25 czerwca 1876 roku nad rzeką Little Bighorn w Montanie ogromna wioska Lakotów, północnych Czejenów i Arapaho, natchniona przez Siedzącego Byka i prowadzona w boju przez Szalonego Konia oraz innych, zniszczyła pięć kompanii amerykańskiej 7. Kawalerii i zabiła jej dowódcę, podpułkownika George'a Armstronga Custera. Ostatnia walka Custera była najsłynniejszym zwycięstwem Indian w wojnach prerii, choć przyspieszyła samą klęskę tych narodów.
To najsłynniejsza klęska w dziejach armii Stanów Zjednoczonych i jedno z największych zwycięstw, jakie Indianie odnieśli w obronie swojej ziemi. W upalne czerwcowe popołudnie w Montanie pułk kawalerii zjechał ku największemu zgromadzeniu wojowników prerii, jakie ktoś pamiętał, i w większości już nie wrócił.
Wielka wojna Siuksów
W 1876 roku Stany Zjednoczone dążyły do zmuszenia Lakotów i ich sojuszników do przejścia do rezerwatów i otwarcia ich ziem, w tym świętych Gór Czarnych, dla poszukiwaczy złota1. Tysiące Lakotów, północnych Czejenów i Arapaho zgromadziły się zamiast tego na preriach pod duchowym przywództwem Siedzącego Byka, który miał wizję żołnierzy spadających do obozu1. Armia wysłała kolumny, by ich spędzić, wśród nich 7. Kawalerię pod wodzą George'a Armstronga Custera.
Custer dzieli siły
25 czerwca Custer natrafił na ogromną wioskę nad Little Bighorn, znacznie większą, niż się spodziewał. Obawiając się, że ludzie się rozproszą, uderzył od razu1, dzieląc pułk na trzy części. Gdy ludzi majora Reno odrzucono za rzekę, Custer poprowadził pięć kompanii, około dwustu ludzi1, wzdłuż urwisk, by uderzyć na wioskę od skrzydła, i stracił kontakt z resztą pułku.
Ostatnia walka
Batalion Custera napotkał wojowników w przeważającej liczbie, prowadzonych w boju przez Szalonego Konia i innych, którzy przeszli rzekę i osaczyli rozciągnięte kompanie. Zepchnięci na grzbiety wzgórz, kawalerzyści byli wybijani pozycja po pozycji. Custer i każdy żołnierz jego bezpośredniego dowództwa zginęli1. Ocaleni z oddziałów Reno i Benteena bronili się na pobliskim wzgórzu1, aż wioska ruszyła dalej.
Zwycięstwo, które przyspieszyło klęskę
Little Bighorn było oszałamiającym triumfem, ale rozwścieczyło i wstrząsnęło Stanami Zjednoczonymi, przychodząc w roku ich stulecia3. Armia wlała na prerie posiłki i w ciągu roku wielka wioska się rozproszyła, Szalony Koń się poddał, a Siedzący Byk zbiegł do Kanady4. Zwycięstwo, które zniszczyło Custera, pomogło przypieczętować koniec wolnego życia narodów prerii.