ENZapisz się
Sułtan Mehmed II wjeżdża do zdobytego Konstantynopola obok Hagii Sofii i ciał poległych, 1453, obraz Stanisława Chlebowskiego

Największe oblężenia w historii

Historia wojskowości · 15 oblężeń · ok. 29 min czytania · Aktualizacja: listopad 2026

Stanisław Chlebowski, 1874 do 1884, przez Wikimedia Commons, CC0.

W skrócie
MiejsceOblężenieDataCzas trwaniaWynik
1Jerozolima70 n.e.Około pięciu miesięcy (od kwietnia do września 70)Zdobyta, Druga Świątynia zniszczona
2Leningrad1941 do 1944872 dniPrzetrwał. Do miliona zmarłych cywilów
3Konstantynopol145353 dni (6 kwietnia do 29 maja)Zdobyty, koniec Bizancjum
4Wiedeń1683Dwa miesiące (14 lipca do 12 września)Odsiecz, armia turecka rozbita
5Stalingrad1942 do 1943Około dziesięciu tygodni w kotle (XI 1942 do II 1943)Kapitulacja 6. Armii
6Alezja52 p.n.e.Ponad miesiąc, według Cezara (52 p.n.e.)Galowie pokonani, Wercyngetoryks się poddał
7Tenochtitlan1521Około trzech miesięcy (do 13 sierpnia)Upadek, koniec państwa Azteków
8Vicksburg186347 dni (18 maja do 4 lipca)Kapitulacja, Unia przejęła Missisipi
9Yorktown1781Około trzech tygodniKapitulacja armii brytyjskiej, koniec wojny
10Kartagina149 do 146 p.n.e.Około trzech latMiasto zrównane z ziemią. Koniec Kartaginy
11Dien Bien Phu1954Prawie dwa miesiące (13 marca do 7 maja)Garnizon w niewoli, koniec francuskich Indochin
12Orlean1428 do 1429Około siedmiu miesięcyOdsiecz Joanny d’Arc, Anglicy odeszli
13Sarajewo1992 do 19961425 dniMiasto przetrwało. Koniec po pokoju z Dayton
14Alamo183613 dniZdobyte szturmem, obrońcy zabici
15Petersburg1864 do 1865292 dniLinie przełamane. Upadek Petersburga i Richmond
W skrócie

Jakie było największe oblężenie w historii?

Pod względem skali i liczby ofiar największym oblężeniem w historii była blokada Leningradu: wojska niemieckie i fińskie odcinały miasto przez 872 dni, od 8 września 1941 do 27 stycznia 1944 roku, a zmarło od około 700 tysięcy do miliona cywilów. W naszym rankingu pierwsza jest jednak Jerozolima z 70 roku, która wyprzedza Leningrad skutkami, a dalej Konstantynopol z 1453 i Wiedeń z 1683 roku.

Niektóre z najbardziej decydujących chwil historii nadeszły nie w otwartej bitwie, lecz przed murami miast, w powolnym uścisku oblężenia. Oto piętnaście największych oblężeń w dziejach, od Jerozolimy i szańców Alezji po Leningrad i ruiny Stalingradu. Ułożyliśmy je według punktów, nie według dat, a jak je wybraliśmy i uszeregowaliśmy, wyjaśniamy zaraz po liście.

1 Jerozolima, 70 n.e.

Gdzie
Jerozolima, rzymska prowincja Judea
Wojna
Pierwsza wojna żydowska, 66 do 74 n.e.
OblegającyCztery legiony rzymskie z wojskami posiłkowymi pod wodzą TytusaZwycięstwo
ObrońcyOkoło 23 tysięcy wojowników w zwaśnionych stronnictwach (według Józefa Flawiusza) i tłumy uwięzionych pielgrzymówPorażka
Wynik
Miasto zdobyte, Świątynia spalona. W relacjach starożytnych od 600 tysięcy do 1,1 miliona zabitych

Godło: orzeł legionowy, rekonstrukcja na podstawie denara Nerwy (97 n.e.)

Wiosną 70 roku Jerozolima była ostatnią wielką twierdzą powstania żydowskiego przeciw Rzymowi. Tytus, syn nowego cesarza Wespazjana, stanął pod murami 14 kwietnia, tuż przed Paschą, z czterema legionami. Miasto było podzielone między wrogich sobie przywódców: Szymon bar Giora trzymał Górne Miasto, a Jan z Gischali Wzgórze Świątynne, i ich spór zdążył już pochłonąć ludzi i żywność. Józef Flawiusz liczy w ich oddziałach około 23 tysięcy wojowników, a razem z nimi zamknięte zostały tłumy pielgrzymów przybyłych na Paschę.1

Rzymianie przełamali zewnętrzny mur w 15 dni, a drugi cztery dni później. Potem mimo min obrońców zdobyli twierdzę Antonia. W przepełnionym mieście szerzył się głód, a według Józefa Flawiusza pod murami krzyżowano nawet 500 osób dziennie. W sierpniu spłonęła Świątynia. Józef datuje to na dziesiąty dzień miesiąca Lous, ten sam, jak pisze, w którym Babilończycy spalili Pierwszą Świątynię. Na początku września Tytus panował nad tym, co zostało z miasta. Józef podaje, że w czasie oblężenia zginęło 1 100 000 ludzi, a w całej wojnie wzięto 97 tysięcy jeńców. Starożytne szacunki wahają się od około 600 tysięcy do 1,1 miliona i nie da się ich sprawdzić. Żydzi do dziś opłakują Świątynię w post Tisza be-Aw, a Łuk Tytusa w Rzymie pokazuje jej złotą menorę niesioną w rzymskim triumfie.2

Skąd to miejsce w rankingu: Maksimum punktów za rozpoznawalność, skalę, skutek i pamięć: oblężenie zniszczyło Drugą Świątynię i odmieniło dzieje Żydów. Hamuje je tylko pewność źródeł, bo liczba ofiar opiera się na Józefie Flawiuszu. Pierwsze miejsce zajmuje dlatego, że ma tyle punktów co Leningrad, a remis wygrywa skutkiem.

2 Leningrad, 1941 do 1944

Gdzie
Leningrad (dziś Petersburg), Związek Radziecki
Wojna
II wojna światowa, front wschodni
OblegającyNiemiecka Grupa Armii Północ od południa, wojska fińskie od północyPorażka
ObrońcyArmia Czerwona i około 2,5 miliona uwięzionych cywilówZwycięstwo
Wynik
Miasto przetrwało 872 dni. Zmarło od około 700 tysięcy do miliona cywilów

Gdy na początku września 1941 roku Niemcy zajęli Szlisselburg nad Ładogą i przecięli ostatnie połączenie lądowe, Hitler kazał drugie miasto Związku Radzieckiego zagłodzić, zamiast zdobywać je ulica po ulicy. Grupa Armii Północ zamknęła okrążenie 8 września, a od północy blokadę dopełnili Finowie. W mieście zostało około 2,5 miliona cywilów, w tym co najmniej 400 tysięcy dzieci.3

Najgorsza była pierwsza zima. Od 20 listopada do 25 grudnia 1941 roku przydział chleba spadł do 125 gramów dziennie, a według wyliczeń Anny Reid w styczniu i lutym 1942 roku umierało ponad 100 tysięcy ludzi miesięcznie. Jedzono koty, szczury, korę i trociny. Po lodzie zamarzniętej Ładogi dowożono żywność i ewakuowano setki tysięcy ludzi. W styczniu 1943 roku Armia Czerwona przebiła wąski korytarz, a 27 stycznia 1944 roku, po 872 dniach, odrzuciła Niemców spod miasta. To największe oblężenie nowoczesnego miasta i najkrwawsze oblężenie, jakie znamy. Zmarło od około 700 tysięcy do miliona cywilów, najwięcej z głodu, a dokładnej liczby nikt już nie ustali. Pół miliona ofiar spoczywa na cmentarzu Piskariowskim.4

Skąd to miejsce w rankingu: Maksimum punktów za rozpoznawalność, skalę, pamięć i pewność źródeł: 872 dni i nawet milion zmarłych cywilów czynią je największym i najkrwawszym oblężeniem w dziejach. Traci punkt za skutek, bo miasto przetrwało, ale samo nie rozstrzygnęło wojny. Dlatego przy równej sumie z Jerozolimą jest drugie, bo remis rozstrzyga skutek.

Pełna historia: oblężenie Leningradu ›

Mapa frontu wschodniego jesienią 1941 roku z West Point, niemieckie natarcie zaznaczone na czerwono dochodzi do Leningradu i Ładogi
Mapa niemieckiej ofensywy na wschodzie od 26 sierpnia do 5 grudnia 1941 roku z atlasu Akademii Wojskowej Stanów Zjednoczonych w West Point. U góry widać, jak Grupa Armii Północ dochodzi do jeziora Ładoga i odcina Leningrad od połączeń lądowych. Domena publiczna (dzieło rządu USA). Wydział Historii Akademii Wojskowej USA, przez Wikimedia Commons.

3 Konstantynopol, 1453

Zwycięża Imperium Osmańskie, przegrywa Cesarstwo Bizantyńskie.

Gdzie
Konstantynopol (dziś Stambuł), stolica Cesarstwa Bizantyńskiego
Wojna
Podbój Bizancjum przez Turków osmańskich
OblegającyImperium OsmańskieSułtan Mehmed II: 60 do 80 tysięcy według współczesnych szacunków, około 150 tysięcy w dawniejszych relacjachZwycięstwo
ObrońcyCesarstwo BizantyńskieCesarz Konstantyn XI: około 7 tysięcy ludzi i dodatkowo 700 GenueńczykówPorażka
Wynik
Zdobyty szturmem 29 maja 1453. Koniec Cesarstwa Bizantyńskiego

Flaga: Cesarstwo Bizantyjskie, rekonstrukcja według Atlasu Katalońskiego (1375)

W 1453 roku z Cesarstwa Bizantyńskiego zostało niewiele więcej niż stolica, ale Konstantynopol wciąż chroniły mury Teodozjusza: fosa, a za nią podwójny pas murów, z których wyższy miał 12 metrów. Dwudziestojednoletni sułtan Mehmed II rozpoczął ostrzał 6 kwietnia. Współcześni historycy szacują jego wojsko na 60 do 80 tysięcy, dawniejsze relacje mówią o około 150 tysiącach. Cesarz Konstantyn XI miał około 7 tysięcy żołnierzy, 5 tysięcy Bizantyjczyków i 2 tysiące cudzoziemców, a wsparło ich jeszcze 700 Genueńczyków Giovanniego Giustinianiego. Wszystkie te liczby są sporne.5

Odpowiedzią Mehmeda na mury był proch. Węgierski ludwisarz Urban zbudował dla niego działa dość potężne, by skruszyć mury. Aby ominąć łańcuch zamykający port, Turcy przeciągnęli lądem po natłuszczonej drewnianej pochylni mniejsze okręty i spuścili je na wody Złotego Rogu. Po mniej więcej siedmiu tygodniach ostrzału mury były mocno popękane, a o świcie 29 maja Mehmed uderzył z trzech stron. Janczarzy wdarli się na mury przez pozostawioną otwartą furtkę, Konstantyn XI zginął w walce, a miasto przez trzy dni plądrowano. Cesarstwo, które trwało jedenaście stuleci, skończyło się w jeden poranek. Jak napisał jeden z Bizantyjczyków, wszystko rozstrzygnęły działa.6

Skąd to miejsce w rankingu: Maksimum punktów za rozpoznawalność, skutek i pamięć: 53 dni najcięższego dotąd ostrzału artyleryjskiego zakończyły dzieje Bizancjum. Traci punkt za skalę i punkt za pewność źródeł, bo liczebność załogi i armii osmańskiej znamy od stronniczych kronikarzy. Ma tyle punktów co Wiedeń, a remis wygrywa jako oblężenie starsze.

Pełna historia: upadek Konstantynopola ›

Średniowieczna kolorowa mapa otoczonego murami Konstantynopola, oblanego morzem, z Galatą po drugiej stronie wody
Konstantynopol przed zdobyciem przez Osmanów na rękopiśmiennej kopii mapy z Liber insularum Archipelagi Cristofora Buondelmontiego, dzieła napisanego około 1420 roku: otoczone murami miasto i Galata (Pera) po drugiej stronie Złotego Rogu. Domena publiczna

4 Wiedeń, 1683

Gdzie
Wiedeń, stolica monarchii Habsburgów, Austria
Wojna
Wielka wojna turecka
OblegającyOkoło 100 do 120 tysięcy Turków pod wodzą wielkiego wezyra Kara MustafyPorażka
ObrońcyOkoło 11 tysięcy żołnierzy i 5 tysięcy straży miejskiej pod wodzą hrabiego StarhembergaZwycięstwo
Wynik
Odsiecz 12 września 1683: około 65 tysięcy ludzi pod wodzą Jana III Sobieskiego

Herb: Orzeł i Pogoń, rekonstrukcja na podstawie herbarza z XVII w.Flaga: rekonstrukcja na podstawie drzeworytu Hansa Burgkmaira (1510)

W 1683 roku wielki wezyr Kara Mustafa ruszył na stolicę Habsburgów z jedną z największych armii, jakie Turcy wysłali kiedykolwiek na zachód. Wojsko, które wyszło z Edirne, liczyło około 200 tysięcy ludzi, w tym 80 tysięcy ludzi w taborach, a około 120 tysięcy otoczyło Wiedeń 14 lipca. Hrabia Starhemberg bronił murów z 11-tysięczną załogą i około 5 tysiącami straży miejskiej i ochotników.7

Turcy prowadzili to oblężenie pod ziemią. 29 lipca dotarli do krawędzi fosy i zaczęli wojnę minową. Do końca sierpnia miny otworzyły kilka wyłomów, które obrońcy zamykali barykadami, a 4 września mina zburzyła bastion przy Hofburgu. W mieście szalała czerwonka i na początku września Wiedeń stracił połowę obrońców. Wtedy nadeszła odsiecz. 12 września około 65 tysięcy żołnierzy cesarskich, niemieckich i polskich pod wodzą króla Jana III Sobieskiego uderzyło ze wzgórz Kahlenbergu, a szarża polskiej jazdy złamała szeregi tureckie. Kara Mustafa uciekł na Węgry. Sobieski napisał do papieża: „Venimus, vidimus, Deus vicit”, przybyliśmy, zobaczyliśmy, Bóg zwyciężył. W 1983 roku na Kahlenberg przybył Jan Paweł II, by uczcić 300. rocznicę odsieczy.8

Skąd to miejsce w rankingu: Maksimum punktów za rozpoznawalność, skutek i pamięć: dwa miesiące min i szturmów jednej z największych armii, jakie Turcy wysłali na zachód, skończyły się klęską, która zatrzymała osmański pochód w głąb Europy. Traci punkt za skalę, bo bitwa odsieczowa jest bardziej znana niż samo oblężenie, i punkt za pewność źródeł. Ma tyle punktów co Konstantynopol, ale stoi niżej jako oblężenie młodsze.

Pełna historia: odsiecz wiedeńska ›

5 Stalingrad, 1942 do 1943

Zwycięża ZSRR, przegrywają Niemcy i sojusznicy.

Gdzie
Stalingrad (dziś Wołgograd), Związek Radziecki
Wojna
II wojna światowa, front wschodni
OblegającyZSRRArmia Czerwona, która zamknęła pierścień 23 listopada 1942Zwycięstwo
ObrońcyNiemcy i sojusznicyNiemiecka 6. Armia: około 250 tysięcy Niemców i ponad 30 tysięcy Rumunów i radzieckich żołnierzy pomocniczychPorażka
Wynik
Kapitulacja 31 stycznia do 2 lutego 1943. Około 91 tysięcy jeńców

W połowie listopada 1942 roku niemiecka 6. Armia Friedricha Paulusa zajmowała około 90 procent Stalingradu, ale całego miasta nigdy nie zdobyła. 19 listopada Armia Czerwona uderzyła na armie rumuńskie osłaniające skrzydła 6. Armii, a 23 listopada kleszcze zamknęły się pod Kałaczem. Oblegający stali się oblężonymi: około 250 tysięcy Niemców i ponad 30 tysięcy Rumunów i radzieckich żołnierzy pomocniczych znalazło się w kotle mierzącym mniej więcej 40 na 50 kilometrów.9

Hitler zabronił wyrwania się z okrążenia i zaufał zapewnieniom Göringa, że Luftwaffe zaopatrzy kocioł z powietrza. Göring obiecał 300 ton dziennie, Paulus potrzebował co najmniej 750, a most powietrzny dostarczał średnio około 100. Odsiecz Ericha von Mansteina doszła w grudniu na 48 kilometrów i została przerwana. Okrążeni żyli o dwóch kromkach chleba i odrobinie herbaty dziennie, przy mrozach poniżej 40 stopni. 30 stycznia 1943 roku Hitler mianował Paulusa feldmarszałkiem, bo żaden niemiecki feldmarszałek nigdy nie skapitulował. Paulus poddał kocioł południowy następnego dnia, a północny skapitulował 2 lutego. W kotle zginęło około 150 tysięcy Niemców. Do niewoli poszło około 91 tysięcy, a do domu wróciło może 6 tysięcy. Inicjatywa na wschodzie na dobre przeszła w ręce Armii Czerwonej.10

Skąd to miejsce w rankingu: Maksimum punktów za rozpoznawalność, skutek, pamięć i pewność źródeł: zagłodzenie i kapitulacja całej niemieckiej armii w kotle odwróciły bieg wojny na wschodzie. Za skalę jako oblężenie dostaje tylko 3 punkty, bo samego miasta nigdy nie odcięto, a okrążenie trwało około dziesięciu tygodni.

Pełna historia: bitwa pod Stalingradem ›

6 Alezja, 52 p.n.e.

Zwycięża Republika Rzymska, przegrywają plemiona galijskie.

Gdzie
Alezja, na wzgórzu Mont Auxois koło Alise-Sainte-Reine, Burgundia, Francja
Wojna
Wojna galijska
OblegającyRepublika RzymskaDziesięć legionów Juliusza Cezara z oddziałami pomocniczymi, według szacunku Britanniki około 60 tysięcy ludziZwycięstwo
ObrońcyPlemiona galijskieWercyngetoryks z 80 tysiącami ludzi według Cezara oraz armia odsieczy, którą Cezar liczył na około 250 tysięcy piechoty i 8 tysięcy jazdyPorażka
Wynik
Odsiecz rozbita, Wercyngetoryks się poddał

Godło: orzeł legionowy, rekonstrukcja na podstawie denara Nerwy (97 n.e.)

W 52 roku p.n.e. większość Galii powstała przeciw Rzymowi pod wodzą Wercyngetoryksa. Wódz zamknął się w Alezji, grodzie na wzgórzu w pobliżu źródeł Sekwany, z armią, którą Cezar szacuje na 80 tysięcy wybranych wojowników, i ze zbożem na około 30 dni. Cezar nie szturmował wzgórza. Otoczył je linią umocnień oblężniczych długą na około 11 mil, a potem wzniósł drugi pierścień, długi na około 14 mil i zwrócony na zewnątrz, przeciw galijskiej odsieczy, o której wiedział, że nadciąga. Wykopaliska prowadzone na rozkaz Napoleona III odnalazły rowy tych umocnień wokół wzgórza w Alise-Sainte-Reine.11

Najpierw przyszedł głód. Wercyngetoryks wypędził z grodu kobiety i dzieci, a Rzymianie ich nie przepuścili, więc umierali z głodu między liniami. Gdy minął dzień, w którym miała nadejść odsiecz, a zboże się skończyło, wódz Kritognat namawiał obrońców, by raczej żywili się ciałami niezdolnych do walki, niż się poddali. Wtedy nadeszła odsiecz, według Cezara około 250 tysięcy piechoty i 8 tysięcy jazdy. Galowie uderzyli jednocześnie od środka i z zewnątrz: najpierw bitwa jazdy na równinie, potem atak nocny, wreszcie generalny szturm, który Cezar odparł ostatnimi odwodami i jazdą germańską. Nazajutrz Wercyngetoryks się poddał. Przez sześć lat trzymano go w niewoli w Rzymie, prowadzono w triumfie Cezara i stracono w 46 roku p.n.e. Liczby Cezara dotyczące Galów są niemal na pewno zawyżone, jego umocnienia nie.12

Skąd to miejsce w rankingu: Maksimum punktów za skalę i skutek: podwójny pierścień umocnień Cezara powstrzymał naraz Wercyngetoryksa i jego odsiecz i zakończył podbój Galii. Za rozpoznawalność i pamięć dostaje po 4 punkty, za pewność źródeł 3, bo liczby samego Cezara są zawyżone. Wśród oblężeń z tą samą sumą punktów remis daje pierwszeństwo najstarszemu.

Pełna historia: oblężenie Alezji ›

Galijski wódz na koniu przed Cezarem i jego oficerami
Wercyngetoryks rzuca broń do stóp Juliusza Cezara po upadku Alezji, późniejszy obraz Lionela Royera z 1899 roku. Domena publiczna

7 Tenochtitlan, 1521

Gdzie
Tenochtitlan, wyspiarska stolica Mexików (dziś miasto Meksyk)
Wojna
Hiszpański podbój państwa Azteków
OblegającyNiespełna tysiąc Hiszpanów Hernána Cortésa i dziesiątki tysięcy indiańskich sprzymierzeńcówZwycięstwo
ObrońcyMexikowie pod wodzą Cuauhtémoca w mieście liczącym być może 400 tysięcy mieszkańcówPorażka
Wynik
Upadek 13 sierpnia 1521. Koniec państwa Azteków

Tenochtitlan, stolica Mexików, był największym miastem w dziejach Mezoameryki: według jednego z szacunków mieszkało w nim około 400 tysięcy ludzi, a z lądem łączyły go groble. W 1520 roku Cortés został z niego wyparty z ciężkimi stratami, a miasto zdziesiątkowała potem ospa. W grudniu 1520 roku znów ruszył na miasto, z flotą łodzi zbudowanych do ataku przez jezioro Texcoco. Większość jego armii wcale nie była hiszpańska: Tlaxcalanie i inni wrogowie Mexików dali mu w końcu ponad 200 tysięcy indiańskich sojuszników. Mit i fakt: Tenochtitlanu nie zdobyła garstka Hiszpanów, bo indiańscy sojusznicy wielokrotnie ich przewyższali liczbą.13

Po podporządkowaniu miast wokół jeziora Cortés obległ samą stolicę. Jego łodzie otoczyły miasto, a żołnierze odcięli mu wodę, więc zaczęło brakować wody i żywności. Pod wodzą Cuauhtémoca obrońcy raz po raz odpierali ataki, aż Cortés kazał zrównać miasto z ziemią i zdobywał je ulica po ulicy. 13 sierpnia 1521 roku pokonano ostatnich wojowników Mexików, władcę Cuauhtémoca przyprowadzono przed Cortésa i miasto padło. Wszystkie liczby ofiar tego oblężenia to domysły. Na ruinach zbudowano miasto Meksyk.14

Skąd to miejsce w rankingu: Maksimum punktów za skalę i skutek: 93-dniowe oblężenie największego miasta obu Ameryk zakończyło istnienie państwa Azteków. Za rozpoznawalność i pamięć dostaje po 4 punkty, za pewność źródeł 3, bo liczby ofiar to domysły. Przy tej samej sumie punktów stoi za starszą Alezją i przed młodszym Vicksburgiem.

Pełna historia: oblężenie Tenochtitlanu ›

8 Vicksburg, 1863

Zwyciężają Stany Zjednoczone, przegrywa Skonfederowane Stany.

Gdzie
Vicksburg, stan Missisipi, nad rzeką Missisipi
Wojna
Wojna secesyjna
OblegającyStany ZjednoczoneArmia Unii Ulyssesa S. Granta, 70 do 77 tysięcy ludziZwycięstwo
ObrońcySkonfederowane StanyKonfederaci Johna C. Pembertona, około 29 do 33 tysięcy ludziPorażka
Wynik
Kapitulacja 4 lipca 1863 po 47 dniach. Broń złożyło około 29 tysięcy ludzi

Vicksburg był wielką twierdzą Konfederacji nad Missisipi i dopóki się trzymał, Unia nie mogła korzystać z rzeki. Lincoln nazwał go kluczem: wojny, mówił, nie da się zakończyć, dopóki ten klucz nie znajdzie się w kieszeni Unii. John C. Pemberton miał ponad rok, by otoczyć miasto pierścieniem ziemnych fortów i ponad 170 działami. W maju 1863 roku Ulysses S. Grant, po marszu w głąb lądu, odciął Vicksburg od Jackson i reszty Konfederacji i zamknął go w pierścieniu.15

Grant próbował zdobyć miasto szturmem 19 maja i ponownie, na całym froncie, 22 maja. Oba ataki się nie powiodły, więc okopał się i zaczął miasto głodzić. Przez 47 dni okopy Unii podchodziły coraz bliżej, a działa ostrzeliwały miasto. Mieszkańcy przenieśli się do jam wykopanych w zboczach, a położenie żołnierzy i cywilów pogarszało się z dnia na dzień. 4 lipca 1863 roku Pemberton skapitulował, a około 29 tysięcy konfederatów wymaszerowało i złożyło broń i sztandary, dzień po zwycięstwie Unii pod Gettysburgiem. Rzeka przeszła w ręce Unii, a Konfederacja została przecięta na pół, a Lincoln napisał, że Missisipi „znów płynie niezakłócona do morza”. Linie oblężenia chroni dziś park narodowy Vicksburg National Military Park.16

Skąd to miejsce w rankingu: Maksimum punktów za skutek i pewność źródeł: niewiele oblężeń jest tak dobrze udokumentowanych, a to dało Unii panowanie nad Missisipi. Za rozpoznawalność, skalę i pamięć dostaje po 4 punkty, bo 47 dni to niewiele wobec oblężeń wyżej na liście. Przy równej sumie punktów stoi za nimi jako najmłodsze.

9 Yorktown, 1781

Gdzie
Yorktown i Gloucester Point, Wirginia
Wojna
Wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych
OblegającyOkoło 16 tys. (nasza suma liczb Hatcha) do 19,9 tys. (American Battlefield Trust) Amerykanów i Francuzów pod wodzą Waszyngtona i Rochambeau. Od morza francuska flota de Grasse’aZwycięstwo
ObrońcyOkoło 7,5 do 9 tys. żołnierzy brytyjskich i niemieckich pod CornwallisemPorażka
Wynik
Kapitulacja 19 października 1781. 7416 Brytyjczyków w niewoli

Flaga: rekonstrukcja na podstawie herbarza z Wernigerode (ok. 1475)

Latem 1781 roku lord Cornwallis zaprowadził swoją armię do Yorktown, małego portu nad rzeką York, i umocnił go jako bazę, do której zaopatrzenie miała dowozić Royal Navy. Port okazał się pułapką. Piątego września francuska flota pod wodzą hrabiego de Grasse’a pobiła Brytyjczyków u wejścia do zatoki Chesapeake, brytyjskie okręty odpłynęły, a Cornwallis został odcięty od morza. Waszyngton i Rochambeau maszerowali już na południe spod Nowego Jorku i do 27 września w Williamsburgu stanęło około 5,2 tys. żołnierzy Armii Kontynentalnej, około 7,5 tys. Francuzów i ponad 3 tys. milicjantów, według naszej sumy liczb Hatcha około 16 tys. ludzi.17

Dwudziestego ósmego września sprzymierzeni wyruszyli i zamknęli miasto w pierścieniu. Pierwszą linię oblężniczą otworzyli 6 października, drugą, bliższą, 11 października, a ich działa dzień i noc biły w brytyjskie umocnienia. W nocy 14 października Francuzi zdobyli szturmem redutę nr 9, a lekka piechota Alexandra Hamiltona na bagnety wzięła redutę nr 10. Siedemnastego października na przedpiersiu pojawił się oficer z białą flagą, a dwa dni później załoga wymaszerowała na pole kapitulacji i złożyła broń. American Battlefield Trust liczy 7416 brytyjskich jeńców. Według amerykańskiej służby parków narodowych skapitulowała tego dnia jedna trzecia wszystkich sił brytyjskich w Ameryce Północnej. W marcu 1782 roku parlament opowiedział się za pokojem, a traktat paryski z 1783 roku potwierdził niepodległość Stanów Zjednoczonych.18

Skąd to miejsce w rankingu: Kapitulacja Cornwallisa w praktyce zakończyła wojnę, a nazwę zna każde amerykańskie dziecko, więc Yorktown dostaje najwyższe noty za rozpoznawalność i skutek. Oblężenie trwało jednak tylko około trzech tygodni i dotyczyło około 8 tys. obrońców, dlatego za skalę ma 2 punkty i zostaje za dłuższymi oblężeniami wyżej na liście.19

Pełna historia: oblężenie Yorktown ›

Brytyjscy oficerowie kapitulujący między szeregami wojsk francuskich i amerykańskich
Kapitulacja lorda Cornwallisa pod Yorktown, 19 października 1781 roku, obraz Johna Trumbulla z 1820 roku namalowany dla Rotundy Kapitolu USA. Domena publiczna

10 Kartagina, 149 do 146 p.n.e.

Gdzie
Kartagina, na wybrzeżu koło dzisiejszego Tunisu, Tunezja
Wojna
Trzecia wojna punicka
OblegającyArmie rzymskie liczące 80 tys. piechoty i około 4 tys. jazdy. Od 147 p.n.e. pod wodzą Scypiona EmilianusaZwycięstwo
ObrońcyMiasto liczące około 200 tys. mieszkańców, obywatele i wyzwoleni niewolnicy za około 34 km murów. Armię polową 30 tys. ludzi, ściągniętą znad granicy z Numidią, zamknięto pod NepherisPorażka
Wynik
Zdobyta szturmem wiosną 146 p.n.e. Miasto zrównane z ziemią, według Appiana 50 tys. ocalałych sprzedanych w niewolę

Godło: orzeł legionowy, rekonstrukcja na podstawie denara Nerwy (97 n.e.)Godło: znak Tanit, rekonstrukcja

Kartagina przegrała z Rzymem dwie wojny, a mimo to handel wciąż przynosił jej bogactwo, w senacie zaś Katon bez końca powtarzał, że „Kartagina musi zostać zniszczona”. Pretekstu dostarczyła Rzymowi wojna Kartaginy z Numidią. Rzym wysłał armię liczącą 80 tys. piechoty i około 4 tys. jazdy, zażądał całej broni, a potem kazał mieszkańcom opuścić miasto i osiedlić się co najmniej 15 km od morza. Kartagina odmówiła i w 149 roku p.n.e. zamknęła bramy.20

Przez dwa lata Rzymianie nic nie wskórali. W 147 roku p.n.e. Scypion Emilianus odciął miasto od lądu murem i usypał groblę w poprzek jedynego wejścia do portu, tak że od morza nic już nie docierało. Wiosną 146 roku p.n.e. jego żołnierze wdarli się do środka i dom po domu posuwali się ku cytadeli Byrsa. Według Appiana walki trwały sześć dni i nocy, aż 50 tys. mężczyzn i kobiet wyszło, by się poddać. Scypion, jak pisze Appian, zapłakał nad miastem, które kwitło przez 700 lat. Ocalałych sprzedano w niewolę, ruiny zrównano z ziemią, a z ziem Kartaginy utworzono rzymską prowincję. Mit i fakt: Rzymianie nie posypali ziemi solą. Appian, opisując rozkazy senatu co do ruin, nie wspomina o soli ani słowem, a cała opowieść to późniejszy wymysł.21

Skąd to miejsce w rankingu: Trzy lata oblężenia skończyły się zrównaniem z ziemią wielkiego miasta i zniknięciem z mapy rywala Rzymu, więc Kartagina ma pełne noty za skalę i skutek, a jej nazwę zna wielu. Pamięć o niej jest jednak słabsza, a przebieg znamy głównie z Appiana i fragmentów Polibiusza, więc za pamięć i pewność źródeł ma po 3 punkty.

Pełna historia: oblężenie Kartaginy ›

11 Dien Bien Phu, 1954

Zwycięża Wietminh, przegrywają Francja i Unia Francuska.

Gdzie
Dolina Dien Bien Phu, północno-zachodni Wietnam, przy granicy z Laosem
Wojna
Pierwsza wojna indochińska
OblegającyWietminhWietminh pod wodzą Vo Nguyena Giapa: pięć dywizji, około 35 do 50 tys. ludziZwycięstwo
ObrońcyFrancja i Unia FrancuskaGarnizon Unii Francuskiej: około 10 800 ludzi na początku, w sumie około 15 tys.Porażka
Wynik
Upadek 7 maja 1954. Około 3500 zabitych i zaginionych po stronie francuskiej, około 10 300 jeńców

W listopadzie 1953 roku generał Henri Navarre wysłał spadochroniarzy, by opanowali odległą dolinę na północnym zachodzie Wietnamu. Chciał mieć bazę zaopatrywaną z powietrza, z której można by uderzać na Wietminh i zamknąć mu drogę do Laosu, a równina Dien Bien Phu, około 17 na 8 km, była jedynym miejscem w okolicy, gdzie dało się ją zbudować. W marcu około 10 800 żołnierzy obsadzało pierścień umocnień nazwanych kobiecymi imionami, od Béatrice po Éliane. Wokół doliny generał Vo Nguyen Giap zgromadził pięć dywizji, według francuskich danych od 35 do 50 tys. ludzi.22

Trzynastego marca 1954 roku o 17.10 artyleria Giapa otworzyła ogień na cały garnizon. W pierwszych dniach Wietminh uderzył na lotnisko, od którego zależało życie bazy. Od 30 marca do 10 kwietnia trwała bitwa o pięć wzgórz, Éliane i Dominique, a między szturmami wietnamskie okopy podchodziły coraz bliżej i powoli dusiły obronę. Dzięki posiłkom przez Dien Bien Phu przeszło w sumie około 15 tys. żołnierzy Unii Francuskiej. Ostatnia ofensywa Giapa ruszyła 1 maja i zmiotła ostatnie pozycje, a 7 maja o 17.30 broń umilkła. Francuzi naliczyli około 3500 zabitych i zaginionych oraz 10 300 jeńców, a z mniej więcej 10 tys. ludzi, którzy trafili do obozów, wróciło tylko około 3300. Straty Wietminhu szacuje się na 8 tys. zabitych i 15 tys. rannych. W lipcu konferencja genewska podzieliła Wietnam wzdłuż 17. równoleżnika, a Francuzi się wycofali.23

Skąd to miejsce w rankingu: Niemal dwa miesiące oblężenia zakończyły francuskie panowanie w Indochinach (skutek 5), ale poza Francją i Wietnamem mało kto o nich pamięta (pamięć 3). Ma tyle samo punktów i tę samą rozpoznawalność co Orlean i Sarajewo, a wyprzedza je skutkiem.

Pełna historia: bitwa pod Dien Bien Phu ›

12 Orlean, 1428 do 1429

Zwycięża Królestwo Francji, przegrywają Królestwo Anglii i jego francuscy sojusznicy.

Gdzie
Orlean nad Loarą, Francja
Wojna
Wojna stuletnia
OblegającyKrólestwo Anglii i jego francuscy sojusznicyWojska angielskie i burgundzkie pod wodzą hrabiego Salisbury, potem hrabiego Suffolk. Liczebność niepewnaPorażka
ObrońcyKrólestwo FrancjiWedług British Battles około 2400 żołnierzy i 3000 uzbrojonych mieszczan. Odsiecz Joanny d’ArcZwycięstwo
Wynik
Oblężenie zdjęte 8 maja 1429

Flaga: rekonstrukcja chorągwi królewskiej Anglii (1406-1603)Flaga: rekonstrukcja na podstawie herbarza z Wernigerode (ok. 1475)

Orlean leżał nad Loarą, na granicy ziem uznających Henryka VI Angielskiego za króla Francji i ziem niekoronowanego jeszcze Karola VII, a jego oblężenie stało się militarnym punktem zwrotnym wojny stuletniej. Dwunastego października 1428 roku Thomas Montagu, hrabia Salisbury, obległ miasto, by przejść za rzekę. Po kilku tygodniach trafił go pocisk z działa i 3 listopada zmarł, ale oblężenie trwało dalej. Przez zimę Anglicy zbudowali wokół miasta pierścień fortów, ale nigdy go nie domknęli i zaopatrzenie wciąż mogło docierać do miasta.24

Dwudziestego dziewiątego kwietnia 1429 roku Joanna d’Arc wjechała do miasta z posiłkami i zaopatrzeniem. Po kilku dniach Francuzi przeszli do natarcia: 4 maja Joanna włączyła się do szturmu na angielski fort na wschód od miasta, a 7 maja zdobyto Tourelles, angielski fort przy moście. Ósmego maja, dziewięć dni po przybyciu Joanny, Anglicy zwinęli oblężenie i odeszli. Zwycięstwo otworzyło letnią kampanię zakończoną w czerwcu pod Patay, a w lipcu Karol VII został koronowany w Reims. Miasto świętuje swoje ocalenie od 1430 roku: Święto Joanny d’Arc (Fêtes de Jeanne d’Arc), jedno z najstarszych świąt upamiętniających we Francji, trwa co roku od 29 kwietnia do 8 maja.25

Skąd to miejsce w rankingu: Odsiecz Joanny odwróciła losy wojny stuletniej, a Orlean świętuje ją każdego maja, więc za pamięć dostaje pełną notę. Anglicy nigdy nie zamknęli miasta w pełnym pierścieniu, dlatego za skalę ma tylko 3 punkty. Remis z Dien Bien Phu i Sarajewem rozstrzyga skutek, mniejszy niż w Dien Bien Phu i większy niż w Sarajewie.

13 Sarajewo, 1992 do 1996

Gdzie
Sarajewo, stolica Bośni i Hercegowiny
Wojna
Wojna w Bośni
OblegającySiły Serbów bośniackich, od 1992 roku Korpus Sarajewsko-Romanijski Armii Republiki Serbskiej, na wzgórzach wokół miasta
ObrońcyArmia Bośni i Hercegowiny. Od 300 do 380 tys. mieszkańców uwięzionych w mieście
Wynik
Oficjalny koniec 29 lutego 1996. Ponad 10 tys. zabitych (według szacunków 11 540)

Początek oblężenia datuje się na 5 kwietnia 1992 roku, kiedy uzbrojeni napastnicy otworzyli w mieście ogień do tłumu uczestników marszu pokoju. We wrześniu 1992 roku Korpus Sarajewsko-Romanijski armii Serbów bośniackich prawie całkowicie okrążył miasto i trzymał otaczające je grzbiety, a większość Sarajewa pozostawała w rękach Armii Bośni i Hercegowiny. W 1994 roku w pierścieniu żyło od 300 do 380 tys. ludzi.26

Było to oblężenie prowadzone nie tyle szturmami, ile pociskami i ogniem snajperów. Na miasto spadało średnio ponad 300 pocisków dziennie, a komisja ekspertów ONZ naliczyła tylko 22 lipca 1993 roku 3777 trafień. Główną arterię nazwano Aleją Snajperów. Piątego lutego 1994 roku pocisk moździerzowy na targowisku Markale zabił około 60 osób. W drugim ataku na targ zginęły później 43 osoby. Porozumienie z Dayton zakończyło wojnę pod koniec 1995 roku, a 29 lutego 1996 roku, po 1425 dniach, oblężenie dobiegło końca. Było najdłuższe we współczesnej historii Europy. Zginęło ponad 10 tys. mieszkańców. Eksperci ONZ naliczyli do początku 1994 roku blisko 10 tys. zabitych i zaginionych, w tym ponad 1500 dzieci, a Britannica szacuje liczbę ofiar całego oblężenia na 11 540. Trybunał ONZ w Hadze skazał później na dożywocie Stanislava Galicia, dowódcę korpusu oblegającego miasto w latach 1992 do 1994, za kampanię ostrzału i ognia snajperskiego, której celem było sterroryzowanie cywilów.27

Skąd to miejsce w rankingu: Tysiąc czterysta dwadzieścia pięć dni i ponad 10 tys. zabitych dają Sarajewu pełną notę za skalę, a pamięć o oblężeniu jest wciąż żywa. Nie rozstrzygnęło ono jednak wojny w Bośni, którą zakończyły rokowania, więc za skutek ma 3 punkty i dlatego zamyka trójkę oblężeń o równej sumie i równej rozpoznawalności.28

14 Alamo, 1836

Zwycięża Meksyk, przegrywa Republika Teksasu.

Gdzie
San Antonio de Béxar, Teksas
Wojna
Rewolucja teksańska
OblegającyMeksykMeksykańska armia Santa Anny. Około 1800 żołnierzy w ostatnim szturmieZwycięstwo
ObrońcyRepublika TeksasuNa początku około 150 Teksańczyków, po 1 marca prawie 200. Według późniejszych ustaleń od 189 do 257Porażka
Wynik
Zdobyte szturmem 6 marca 1836, trzynastego dnia. Obrońcy zabici

Armia Santa Anny zaczęła nadciągać do San Antonio de Béxar 23 lutego 1836 roku i William Travis wprowadził swoją załogę, około 150 ludzi, do ufortyfikowanej misji Alamo. Na meksykańskie wezwanie do kapitulacji Travis odpowiedział strzałem z armaty. Meksykańscy artylerzyści zaczęli kruszyć mury, a Travis rozsyłał apele do „mieszkańców Teksasu i wszystkich Amerykanów na świecie”, przysięgając „zwycięstwo albo śmierć” i pisząc, że jego ludzie są „zdecydowani bronić garnizonu do końca”. Odpowiedziało tylko 32 ochotników z oddziału strzelców z Gonzales, którzy 1 marca przedarli się do środka.29

Około piątej rano 6 marca, trzynastego dnia oblężenia, Santa Anna rzucił kolumny na zrujnowane mury z czterech stron. Kartacze rwały szeregi około 1800 szturmujących, ale ci wdarli się za mury i po najwyżej półtorej godziny było po wszystkim. Oficjalna lista wymienia 189 obrońców, choć badania mogą podnieść tę liczbę do 257. Nawet siedmiu przeżyło walkę, a Santa Anna kazał ich rozstrzelać. Meksykanie stracili około 600 zabitych i rannych. Mit i fakt: Alamo miało ocalałych, prawie dwadzieścioro kobiet i dzieci oraz Joego, niewolnika Travisa. Dwudziestego pierwszego kwietnia armia Sama Houstona uderzyła pod San Jacinto z okrzykiem „Pamiętajcie o Alamo!” i wygrała w osiemnaście minut.30

Skąd to miejsce w rankingu: Mało która nazwa jest bardziej znana, a „Pamiętajcie o Alamo” wciąż żyje (rozpoznawalność i pamięć 5). Trzynaście dni oblężenia kilkuset ludzi to jednak niewiele wobec oblężeń trwających miesiące i lata (skala 2), i to trzyma je punkt za oblężeniami wyżej na liście.

Pełna historia: Alamo ›

Czarno-biała mapa Teksasu z kropkowanymi trasami kampanii do Alamo i San Jacinto
Kampanie rewolucji teksańskiej z lat 1835 i 1836, z trasami Austina, Houstona, Cosa, Urrei i Santa Anny oraz Alamo w San Antonio de Béxar. Mapa Josepha L. Caina z 1928 roku. Domena publiczna

15 Petersburg, 1864 do 1865

Gdzie
Petersburg i przedpole Richmond, Wirginia
Wojna
Wojna secesyjna
OblegającyArmie Unii pod wodzą Ulyssesa S. Granta. Około 62 tys. w pierwszych szturmach w czerwcu 1864Zwycięstwo
ObrońcyArmia Północnej Wirginii Roberta E. Lee. Około 42 tys. w czerwcowych walkachPorażka
Wynik
Linie przełamane 2 kwietnia 1865. Petersburg i Richmond opuszczone. Około 42 tys. strat Unii i 28 tys. Konfederacji

W 1860 roku Petersburg był drugim co do wielkości miastem Wirginii, a w 1864 roku zbiegało się w nim pięć linii kolejowych łączących go z Richmond i z Południem. Grant uderzył na miasto 15 czerwca 1864 roku, mając około 62 tys. ludzi przeciw mniej więcej 42 tys., ale cztery dni szturmów nie przyniosły zwycięstwa, więc przeszedł do oblężenia.31

Najsłynniejszy epizod rozegrał się pod ziemią. Żołnierze Unii wykopali pod konfederackim fortem chodnik długi na 510 stóp, załadowali go 8 tys. funtów prochu i 30 lipca o 4.44 nad ranem odpalili, zabijając 352 konfederatów. Szturm, który potem nastąpił, załamał się: Unia straciła 3798 ludzi, Konfederacja 1491, a wysłanym z opóźnieniem czarnoskórym żołnierzom z United States Colored Troops nie dawano pardonu. Pierwszego kwietnia 1865 roku Sheridan rozbił linię Picketta pod Five Forks, przy kolei South Side, ostatniej drodze zaopatrzenia Lee, a przed świtem następnego dnia VI Korpus przełamał front. Wieczorem Lee zawiadomił Jeffersona Davisa, że Petersburg i Richmond trzeba opuścić. Richmond padło 3 kwietnia. Dziewiątego kwietnia Lee skapitulował pod Appomattox. Przez 292 dni walczyło tu ponad 180 tys. żołnierzy, a według najlepszych szacunków straty wyniosły około 42 tys. po stronie Unii i 28 tys. po stronie Konfederacji. Mit i fakt: nazywa się je najdłuższym oblężeniem w historii Ameryki, ale armia Lee nigdy nie była okrążona, więc według American Battlefield Trust nie było to prawdziwe oblężenie.32

Skąd to miejsce w rankingu: Wyczerpało armię Lee i wprost doprowadziło do Appomattox (skutek 5), a jego przebieg jest świetnie udokumentowany (pewność 5). Gettysburg i Vicksburg przyćmiewają je jednak sławą i pamięcią (po 3 punkty), więc zajmuje ostatnie miejsce, o punkt przed oblężeniami, które się nie zmieściły.

Pełna historia: oblężenie Petersburga ›

Jak wybraliśmy i ułożyliśmy oblężenia

Za oblężenie uznaliśmy sytuację, w której armia otoczyła albo zablokowała miasto, twierdzę lub obóz i próbowała je zdobyć szturmem, głodem lub ostrzałem, niezależnie od tego, czy padło, czy się utrzymało. Stalingrad liczymy za oblężenie wewnątrz bitwy: samego miasta nigdy nie odcięto, bo Rosjanie zaopatrywali je przez Wołgę, ale od listopada 1942 roku okrążona w nim niemiecka 6. Armia była głodzona aż do kapitulacji. Całą bitwę opisuje przewodnik po największych bitwach frontu wschodniego. Obrony garstki żołnierzy opisujemy w przewodniku po najsłynniejszych ostatnich obronach. Alamo, oblężone przez 13 dni, jest w obu, a Masada, znana z relacji jednego starożytnego autora, zostaje tu blisko listy.33

Rozważyliśmy 24 kandydatów i każdemu daliśmy od 1 do 5 punktów w pięciu kryteriach. Rozpoznawalność liczy się potrójnie, bo ta strona odpowiada na pytanie, które oblężenia są najsłynniejsze. Skala, skutek i pamięć liczą się podwójnie, a pewność źródeł raz:

Lista jest uszeregowana według sumy punktów, nie według dat. Przy remisie wyżej stoi oblężenie bardziej znane, potem to o większych skutkach, a na końcu starsze. Punkty to nasza ocena redakcyjna oparta na źródłach podanych niżej, a tabela pokazuje każdy z nich. Widać w niej, dlaczego prowadzą Jerozolima z 70 roku i Leningrad i dlaczego Alamo, nazwa tak słynna jak każda tutaj, jest dopiero czternaste: było to 13 dni oblężenia około 200 ludzi, mało wobec oblężeń trwających miesiące albo lata.34

Punkty, z których wynika kolejność
MiejsceNazwaRozpoznawalność
×3
Skala i wytrwałość
×2
Skutek
×2
Pamięć
×2
Pewność źródeł
×1
Razem
1Jerozolima5555348
2Leningrad5545548
3Konstantynopol5455447
4Wiedeń5455447
5Stalingrad5355546
6Alezja4554343
7Tenochtitlan4554343
8Vicksburg4454543
9Yorktown5254542
10Kartagina4553341
11Dien Bien Phu4453440
12Orlean4345440
13Sarajewo4534440
14Alamo5235439
15Petersburg3453538

Tuż za listą

Sześć oblężeń było blisko i nie weszło do piętnastki:

Sewastopol, 1854 do 1855. Armie sprzymierzonych ostrzeliwały rosyjską bazę Floty Czarnomorskiej od 17 października 1854 roku, aż 8 września 1855 roku Francuzi zdobyli Małachow, a Rosjanie opuścili miasto. Ta strata pchnęła Rosję ku pokojowi paryskiemu z 1856 roku. Jedenaście miesięcy oblężenia rozstrzygnęło wojnę krymską, ale przeciętny czytelnik słabo zna tę nazwę i do listy zabrakło jednego punktu.35 › Oblężenie Sewastopola, 1854

Malta, 1565. Przez prawie cztery miesiące około 500 joannitów i około 8 tys. żołnierzy i Maltańczyków broniło Wielkiego Portu przed osmańskim desantem liczącym 23 do 25 tys. ludzi, aż we wrześniu Turcy odpłynęli. Historycy spierają się, czy to zwycięstwo zmieniło bieg wojny: w 1570 roku Osmanowie zdobyli Cypr, a chrześcijańska Europa przetrwała także późniejsze podboje osmańskie. Do piętnastki zabrakło jednego punktu.36

Masada, 73 do 74 n.e. Rzymska armia usypała ogromny nasyp pod pustynną twierdzę nad Morzem Martwym, a według Józefa Flawiusza 960 jej obrońców wraz z rodzinami wybrało śmierć zamiast niewoli. Masada jest w naszym zestawieniu ostatnich obron. Jako oblężenie dotyczyła niewielkiej załogi w wojnie, którą Rzym już wygrał, a cała historia opiera się wyłącznie na Józefie Flawiuszu.37

Paryż, 1870 do 1871. Od 19 września 1870 roku armie niemieckie trzymały miasto w okrążeniu. Zaczęło brakować żywności, balony przenosiły przez linie wroga Gambettę i innych, gołębie przynosiły wiadomości, a od stycznia 1871 roku pociski spadały na sam Paryż, aż po ponad czterech miesiącach przyszedł rozejm z 28 stycznia. Oblężenie zakończyło wojnę francusko-pruską, ale przegrywa rozpoznawalnością i pamięcią, przyćmione przez Komunę, która nastąpiła potem.38

Chocim, 1621. Od 2 września do 9 października 1621 roku wojsko polsko-litewskie i kozackie broniło obozu warownego nad Dniestrem przed co najmniej stutysięczną armią sułtana Osmana II, a nieudana wyprawa kosztowała później sułtana tron i życie. Chocim był na naszej dawnej liście, ale była to raczej bitwa obronna niż oblężenie miasta i poza Polską i Ukrainą mało kto ją zna.39

Kandia, 1648 do 1669. Najdłuższe dobrze udokumentowane oblężenie: Osmanowie oblegali Kandię, dzisiejszy Heraklion, stolicę weneckiej Krety, od 1648 roku (niektóre źródła liczą pierwsze ataki od 1647), aż we wrześniu 1669 roku Francesco Morosini oddał miasto, po mniej więcej 21 latach. Rozstrzygnęło los Krety, ale znają je głównie specjaliści i mało kto o nim pamięta.40

Dlaczego oblężenia rozstrzygały wojny

Oblężenie to próba murów, zaopatrzenia i woli. Niektóre, jak Alezja i Konstantynopol, rozstrzygnęły los całych ludów. Inne, jak Yorktown, od razu kończyły wojny. Jeszcze inne stały się symbolami, jak obrona Jasnej Góry z 1655 roku, kiedy klasztor przez około czterdzieści dni opierał się Szwedom. Więcej znajdziesz w zestawieniach największych bitew w historii i najsłynniejszych ostatnich bojów w historii. Upadek Konstantynopola i oblężenie Wiednia to dwa z pytań quizu o bitwach osmańskich.41

Średniowieczna miniatura Konstantynopola otoczonego wodą i statkami, z namiotami, armatami i wojskiem osmańskim na pierwszym planie oraz okrętami przeciąganymi lądem po lewej
Oblężenie Konstantynopola w 1453 roku, miniatura Jeana Le Taverniera wykonana w Lille około 1455 roku, zaledwie kilka lat po upadku miasta. Bibliothèque nationale de France. Domena publiczna

Jakie było najdłuższe oblężenie w historii?

Najdłuższe znane oblężenie opisuje Herodot: według niego egipski król Psammetych przez dwadzieścia dziewięć lat oblegał Azotos, późniejszy Aszdod, aż go zdobył, i żadne inne miasto, o którym wiadomo, nie broniło się dłużej. Spośród dobrze udokumentowanych oblężeń najdłużej trwało osmańskie oblężenie Kandii na Krecie: ponad dwadzieścia lat, do 1669 roku.42

Kandia, dzisiejszy Heraklion, była stolicą weneckiej Krety. Oblężenie zaczęło się w 1648 roku (niektóre źródła liczą pierwsze ataki od 1647), a zakończyło we wrześniu 1669 roku, gdy wenecki dowódca Francesco Morosini wynegocjował kapitulację miasta. Kreta przeszła pod panowanie osmańskie.43

W XX wieku oblężenie Leningradu trwało 872 dni, od 1941 do 1944 roku. Większość oblężeń z tabeli powyżej była znacznie krótsza: Alamo padło trzynastego dnia, Konstantynopol po około siedmiu tygodniach, a Osmanowie stali pod Wiedniem dwa miesiące.44

Które oblężenie było najkrwawsze w historii?

Oblężenie Leningradu, trwające od 1941 do 1944 roku, to najkrwawsze oblężenie, o którym mamy wiarygodne dane: National WWII Museum nazywa je najbardziej śmiercionośnym oblężeniem w historii, a historyczka Anna Reid najdłuższą blokadą miasta w dziejach. Szacunki liczby zmarłych cywilów wahają się od około 700 000 do miliona. Większość z nich umarła z głodu.45

Dokładnej liczby nie poznamy nigdy. Jedno z podsumowań nowszych szacunków mówi o blisko dwóch milionach obywateli radzieckich zmarłych w Leningradzie i na pobliskich frontach w latach 1941 do 1944, w tym o mniej więcej milionie cywilów w samym mieście. O tym, jak miasto przetrwało blokadę, opowiada nasza strona o oblężeniu Leningradu.46

Pisarze starożytni podają jeszcze większe liczby. Józef Flawiusz twierdzi, że podczas rzymskiego oblężenia Jerozolimy w 70 roku n.e. zginęło 1 100 000 ludzi, w większości pielgrzymów zamkniętych w mieście, a w całej wojnie wzięto do niewoli 97 000. Starożytne szacunki liczby zabitych wahają się od około 600 000 do 1 100 000 i nie da się ich sprawdzić. O najkosztowniejszych bitwach, z których wiele toczyło się o miasta, przeczytasz w zestawieniu najkrwawszych bitew w historii.47

Jak oblegano zamki i miasta?

Najprostszym sposobem było otoczyć miasto, odciąć mu dostawy żywności i wody oraz drogę posiłkom, a potem czekać, aż głód albo zdrada otworzą bramy. Gdy trwało to zbyt długo, oblegający atakowali same mury: taranami i wieżami oblężniczymi, podkopami pod fundamentami, machinami miotającymi kamienie, a później artylerią prochową.48

Rzymianie zamienili blokadę w przedsięwzięcie inżynieryjne. Pod Alezją w 52 roku p.n.e., jak podaje sam Cezar w Wojnie galijskiej, jego wojska otoczyły miasto linią umocnień długości około 11 mil rzymskich, a potem zbudowały drugą, zwróconą na zewnątrz, długości około 14 mil rzymskich, przeciw galijskiej armii odsieczy. Najskuteczniejszym sposobem obalenia muru był podkop: oblegający drążyli pod murem chodnik, podpierali go drewnianą obudową, a potem podpalali stemple, tak że chodnik i mur nad nim się zawalały. Od XII wieku trebusz z przeciwwagą mógł miotać w mury ciężkie kamienie.49

Proch zmienił układ sił. Wielkie działa Mehmeda II skruszyły w 1453 roku mury Konstantynopola, a gdy w 1494 roku wojska francuskie przemaszerowały przez Italię, ich artyleria zdobywała zamek za zamkiem, jak pisze Britannica, z zadziwiającą szybkością. Inżynierowie odpowiedzieli bastionem o ostrym narożu, z którego obrońcy mogli ostrzeliwać z flanki przedpole murów. Według Britanniki pozostawał on podstawowym elementem fortyfikacji przez około 300 lat. Epokę wojen o zamki przybliża zestawienie największych bitew średniowiecza.50

Które oblężenie jest najsłynniejsze w historii?

W legendzie najsłynniejsze jest oblężenie Troi. Greckie podanie mówiło o dziesięcioletnim oblężeniu miasta przez koalicję Greków pod wodzą Agamemnona, wojnie opiewanej w Iliadzie Homera. Wciąż trwa spór o to, czy jedna wojna trojańska rzeczywiście się odbyła, choć wzgórze Hisarlik w Turcji powszechnie utożsamia się z Troją.51

Spośród oblężeń historycznych najczęściej opowiada się o upadku Konstantynopola w 1453 roku, który zakończył dzieje Bizancjum, o Alezji, która dopełniła podboju Galii przez Cezara, o odsieczy wiedeńskiej z 1683 roku i o oblężeniu Leningradu. Inne, jak upadek Tenochtitlan w 1521 roku, kładły kres całym imperiom.52

Jak długo trwało oblężenie Konstantynopola?

Około ośmiu tygodni. Armia Mehmeda II stanęła pod murami lądowymi na początku kwietnia 1453 roku, według jednej relacji 2 kwietnia, a miasto padło po szturmie o świcie 29 maja, po mniej więcej siedmiu tygodniach ostrzału z olbrzymich dział Mehmeda. To niewiele w porównaniu z Leningradem, Sarajewem czy Petersburgiem z tej listy.53

Najczęstsze pytania

Które oblężenie było największe w historii?

W naszym rankingu pierwsza jest rzymska Jerozolima z 70 roku, z tą samą sumą punktów co Leningrad (1941 do 1944), ale z większymi skutkami. Dalej są Konstantynopol z 1453 i Wiedeń z 1683 roku. Pod względem skali i liczby ofiar największa była blokada Leningradu.

Które słynne oblężenie trwało najdłużej?

Herodot opisuje oblężenie Azotos, które trwało dwadzieścia dziewięć lat. Spośród dobrze udokumentowanych oblężeń osmańskie oblężenie Kandii na Krecie trwało ponad dwadzieścia lat i zakończyło się w 1669 roku. W XX wieku oblężenie Leningradu trwało 872 dni, od 1941 do 1944 roku.

Co wydarzyło się przy odsieczy wiedeńskiej w 1683 roku?

Osmanowie oblegali Wiedeń przez około dwa miesiące, aż armia odsieczy pod wodzą polskiego króla Jana III Sobieskiego rozbiła ich w wielkiej szarży jazdy, powstrzymując osmański marsz w głąb środkowej Europy.

Które oblężenie zakończyło amerykańską wojnę o niepodległość?

Oblężenie Yorktown w 1781 roku, gdzie armia francusko-amerykańska osaczyła Cornwallisa. Jego kapitulacja faktycznie zakończyła wojnę.

Dlaczego Alamo jest tak słynne?

Niewielka teksańska załoga broniła misji przez trzynaście dni przed znacznie liczniejszą armią meksykańską i zginęła niemal co do jednego. „Pamiętajcie o Alamo” stało się okrzykiem bojowym rewolucji teksańskiej.

Które oblężenie było najkrwawsze w historii?

Oblężenie Leningradu, trwające od 1941 do 1944 roku, to najkrwawsze oblężenie, o którym mamy wiarygodne dane. Szacunki liczby zmarłych cywilów wahają się od około 700 000 do miliona. Większość umarła z głodu.

Jak oblegano zamki?

Oblegający albo morzyli zamek głodem, odcinając mu zaopatrzenie, albo atakowali mury taranami, wieżami oblężniczymi, podkopami pod fundamentami, trebuszami miotającymi kamienie, a od późnego średniowiecza artylerią prochową.

Jak długo trwało oblężenie Konstantynopola?

Około ośmiu tygodni. Armia osmańska stanęła pod murami na początku kwietnia 1453 roku, a miasto padło po ostatnim szturmie 29 maja, po mniej więcej siedmiu tygodniach ostrzału.

Przypisy

Numer w tekście odsyła do przypisu. Przypis wskazuje prace, na których opiera się dany akapit, a ich pełne opisy są w części Źródła.

  1. Livius.org, „Titus’ Siege of Jerusalem”. Józef Flawiusz, „The Wars of the Jews, Book V”. ↩
  2. Livius.org, „Titus’ Siege of Jerusalem”. Józef Flawiusz, „The Wars of the Jews, Book VI”. Encyclopaedia Britannica, „Tisha b’Av”. Center for Jewish History, „The Arch of Titus”. ↩
  3. Deutsches Historisches Museum, „Die Belagerung von Leningrad”. Encyclopedia.com, „Leningrad, Siege of”. dzieje.pl, „Leningrad. Tragedia oblężonego miasta”. ↩
  4. Encyclopedia.com, „Leningrad, Siege of”. dzieje.pl, „Leningrad. Tragedia oblężonego miasta”. Deutsches Historisches Museum, „Die Belagerung von Leningrad”. The National WWII Museum, „History Through the Viewfinder”. ↩
  5. Encyclopaedia Britannica, „Fall of Constantinople”. Foundation of the Hellenic World, „The fall of Constantinople”. ↩
  6. Encyclopaedia Britannica, „Fall of Constantinople”. Foundation of the Hellenic World, „The fall of Constantinople”. ↩
  7. Wien Geschichte Wiki, „Zweite Türkenbelagerung (1683)”. dzieje.pl, „Bitwa pod Wiedniem, 12 września 1683 r.”. ↩
  8. Wien Geschichte Wiki, „Zweite Türkenbelagerung (1683)”. EBSCO Research Starters, „Defeat of the Ottomans at Vienna”. dzieje.pl, „Bitwa pod Wiedniem, 12 września 1683 r.”. Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie, „Banner of the Grand Vizier and the Roman celebrations of John III Sobieski and the Vienna victory”. Stolica Apostolska, „Rievocazione al Kahlenberg nel ricordo della vittoria di Vienna (13 settembre 1983)”. ↩
  9. Deutsches Historisches Museum, „Die Schlacht um Stalingrad”. ↩
  10. dzieje.pl, „Armia niemiecka skapitulowała pod Stalingradem”. Deutsches Historisches Museum, „Die Schlacht um Stalingrad”. ↩
  11. Juliusz Cezar, „Gallic War, Book 7, chapter 71”. Juliusz Cezar, tekst w serwisie LacusCurtius. Ministerstwo Kultury Francji, „The Alesia question”. ↩
  12. Juliusz Cezar, tekst w serwisie LacusCurtius. Juliusz Cezar, „Gallic War, Book 7, chapter 77”. Juliusz Cezar, „Gallic War, Book 7, chapter 76”. Encyclopaedia Britannica, „Battle of Alesia”. Encyclopaedia Britannica, „Vercingetorix”. Ministerstwo Kultury Francji, „The Alesia question”. ↩
  13. Encyclopaedia Britannica, „Tenochtitlan”. Encyclopaedia Britannica, „Hernán Cortés”. EBSCO Research Starters, „Cortés Conquers Aztecs in Mexico”. ↩
  14. Encyclopaedia Britannica, „Hernán Cortés”. EBSCO Research Starters, „Cortés Conquers Aztecs in Mexico”. ↩
  15. American Battlefield Trust, „Vicksburg”. National Park Service, „The Campaign for Vicksburg”. National Park Service, „Vicksburg Siege”. ↩
  16. National Park Service, „Vicksburg Siege”. American Battlefield Trust, „Vicksburg”. Abraham Lincoln, „Letter to James C. Conkling”. ↩
  17. Charles E. Hatch Jr., „Yorktown and the Siege of 1781”. American Battlefield Trust, „Yorktown”. ↩
  18. National Park Service, „Chronology of the Siege of Yorktown”. American Battlefield Trust, „Yorktown”. ↩
  19. Ministerstwo Kultury Francji, „The Alesia question”. Juliusz Cezar, „Gallic War, Book 7, chapter 77”. Juliusz Cezar, „Gallic War, Book 7, chapter 76”. ↩
  20. Encyclopaedia Britannica, „Carthage”. Plutarch, „Plutarch, The Life of Cato the Elder”. Appian, „Appian, The Punic Wars, 14”. Appian, „Appian, The Punic Wars, 15”. Appian, „Appian, The Punic Wars, 17”. ↩
  21. Appian, „Appian, The Punic Wars, 24”. Appian, „Appian, The Punic Wars, 25”. Appian, „Appian, The Punic Wars, 26”. Appian, „Appian, The Punic Wars, 27”. Encyclopaedia Britannica, „Carthage”. ↩
  22. Ministère des Armées, „1954, la fin de l'Indochine française”. Senat Francji, „Indochine”. ↩
  23. Ministère des Armées, „1954, la fin de l'Indochine française”. Senat Francji, „Indochine”. Vo Nguyen Giap, People’s War, People’s Army. Tap chi Quoc phong toan dan, „French generals’ admission of defeat in Dien Bien Phu”. Departament Stanu USA, „Dien Bien Phu and the Fall of French Indochina, 1954”. ↩
  24. Encyclopaedia Britannica, „Siege of Orléans”. Encyclopaedia Britannica, „Joan of Arc”. Anne Curry, „Battle of the Herrings”. ↩
  25. Encyclopaedia Britannica, „Joan of Arc”. Anne Curry, „Battle of the Herrings”. Encyclopaedia Britannica, „Siege of Orléans”. Ministère de la Culture, „Les fêtes de Jeanne d'Arc à Orléans”. ↩
  26. Komisja Ekspertów ONZ, „S/1994/674/Annex VI”. Encyclopaedia Britannica, „Siege of Sarajevo”. Międzynarodowy Trybunał Karny dla byłej Jugosławii, „Case Information Sheet”. ↩
  27. Komisja Ekspertów ONZ, „S/1994/674/Annex VI”. Encyclopaedia Britannica, „Siege of Sarajevo”. Międzynarodowy Trybunał Karny dla byłej Jugosławii, „Case Information Sheet”. ↩
  28. Ministère des Armées, „1954, la fin de l'Indochine française”. Senat Francji, „Indochine”. Departament Stanu USA, „Dien Bien Phu and the Fall of French Indochina, 1954”. ↩
  29. The Alamo, „Battle and Revolution”. Stephen L. Hardin, „Alamo, Battle of the”. ↩
  30. Stephen L. Hardin, „Alamo, Battle of the”. The Alamo, „Myths and Legends”. The Alamo, „Battle and Revolution”. ↩
  31. American Battlefield Trust, „10 Facts”. American Battlefield Trust, „Petersburg”. ↩
  32. American Battlefield Trust, „Petersburg”. American Battlefield Trust, „Five Forks”. American Battlefield Trust, „Petersburg Breakthrough”. American Battlefield Trust, „Petersburg”. American Battlefield Trust, „10 Facts”. National Park Service, „Press Kit”. ↩
  33. Encyclopaedia Britannica, „Battle of Stalingrad”. Deutsches Historisches Museum, „Die Schlacht um Stalingrad”. The Alamo, „Battle and Revolution”. Encyclopaedia Britannica, „Masada”. ↩
  34. Livius.org, „Titus’ Siege of Jerusalem”. The Alamo, „Battle and Revolution”. ↩
  35. National Army Museum, „Crimean War”. ↩
  36. Victor Mallia-Milanes, „The Siege of Malta, 1565, Revisited”. ↩
  37. Encyclopaedia Britannica, „Masada”. Józef Flawiusz, „The Wars of the Jews, Book VII”. ↩
  38. Encyclopaedia Britannica, „Siege of Paris”. Ville de Paris, „Ces anecdotes surprenantes sur le siège de Paris (5/5)”. ↩
  39. Muzeum Historii Polski, „Bitwa pod Chocimiem - klęska, zwycięstwo i królobójstwo”. Internet Encyclopedia of Ukraine, „Khotyn, Battle of”. ↩
  40. Royal Collection Trust, „A map of Candia, 1668”. John W. Barker, „Turks Conquer Crete”. ↩
  41. Encyclopaedia Britannica, „Battle of Alesia”. Encyclopaedia Britannica, „Fall of Constantinople”. American Battlefield Trust, „Yorktown”. Muzeum Historii Polski, „Szwedzi odstępują od oblężenia Jasnej Góry”. ↩
  42. Herodot, Perseus Digital Library. John W. Barker, „Turks Conquer Crete”. Encyclopaedia Britannica, „Heraklion”. ↩
  43. John W. Barker, „Turks Conquer Crete”. Encyclopaedia Britannica, „Heraklion”. ↩
  44. Encyclopedia.com, „Leningrad, Siege of”. The National WWII Museum, „History Through the Viewfinder”. ↩
  45. The National WWII Museum, „History Through the Viewfinder”. dzieje.pl, „Leningrad. Tragedia oblężonego miasta”. Deutsches Historisches Museum, „Die Belagerung von Leningrad”. Encyclopedia.com, „Leningrad, Siege of”. ↩
  46. Encyclopedia.com, „Leningrad, Siege of”. ↩
  47. Józef Flawiusz, „The Wars of the Jews, Book VI”. ↩
  48. Encyclopaedia Britannica, „Military technology”. Encyclopaedia Britannica, „Bastion”. ↩
  49. Encyclopaedia Britannica, „Battle of Alesia”. Gajusz Juliusz Cezar, 7.69. Encyclopaedia Britannica, „Military technology”. ↩
  50. Encyclopaedia Britannica, „Castle”. Encyclopaedia Britannica, „Bastion”. ↩
  51. Encyclopaedia Britannica, „Trojan War”. Encyclopaedia Britannica, „Was the Trojan War real?”. ↩
  52. Encyclopaedia Britannica, „Fall of Constantinople”. Encyclopaedia Britannica, „Battle of Alesia”. Wien Geschichte Wiki, „Zweite Türkenbelagerung (1683)”. Encyclopedia.com, „Leningrad, Siege of”. Encyclopaedia Britannica, „Hernán Cortés”. ↩
  53. World History Encyclopedia, „1453”. Foundation of the Hellenic World, „The fall of Constantinople”. ↩

Źródła

Bitwy, które zmieniły świat

Punkty zwrotne dziejów

Maraton, Gaugamela, Kanny, Konstantynopol, Waterloo, Stalingrad: dni, w których świat zmienił kurs.

Ten sam wybór dla każdego czytelnika · dlaczego? ·

Szturmuj mury albo ich broń

Echoes of Battle ożywia wielkie bitwy historii narracją na prawdziwej mapie. Zapisz się poniżej na newsletter z nowymi opowieściami o bitwach, a w dniu premiery wyślemy Ci meldunek na skrzynkę.