ENZaciągnij się

Historia wojskowa Imperium Osmańskiego, 1300 do 1922

Imperium Osmańskie · około 1300 do 1922 · Przewodnik po imperium · ~11 min czytania · Aktualizacja: październik 2026

Obraz olejny bitwy morskiej w gęstym dymie prochowym: wysokie żaglowe okręty pod banderami brytyjską, rosyjską i osmańską strzelają do siebie burtami z bliska, okręt po lewej płonie, a na pierwszym planie rozbitkowie czepiają się szczątków.

Thomas Luny według George'a Philipa Reinagle'a, Bitwa pod Navarino, 20 października 1827 (National Maritime Museum, Greenwich), przez Wikimedia Commons, domena publiczna.

W skrócie

Okres
Około 1300 do 1922 roku
Gdzie
Anatolia, Europa Południowo-Wschodnia, Bliski Wschód, Afryka Północna, Morze Śródziemne i Czarne
Państwo
Wieloetniczne imperium dynastyczne rządzone przez dom Osmana; stolice Edirne i od 1453 roku Stambuł
Kluczowe bitwy
Nikopolis (1396), Konstantynopol (1453), Czałdyran (1514), Mohacz (1526), Lepanto (1571), Wiedeń (1683), Gallipoli (1915)
Koniec
Zniesienie sułtanatu w listopadzie 1922 roku; Republika Turecka proklamowana 29 października 1923 roku
Szybka odpowiedź

Jaka jest historia wojskowa Imperium Osmańskiego?

To dzieje wojen wieloetnicznego imperium dynastycznego, założonego przez Osmana I w Anatolii około 1300 roku. Jego armie zdobyły Konstantynopol w 1453 roku, wygrały pod Mohaczem w 1526 roku i dwukrotnie oblegały Wiedeń, a potem traciły ziemie na rzecz Habsburgów i Rosji. Pokonane w I wojnie światowej imperium upadło w 1922 roku.1

Przez ponad sześć stuleci Imperium Osmańskie było jedną z wielkich potęg militarnych Europy i Bliskiego Wschodu. Ten przewodnik prowadzi przez jego wojny epoka po epoce, od małego księstwa pogranicza po imperium na trzech kontynentach, i daje porażkom tę samą wagę co zwycięstwom. Traktuje imperium jako samodzielnego gracza z własnymi celami, a nie jako tło dziejów sąsiadów. Zacznij od naszych przewodników po upadku Konstantynopola (1453), bitwie pod Mohaczem (1526), bitwie pod Lepanto (1571), bitwie pod Wiedniem (1683) i kampanii gallipolijskiej (1915).

Wojny imperium przenikają dzieje Węgier, Bałkanów, Rosji, Iranu, świata arabskiego i Polski. Polscy czytelnicy znajdą tu Warnę, Chocim i Wiedeń; nasze przewodniki po wielkiej wojnie tureckiej, wyprawach krzyżowych i historii wojskowej Polski opowiadają te dzieje z drugiej strony.

Czym było Imperium Osmańskie?

Imperium Osmańskie wzięło nazwę od Osmana I, wodza turkmeńskiego, którego księstwo w północno-zachodniej Anatolii wyrosło około 1300 roku na państwo dynastii. Było imperium dynastycznym, a nie państwem narodowym: w okresie największej potęgi rządziło większą częścią Europy Południowo-Wschodniej, znacznym obszarem Bliskiego Wschodu i Afryką Północną aż po Algierię. Przestało istnieć w 1922 roku, gdy zastąpiły je Republika Turecka i inne państwa sukcesyjne.2

Jego poddanymi byli muzułmanie, chrześcijanie i Żydzi mówiący wieloma językami. W przededniu I wojny światowej w imperium żyło ponad 20 milionów ludzi, wśród nich Turcy, Arabowie, Kurdowie, Grecy i Ormianie, a jego armie od stuleci czerpały żołnierzy zarówno spośród bałkańskich chrześcijan, jak i muzułmanów. Dlatego do 1923 roku ta strona mówi o Imperium Osmańskim, a nie o Turcji.3

Barwna mapa historyczna Europy Południowo-Wschodniej, Anatolii i Bliskiego Wschodu: Imperium Osmańskie z 1481 roku na szaro wokół Morza Egejskiego i Czarnego, późniejsze podboje na zielono w Syrii, Egipcie i nad Morzem Czerwonym, na różowo na Węgrzech, w Mezopotamii i Afryce Północnej, a na pomarańczowo na Podolu i Krecie.
„Imperium Osmańskie, 1481 do 1683”, z Historical Atlas Williama R. Shepherda (1923): imperium z 1481 roku, podboje Selima I, zdobycze Sulejmana Wspaniałego i ostatnie nabytki do 1683 roku, w tym Kreta (1669) i Podole (1672). Domena publiczna, via Wikimedia Commons

Jak zorganizowana była armia osmańska? Janczarzy i timarioci

Pod koniec XIV wieku sułtanowie stworzyli stałe wojsko związane osobiście z nimi, kapıkulu, czyli „niewolników Porty”. Jego piechota, janczarzy, była stałym korpusem opłacanym żołdem, który walczył na wojnie, a w czasie pokoju strzegł pogranicza i stolicy, i stała się najważniejszą częścią armii.4

Od XV wieku korpus uzupełniano przez devşirme, pobór chrześcijańskich chłopców z prowincji bałkańskich, których nawracano na islam, szkolono i brano na dożywotnią służbę sułtana. Najzdolniejsi dochodzili do najwyższych urzędów państwa. W XVI wieku większość janczarów nosiła broń palną, a ich ogień rozstrzygał bitwy.5

Obok nich stała jazda prowincjonalna. Timar był nadaniem dochodów z ziemi; w zamian jego posiadacz, sipah, ruszał na wojnę z uzbrojonymi pocztowymi w liczbie zależnej od dochodu. Ci jeźdźcy timarioci stanowili trzon armii prowincjonalnej.6

Obraz olejny janczara stojącego w pagórkowatym krajobrazie: wąsaty mężczyzna w wysokiej białej filcowej czapce ze złotą ozdobą, długiej ciemnoczerwonej szacie przepasanej pasem ze sztyletem, granatowych spodniach, białych pończochach i czerwonych pantoflach, z jedną ręką wyciągniętą.
Janczar, obraz namalowany w Stambule między 1700 a 1737 rokiem w serii portretów strojów związanej z Jeanem-Baptiste'em Vanmourem (Rijksmuseum, Amsterdam). CC0 (Rijksmuseum), via Wikimedia Commons

Jak powstało Imperium Osmańskie? Od Bursy do Kosowa

Orhan, syn Osmana, odebrał Bursę Bizantyjczykom w latach dwudziestych XIV wieku i uczynił z księstwa prawdziwe państwo. W 1354 roku Osmanowie założyli stałą bazę w Gallipoli, na europejskim brzegu Dardaneli, a Murad I zdobył Adrianopol (Edirne) i uczynił go swoją stolicą i bazą podbojów w Tracji.7

28 czerwca 1389 roku na Kosowym Polu Murad pokonał armię serbskiego księcia Łazarza, płacąc za to życiem. Jego syn Bajazyd I podporządkował sobie Bułgarię w 1393 roku, a w 1396 roku rozbił pod Nikopolis nad Dunajem armię krzyżową złożoną z rycerzy węgierskich, francuskich i innych.8

Ankara, Warna i upadek Konstantynopola

Ekspansja omal nie skończyła się katastrofą. W 1402 roku środkowoazjatycki zdobywca Timur rozgromił armię Bajazyda pod Ankarą i wziął sułtana do niewoli. Bajazyd zmarł w niewoli rok później, a jego synowie przez dziesięć lat walczyli o resztę państwa, zanim imperium zostało ponownie zjednoczone i wróciło do ekspansji.9

Nowa krucjata miała wyprzeć Osmanów z Europy. 10 listopada 1444 roku pod Warną nad Morzem Czarnym armia sułtana Murada II pokonała w większości węgierskie wojska Władysława III, króla Polski i Węgier. Młody król zginął w brawurowej szarży na osmańskie centrum, a jego armia rozpadła się w panice.10

Syn Murada, Mehmed II, w kwietniu 1453 roku obległ Konstantynopol. 29 maja jego wojska wdarły się do miasta, kończąc istnienie Cesarstwa Bizantyjskiego. Jako Stambuł miasto pozostało stolicą imperium aż do jego końca. Więcej w naszych przewodnikach po oblężeniu Konstantynopola i Mehmedzie II Zdobywcy.11

Imperium Osmańskie u szczytu potęgi: Selim I i Sulejman

Selim I (1512 do 1520) zwrócił się na wschód. 23 sierpnia 1514 roku jego armia, z artylerią polową i janczarami z muszkietami, rozgromiła jazdę safawidzkiego szacha Ismaila I pod Czałdyranem i na krótko zajęła Tebriz. W latach 1516 i 1517 Selim pokonał sułtanat mamelucki pod Mardż Dabik koło Aleppo i pod Rajdanijją koło Kairu, przyłączając Syrię, Egipt oraz święte miasta Mekkę i Medynę.12

Jego syn Sulejman I, nazywany w Europie „Wspaniałym”, panował od 1520 do 1566 roku. Zdobył Belgrad w 1521 roku, a w 1522 roku zmusił joannitów do opuszczenia Rodos. W 1526 roku jego armia zniszczyła wojsko węgierskie pod Mohaczem i zajęła Budę. W 1529 roku Sulejman obległ Wiedeń, ale miasto się obroniło i Osmanowie musieli się wycofać.13

Na wschodzie jego armie odebrały Safawidom Mezopotamię w 1534 roku, a w Afryce Północnej Algierem, Tunisem i Trypolisem rządzili namiestnicy mianowani przez sułtana. Gdy Sulejman zmarł w 1566 roku, imperium było potęgą światową. Więcej w przewodniku po Sulejmanie Wspaniałym.14

Flota osmańska: Preweza i Lepanto

Za Sulejmana Osmanowie stali się wielką potęgą morską. Hayreddin Barbarossa, korsarz, który zdobył Algier, został wielkim admirałem sułtana, a 28 września 1538 roku jego flota pokonała pod Prewezą, u wybrzeży zachodniej Grecji, sprzymierzoną flotę chrześcijańską Andrei Dorii. Przez mniej więcej trzy dekady wschodnie Morze Śródziemne było morzem osmańskim.15

Ta przewaga skończyła się pod Lepanto 7 października 1571 roku, gdy Liga Święta Hiszpanii, Wenecji i papiestwa zniszczyła większość osmańskiej floty galer. Imperium odbudowało niemal całą flotę w ciągu roku, a w 1669 roku odebrało Wenecji Kretę.16

Wojny osmańsko-polskie: Cecora i Chocim

Rywalizacja o Mołdawię doprowadziła imperium do wojny z Rzecząpospolitą Obojga Narodów. W 1620 roku armia polska pod wodzą hetmana Stanisława Żółkiewskiego została rozbita pod Cecorą, a Żółkiewski zginął. W 1621 roku sułtan Osman II obległ pod Chocimiem nad Dniestrem warowny obóz wojsk Rzeczypospolitej i sprzymierzonych Kozaków Petra Sahajdacznego. Po tygodniach nieudanych szturmów zgodził się na pokój.17

Osman II obwinił o porażkę janczarów i próbował ich okiełznać, obcinając im żołd; w 1622 roku zdetronizowali go i zabili. Ich władza nad sułtanami stała się trwałym problemem państwa.18

Pięćdziesiąt lat później imperium uderzyło ponownie. W 1672 roku zdobyło twierdzę Kamieniec Podolski, a traktat w Buczaczu nałożył na Rzeczpospolitą trybut. 11 listopada 1673 roku hetman Jan Sobieski szturmem wziął osmański obóz pod Chocimiem i rozbił jego armię; zwycięstwo pomogło mu zostać królem w 1674 roku. Nasze przewodniki opisują Chocim 1621 i Chocim 1673.19

Wiedeń 1683 i wielka wojna turecka

W drugiej połowie XVII wieku ród Köprülü przez ponad czterdzieści lat dawał imperium wielkich wezyrów, poczynając od Köprülü Mehmeda Paszy w 1656 roku i jego syna Fazıla Ahmeda Paszy. Uzdrowili finanse i armię państwa, zakończyli długą wojnę z Wenecją zdobyciem Krety w 1669 roku i odebrali Polsce ziemie na Ukrainie. Ośmielony tym wielki wezyr Kara Mustafa ruszył na stolicę Habsburgów i od lipca 1683 roku oblegał Wiedeń. 12 września armia odsieczy złożona z wojsk polskich, cesarskich i niemieckich pod wodzą króla Jana III Sobieskiego i Karola Lotaryńskiego przełamała oblężenie. Był to szczytowy punkt osmańskiej ekspansji w Europie. Zobacz nasz przewodnik po bitwie pod Wiedniem.20

Liga Święta Austrii, Polski i Wenecji, do której dołączyła później Rosja, walczyła z imperium przez szesnaście lat. Gdy książę Eugeniusz Sabaudzki odniósł rozstrzygające zwycięstwo nad armią sułtana pod Sentą w 1697 roku, pokój w Karłowicach (26 stycznia 1699) oddał Węgry i Siedmiogród Austrii, Peloponez Wenecji, a Podole z powrotem Polsce. Był to pierwszy traktat, w którym Osmanowie uznali swoją porażkę. Nasz przewodnik po wielkiej wojnie tureckiej opowiada całą wojnę.21

Dlaczego Osmanowie przegrywali z Rosją? Wojny XVIII wieku

W XVIII wieku główne zagrożenie przyszło z Rosji, często sprzymierzonej z Austrią. Piotr Wielki postanowił wyprzeć Osmanów z północnego wybrzeża Morza Czarnego, a przez następne dwa stulecia Rosja i imperium toczyły wojnę za wojną o wybrzeże czarnomorskie, ziemie naddunajskie i Kaukaz.22

Rozstrzygająca okazała się wojna lat 1768 do 1774. Armie rosyjskie zajęły Mołdawię i pokonały Osmanów w Bułgarii, a upokarzający traktat w Küçük Kaynarca uniezależnił Chanat Krymski od sułtana i dał Rosji mgliste prawo opieki nad jego prawosławnymi poddanymi.23

Sułtanowie odpowiedzieli reformami. Selim III (1789 do 1807) stworzył nową armię na wzór europejski, nizam-ı cedid („nowy ład”), ale bunt w 1807 roku obalił go. W czerwcu 1826 roku Mahmud II ogłosił utworzenie nowej armii; gdy janczarzy się zbuntowali, kazał ostrzelać ich koszary i zlikwidował korpus.24

Navarino, Egipt i wojna krymska

W czasie greckiej wojny o niepodległość Egipt, wciąż formalnie podległy sułtanowi, wysłał flotę i armię do tłumienia powstania. Interweniowały Wielka Brytania, Francja i Rosja, a 20 października 1827 roku ich eskadry zniszczyły floty osmańską i egipską pod Navarino, co przedstawia obraz na górze strony. Imperium uznało niepodległość Grecji w 1832 roku. Potem przeciw sułtanowi wystąpił Muhammad Ali, namiestnik Egiptu: w 1831 roku jego armia najechała Syrię, a pod Konyą rozbiła Osmanów i wdarła się głęboko w Anatolię.25

W wojnie krymskiej (1853 do 1856) Imperium Osmańskie walczyło z Rosją u boku Wielkiej Brytanii i Francji, a w 1853 roku car Mikołaj I nazwał je „chorym człowiekiem Europy” i to określenie przylgnęło. W 1877 roku wybuchła kolejna wojna z Rosją. Długa osmańska obrona Plewny od lipca do grudnia 1877 roku nie zapobiegła klęsce. Traktat w San Stefano (marzec 1878) ograniczył osmańską Europę do wschodniej Tracji i utworzył dużą Bułgarię, lecz pozostałe mocarstwa zrewidowały go na kongresie berlińskim: Serbia, Czarnogóra i Rumunia uzyskały niepodległość, mniejsza Bułgaria autonomię, a Cypr przeszedł pod władzę brytyjską.26

Wojny bałkańskie i I wojna światowa

W lipcu 1908 roku oficerowie z Komitetu Jedności i Postępu, młodoturcy, zmusili sułtana do przywrócenia konstytucji. Klęska goniła klęskę: Austro-Węgry natychmiast zaanektowały Bośnię i Hercegowinę, w 1911 roku Włochy zajęły Libię, a w październiku 1912 roku zaatakowały Czarnogóra, Bułgaria, Serbia i Grecja. W styczniu 1913 roku Enwer Bej przeprowadził zamach stanu, który przywrócił unionistów do władzy. Do końca 1913 roku imperium straciło wszystkie ziemie europejskie poza wschodnią Tracją, choć w drugiej wojnie bałkańskiej odzyskało Edirne.27

Czarno-biała fotografia ciężkiego działa fortecznego na kołowym żelaznym łożu za wałem z worków z piaskiem, za nim drewniane wejście do schronu, na przedpiersiu stoją ludzie, a po prawej w gruzach leżą ciała zabitych żołnierzy.
Osmańska bateria forteczna w Adrianopolu (Edirne) w czasie wojen bałkańskich, z poległymi żołnierzami na pierwszym planie; fotografia Bain News Service, 1912 do 1913 (Biblioteka Kongresu). Domena publiczna, via Wikimedia Commons

2 sierpnia 1914 roku rząd podpisał tajny sojusz z Niemcami, a ostrzał rosyjskich portów czarnomorskich pod koniec października wciągnął imperium do I wojny światowej. Armia osmańska zmobilizowała około 2,8 miliona ludzi i walczyła na Kaukazie, nad Dardanelami, w Mezopotamii oraz na Synaju i w Palestynie. Zimą 1914 na 1915 rok ofensywa Enwera Paszy przeciw Rosjanom pod Sarıkamış zakończyła się ogromnymi stratami.28

Pod Gallipoli imperium odniosło największe zwycięstwo tej wojny. 18 marca 1915 roku miny i działa nadbrzeżne zatopiły trzy alianckie pancerniki próbujące sforsować Dardanele, a od 25 kwietnia wojska osmańskie powstrzymywały alianckie desanty; kontrataki prowadził podpułkownik Mustafa Kemal. Alianci, w sumie około pół miliona ludzi, ewakuowali półwysep do 9 stycznia 1916 roku; straty obu stron były ciężkie i do dziś pozostają sporne.29

Czarno-biała fotografia osmańskich żołnierzy w obozie na zboczu: z lewej stoją oficerowie, karabiny ustawione w kozły obok rzędów tornistrów, żołnierze odpoczywają pod płóciennymi daszkami, a na porośniętym krzakami stoku za nimi widać kolejne namioty.
Osmańscy żołnierze w obozie na półwyspie Gallipoli, 1915; fotografia Bain News Service (Biblioteka Kongresu). Domena publiczna, via Wikimedia Commons

W Mezopotamii brytyjsko-indyjskie wojska Charlesa Townshenda, oblężone w Kut, skapitulowały w kwietniu 1916 roku. Jednak w czerwcu 1916 roku wybuchło powstanie arabskie szarifa Mekki Husajna, a w grudniu 1917 roku wojska brytyjskie nacierające z Egiptu zajęły Jerozolimę. 30 października 1918 roku imperium podpisało rozejm w Mudros. Zginęły setki tysięcy jego żołnierzy.30

Ludobójstwo Ormian

Od wiosny 1915 roku rząd kontrolowany przez Komitet Jedności i Postępu deportował i mordował ormiańską ludność imperium, liczącą około 1,5 miliona osób. Ormian zabijano w lokalnych masakrach albo umierali z głodu i wycieńczenia w marszach deportacyjnych na pustynię syryjską. Szacunki liczby ofiar wahają się od około 600 tysięcy do 1,5 miliona. Wydarzenia te powszechnie określa się jako ludobójstwo; Republika Turecka odrzuca to określenie.31

Jak upadło Imperium Osmańskie?

Po Mudros alianci zajęli Stambuł. Rząd sułtana podpisał w sierpniu 1920 roku traktat w Sèvres, lecz ruch narodowy Mustafy Kemala, z własnym rządem w Ankarze, odrzucił traktat i walczył dalej. W listopadzie 1922 roku zgromadzenie narodowe zniosło sułtanat, a ostatni sułtan, Mehmed VI, opuścił kraj.32

Traktat w Lozannie (24 lipca 1923) uznał granice nowego państwa tureckiego, a 29 października 1923 roku proklamowano Republikę Turecką. Była następczynią imperium, ale nie tym samym państwem; państwami sukcesyjnymi są też Syria, Irak, państwa bałkańskie i inne.33

Osmańscy dowódcy

Wielu wybitnych wodzów imperium było samymi sułtanami: Murad I, który zginął na Kosowym Polu; Mehmed II, zdobywca Konstantynopola; Selim I, zwycięzca spod Czałdyranu; i Sulejman I, który prowadził armie pod Mohacz i Wiedeń. Na morzu Hayreddin Barbarossa wygrał pod Prewezą. Późniejszymi wyprawami dowodzili wielcy wezyrowie, wśród nich Kara Mustafa pod Wiedniem w 1683 roku. W I wojnie światowej minister wojny Enwer Pasza poprowadził ofensywę pod Sarıkamış, niemiecki generał Otto Liman von Sanders dowodził 5. Armią pod Gallipoli, a Mustafa Kemal, późniejszy Atatürk, zdobył tam sławę. Nasz ranking największych wodzów Imperium Osmańskiego porównuje ich dokonania.34

Najważniejsze bitwy Imperium Osmańskiego, epoka po epoce

Wszystkie opisane przez nas bitwy, w których walczyło Imperium Osmańskie, zwycięstwa i porażki, pogrupowane według epok i w kolejności dat. Krótszą listę rankingową znajdziesz w artykule o największych bitwach Imperium Osmańskiego, a wiedzę sprawdzisz w quizie o bitwach osmańskich.

Średniowiecze 476 do 1500 · 6

  1. 1371
    Bitwa nad Maricą, 1371Imperium Osmańskie kontra Serbscy panowie Macedonii

    26 września 1371 roku nocny atak Osmanów rozbił armię króla Wukaszyna i despoty Uglješy pod Czernomenem nad Maricą; obaj bracia zginęli.

  2. 1395
    Bitwa pod Rovinami, 1395Wołoszczyzna kontra Imperium Osmańskie

    Mircza Stary z Wołoszczyzny walczył z sułtanem Bajazydem I pod Rovinami w 1394 lub 1395 roku. Za sułtana polegli dwaj serbscy władcy, a historycy wciąż spierają się, kto wygrał.

  3. 1396
    Bitwa pod Nikopolis 1396Koalicja krzyżowa (Węgry, Francja, Burgundia) kontra Imperium Osmańskie

    Jak sułtan Bajazyd I zniszczył francusko-węgierską krucjatę nad Dunajem i potwierdził osmańską potęgę na Bałkanach.

  4. 1453
    Upadek Konstantynopola 1453Imperium Osmańskie kontra Cesarstwo Bizantyńskie

    Jak wielkie działa Mehmeda II przełamały tysiącletnie mury i zakończyły Cesarstwo Bizantyjskie.

  5. 1476
    Bitwa pod Valea Albă, 1476Hospodarstwo Mołdawskie kontra Imperium Osmańskie z wojskami wołoskimi

    26 lipca 1476 roku Mehmed II zdobył umocniony obóz Stefana Wielkiego pod Valea Albă w Mołdawii, ale twierdze się utrzymały, a sułtan musiał się wycofać.

  6. 1493
    Bitwa na Polu Krbawskim, 1493Królestwo Chorwacji (w unii z Węgrami) kontra Imperium Osmańskie

    9 września 1493 roku ban Emeryk Derenčin wyprowadził chorwacką armię w otwarte pole pod Udbiną i został rozbity przez Turków Hadum Jakuba Paszy. Przebieg, straty i pamięć.

Nowożytność 1492 do 1789 · 12

  1. 1514
    Bitwa pod Czałdyranem 1514Imperium Osmańskie kontra Persja Safawidów

    Jak osmańska siła ognia pokonała safawidzką jazdę pod Czałdyranem w 1514 roku i wytyczyła trwałą granicę na Bliskim Wschodzie.

  2. 1526
    Bitwa pod Mohaczem 1526Imperium Osmańskie kontra Królestwo Węgier

    Jak Sulejman Wspaniały zniszczył Królestwo Węgier pod Mohaczem w 1526 roku w niespełna dwie godziny.

  3. 1571
    Bitwa pod Lepanto 1571Liga Święta (Hiszpania, Wenecja, Papiestwo) kontra Imperium Osmańskie

    Największa bitwa galer w historii i kres dominacji Osmanów na morzu.

  4. 1595
    Bitwa pod Cecorą, 1595Rzeczpospolita Obojga Narodów kontra Chanat Krymski i oddziały tureckie

    W październiku 1595 roku armia Jana Zamoyskiego obroniła warowny obóz nad Prutem przed chanem krymskim, a chan zgodził się uznać kandydata Polski za hospodara Mołdawii.

  5. 1621
    Bitwa pod Chocimiem 1621Rzeczpospolita i Kozacy kontra Imperium Osmańskie

    Jak armia Rzeczypospolitej i Kozaków utrzymała Chocim w 1621 roku przeciw Osmanowi II i jak porażka kosztowała go tron.

  6. 1664
    Bitwa pod Szentgotthárd, 1664Monarchia Habsburgów, wojsko Rzeszy, Liga Reńska i Francja kontra Imperium Osmańskie

    1 sierpnia 1664 roku wojska cesarskie, niemieckie i francuskie Montecuccolego otrząsnęły się po pogromie i zepchnęły osmański przyczółek do wezbranej Raby.

  7. 1673
    Bitwa pod Chocimiem, 1673Rzeczpospolita Obojga Narodów kontra Imperium Osmańskie

    Po mroźnej nocy husaria wjechała przez wyłom.

  8. 1683
    Odsiecz wiedeńska 1683Polska, Cesarstwo i państwa niemieckie kontra Imperium Osmańskie

    Głodujące miasto, a potem husaria zeszła z góry. Dzień, w którym odwrócił się marsz Osmanów na Europę.

  9. 1691
    Bitwa pod Slankamenem, 1691Święte Cesarstwo Rzymskie (armia Habsburgów) kontra Imperium Osmańskie

    19 sierpnia 1691 roku Ludwik Badeński rozbił pod Slankamenem dwukrotnie liczniejszą armię osmańską; w bitwie zginął wielki wezyr Fazıl Mustafa Pasza.

  10. 1697
    Bitwa pod Sentą, 1697Święte Cesarstwo Rzymskie (armia Habsburgów) kontra Imperium Osmańskie

    11 września 1697 roku książę Eugeniusz zaskoczył armię osmańską w trakcie przeprawy przez Cisę pod Sentą i rozbił jej część na swoim brzegu; zginął wielki wezyr.

  11. 1713
    Kalabalik w Benderach, 1713Imperium Osmańskie kontra Karol XII

    1 lutego 1713 roku, po latach gościny u sułtana, Karol XII z kilkudziesięcioma ludźmi bronił się przed wojskami osmańskimi w swoim domu pod Benderami, dopóki go nie podpalono.

  12. 1716
    Bitwa pod Petrovaradinem, 1716Monarchia Habsburgów kontra Imperium Osmańskie

    5 sierpnia 1716 roku książę Eugeniusz w pięć godzin rozbił armię osmańską przed Petrovaradinem; wielki wezyr Ali Pasza zginął, prowadząc szarżę.

Epoka napoleońska 1789 do 1815 · 1

  1. 1789
    Bitwa pod Rymnikiem, 1789Rosja i Austria kontra Imperium Osmańskie

    22 września 1789 roku Rosjanie Suworowa i Austriacy Coburga po nocnym marszu szturmowali nad rzeką Rymnik obozy znacznie liczniejszej armii osmańskiej.

Epoka przemysłowa 1815 do 1914 · 6

  1. 1825
    Trzecie oblężenie Missolungi, 1825 do 1826Greccy powstańcy kontra Imperium Osmańskie i Egipt

    Od kwietnia 1825 roku armie osmańska i egipska przez rok oblegały Missolungi. W noc przed Niedzielą Palmową 1826 roku wygłodzeni mieszkańcy spróbowali się przebić, a rzeź wstrząsnęła Europą.

  2. 1832
    Bitwa pod Konyą, 1832Egipt (armia Muhammada Alego) kontra Imperium Osmańskie

    21 grudnia 1832 roku egipska armia Ibrahima Paszy rozbiła liczniejszą armię osmańską pod Konyą i wzięła do niewoli wielkiego wezyra; droga na Stambuł stanęła otworem.

  3. 1853
    Bitwa pod Synopą, 1853Imperium Rosyjskie (Flota Czarnomorska) kontra Imperium Osmańskie

    30 listopada 1853 roku eskadra Nachimowa wyszła z mgły pod Synopą i spaliła osmańską eskadrę na kotwicy; oburzenie pomogło wciągnąć Brytyjczyków do wojny.

  4. 1854
    Oblężenie Sewastopola, 1854Wielka Brytania, Francja i Imperium Osmańskie kontra Imperium Rosyjskie

    17 października 1854 roku alianci rozpoczęli pierwsze bombardowanie Sewastopola. Wybuchły dwie prochownie, zginął admirał Korniłow, a wojna krymska zmieniła się w jedenastomiesięczne oblężenie.

  5. 1854
    Bitwa pod Bałakławą, 1854Wielka Brytania, Francja i Turcja kontra Imperium Rosyjskie

    Starcie wojny krymskiej z 25 października 1854 roku, które dało historii cienką czerwoną linię i tragiczną szarżę Brygady Lekkiej, uwiecznioną przez Tennysona.

  6. 1855
    Bitwa pod Eupatorią, 1855Imperium Osmańskie z oddziałem francuskim oraz okrętami brytyjskimi, francuskimi i tureckimi kontra Imperium Rosyjskie

    O świcie 17 lutego 1855 roku rosyjska armia z osiemdziesięcioma działami uderzyła na turecką załogę Eupatorii. Za niedokończonymi szańcami, przy ogniu okrętów z zatoki, żołnierze Omera Paszy odparli trzy szturmy.

I wojna światowa 1914 do 1919 · 1

  1. 1915
    Kampania gallipolijska 1915Alianci (Imperium Brytyjskie, ANZAC, Francja) kontra Imperium Osmańskie

    Jak aliancka próba sforsowania Dardaneli w 1915 roku zmieniła się w wyniszczający pat i zrodziła legendę ANZAC.

Oś czasu Imperium Osmańskiego

  1. 1354
    Osmanowie czynią Gallipoli stałą bazą w Europie.35
  2. 1389
    Murad I pokonuje Serbów na Kosowym Polu i ginie.36
  3. 1402
    Timur pokonuje i bierze do niewoli Bajazyda I pod Ankarą.37
  4. 1444
    Murad II pokonuje Władysława III pod Warną.38
  5. 1453
    Mehmed II zdobywa Konstantynopol.39
  6. 1514
    Selim I pokonuje Safawidów pod Czałdyranem.40
  7. 1516 do 1517
    Podbój mameluckiej Syrii i Egiptu.41
  8. 1526
    Sulejman I niszczy armię węgierską pod Mohaczem.42
  9. 1529
    Pierwsze osmańskie oblężenie Wiednia.43
  10. 1538
    Barbarossa zwycięża pod Prewezą.44
  11. 1571
    Klęska pod Lepanto.45
  12. 1621
    Osman II nie zdobywa obozu pod Chocimiem.46
  13. 1683
    Oblężenie Wiednia przez Kara Mustafę zostaje przełamane.47
  14. 1699
    Pokój w Karłowicach.48
  15. 1774
    Traktat w Küçük Kaynarca z Rosją.49
  16. 1826
    Mahmud II likwiduje janczarów.50
  17. 1827
    Floty sprzymierzonych niszczą floty osmańską i egipską pod Navarino.51
  18. 1853 do 1856
  19. 1912 do 1913
    Wojny bałkańskie.53
  20. 1915
    Zwycięstwo pod Gallipoli; początek ludobójstwa Ormian.54
  21. 1918
    Rozejm w Mudros.55
  22. 1922
    Zniesienie sułtanatu.56

Jak pamięta się Imperium Osmańskie?

W XIX wieku europejscy autorzy nazywali imperium „chorym człowiekiem Europy”, a starsze opracowania opisują długi upadek po Sulejmanie. Obraz jest bardziej złożony: w XVII wieku imperium wciąż potrafiło zdobyć Kretę i Podole, odbudować flotę po Lepanto i ruszyć na Wiedeń. W Republice Tureckiej, jak zauważa historyk Yücel Yanıkdağ, pamięć wojny o niepodległość długo przesłaniała osmańską I wojnę światową, a Gallipoli zaczęto traktować jak jej zapowiedź.57

Wojny imperium widziane z drugiej strony opisują nasze przewodniki po Rosji, Polsce, froncie wschodnim I wojny światowej i wojnach Rzeczypospolitej, a także opowieść o długiej wojnie granicznej w Chorwacji.

Przypisy

Numer w tekście odsyła do przypisu; przypis wskazuje prace, na których opiera się dany akapit, a ich pełne opisy są w części Źródła.

  1. Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; Library of Congress, Turkey; Encyclopaedia Britannica, “Battle of Mohács”; Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”. ↩
  2. Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; Library of Congress, Turkey. ↩
  3. Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; Yücel Yanıkdağ, 1914-1918-online. International Encyclopedia of the First World War; United States Holocaust Memorial Museum, Holocaust Encyclopedia; Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; Abdülkadir Özcan, “Devşirme”. ↩
  4. Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; Encyclopaedia Britannica, “Janissary”; Kemal Beydilli, “Yeniçeri”. ↩
  5. Encyclopaedia Britannica, “Janissary”; Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; Abdülkadir Özcan, “Devşirme”; Kemal Beydilli, “Yeniçeri”. ↩
  6. Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; Halil İnalcık, “Timar”. ↩
  7. Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; Library of Congress, Turkey. ↩
  8. Encyclopaedia Britannica, “Battle of Kosovo”; Library of Congress, Turkey; Encyclopaedia Britannica, “Battle of Nicopolis”. ↩
  9. Encyclopaedia Britannica, “Battle of Ankara”; Library of Congress, Turkey; Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”. ↩
  10. Encyclopaedia Britannica, “Battle of Varna”; Karol Olejnik, Balcanica Posnaniensia. ↩
  11. Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; Library of Congress, Turkey; Encyclopaedia Britannica, “Fall of Constantinople”; Yücel Yanıkdağ, 1914-1918-online. International Encyclopedia of the First World War. ↩
  12. Encyclopaedia Britannica, “Battle of Chāldirān”; Mustafa Çetin Varlık, “Çaldıran Savaşı”; Encyclopaedia Britannica, “Selim I”; Feridun Emecen, “Selim I”; Library of Congress, Turkey. ↩
  13. Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; Library of Congress, Turkey; Encyclopaedia Britannica, “Battle of Mohács”; Encyclopaedia Britannica, “Siege of Vienna (1529)”. ↩
  14. Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; Library of Congress, Turkey. ↩
  15. Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; İdris Bostan, “Preveze Deniz Muharebesi”. ↩
  16. Encyclopaedia Britannica, “Battle of Lepanto”; Ernest Tucker, Europe, 1450 to 1789; Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; Library of Congress, Turkey; Library of Congress, Turkey. ↩
  17. Encyclopaedia Britannica, “Polish-Turkish War (1620 to 1621)”; Muzeum Historii Polski, “Bitwa pod Chocimiem”; Canadian Institute of Ukrainian Studies, Internet Encyclopedia of Ukraine. ↩
  18. Encyclopaedia Britannica, “Janissary”; Muzeum Historii Polski, “Bitwa pod Chocimiem”. ↩
  19. Muzeum Historii Polski, “Chocim 1673”; Museum of King Jan III's Palace at Wilanów, “Battle of Chocim, 11 November 1673”. ↩
  20. Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; Library of Congress, Turkey; Encyclopaedia Britannica, “Treaty of Carlowitz”; Encyclopaedia Britannica, “Siege of Vienna (1683)”; City of Vienna, Wien Geschichte Wiki. ↩
  21. Encyclopaedia Britannica, “Treaty of Carlowitz”; Library of Congress, Turkey; German Historical Institute Washington, German History in Documents and Images. ↩
  22. Library of Congress, Turkey; Encyclopaedia Britannica, “Russo-Turkish wars”; Library of Congress, Turkey. ↩
  23. Encyclopaedia Britannica, “Russo-Turkish wars”; Library of Congress, Turkey. ↩
  24. Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; Kemal Beydilli, “Nizâm-ı Cedîd”; Encyclopaedia Britannica, “Janissary”; Kemal Beydilli, “Yeniçeri”. ↩
  25. Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; Encyclopaedia Britannica, “Battle of Navarino”; Library of Congress, Turkey. ↩
  26. Library of Congress, Turkey; Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire summary”; Encyclopaedia Britannica, “Russo-Turkish wars”; Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; Machiel Kiel, “Plevne”. ↩
  27. Library of Congress, Turkey; Yücel Yanıkdağ, 1914-1918-online. International Encyclopedia of the First World War; Encyclopaedia Britannica, “Balkan Wars”; Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”. ↩
  28. Library of Congress, Turkey; Yücel Yanıkdağ, 1914-1918-online. International Encyclopedia of the First World War; Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”. ↩
  29. Yücel Yanıkdağ, 1914-1918-online. International Encyclopedia of the First World War; Encyclopaedia Britannica, “Gallipoli Campaign”; National Army Museum, “Gallipoli”. ↩
  30. Yücel Yanıkdağ, 1914-1918-online. International Encyclopedia of the First World War; Library of Congress, Turkey; Encyclopaedia Britannica, “Sir Charles Townshend”; Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”. ↩
  31. United States Holocaust Memorial Museum, Holocaust Encyclopedia; Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; Yücel Yanıkdağ, 1914-1918-online. International Encyclopedia of the First World War; Encyclopaedia Britannica, “Armenian Genocide”; United States Holocaust Memorial Museum, “Armenian Genocide”. ↩
  32. Yücel Yanıkdağ, 1914-1918-online. International Encyclopedia of the First World War; Encyclopaedia Britannica, “Mehmed VI”. ↩
  33. Encyclopaedia Britannica, “Treaty of Lausanne”; Yücel Yanıkdağ, 1914-1918-online. International Encyclopedia of the First World War; Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”. ↩
  34. Encyclopaedia Britannica, “Battle of Kosovo”; Library of Congress, Turkey; Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; Encyclopaedia Britannica, “Selim I”; Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; İdris Bostan, “Preveze Deniz Muharebesi”; Encyclopaedia Britannica, “Siege of Vienna (1683)”; Library of Congress, Turkey; Yücel Yanıkdağ, 1914-1918-online. International Encyclopedia of the First World War; National Army Museum, “Gallipoli”. ↩
  35. Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; Library of Congress, Turkey. ↩
  36. Encyclopaedia Britannica, “Battle of Kosovo”; Library of Congress, Turkey. ↩
  37. Encyclopaedia Britannica, “Battle of Ankara”; Library of Congress, Turkey. ↩
  38. Encyclopaedia Britannica, “Battle of Varna”; Karol Olejnik, Balcanica Posnaniensia. ↩
  39. Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; Library of Congress, Turkey. ↩
  40. Encyclopaedia Britannica, “Battle of Chāldirān”; Mustafa Çetin Varlık, “Çaldıran Savaşı”. ↩
  41. Encyclopaedia Britannica, “Selim I”; Feridun Emecen, “Selim I”. ↩
  42. Encyclopaedia Britannica, “Battle of Mohács”; Library of Congress, Turkey. ↩
  43. Encyclopaedia Britannica, “Siege of Vienna (1529)”; Library of Congress, Turkey. ↩
  44. Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; İdris Bostan, “Preveze Deniz Muharebesi”. ↩
  45. Encyclopaedia Britannica, “Battle of Lepanto”; Ernest Tucker, Europe, 1450 to 1789. ↩
  46. Muzeum Historii Polski, “Bitwa pod Chocimiem”; Canadian Institute of Ukrainian Studies, Internet Encyclopedia of Ukraine. ↩
  47. Encyclopaedia Britannica, “Siege of Vienna (1683)”; Library of Congress, Turkey. ↩
  48. Encyclopaedia Britannica, “Treaty of Carlowitz”; Library of Congress, Turkey. ↩
  49. Encyclopaedia Britannica, “Russo-Turkish wars”; Library of Congress, Turkey. ↩
  50. Encyclopaedia Britannica, “Janissary”; Kemal Beydilli, “Yeniçeri”. ↩
  51. Encyclopaedia Britannica, “Battle of Navarino”; Library of Congress, Turkey. ↩
  52. Library of Congress, Turkey; Encyclopaedia Britannica, “Russo-Turkish wars”. ↩
  53. Library of Congress, Turkey; Encyclopaedia Britannica, “Balkan Wars”. ↩
  54. National Army Museum, “Gallipoli”; United States Holocaust Memorial Museum, Holocaust Encyclopedia. ↩
  55. Yücel Yanıkdağ, 1914-1918-online. International Encyclopedia of the First World War; Library of Congress, Turkey. ↩
  56. Yücel Yanıkdağ, 1914-1918-online. International Encyclopedia of the First World War; Encyclopaedia Britannica, “Mehmed VI”. ↩
  57. Library of Congress, Turkey; Encyclopaedia Britannica, “Ottoman Empire”; Ernest Tucker, Europe, 1450 to 1789; Yücel Yanıkdağ, 1914-1918-online. International Encyclopedia of the First World War. ↩

Źródła

Najczęściej zadawane pytania

Jak długo istniało Imperium Osmańskie?

Ponad 600 lat. Państwo dynastii założył Osman I w północno-zachodniej Anatolii około 1300 roku, a imperium przetrwało do 1922 roku, gdy zgromadzenie narodowe w Ankarze zniosło sułtanat. Republika Turecka, proklamowana w październiku 1923 roku, była jednym z państw sukcesyjnych, a nie tym samym państwem.

Kim byli janczarzy?

Była to elitarna piechota sułtanów osmańskich, stały korpus opłacany żołdem. Od XV wieku rekrutowano ich przez devşirme, pobór chrześcijańskich chłopców z Bałkanów, których nawracano na islam i szkolono. W XVI wieku walczyli bronią palną. Sułtan Mahmud II zlikwidował korpus w czerwcu 1826 roku, gdy janczarzy się zbuntowali.

Czy Osmanowie zdobyli kiedyś Wiedeń?

Nie. Sulejman I oblegał Wiedeń w 1529 roku, ale musiał się wycofać. W 1683 roku wielki wezyr Kara Mustafa ponownie oblegał miasto, dopóki armia odsieczy złożona z wojsk polskich, cesarskich i niemieckich pod wodzą króla Jana III Sobieskiego i Karola Lotaryńskiego nie przełamała oblężenia 12 września. Był to szczytowy punkt osmańskiej ekspansji w Europie.

Kiedy Imperium Osmańskie było u szczytu potęgi?

Za Selima I i jego syna Sulejmana Wspaniałego, który panował od 1520 do 1566 roku. Selim podbił Syrię i Egipt; Sulejman zdobył Belgrad i Rodos, rozgromił Węgry pod Mohaczem i uczynił imperium potęgą morską. U szczytu imperium rządziło większą częścią Europy Południowo-Wschodniej, Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej.

Dlaczego Imperium Osmańskie upadło?

Starsze opracowania mówią o długim upadku, ale obraz jest złożony. Po 1683 roku imperium przegrało długi ciąg wojen: Liga Święta zabrała Węgry do 1699 roku, Rosja wygrała rozstrzygającą wojnę lat 1768 do 1774, a powstania wspierane przez mocarstwa kosztowały je Grecję, Serbię i Bułgarię. Wojny bałkańskie i I wojna światowa przypieczętowały koniec.

Po której stronie walczyło Imperium Osmańskie w I wojnie światowej?

Walczyło po stronie Niemiec i państw centralnych. Tajny sojusz z Niemcami podpisano 2 sierpnia 1914 roku, a jesienią imperium przystąpiło do wojny. Wygrało pod Gallipoli i w Kut, ale w grudniu 1917 roku straciło Jerozolimę, a 30 października 1918 roku podpisało rozejm w Mudros.

Czy Imperium Osmańskie to to samo co Turcja?

Nie. Imperium Osmańskie było wieloetnicznym imperium dynastycznym, którego poddanymi byli Turcy, Arabowie, Grecy, Ormianie, Kurdowie i ludy bałkańskie. Republika Turecka, proklamowana w 1923 roku po zniesieniu sułtanatu, jest jednym z kilku państw sukcesyjnych imperium, obok Syrii, Iraku i państw bałkańskich.

Chwała oręża Twojej ojczyzny

Punkty zwrotne dziejów

Maraton, Gaugamela, Kanny, Konstantynopol, Waterloo, Stalingrad: dni, w których świat zmienił kurs.

Na podstawie kraju, którego nie zapisujemy · dlaczego? ·

Od Konstantynopola po Gallipoli, scena po scenie

Echoes of Battle ożywia wielkie bitwy historii, scena po scenie, na prawdziwej mapie. Zaciągnij się poniżej, a gdy aplikacja wystartuje, wyślemy Ci meldunek na skrzynkę.

Albo zaopatrz kampanię na Ko-fi ›