Bajazyd I zasłużył na przydomek Błyskawica szybkością1, z jaką uderzał przez swoje imperium. Zmiażdżył jedną z ostatnich wielkich krucjat przeciw Osmanom2 pod Nikopolis i mocno naciskał na Konstantynopol. A jednak jego kariera skończyła się katastrofą: pokonany i wzięty do niewoli przez zdobywcę Timura, zmarł w niewoli, a jego imperium omal się nie rozpadło3.
Nikopolis
W 1396 roku wielka krucjata europejskich rycerzy2 pomaszerowała w dół Dunaju, by odeprzeć Osmanów. Bajazyd spotkał ich pod Nikopolis i zniszczył ich armię, kończąc epokę krucjat przeciw sobie i umacniając osmańską dominację na Bałkanach. Potem zacisnął uścisk na zablokowanym Konstantynopolu.2
Timur i Ankara
Lecz na wschodzie wznosił się o wiele większy zdobywca: Timur, Tamerlan, pan Azji Środkowej. W 1402 roku obaj starli się w bitwie pod4 Ankarą. Armia Bajazyda została rozbita, a sam sułtan pojmany4, w niemal niesłychanym upokorzeniu władcy u szczytu potęgi.
Niewola i bezkrólewie
Bajazyd zmarł w niewoli w 1403 roku.1 Jego klęska pogrążyła państwo osmańskie w dekadzie wojny domowej między jego synami5, w okresie znanym jako bezkrólewie, podczas którego imperium, które zbudował, omal się nie rozpadło, zanim je zjednoczono.
Miara człowieka
Bajazyd był śmiałym i szybkim dowódcą, którego zwycięstwa umocniły potęgę Osmanów w Europie, lecz którego jedna katastrofalna klęska pokazała, jak wiele spoczywało na samym sułtanie. Jego upadek przypomina, że nawet błyskawicę można schwytać.
Zobacz jego wielkie zwycięstwo pod Nikopolis albo poznaj innych wielkich wodzów imperium osmańskiego.