Imperium Osmańskie pod wodzą sułtana Bajezyda I odniosło miażdżące zwycięstwo pod Nikopolis nad Dunajem 25 września 1396 roku, niszcząc armię krzyżową węgierskich, francuskich i burgundzkich rycerzy pod wodzą króla Węgier Zygmunta Luksemburskiego. Często nazywana ostatnią wielką krucjatą, zakończyła się klęską, która potwierdziła osmańską dominację na Bałkanach i wstrząsnęła łacińską Europą.
W 1396 roku rycerstwo zachodniej Europy ruszyło na wschód z rozmachem jednej z ostatnich wielkich krucjat, by odrzucić Turków osmańskich znad Dunaju. Pod twierdzą Nikopolis stanęło naprzeciw sułtana Bajezyda, i w jedno popołudnie ich krucjata, a wraz z nią znaczna część kwiatu francuskiego rycerstwa, została zniszczona.
Krucjata przeciw Osmanom
Do lat 90. XIV wieku Osmanowie opanowali większą część Bałkanów i napierali na Dunaj, granicę Królestwa Węgier. Król Zygmunt Luksemburski wezwał pomocy, a łacińska Europa odpowiedziała największą krucjatą od pokoleń: Węgrzy, świetny hufiec francuskich i burgundzkich rycerzy pod wodzą Jana z Nevers (przyszłego Jana bez Trwogi), Niemcy, Wołosi i joannici. Armia poszła w dół Dunaju i obległa osmańską twierdzę Nikopolis.
Starcie nad Dunajem
Sułtan Bajezyd I, zwany Yıldırım, Piorun, przerwał własną blokadę Konstantynopola2 i ruszył na północ z zaskakującą szybkością, by odblokować twierdzę. 25 września 1396 roku obie armie stanęły na wzniesieniach nad miastem. Bajezyd ustawił wojsko w głąb, osłaniając piechotę i łuczników linią zaostrzonych pali2 i trzymając najlepszą jazdę w odwodzie za wzgórzem.
Zgubna szarża rycerzy
Wbrew radzie Zygmunta francuscy i burgundzcy rycerze zażądali3 dla siebie zaszczytu pierwszego uderzenia. Ruszyli do szarży pod górę, przebili się przez osmańską piechotę i minęli pale, ale wysiłek zajechał konie i rozproszył szyki. Za grzbietem wzgórza wpadli wprost na świeżą jazdę Bajezyda.4 Otoczeni i wyczerpani, rycerze zostali wycięci lub pojmani. Gdy nadeszli Węgrzy Zygmunta i pozostałe hufce, także zostały rozbite, a serbski lennik Bajezyda Stefan Lazarević ze swą jazdą miał podobno pomóc przypieczętować zwycięstwo5.
Rozrachunek
Zwycięstwo było zupełne, a odwet okrutny. Rozwścieczony własnymi ciężkimi stratami oraz wcześniejszą rzezią jeńców dokonaną przez krzyżowców6, Bajezyd kazał nazajutrz po bitwie zgładzić tysiące jeńców5, oszczędzając jedynie największych możnych, w tym Jana z Nevers, by wziąć za nich ogromny okup. Zygmunt uszedł w dół Dunaju łodzią5 i wrócił do domu okrężną drogą, morzem.
Dlaczego Nikopolis miało znaczenie
Nikopolis było jedną z ostatnich wielkich krucjat, jakie zachodnia Europa podjęła przeciw Osmanom, a jej klęska potwierdziła, że to teraz sułtani, nie krzyżowcy, dyktują warunki na Bałkanach. Wstrząs odczuwano w chrześcijaństwie przez pokolenie. A jednak los potrafił się szybko odwrócić nawet dla zwycięzcy: w ciągu sześciu lat sam Bajezyd został rozbity i wzięty do niewoli przez Timura pod Ankarą w 1402 roku2.