Sun Tzu był starożytnym chińskim generałem i strategiem, tradycyjnie datowanym na VI wiek p.n.e., któremu przypisuje się napisanie Sztuki wojny. Według tradycji służył królowi Helü z państwa Wu; część historyków uważa, że dzieło powstało nieco później, w okresie Walczących Królestw, a wiele z jego biografii może być legendą.
Żadnego innego żołnierza nie czytano tak długo i tak powszechnie. Dwadzieścia pięć wieków po śmierci Sun Tzu jest studiowany w akademiach wojskowych, salach zarządów i szatniach, a wszystko przez jedną krótką książkę. Sam człowiek pozostaje jednak niemal cieniem: jego idee znamy znacznie lepiej niż jego życie.
Tradycja umieszcza go w VI wieku p.n.e., w burzliwym okresie Wiosen i Jesieni starożytnych Chin, w służbie króla Helü z państwa Wu1. Napisana wieki później biografia autorstwa historyka Sima Qiana1 przypisuje mu przekształcenie Wu w potęgę militarną oraz udział w jego zwycięstwie nad większym państwem Chu1. Część historyków podejrzewa, że Sztuka wojny została dopracowana, a może i złożona, nieco później2, w okresie Walczących Królestw. Spór o człowieka w niczym nie umniejsza wpływu książki.

To dzieło, Sunzi Bingfa, liczy zaledwie trzynaście krótkich rozdziałów3, ale niemal każde zdanie stało się maksymą. Jego główna teza wywraca do góry nogami wyobrażenie o wielkim wodzu: najpiękniejsze zwycięstwo to takie, które zapada, zanim padnie cios.
Najwyższa doskonałość polega na złamaniu oporu wroga bez walki.
Idee, które przeżyły człowieka
Gdy odsunąć legendę, zostaje zwarty system myślenia. To właśnie te idee uczyniły ze Sztuki wojny najczęściej cytowaną książkę w dziejach strategii.

- Znaj siebie i wroga. Kto zna obu, nie lęka się stu bitew; kto zna tylko siebie, wygrywa co drugą; kto nie zna żadnego, jest zgubiony.
- Cała wojna to podstęp. Udawaj, że nie możesz uderzyć, gdy możesz, i że jesteś daleko, gdy jesteś blisko; myl wroga co do swojej pozycji, liczebności i zamiarów.
- Zwyciężaj bez walki. Najwyższą sztuką jest złamać opór wroga bez bitwy, wcześniej go przechytrzając i zajmując lepszą pozycję.
- Szybkość ponad wyniszczenie. Żadne państwo nie zyskało na długiej wojnie. Kończ szybko, bo przewlekła kampania wyczerpuje nawet zwycięzcę.
- Pięć czynników. Morale, pogoda, teren, dowodzenie i dyscyplina4 rozstrzygają, kto wygra, a wódz, który rozważy je uczciwie przed starciem, już ma przewagę.
- Wiedza od szpiegów. Nie zdobędziesz jej od duchów ani z wróżb, tylko od ludzi znających wroga. Dobry wywiad to najtańsza broń, jaka istnieje.
Słowa, które przetrwały 2500 lat
Te zdania, oddane tu za angielskim przekładem Lionela Gilesa z 1910 roku, cytuje się daleko poza polem bitwy.
Jeśli znasz wroga i znasz siebie, nie musisz obawiać się wyniku stu bitew.4Sztuka wojny
Cała sztuka wojny opiera się na podstępie.4Sztuka wojny
Gdy możesz atakować, udawaj, że nie możesz; gdy używasz sił, udawaj bezczynność.Sztuka wojny
Woda kształtuje swój bieg według terenu, po którym płynie; żołnierz wypracowuje zwycięstwo stosownie do wroga, przed którym stoi.Sztuka wojny
Sztuka wojny przez wieki
- VI wiek p.n.e.Tradycyjny czas życia Sun Tzu, w służbie króla Helü z Wu i, wedle legendy, przy pokonaniu większego państwa Chu.
- V do III wiek p.n.e.Wielu badaczy datuje zachowany tekst na okres Walczących Królestw, sądząc, że powstawał i był dopracowywany przez pokolenia, a nie napisany za jednym razem.
- 1772Jezuita Jean Joseph Marie Amiot ogłasza pierwszy europejski przekład, po francusku5, i wprowadza Sun Tzu do zachodnich czytelników.
- 1910Lionel Giles przygotowuje angielskie tłumaczenie4, które na sto lat wyznaczy standard i utrwali większość słynnych cytatów.
- XX wiek i późniejWykładany w akademiach wojskowych całego świata i przywoływany przez postaci od Mao Zedonga po współczesny biznes i sport, na stałe jako uniwersalny podręcznik zwyciężania.
Gdzie Sun Tzu stoi wśród wielkich wodzów
Sun Tzu nie zostawił nam bitwy, którą można prześledzić krok po kroku, jak Hannibala pod Kannami czy Juliusza Cezara pod Alezją. Jego dar był inny: sposób myślenia, który tamci dowódcy realizowali w praktyce, nigdy go nie czytając. Według legendy czerpał z niego nawet Napoleon, a jego chłodna arytmetyka wojny wciąż porządkuje sposób, w jaki uczy się strategii. Postaw go obok ludzi, którzy stoczyli bitwy, w naszym przewodniku po największych wodzach w historii, i sprawdź, do którego z nich najbardziej ci blisko w quizie Którym wodzem jesteś.

Źródła i przypisy
Numery w tekście odsyłają do poniższych prac.
- World History Encyclopedia (Joshua J. Mark), „Sun-Tzu” ↩ a b c
- Victor H. Mair, The Art of War: Sun Zi's Military Methods (Columbia University Press, 2007). ↩
- Ralph D. Sawyer (with Mei-chün Sawyer), The Seven Military Classics of Ancient China (Westview Press, 1993). ↩
- Project Gutenberg, „Sun Tzŭ, The Art of War, translated by Lionel Giles (1910)” ↩ a b c d
- Harvard Library, The Shelf (preservation blog), „Jean Joseph Marie Amiot Introduces “The Art of War” to the West” ↩
- Wikipedia, „Sun Tzu”
Na podstawie uznanych opracowań historycznych; gdy źródła się różnią, zaznaczamy to. Zobacz nasze podejście redakcyjne.
