12 grudnia 627 roku, w sobotę według rachuby bizantyńskiego kronikarza Teofanesa, cesarz wschodniorzymski Herakliusz stoczył bitwę z perską armią wodza Rhahzadha w pobliżu ruin Niniwy nad Tygrysem, na terenie dzisiejszego Iraku. Walka trwała od rana do jedenastej godziny; perski wódz zginął, a jego armia została rozbita. W ciągu kilku miesięcy upadł król Chosroes II, a Persja poprosiła o pokój.
Jedenaście godzin pod Niniwą
Po latach, w których Persowie zajęli rzymski Wschód, Herakliusz przeniósł wojnę do samej Persji. Przeszedł przez wyżyny Armenii na równinę Tygrysu i w grudniu 627 roku spotkał Persów w pobliżu ruin Niniwy. Teofanes datuje bitwę na sobotę 12 grudnia, według kalendarza juliańskiego używanego w świecie rzymskim, i podaje, że walczono od rana do jedenastej godziny. Także Livius i World History Encyclopedia piszą o jedenastogodzinnej bitwie.1
Teofanes pokazuje Herakliusza w samym środku walki: jego płowy koń Dorkon został raniony włócznią w udo, a sam cesarz dostał cios w wargę. Britannica opisuje, jak cesarz zabił w pojedynkach trzech perskich generałów, a potem samego wodza; World History Encyclopedia przytacza to jako opowieść o tym, czego miał dokonać. Teofanes odnotowuje, że Rhahzadh, u niego Razates, poległ razem z trzema dowódcami perskich dywizji, Rzymianie zdobyli 28 perskich sztandarów, a sami stracili tylko pięćdziesięciu zabitych. Livius dodaje, że głowę perskiego wodza zatknięto na palu w rzymskim obozie.2
Upadek Chosroesa
Miesiąc później Herakliusz wkroczył do królewskiej rezydencji w Dastagird z jej ogromnym skarbem. Na początku 628 roku Chosroes II został obalony przez syna, który zawarł pokój, a Herakliusz zażądał zwrotu Krzyża Świętego, jeńców i zdobytych ziem rzymskich. W 630 roku odniósł Krzyż do Jerozolimy. Zwycięstwo nie przetrwało długo: w ciągu kilku lat Herakliusz utracił na rzecz Arabów Syrię, Palestynę i Egipt.3 › Herakliusz
Całą bitwę opisuje nasz artykuł o bitwie pod Niniwą.4
Także tego dnia
- 1939: Bitwa koło Tolvajärvi. Fińska Grupa „Talvela” stawiła czoła nacierającej dywizji Armii Czerwonej w rejonie jeziora Tolvajärvi, na północ od Ładogi, w czasie wojny zimowej.






