumaczem. Valverde powiedział Atahualpie, że przychodzi nauczać rzeczy Bożych, i podał mu swoją księgę. Atahualpa wziął ją, początkowo nie umiał jej otworzyć, po czym rzucił ją na ziemię i oświadczył, że nie ruszy się z miejsca, dopóki Hiszpanie nie zwrócą wszystkiego, co zabrali w drodze.14

Rysunek piórkiem przedstawiający władcę Inków na tronie w otoczeniu świty, naprzeciw Hiszpanów i zakonnika
Atahualpa na tronie w Cajamarce naprzeciw Pizarra i dominikanina Vicentego de Valverde, rysunek andyjskiego kronikarza Felipe Guamana Pomy de Ayala, około 1615 roku. Domena publiczna
Niespełna dwustu ludzi weszło w imperium i wyszło, trzymając jego władcę.

Valverde wrócił do Pizarra, a Pizarro dał sygnał. Działo Candii wystrzeliło, zagrały trąbki, a jeźdźcy z okrzykiem „Santiago” wypadli z hal, dzwoniąc dzwonkami przy uprzęży. Tłum ogarnęła panika. Tylu ludzi naparło na mur placu, że runął jego długi odcinek, a jeźdźcy tratowali uciekających przez równinę.15

Pojmanie władcy

Pizarro z kilkoma pieszymi przedarł się do lektyki i chwycił Atahualpę za ramię, ale nie mógł ściągnąć go z takiej wysokości. Hiszpanie zabijali tragarzy, a na ich miejsce natychmiast wchodzili inni i podtrzymywali lektykę. Jeden z Hiszpanów zamierzył się na Atahualpę nożem. Pizarro powstrzymał cios i został zraniony w rękę. Wtedy siedmiu czy ośmiu ludzi przewróciło lektykę, a Atahualpę wywleczono i odprowadzono pod strażą do kwatery Pizarra. Pana Chinchy zabito w jego lektyce.16

Wieczorem Pizarro kazał przebrać jeńca w świeże szaty, posadził go przy własnym stole i dał mu łoże w izbie, w której sam spał, pod strażą pilnującą go dniem i nocą. Atahualpa, jak podaje Xerez, mówił, że jego wodzowie oszukali go, lekceważąc Hiszpanów.17

Ilu Inków zabili Hiszpanie pod Cajamarcą?

Około 2000 według sekretarza Pizarra, Francisca de Xereza, który zapisał, że na placu i na równinie leżało dwa tysiące zabitych, nie licząc rannych. Prescott podaje, że pewien potomek Inków podniósł tę liczbę do 10 000, i uznał, że prawda leży gdzieś pośrodku. Nie zginął żaden Hiszpan: Xerez pisze, że żaden Indianin nie podniósł na nich broni, a Hernando Pizarro, że Indian pobito bez niebezpieczeństwa dla jakiegokolwiek chrześcijanina.18

Liczba Xereza to zgrubny szacunek, a nie rachunek. Sam przyznaje, że zabitych wokół lektyki Atahualpy było tylu, że nikt ich nie liczył. Byli wśród nich tragarze lektyki, panowie i doradcy niesieni w innych lektykach oraz miejscowy wódz Cajamarki. Rzeź trwała krótko: według Xereza walka zajęła tylko około pół godziny, bo zaczęła się już po zachodzie słońca, i także Prescott podaje niewiele ponad pół godziny.19

Podana przez Xereza liczebność wojska, które wyszło z Atahualpą, 30 000 ludzi, a według rachunku niektórych weteranów ponad 40 000, znacznie przewyższa pięć czy sześć tysięcy, które Hernando Pizarro podaje dla świty wchodzącej na plac, i należy ją traktować jako szacunek całej armii.20

Jedyna odnotowana hiszpańska rana jest wymowna. Pizarro został zraniony, gdy osłaniał Atahualpę przed własnymi ludźmi. Hernando Pizarro i Pedro Pizarro zgodnie piszą, że cios zadał nóż Hiszpana. Konkwistadorzy potrzebowali żywego władcy.21

Nie zginął żaden Hiszpan. Jedyną odnotowaną ranę odniósł sam Pizarro, gdy osłaniał swojego jeńca.

Poranek po rzezi: dlaczego armia Inków nie uderzyła

Tej nocy hiszpańscy jeźdźcy ścigali uciekinierów aż do miejsca, gdzie stały uzbrojone oddziały Atahualpy, i nie napotkali żadnego oporu. Następnego ranka Pizarro wysłał kapitana z trzydziestoma jeźdźcami, by przeczesał równinę i połamał broń Indian, a jeńców zmuszono do wynoszenia zabitych z placu.22

W obozie zdobyto złote i srebrne naczynia, tkaniny i stada lam. Dwaj naoczni świadkowie różnią się co do łupu: Xerez wymienia 80 000 pesos, 7000 marek srebra i czternaście szmaragdów, a Hernando Pizarro 40 000 castellanos i cztery lub pięć tysięcy marek srebra. Część Hiszpanów domagała się, by jeńców wojowników zabić albo obciąć im ręce. Pizarro odmówił, zatrzymał tych, których Hiszpanie chcieli mieć za służbę, a resztę odesłał do ich prowincji.23

Obraz przedstawiający hiszpańskich żołnierzy ściągających cesarza Inków z lektyki wśród przerażonego tłumu
Pizarro chwytający Inkę Peru, obraz Johna Everetta Millaisa z 1846 roku, dziś w Victoria and Albert Museum. Domena publiczna

Okup i utracone imperium

Atahualpa zaofiarował za wolność złoto: tyle, by wypełnić komnatę do białej linii na wysokości, do której sięga człowiek, a srebra dwa razy tyle, w ciągu dwóch miesięcy. Xerez podaje wymiary komnaty jako dwadzieścia dwie na siedemnaście stóp, Hernando Pizarro jako siedemnaście lub osiemnaście stóp szerokości i trzydzieści pięć długości. W następnych miesiącach złoto i srebro płynęło do Cajamarki z całego państwa.24

Skarb przetopiono i podzielono w 1533 roku. Oficjalna lista podziału pokazuje, że większość jeźdźców dostała po 8880 pesos w złocie i 362 marki srebra, a piechurzy mniej więcej o połowę mniej, 4440 pesos i około 180 marek, przy znacznie większych udziałach Pizarra, jego braci i Hernanda de Soto. Prescott podaje te same liczby z tej samej listy.25

Uwięziony władca nadal rządził przez swoich wodzów. Gdy Huáscar, trzymany przez nich w niewoli, chełpił się, że da Hiszpanom więcej złota niż brat, Atahualpa kazał go zabić. W 1533 roku Pizarro i jego oficerowie, zaniepokojeni pogłoskami o armii Inków zbierającej się, by go uwolnić, skazali Atahualpę na śmierć. Przyjął chrzest, by uniknąć stosu, i zamiast tego został uduszony na placu w Cajamarce.26

Rysunek piórkiem przedstawiający uwięzionego władcę Inków siedzącego w kamiennej izbie ze strażnikiem
Atahualpa w niewoli u Hiszpanów, kolejny rysunek Guamana Pomy de Ayala z jego kroniki z około 1615 roku. Domena publiczna

Z Cajamarki do Cuzco

Pizarro nie pozostał długo sam. W grudniu 1532 roku nadeszła wiadomość, że do wybrzeża dotarły statki z około 150 Hiszpanami i 84 końmi, w większości pod wodzą wspólnika Pizarra, Diega de Almagro, który dołączył do niego w Cajamarce. Po śmierci Atahualpy Hiszpanie ruszyli na południe królewskim gościńcem, staczając po drodze kilka potyczek z wodzami władcy. Najsłynniejszego z nich, Chalcuchimę, stracono w pobliżu Cuzco. 15 listopada 1533 roku, dokładnie rok po tym, jak wjechali do Cajamarki, weszli do stolicy Inków.27

Gdy ich władca najpierw trafił do niewoli, a potem zginął, a państwo już wcześniej rozdarła wojna domowa, Inkowie nie zdołali na czas zorganizować skutecznego oporu. Cajamarca pokazuje, jak garstka ludzi, wykorzystując wstrząs, zaskoczenie i nieznaną broń, mogła w jeden wieczór obalić wielkie państwo, podczas gdy Cortés w Meksyku potrzebował długiego oblężenia Tenochtitlan.28

Sprawdź się w quizie o bitwach epoki nowożytnej albo zagraj w Bitwę dnia.

Najczęstsze pytania

Kiedy i gdzie stoczono bitwę pod Cajamarcą?

Rozegrała się 16 listopada 1532 roku na głównym placu Cajamarki, w górach północnego Peru, podczas hiszpańskiego podboju państwa Inków.

Kto wygrał bitwę pod Cajamarcą?

Hiszpanie pod wodzą Francisca Pizarra. Urządzili zasadzkę na w większości nieuzbrojoną świtę Atahualpy, zabili tysiące ludzi i pojmali władcę, sami nie tracąc nikogo.

Ilu było Hiszpanów?

Niespełna dwustu. Prescott liczy 177 ludzi, w tym 67 jeźdźców, podczas przeglądu na początku marszu. Sekretarz Pizarra Francisco de Xerez naliczył 62 jeźdźców i 102 piechurów, razem 164, gdy dziewięciu zawróciło. Mieli kilka małych dział.

Czy to naprawdę była bitwa?

Była to raczej zasadzka i rzeź niż bitwa. Atahualpa wkroczył na plac z kilkoma tysiącami w większości nieuzbrojonej świty. Hiszpanie zaatakowali znienacka, zabili tysiące ludzi i pojmali władcę, sami nie tracąc nikogo.

Dlaczego tak niewielu Hiszpanów zwyciężyło?

Zadecydowały zaskoczenie, groza jazdy, wystrzały i trąbki przeciw tłumowi w większości nieuzbrojonemu i nieprzygotowanemu oraz wstrząs wywołany pojmaniem władcy. Armia Inków obozująca w pobliżu została bez rozkazów.

Co stało się z Atahualpą?

Za uwolnienie obiecał komnatę pełną złota i dwa razy tyle srebra, ale Hiszpanie skazali go na śmierć w 1533 roku. Przyjął chrzest i został uduszony zamiast spalony.

Ilu Inków zabili Hiszpanie 16 listopada 1532 roku?

Około 2000 według sekretarza Pizarra, Francisca de Xereza, który podał tę liczbę zabitych na placu i na równinie. Prescott podaje, że pewien potomek Inków oceniał liczbę zabitych na 10 000.

Jak długo trwał atak w Cajamarce?

Według Xereza około pół godziny. Zaczął się po zachodzie słońca, a pościg przerwała noc.

Czy pod Cajamarcą zginął jakiś Hiszpan?

Nie. Naoczni świadkowie nie odnotowują żadnego zabitego. Francisco Pizarro został zraniony w rękę przez jednego z własnych ludzi, gdy osłaniał Atahualpę, którego trzeba było pojmać żywego.

Przypisy

Numer w tekście odsyła do przypisu. Przypis wskazuje prace, na których opiera się dany akapit, a ich pełne opisy są w części Źródła.

  1. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. William H. Prescott, History of the Conquest of Peru. ↩
  2. Hernando Pizarro, Reports on the Discovery of Peru. Pedro Pizarro, Relation of the Discovery and Conquest of the Kingdoms of Peru. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. ↩
  3. Hernando Pizarro, Reports on the Discovery of Peru. Pedro Pizarro, Relation of the Discovery and Conquest of the Kingdoms of Peru. William H. Prescott, History of the Conquest of Peru. ↩
  4. Hernando Pizarro, Reports on the Discovery of Peru. Pedro Pizarro, Relation of the Discovery and Conquest of the Kingdoms of Peru. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. ↩
  5. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. Pedro Pizarro, Relation of the Discovery and Conquest of the Kingdoms of Peru. William H. Prescott, History of the Conquest of Peru. ↩
  6. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. William H. Prescott, History of the Conquest of Peru. ↩
  7. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. Hernando Pizarro, Reports on the Discovery of Peru. ↩
  8. Hernando Pizarro, Reports on the Discovery of Peru. Pedro Pizarro, Relation of the Discovery and Conquest of the Kingdoms of Peru. ↩
  9. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. Pedro Pizarro, Relation of the Discovery and Conquest of the Kingdoms of Peru. ↩
  10. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. Pedro Pizarro, Relation of the Discovery and Conquest of the Kingdoms of Peru. ↩
  11. Hernando Pizarro, Reports on the Discovery of Peru. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. Pedro Pizarro, Relation of the Discovery and Conquest of the Kingdoms of Peru. ↩
  12. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. William H. Prescott, History of the Conquest of Peru. Hernando Pizarro, Reports on the Discovery of Peru. ↩
  13. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. Pedro Pizarro, Relation of the Discovery and Conquest of the Kingdoms of Peru. Hernando Pizarro, Reports on the Discovery of Peru. ↩
  14. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. Pedro Pizarro, Relation of the Discovery and Conquest of the Kingdoms of Peru. Hernando Pizarro, Reports on the Discovery of Peru. ↩
  15. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. Pedro Pizarro, Relation of the Discovery and Conquest of the Kingdoms of Peru. Hernando Pizarro, Reports on the Discovery of Peru. ↩
  16. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. Pedro Pizarro, Relation of the Discovery and Conquest of the Kingdoms of Peru. Hernando Pizarro, Reports on the Discovery of Peru. ↩
  17. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. Pedro Pizarro, Relation of the Discovery and Conquest of the Kingdoms of Peru. ↩
  18. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. William H. Prescott, History of the Conquest of Peru. Hernando Pizarro, Reports on the Discovery of Peru. ↩
  19. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. William H. Prescott, History of the Conquest of Peru. ↩
  20. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. Hernando Pizarro, Reports on the Discovery of Peru. ↩
  21. Hernando Pizarro, Reports on the Discovery of Peru. Pedro Pizarro, Relation of the Discovery and Conquest of the Kingdoms of Peru. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. ↩
  22. Hernando Pizarro, Reports on the Discovery of Peru. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. ↩
  23. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. Hernando Pizarro, Reports on the Discovery of Peru. ↩
  24. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. Hernando Pizarro, Reports on the Discovery of Peru. ↩
  25. Raport o podziale okupu za Atahualpę, Reports on the Discovery of Peru. William H. Prescott, History of the Conquest of Peru. ↩
  26. Pedro Pizarro, Relation of the Discovery and Conquest of the Kingdoms of Peru. William H. Prescott, History of the Conquest of Peru. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. ↩
  27. Francisco de Xerez, Report of Francisco de Xeres, Secretary to Francisco Pizarro. William H. Prescott, History of the Conquest of Peru. Pedro Pizarro, Relation of the Discovery and Conquest of the Kingdoms of Peru. ↩
  28. William H. Prescott, History of the Conquest of Peru. Pedro Pizarro, Relation of the Discovery and Conquest of the Kingdoms of Peru. ↩

Źródła

Bitwy, które zmieniły świat

Punkty zwrotne dziejów

Maraton, Gaugamela, Kanny, Konstantynopol, Waterloo, Stalingrad: dni, w których świat zmienił kurs.

Ten sam wybór dla każdego czytelnika · dlaczego? ·

Przeżyj tę bitwę

Echoes of Battle ożywia wielkie bitwy historii narracją na prawdziwej mapie. Zapisz się poniżej na newsletter z nowymi opowieściami o bitwach, a w dniu premiery wyślemy Ci meldunek na skrzynkę.