29 lutego zdarza się tylko w latach przestępnych, a rok 1944 był właśnie takim rokiem. Tego dnia około tysiąca żołnierzy amerykańskiej 1. Dywizji Kawalerii wylądowało na Los Negros w archipelagu Wysp Admiralicji, na północny wschód od Nowej Gwinei. Generał Douglas MacArthur zaryzykował: lotnicy meldowali, że wyspy są niemal puste, więc niewielki oddział miał sprawdzić obronę i albo zostać, albo wrócić na okręty. Japońska załoga okazała się kilkakrotnie liczniejsza od desantu, ale kawalerzyści się utrzymali. W ciągu kilku tygodni Wyspy Admiralicji przeszły w ręce Amerykanów, a Rabaul, wielka japońska baza na południowym Pacyfiku, został odcięty.
Zakład o puste wyspy
Wyspy Admiralicji leżą około 200 mil na północny wschód od Nowej Gwinei. Ich lotniska i rozległe kotwicowisko Seeadler Harbour czyniły z nich ważny etap alianckiego planu, by Rabaul odizolować, a nie szturmować. W lutym 1944 roku lotnicy alianccy nie zauważyli ognia przeciwlotniczego ani żadnego ruchu i część z nich uznała, że Japończycy się wycofali. Według oficjalnej historii armii USA japoński dowódca, pułkownik Yoshio Ezaki, w rzeczywistości zakazał swoim ludziom strzelać i poruszać się za dnia, by ukryć pozycje.1
MacArthur postanowił działać natychmiast. 24 lutego nakazał rozpoznanie walką: jeśli wyspy będą puste, zostaną zajęte, a jeśli nieprzyjaciel okaże się zbyt silny, oddział zostanie ewakuowany. Wywiad MacArthura nie zgadzał się z lotnikami i szacował japońską załogę na około 4000 ludzi. Siły desantowe, około 1000 żołnierzy pod dowództwem generała brygady Williama C. Chase'a, oparte na 2. Szwadronie 5. Pułku Kawalerii, popłynęły na szybkich transportowcach i niszczycielach. MacArthur i wiceadmirał Thomas C. Kinkaid płynęli z nimi na krążowniku Phoenix, by decyzję podjąć na miejscu.2
Do zatoki Hyane
Zamiast oczywistego celu, czyli Seeadler Harbour, zespół skierował się do zatoki Hyane na wschodnim wybrzeżu Los Negros, tuż obok lotniska Momote. Wejście do niej było tak wąskie, że Japończycy nie spodziewali się tam desantu i większość ich wojsk broniła innych plaż. Niebo było zachmurzone, co ograniczyło zaplanowane naloty.3
Pierwsza fala dotarła do brzegu o 8.17 bez strat. Potem japońskie karabiny maszynowe po obu stronach wejścia do zatoki otworzyły ogień do kolejnych łodzi i niszczyciele musiały je uciszyć, zanim mogły wejść następne fale. Na lądzie kawalerzyści szybko opanowali lotnisko Momote. Do końca dnia zginęło dwóch z nich, a trzech zostało rannych.4
Decyzja MacArthura
Po południu MacArthur i Kinkaid zeszli na ląd. MacArthur obszedł linie i polecił Chase'owi utrzymać lotnisko do przybycia posiłków. Według oficjalnej historii odznaczył też Krzyżem za Wybitną Służbę porucznika Marvina J. Henshawa, który w pierwszej fali poprowadził swój pluton przez plażę. Wieczorem krążowniki i większość niszczycieli odpłynęły, zostawiając do wsparcia oddziałów na lądzie niszczyciele Bush i Stockton.5
Chase ściągnął ludzi do ciasnego obwodu obrony. Przez kilka nocy Japończycy atakowali go raz po raz, a najsilniejsze natarcie, w nocy z 3 na 4 marca, kosztowało Amerykanów 61 zabitych i 244 rannych, w tym marynarzy-budowlańców (Seabees) z 40. Batalionu Budowlanego Marynarki. Obrona wytrzymała. Napłynęły posiłki, przybyła reszta 1. Dywizji Kawalerii, a 15 marca kawaleria wylądowała na Manus, największej wyspie archipelagu.6
Koniec wojny dla Rabaulu
Kampanię oficjalnie zakończono 18 maja 1944 roku. Według oficjalnej historii 1. Dywizja Kawalerii straciła 326 zabitych, 1189 rannych i 4 zaginionych, a pochowała 3280 Japończyków i wzięła do niewoli 75. Generał Walter Krueger szacował, że Japończycy usunęli ciała kolejnych 1100 poległych.7
Zdobycie Wysp Admiralicji pomogło odizolować Rabaul. Pod koniec marca 1944 roku, jak podsumowuje oficjalna historia, Rabaul był już bezsilny, a około 100 000 japońskich żołnierzy w regionie zostało ominiętych. Seeadler Harbour stał się jedną z największych baz morskich aliantów na Pacyfiku i punktem wyjścia do dalszych kampanii 1944 roku. Rolę MacArthura opisujemy w portrecie Douglasa MacArthura, a szerszy obraz wojny w artykule o dowódcach wojny na Pacyfiku.8
