O świcie 7 listopada 1811 roku wojownicy indiańskiej konfederacji, którą zbudowali bracia z plemienia Szaunisów, Tecumseh i Tenskwatawa zwany Prorokiem, zaatakowali obóz armii gubernatora Williama Henry'ego Harrisona pod Prophetstown nad rzeką Tippecanoe na Terytorium Indiany. Samego Tecumseha nie było, przebywał na południu. Po dwóch, trzech godzinach walki w półmroku wojownicy się wycofali, a następnego dnia Harrison spalił opuszczoną osadę. Bitwa przyniosła Harrisonowi sławę, ale do dziś trwa spór, jak bardzo naprawdę osłabiła konfederację.
Osada w sercu konfederacji
W 1808 roku Tecumseh i Tenskwatawa założyli nad rzeką Tippecanoe Prophetstown, które miało być ośrodkiem konfederacji ludów indiańskich, powstrzymującej dalszą sprzedaż ziemi Stanom Zjednoczonym. American Battlefield Trust zaznacza, że do budowy sojuszu pchnął Tecumseha traktat z Fort Wayne z 1809 roku, na mocy którego plemiona Indiany sprzedały około trzech milionów akrów. Ta wizja doprowadziła ich do otwartego konfliktu z Harrisonem, gubernatorem terytorium.1
Jesienią 1811 roku, gdy Tecumseh werbował sojuszników wśród ludów południa, Harrison ruszył z Vincennes w górę Wabash. The Canadian Encyclopedia wylicza jego siły na około 400 żołnierzy regularnych z 4. pułku piechoty, kompanię 7. pułku, 500 milicjantów z Indiany i 120 z Kentucky, a American Battlefield Trust szacuje je na mniej więcej 1000 żołnierzy i milicjantów. Wieczorem 6 listopada wysłannik z Prophetstown pod białą flagą poprosił o rokowania, a Harrison rozbił obóz na wzniesieniu około mili, czyli dwóch kilometrów, od osady.2
Atak o świcie
Według American Battlefield Trust Tenskwatawa postanowił uderzyć wbrew wcześniejszym przestrogom Tecumseha, by nie zaczynać wojny, zanim konfederacja okrzepnie. The Canadian Encyclopedia ocenia, że wojowników było prawdopodobnie o połowę mniej niż Amerykanów. Zaatakowali o świcie, wdarli się w część amerykańskiej linii i najmocniej naciskali na południowe skrzydło, gdzie kompania z Indiany zwana Żółtymi Kurtkami ustąpiła, gdy padł jej kapitan i obaj porucznicy. Harrison przerzucił tam konnych strzelców, a na północnym skrzydle śmiertelnie ranny został major Joseph Hamilton Daveiss, prowadzący kontratak.3
Po serii amerykańskich kontrataków wojownicy się wycofali. Według American Battlefield Trust walka trwała około dwóch godzin, według The Canadian Encyclopedia około trzech. The Canadian Encyclopedia szacuje straty amerykańskie na około 200 ludzi, w tym 60 zabitych, a straty konfederacji na około 130, w tym 50 zabitych.4
Spalone Prophetstown
Wiara wojowników w obiecaną przez Tenskwatawę ochronę została podważona i osadę porzucono. 8 listopada żołnierze Harrisona ją spalili i ruszyli z powrotem do Vincennes. Źródła różnie oceniają wynik. American Battlefield Trust widzi w nim koniec marzenia Tecumseha o konfederacji, a The Canadian Encyclopedia pisze, że Harrison ogłosił wielkie zwycięstwo, którego dowody nie potwierdzają, i odnotowuje, że mieszkańcy odbudowali osadę, więc Harrison zniszczył ją ponownie w listopadzie 1812 roku.5
Tecumseh sprzymierzył się z Brytyjczykami w wojnie 1812 roku i zginął z rąk żołnierzy Harrisona w bitwie nad Tamizą 5 października 1813 roku. Pamięć o bitwie zaniosła Harrisona w 1840 roku do Białego Domu: Miller Center odnotowuje, że wigowie przedstawiali go wyborcom jako bohatera spod Tippecanoe, z hasłem „Tippecanoe and Tyler Too”. Pełną historię opowiadamy w artykule o bitwie pod Tippecanoe (po angielsku), a koniec Tecumseha w artykule o bitwie nad Tamizą.6
Także tego dnia
- 1861: Bitwa pod Belmont. Oddziały Unii pod dowództwem Ulyssesa Granta przeprawiły się przez Missisipi i uderzyły na obóz Konfederatów pod Belmont w Missouri w czasie wojny secesyjnej.
