Imperium Osmańskie odniosło decydujące zwycięstwo pod Mohaczem 29 sierpnia 1526 roku, unicestwiając armię Królestwa Węgier w niecałe dwie godziny. Król Ludwik II zginął w pogromie, a węgierska szlachta została wycięta niemal do nogi; klęska otworzyła drogę do 150 lat osmańskiej potęgi w sercu Europy.
29 sierpnia 1526 roku, na równinie nad Dunajem pod Mohaczem3, armia Królestwa Węgier uderzyła na osmańskie wojsko Sulejmana Wspaniałego i została zniszczona w niespełna dwie godziny. Młody król Ludwik II zginął w pogromie, węgierskie rycerstwo wybito niemal do nogi, a jedno z wielkich królestw środkowej Europy po prostu przestało działać. Mohacz otworzył drogę do 150 lat osmańskiej potęgi w sercu Europy.
Królestwo na szlaku Osmanów
Przez sto lat Osmanowie parli w górę Dunaju, a po zdobyciu Belgradu w 1521 roku droga w głąb Węgier stała otworem4. W 1526 roku Sulejman Wspaniały ruszył na północ z wielką, wyćwiczoną armią opartą na piechocie janczarów i potężnym parku artylerii. Królestwo Węgier, podzielone między możnowładców i powolne w zbieraniu sił, zdołało na czas wystawić tylko ułamek tej potęgi.
Straceńcza szarża
Węgrzy pod wodzą króla Ludwika II i arcybiskupa-wojownika Pála Tomoriego postanowili stoczyć bitwę na równinie pod Mohaczem, zanim nadciągnęły ich pełne siły i sojusznicy z Siedmiogrodu2. Ufając impetowi ciężkiej jazdy, uderzyli na linię osmańską.3 Pierwsza szarża wgniotła osmańskie oddziały przednie, ale gdy rycerze parli dalej, natknęli się na janczarów i spięte łańcuchami rzędy dział.
Zagłada
Osmańska artyleria i zmasowany ogień ręcznej broni palnej rozbiły szarżę węgierską, a natarcie zamieniło się w pogrom. Bitwa skończyła się może w półtorej godziny. Król Ludwik II, uciekając z pola, utonął we wezbranym strumieniu2; z nim zginęli biskupi, możni i kwiat węgierskiego rycerstwa. Tysiące jeńców zabito w kolejnych dniach.
Rozbiór Węgier
Węgry już się nie podniosły. Bez króla i bez armii królestwo rozpadło się: Habsburgowie zajęli zachód i północ, Osmanowie środek5, a Siedmiogród stał się osobnym księstwem pod zwierzchnością osmańską. Mohacz zapisał się w węgierskiej pamięci jako narodowa katastrofa6, dzień, w którym umarło średniowieczne królestwo, a środkowa Europa stanęła otworem przed Osmanami.
