ENZaciągnij się

26 września w historii wojskowości: początek ofensywy Meuse-Argonne, 1918

Historia wojskowości · 26 września · I wojna światowa · Cały kalendarz

Czarno-białe zdjęcie dwóch małych czołgów Renault FT jadących zakurzoną drogą obok bezlistnych drzew, na których pancerzach siedzą amerykańscy żołnierze w stalowych hełmach.
Amerykańscy żołnierze idą na linię frontu w Lesie Argońskim, Francja, 26 września 1918 roku, pierwszy dzień ofensywy Meuse-Argonne. Zdjęcie U.S. Army Signal Corps nr 22334. Domena publiczna. U.S. National Archives (NARA 530748).
Krótka odpowiedź

26 września 1918 roku o 5.30, po trzygodzinnym przygotowaniu artyleryjskim, trzy korpusy amerykańskiej 1. Armii generała Johna J. Pershinga ruszyły do natarcia między Mozą a Lasem Argońskim w północno-wschodniej Francji. Tak zaczęła się ofensywa Meuse-Argonne, największa bitwa w dziejach armii Stanów Zjednoczonych. W ciągu 47 dni wzięło w niej udział blisko 1,25 miliona Amerykanów, a ponad 26 tysięcy z nich zginęło, zanim 11 listopada rozejm zakończył walki.

Amerykańska armia

Stany Zjednoczone przystąpiły do wojny w kwietniu 1917 roku z niewielką armią, a Pershing upierał się, by Amerykańskie Siły Ekspedycyjne walczyły jako samodzielna armia, a nie były rozdzielane między oddziały francuskie i brytyjskie. Ich pierwsza ofensywa, pod Saint-Mihiel 12 do 16 września 1918 roku, dopiero co się zakończyła.1

Meuse-Argonne było częścią wielkiej jesiennej ofensywy aliantów. Celem Amerykanów był węzeł kolejowy w Sedanie, przez który szła znaczna część zaopatrzenia armii niemieckich we Francji. Teren między Mozą a Argonami należał do najsilniej bronionych na froncie zachodnim: gęste lasy, wąwozy i ufortyfikowane grzbiety, a niemieckie działa na Wzgórzach Mozy panowały nad nacierającymi.2

Pierwsze dni

Natarcie ruszyło 26 września o 5.30. 79. Dywizja miała kluczowe zadanie zdobycia miasteczka Montfaucon na wzgórzu. Amerykanie je zajęli, ale niedoświadczone dywizje utknęły potem w korkach na drogach, w deszczu i wobec zaciekłego oporu Niemców. Ogień ze Wzgórz Mozy poważnie spowalniał Amerykanów. W połowie października Pershing oddał 1. Armię generałowi Hunterowi Liggettowi i objął dowództwo grupy armii, gdy tworzono 2. Armię.3

Czterdzieści siedem dni

Bitwa przyniosła wiele najsłynniejszych epizodów amerykańskiej historii wojskowej. 77. Dywizja przebijała się przez sam Las Argoński; 8 października kapral Alvin York z 82. Dywizji z garstką ludzi uciszył niemieckie karabiny maszynowe i wziął 132 jeńców. Dalej na zachód amerykańskie dywizje walczące u boku Francuzów zdobyły 4 października grzbiet Blanc Mont.4

Ponowne natarcie 1 listopada przełamało ostatnie niemieckie linie i w ciągu kilku dni Amerykanie doszli do Mozy. Walki ustały 11 listopada o 11.00, gdy wszedł w życie rozejm.5

Cena

Archiwa Narodowe USA liczą 26 277 zabitych i 95 768 rannych Amerykanów w ciągu sześciu tygodni kampanii; Army News Service, powołując się na Centrum Historii Wojskowej, podaje łączne straty amerykańskie na ponad 117 tysięcy spośród blisko 1,25 miliona żołnierzy, którzy w ciągu 47 dni wzięli udział w walkach. Większość z ponad 14 200 żołnierzy pochowanych na Amerykańskim Cmentarzu Meuse-Argonne w Romagne-sous-Montfaucon, największym amerykańskim cmentarzu wojskowym w Europie, poległa w tej ofensywie.6

Więcej o dowódcy całej operacji pisze nasz artykuł o Johnie J. Pershingu.

Także tego dnia

Najczęstsze pytania

Kiedy zaczęła się i skończyła ofensywa Meuse-Argonne?

Zaczęła się 26 września 1918 roku o 5.30, a skończyła wraz z wejściem w życie rozejmu 11 listopada 1918 roku o 11.00, po 47 dniach walk.

Ilu Amerykanów zginęło w ofensywie Meuse-Argonne?

Archiwa Narodowe USA liczą 26 277 zabitych i 95 768 rannych Amerykanów, co czyni ją najkrwawszą bitwą w historii armii Stanów Zjednoczonych.

Jaki był cel ofensywy Meuse-Argonne?

Przełamanie frontu między Mozą a Lasem Argońskim i dotarcie do węzła kolejowego w Sedanie, przez który szła znaczna część zaopatrzenia armii niemieckiej we Francji.

Przypisy

Numer w tekście odsyła do przypisu; przypis wskazuje prace, na których opiera się dany akapit, a ich pełne opisy są w części Źródła.

  1. Echoes of Battle, „The Meuse-Argonne Offensive, 1918”; Kronika bitew, „John J. Pershing”. ↩
  2. Echoes of Battle, „The Meuse-Argonne Offensive, 1918”; Mike Hancock, „It is Now or Never”; David Vergun, „Final Allied offensive of World War I decided fate of Europe”. ↩
  3. David Vergun, „Final Allied offensive of World War I decided fate of Europe”; Echoes of Battle, „The Meuse-Argonne Offensive, 1918”; Mike Hancock, „It is Now or Never”. ↩
  4. Mike Hancock, „It is Now or Never”; Echoes of Battle, „Alvin York”. ↩
  5. Mike Hancock, „It is Now or Never”; David Vergun, „Final Allied offensive of World War I decided fate of Europe”. ↩
  6. Mike Hancock, „It is Now or Never”; David Vergun, „Final Allied offensive of World War I decided fate of Europe”; American Battle Monuments Commission, „Meuse-Argonne American Cemetery”. ↩

Źródła

Chwała oręża Twojej ojczyzny

Punkty zwrotne dziejów

Maraton, Gaugamela, Kanny, Konstantynopol, Waterloo, Stalingrad: dni, w których świat zmienił kurs.

Na podstawie kraju, którego nie zapisujemy · dlaczego? ·

Przeżyj wielkie bitwy

Echoes of Battle ożywia wielkie bitwy historii, scena po scenie, na prawdziwej mapie. Zaciągnij się poniżej, a gdy aplikacja wystartuje, wyślemy Ci meldunek na skrzynkę.

Albo zaopatrz kampanię na Ko-fi ›