Przez ponad trzy stulecia imperium osmańskie było wielką potęgą rozpiętą między Europą a Azją, a jego historię zapisano na polu bitwy. Oto bitwy, które je zbudowały i wyznaczyły granice jego zasięgu, od krucjaty zmiażdżonej pod Nikopolis i murów Konstantynopola po punkty zwrotne pod Lepanto i Wiedniem, triumfy i klęski, każda powiązana z pełną historią.
Nikopolis, 1396. Bajazyd I zniszczył wielką armię krzyżowców, umacniając potęgę Osmanów na Bałkanach.
Upadek Konstantynopola, 1453. Mehmed II zdobył szturmem stolicę Bizancjum, kończąc cesarstwo rzymskie na Wschodzie i ogłaszając nową potęgę.
Czałdyran, 1514. Działa Selima I złamały jazdę Safawidów szacha Ismaila, zabezpieczając wschodnią granicę imperium.
Mohacz, 1526. Sulejman Wspaniały rozbił królestwo Węgier w niespełna dwie godziny, otwierając środkową Europę.
Lepanto, 1571. Flota Ligi Świętej zniszczyła większość osmańskiej marynarki, pierwsza wielka klęska imperium na morzu.
Wiedeń, 1683. Ostatni osmański marsz na Wiedeń złamała odsiecz pod wodzą Polaków, w punkcie zwrotnym w Europie.
Triumfy i odwrócenie fali
Nie każda bitwa tutaj była osmańskim zwycięstwem. Od Nikopolis i upadku Konstantynopola po Czałdyran i Mohacz Osmanowie wznieśli się do panowania nad trzema kontynentami. Potem przyszły hamulce: Lepanto złamało mit osmańskiej niezwyciężoności na morzu, a nieudane oblężenie Wiednia w 1683 roku było chwilą, gdy fala w Europie się odwróciła.
Poznaj sułtanów, którzy nimi dowodzili, w największych wodzach imperium osmańskiego, albo umieść te bitwy wśród największych świata w największych bitwach w historii.