13 czerwca 1944 roku, tydzień po lądowaniu w Normandii, brytyjska 7. Dywizja Pancerna ruszyła na Villers-Bocage. Jej czołową kolumnę zaatakowały w zasadzce czołgi Tiger w pobliżu Punktu 213, a Brytyjczycy po mniej więcej dobie walk wycofali się z miasta.
Zasadzka na Punkcie 213
Według HistoryOfWar.org natarcie na miasto prowadziły czołgi 4th County of London Yeomanry (Sharpshooters) z 22. Brygady Pancernej, wspierane przez piechotę zmotoryzowaną ze 131. Brygady. Michael Wittmann uderzył najpierw z czterema Tigerami i jednym Panzerem IV, a później otrzymał piętnaście Panzerów IV, wspieranych przez kolejną kompanię Tigerów i Dywizję Pancerną Lehr, by oczyścić miasto. Brytyjczycy stracili około 20 Cromwelli, cztery Shermany Firefly, trzy Stuarty i inne wozy pancerne, 62 zabitych i 100 jeńców; Niemcy stracili kilka Tigerów, pierwszych utraconych w Normandii.1
Szczegóły są sporne, po części dlatego, że szybko zajęła się nimi propaganda obu stron, a Niemcy starali się przypisać Wittmannowi jak największe zasługi.2
Stracona szansa
Natarcie było częścią operacji Perch, pierwszej dużej próby zdobycia Caen po D-Day. Według Johna Rickarda brytyjski atak był bardzo bliski sukcesu, ale początkowe sukcesy Wittmanna odebrały mu cały impet, a 14 czerwca brytyjskie czołgi musiały cofnąć się o kolejne pięć mil.3
Także tego dnia
- 1665: Bitwa morska pod Lowestoft. W czasie drugiej wojny angielsko-holenderskiej wielka flota van Wassenaera zaatakowała równie silną flotę angielską księcia Yorku u wybrzeży Lowestoft.
