Przez trzy stulecia państwo polsko-litewskie, przez pewien czas jedno z największych w Europie, walczyło na każdym froncie po kolei: z Zakonem krzyżackim na północy, ze Szwecją nad Bałtykiem, z Moskwą na wschodzie i z Imperium Osmańskim na południu. Oto wielkie wojny, które ją ukształtowały, opowiedziane przez bitwy i wodzów, którzy je stoczyli.
Wojna z Zakonem krzyżackim. Długa walka z Zakonem krzyżackim na północy, rozstrzygnięta pod Grunwaldem w 1410 roku1, jedną z największych bitew średniowiecznej Europy, gdzie unia polsko-litewska rozbiła armię Zakonu i rozpoczęła jego długi zmierzch.
Wojny ze Szwecją. Od triumfu husarii pod Kircholmem w 1605 roku2 po katastrofę potopu w latach 50. XVII wieku3, dekady wojny ze Szwecją o wybrzeże Bałtyku i samą polską koronę.
Wojny z Moskwą. Długa walka z Moskwą o wschód, gdy zwycięstwo pod Kłuszynem w 1610 roku na krótko wprowadziło polsko-litewską załogę na moskiewski Kreml4.
Wojny z Osmanami i Tatarami. Front południowy przeciw Imperium Osmańskiemu i jego tatarskim sojusznikom, od wielkiej obrony pod Chocimiem w 1621 roku5 po odsiecz wiedeńską w 1683 roku.
Cztery fronty naraz
Rozległość Rzeczypospolitej i jej położenie między rywalizującymi potęgami sprawiały, że rzadko zaznawała pokoju. Jej armie opierały się na jednej z najgroźniejszych formacji Europy, husarii skrzydlatej, której szarża rozstrzygała bitwy od Kircholmu po Wiedeń. Jej wojny wydały szereg znakomitych wodzów: Jana Karola Chodkiewicza, zwycięzcę spod Kircholmu; Stanisława Żółkiewskiego, który doszedł pod Moskwę; Stefana Czarnieckiego, który odparł szwedzki potop; i króla Jana III Sobieskiego, który na czele koalicji polsko-cesarskiej przełamał oblężenie Wiednia6.
Zobacz, gdzie rozstrzygała się każda wojna, w największych bitwach w historii Polski, albo poznaj ludzi, którzy je prowadzili, w największych polskich wodzach.