Za Sulejmana Wspaniałego imperium osmańskie osiągnęło szczyt potęgi, bogactwa i świetności. W panowaniu trwającym nieomal pół wieku1 wepchnął jego granice głęboko w Europę i przez Morze Śródziemne, rozbił królestwo Węgier i obległ sam Wiedeń. Zachód zwał go Wspaniałym; późniejsi pisarze osmańscy zapamiętali go jako Kanuni, Prawodawcę.
Marsz w Europę
Obejmując tron w 1520 roku2, Sulejman od razu uderzył w Europę. Zdobył wielką twierdzę Belgrad w 1521 roku i wyspę Rodos w 1522 roku, torując drogę marszowi w górę Dunaju2 przeciw królestwu Węgier, tarczy środkowej Europy.
Mohacz i Wiedeń
W 1526 roku, na równinie pod Mohaczem, działa i janczarzy Sulejmana zniszczyli armię węgierską w niespełna dwie godziny; jej król zginął w odwrocie3, a królestwo legło otworem. Trzy lata później zaniósł wojnę pod mury Wiednia, lecz miasto się obroniło2, a nadejście zimy zmusiło go do odwrotu, w pierwszym hamulcu jego marszu.
Prawodawca
Sulejman był kimś więcej niż zdobywcą. Zreformował i skodyfikował prawa imperium tak gruntownie, że Osmanowie zapamiętali go jako Kanuni, Prawodawcę, i przewodził złotemu wiekowi architektury, poezji i sztuki, a jego stolicę zdobił wielki architekt Sinan4. Jego flota, pod wodzą Barbarossy4, uczyniła Osmanów dominującą potęgą morską na Morzu Śródziemnym.
Miara człowieka
Sulejman zmarł w 1566 roku, stary człowiek5, na kampanii na Węgrzech pod oblężonym Szigetvárem. Zostawił imperium większe, bogatsze i bardziej podziwiane niż kiedykolwiek wcześniej i później; jego panowanie pamięta się jako osmański złoty wiek.
Zobacz jego wielkie zwycięstwo pod Mohaczem albo poznaj innych wielkich wodzów imperium osmańskiego.