3 maja 1815 roku, po dwóch dniach walk wokół miasteczka Tolentino w Marchii, neapolitańska armia króla Joachima Murata przerwała bitwę z Austriakami Fryderyka Bianchiego i zaczęła się wycofywać. Klęska zakończyła wojnę neapolitańską i panowanie Murata w Neapolu. Na kilka tygodni przed Waterloo jeden z najsłynniejszych marszałków Napoleona stracił królestwo, a po kilku miesiącach także życie.
Marszałek na tronie
Joachim Murat był dowódcą kawalerii, który zrobił karierę u boku Napoleona Bonapartego i został jednym z jego marszałków. W 1808 roku Napoleon osadził go na tronie Neapolu. Britannica pisze, że Murat przeprowadził tam poważne reformy, a nawet wspierał tajne stowarzyszenia, które później walczyły o zjednoczenie Włoch.1
Po klęskach Napoleona w latach 1812 i 1813 Murat próbował ratować koronę, zmieniając strony. Według Britanniki Austriacy zawarli z nim traktat, ale sprzeciwili się temu Burbonowie, którzy rządzili Neapolem przed nim. Italy On This Day dodaje, że kongres wiedeński postanowił przywrócić burbońskiego króla Sycylii Ferdynanda IV. Gdy w marcu 1815 roku Napoleon wrócił do Francji, Murat postawił na dawnego zwierzchnika i wypowiedział wojnę Austrii.2
Marsz na północ i odwrót
Murat poprowadził armię na północ, do środkowych Włoch, i wezwał Włochów do powstania przeciw Austriakom. Italy On This Day podaje, że zrobił to w Rimini pod koniec marca. Liczebność jego wojska źródła podają różnie: według Italy On This Day na początku kampanii miał około 50 000 ludzi, według Napoleon Guide 36 000.3
Powstanie nie wybuchło, a Austriacy przeszli do kontrnatarcia. Według Italy On This Day Murat cofnął się pod Ankonę, ścigany przez dwie armie austriackie, wysłał dywizję generała Michele Carrascosy, by zatrzymała jedną z nich, a główne siły zwrócił przeciw drugiej. Tą drugą dowodził Fryderyk Bianchi. Napoleon Guide szacuje jego siły na około 10 000 ludzi, czyli znacznie mniej niż u Murata. Italy On This Day pisze, że już pod koniec kwietnia Austriacy wyparli z Tolentino niewielką neapolitańską załogę.4
Dwa dni pod Tolentino
Obie armie starły się pod Tolentino, miasteczkiem w prowincji Macerata, 2 maja 1815 roku, a walka trwała jeszcze 3 maja. Napoleon Guide datuje bitwę tylko na 3 maja, dzień jej zakończenia. Według Italy On This Day w centrum walk znalazł się średniowieczny zamek La Rancia, kilka kilometrów od miasta. Zamek stoi na równinie nad rzeką Chienti. Italy On This Day i przewodnik MuseiOnline przytaczają niepotwierdzoną relację, że wielu poległych pochowano w cysternie pod jego dziedzińcem.5
Po dwóch dniach na polu bitwy wciąż nie było rozstrzygnięcia. Wtedy Murat dowiedział się, że Austriacy go obchodzą. Według Italy On This Day dotarła do niego wiadomość, że Carrascosa został pobity pod Scapezzano, a druga armia austriacka się zbliża. Rekonstruktorzy, którzy co roku odtwarzają bitwę, pokazują tę chwilę jako dostarczenie meldunku o oskrzydleniu, a rozkaz odwrotu opisują jako początek zamętu, który zamienił go w klęskę. Napoleon Guide podaje straty neapolitańskie na około 1700 zabitych i rannych oraz 2400 jeńców, wobec niespełna 800 po stronie austriackiej. Te liczby pochodzą z jednego popularnego źródła i trzeba je traktować jako przybliżone.6
Koniec królestwa
Po Tolentino armia neapolitańska przestała się liczyć jako siła bojowa. Klęska zakończyła napoleońskie panowanie na Półwyspie Apenińskim i otworzyła Burbonom drogę powrotu do Neapolu. Murat uciekł na Korsykę, według Italy On This Day w przebraniu marynarza na duńskim statku. Kampania samego Napoleona skończyła się 18 czerwca pod Waterloo, o czym piszemy w artykule o bitwie pod Waterloo.7
Jesienią Murat spróbował odzyskać królestwo z garstką ludzi i wylądował w Pizzo w Kalabrii. Został tam schwytany i rozstrzelany 13 października 1815 roku.8
Jego klęska miała długie echo. Britannica przypisuje Muratowi wkład w rozbudzenie włoskiego nacjonalizmu, a włoscy autorzy od dawna traktują Tolentino jako pierwszą bitwę Risorgimento, ruchu, który w następnych dziesięcioleciach zjednoczył Włochy. Według dziennika Quotidiano Nazionale w zamku działają dziś sale poświęcone bitwie, z mapami i pamiątkami z epoki, a rekonstruktorzy co wiosnę toczą ją na nowo na polach wokół zamku.9
Także tego dnia
- 1863: Bitwa pod Fredericksburgiem. Gdy Lee walczył z Hookerem pod Chancellorsville, wojska Unii generała Sedgwicka zaatakowały konfederackie okopy na wzgórzach Marye’s Heights pod Fredericksburgiem.






