Kim był Ulysses S. Grant?

Był naczelnym wodzem Unii, który wygrał amerykańską wojnę secesyjną (1822-1885), i 18. prezydentem Stanów Zjednoczonych.

Z czego słynie Grant?

Z wygrania wojny secesyjnej jako dowódca armii Unii, zwłaszcza zdobycia Vicksburga i kampanii, która zmusiła Roberta E. Lee do kapitulacji pod Appomattox w 1865 roku.

Co stało się pod Appomattox?

W kwietniu 1865 roku Grant przyjął kapitulację armii Roberta E. Lee pod Appomattox Court House w Wirginii, na wielkodusznych warunkach, faktycznie kończąc amerykańską wojnę secesyjną.

Czy Grant był dobrym generałem?

Tak. Choć krytykowany za wysokie straty, rozumiał, że przewagę Unii można zamienić w zwycięstwo tylko nieustępliwym naciskiem, i dostarczał zwycięstw, których inni nie potrafili.

Co osiągnęło zwycięstwo Granta?

Ocaliło Stany Zjednoczone jako jeden naród i umożliwiło zniesienie niewolnictwa, centralnej kwestii, o którą toczyła się wojna, zniesionego 13. poprawką w 1865 roku.

Jak pamięta się Granta?

Jako generała, który ocalił Unię, prezydenta dwóch kadencji broniącego praw wyzwolonych i autora słynnych pamiętników pisanych, gdy umierał.

Ulysses S. Grant: generał, który ocalił Unię

Ulysses S. Grant był generałem, który nie odpuszczał. W wojnie, która miażdżyła kolejnych dowódców, ujął w ręce armie Unii i nie zatrzymał się, zdobywając Vicksburg, by rozciąć Konfederację, a potem uderzając na Roberta E. Lee, aż Południe nie mogło już walczyć. Jego zwycięstwo ocaliło Stany Zjednoczone i umożliwiło zniesienie niewolnictwa, a on przyjął kapitulację, która na powrót złączyła naród.

Nieoczekiwany żołnierz

Urodzony w Ohio w 1822 roku i wykształcony w West Point¹, Grant odszedł z wojska i borykał się w życiu cywilnym², zanim wojna secesyjna wezwała go z powrotem w 1861 roku. Cichy i skromny, okazał się mieć rzadki dar: nerwy, by nacierać dalej, gdy inni się wahali.

Vicksburg i naczelne dowództwo

W 1863 roku kampania Granta przeciw Vicksburgowi rozcięła Konfederację na dwoje wzdłuż Missisipi³, w jednym z decydujących uderzeń wojny. Po kolejnym zwycięstwie Unii pod Chattanoogą prezydent Lincoln, który długo czekał na generała gotowego walczyć, uczynił go w 1864 roku naczelnym wodzem wszystkich armii Unii¹.

Fotograficzny portret Ulyssesa S. Granta — Ulysses S. Grant, fotografia Mathew Brady'ego. Domena publiczna.

Inni się wahali; Grant nacierał dalej, aż wojna została wygrana.

Zwycięstwo i Appomattox

W brutalnej kampanii lądowej 1864 roku Grant nieustępliwie napierał na armię Lee, ponosząc straszliwe straty, lecz nie zwalniając uścisku. W kwietniu 1865 roku przyjął kapitulację Lee pod Appomattox Court House¹ na wielkodusznych warunkach, kończąc wojnę i jednocząc naród. Jego zwycięstwo umożliwiło zniesienie niewolnictwa: Kongres uchwalił 13. poprawkę w styczniu 1865 roku⁴, ratyfikowano ją w grudniu⁴, a zwycięstwo Unii uczyniło zniesienie niewolnictwa wykonalnym.

Obraz przedstawiający oficerów Unii i Konfederacji przy małym stole w salonie — Lee kapituluje przed Grantem w domu McLeana w Appomattox Court House w kwietniu 1865 roku. Obraz Alonza Chappela z około 1870 roku, Smithsonian American Art Museum. CC0 (domena publiczna)

Prezydentura

Grant został wybrany 18. prezydentem w 1868 roku⁵ i działał na rzecz ochrony praw wyzwolonych podczas Rekonstrukcji, choć jego administrację naznaczyły też afery korupcyjne wśród jego nominatów¹. W ostatnich miesiącach, umierając na raka, napisał pamiętniki uznawane dziś za arcydzieło³. Zmarł w 1885 roku, zapamiętany jako żołnierz, który ocalił Unię.

Zdjęcie starego Granta owiniętego kocem w wiklinowym fotelu, piszącego na kolanach — Umierający na raka Grant pisze wspomnienia w Mount McGregor w stanie Nowy Jork 27 czerwca 1885 roku, niespełna miesiąc przed śmiercią. Biblioteka Kongresu. Domena publiczna

Zobacz punkt zwrotny wojny w bitwie pod Gettysburgiem albo poznaj największe bitwy w historii Ameryki.

Źródła i przypisy

Numery w tekście odsyłają do poniższych prac.

American Battlefield Trust, „Ulysses S. Grant” ↩ a b c d
Ronald C. White, American Ulysses: A Life of Ulysses S. Grant (Random House, 2016). ↩
Ron Chernow, Grant (Penguin Press, 2017). ↩ a b
U.S. National Archives, „13th Amendment to the U.S. Constitution: Abolition of Slavery (1865)” ↩ a b
Miller Center, University of Virginia, „Ulysses S. Grant” ↩
Wikipedia, „Ulysses S. Grant, Wikipedia”
World History Encyclopedia, „Ulysses S. Grant, Encyclopedia of World History”

Na podstawie uznanych opracowań historycznych; gdy źródła się różnią, zaznaczamy to. Zobacz nasze podejście redakcyjne.