Mehmed II miał dwadzieścia jeden lat, gdy dokonał tego1, czego od ponad dwóch stuleci nie zdołał żaden najeźdźca: zdobył Konstantynopol. Upadek wielkiej chrześcijańskiej stolicy w 1453 roku zakończył cesarstwo rzymskie na Wschodzie, wstrząsnął Europą i zamienił państwo osmańskie w światową potęgę rozpiętą na dwa kontynenty2. Resztę panowania spędził na jej rozszerzaniu wojną.
Młody sułtan
Mehmed objął tron na dobre w 1451 roku3, młody władca zdecydowany zdobyć nagrodę, która oparła się jego przodkom: Konstantynopol, starożytną stolicę cesarstwa bizantyjskiego, otoczoną najsilniejszymi murami świata. Przygotował się zimną metodą, budując twierdzę, by odciąć miasto3, i zamawiając ogromne działa, by przełamać jego obronę.

Upadek Konstantynopola
Wiosną 1453 roku armia Mehmeda i jej olbrzymie działa przez tygodnie biły w mury Konstantynopola. Po ostatnim szturmie obrona pękła i miasto padło4, a wraz z nim ostatni ślad cesarstwa rzymskiego trwającego od starożytności. Mehmed wjechał do miasta i uczynił je swoją stolicą, przyjmując dla siebie tytuł cezara.

Zdobywca dwóch kontynentów
Konstantynopol był dopiero początkiem. W następnych dekadach Mehmed podbił Serbię3, większość Grecji i znaczną część Anatolii, zajął genueńskie porty na Krymie i uczynił Chanat Krymski swoim lennem, walcząc z Wenecją i Węgrami i pchając imperium we wszystkich kierunkach. Mecenas nauki, który zaprosił na swój dwór malarza Gentile Belliniego5, był w równej mierze mężem stanu, co wojownikiem.
Miara człowieka
Mehmed zmarł w 1481 roku, wyruszając na kolejną kampanię3. Zamienił silną potęgę regionalną w imperium i dał mu stolicę godną tego miana; dla Osmanów po wsze czasy był po prostu Fatih, Zdobywca.

Zobacz jego wielkie zwycięstwo w upadku Konstantynopola albo poznaj innych wielkich wodzów imperium osmańskiego.
