3 grudnia 1800 roku francuska armia generała Jeana Victora Moreau rozgromiła armię austriacko-bawarską arcyksięcia Jana pod Hohenlinden, na wschód od Monachium. Austriacy przedzierali się przez zasypany śniegiem las w przekonaniu, że Francuzi się cofają, natknęli się na linię Moreau i zostali zaatakowani w skrzydło przez dywizję generała Antoine'a Richepanse'a. Trzy tygodnie później Austria poprosiła o rozejm.
Wojna wraca do Bawarii
Po zwycięstwie Bonapartego pod Marengo w czerwcu 1800 roku rozejm wstrzymał walki w Niemczech, a Moreau, który zdążył już zająć Monachium, przez kolejne miesiące czekał, a rozejm raz po raz przedłużano. Gdy rozmowy upadły i pod koniec roku wojna wróciła, arcyksiążę Jan przeszedł do natarcia w kierunku Monachium.1
Na wschód od miasta rozciągał się szeroki zalesiony płaskowyż wokół wsi Hohenlinden, około 34 kilometrów od Monachium. Moreau rozstawił wojska na tym płaskowyżu, w poprzek drogi biegnącej przez Hohenlinden na wschód, ku Haag i Wiedniowi. Austriacy, pewni, że ścigają pobitego przeciwnika, wprowadzili kolumny w las; główna kolumna szła jedyną utwardzoną drogą. Serwis Napoleon & Empire opisuje warunki jako fatalne: rozjeżdżone drogi, błotniste ścieżki i zamiecie śnieżne.2
Pułapka w lesie
Gdy kolumny austriackie wychodziły spomiędzy drzew, trafiały na linię francuską, a ich natarcie czołowe się załamało. Według historyka Jamesa K. Kieswettera, piszącego dla EBSCO, Jan sądził, że wygrywa, i rzucił główne siły na centrum, gdzie zatrzymały je dywizje Michela Neya i Emmanuela Grouchy'ego; francuscy żołnierze kryli się w lesie i zaroślach, a nawet strzelali z drzew.3
Tymczasem dywizja Richepanse'a obeszła przez las skrzydło i tyły Austriaków. Kieswetter nazywa to natarcie improwizowanym i przypisuje mu rozbicie dwóch austriackich kolumn na lewym skrzydle. Biografia Moreau w serwisie Napoleon & Empire także przyznaje Richepanse'owi część zasługi za zwycięstwo. Wzięci w dwa ognie Austriacy zostali zepchnięci z powrotem w las i poszli w rozsypkę.4
Sporne liczby
Liczby bardzo się różnią. Napoleon & Empire podaje 53 795 Francuzów wobec 60 261 Austriaków i Bawarczyków na polu bitwy. Kieswetter podaje 100 tysięcy Francuzów wobec 111 tysięcy Austriaków, czyli stan obu armii w całości, a straty szacuje na około 18 tysięcy po stronie austriackiej i około 5 tysięcy po francuskiej; zauważa, że był to najniższy odsetek strat francuskich w jakiejkolwiek wielkiej bitwie tej epoki.5
Pod bramy Wiednia
Między Moreau a Wiedniem nie było już żadnej liczącej się armii austriackiej. Francuzi ścigali przeciwnika przez trzy tygodnie, pokonując około 300 kilometrów, i zatrzymali się dopiero w pobliżu austriackiej stolicy. 25 grudnia 1800 roku Austria podpisała rozejm w Steyr, a 9 lutego 1801 roku pokój w Lunéville zakończył wojnę z II koalicją i uznał francuskie panowanie na lewym brzegu Renu.6
Moreau nie cieszył się długo sławą. Według Napoleon & Empire w 1804 roku stanął przed sądem w sprawie rojalistycznego spisku Pichegru i Cadoudala, trafił na wygnanie do Stanów Zjednoczonych, a w 1813 roku wrócił do Europy, by stanąć u boku cara Aleksandra I przeciw Napoleonowi; w sierpniu został śmiertelnie ranny pod Dreznem i zmarł we wrześniu.7
