Ofensywa Meuse-Argonne była największą i najkrwawszą bitwą w historii Ameryki. Od 26 września 1918 roku do rozejmu 11 listopada ponad milion żołnierzy Amerykańskich Sił Ekspedycyjnych pod dowództwem generała Johna J. Pershinga przebijało się przez Las Argoński i wzgórza nad Mozą, tracąc ponad 26 000 zabitych. Ich natarcie w stronę kluczowej linii kolejowej w Sedanie pomogło zmusić Niemcy do szukania końca wojny.2
Jesienią 1918 roku Stany Zjednoczone stoczyły największą bitwę w swojej historii. Przez 47 dni ponad milion amerykańskich żołnierzy nacierało przez lasy, wąwozy i umocnione wzgórza północno-wschodniej Francji, a gdy 11 listopada umilkły działa, wciąż parli naprzód.3
Armia amerykańska idzie na wojnę
Stany Zjednoczone przystąpiły do I wojny światowej w kwietniu 1917 roku z niewielką armią. Jesienią 1918 roku generał John J. Pershing dowodził we Francji ponad milionem żołnierzy i przeforsował, by walczyli jako samodzielna armia amerykańska, a nie jako uzupełnienia oddziałów francuskich i brytyjskich.4
Plan
W ramach wielkiej ofensywy aliantów jesienią 1918 roku 1. Armia Pershinga otrzymała jeden z najtrudniejszych odcinków frontu zachodniego: teren między Mozą a gęstym Lasem Argońskim, broniony przez pasy niemieckich okopów, zasieków i karabinów maszynowych. Celem była linia kolejowa przez Sedan, która zaopatrywała znaczną część armii niemieckiej we Francji.
W głąb Argonów
Natarcie ruszyło 26 września 1918 roku. Niedoświadczone amerykańskie dywizje zdobyły wzgórze Montfaucon, ale potem utknęły w korkach, deszczu i wobec zaciekłego oporu. Przez październik walki zamieniły się w mozolne zmagania o każdy grzbiet i każdy las, a w połowie miesiąca Hunter Liggett objął dowództwo 1. Armii, gdy Pershing stanął na czele grupy armii. Na początku listopada zreorganizowani Amerykanie przełamali front i ruszyli na Sedan.5
Bohaterowie ofensywy
Bitwa dała kilka najsłynniejszych epizodów amerykańskiej historii wojskowej. Zaginiony Batalion, żołnierze 77. Dywizji odcięci w Argonach na początku października, bronili się przez kilka dni, zanim nadeszła odsiecz. 8 października kapral Alvin York pomógł uciszyć niemieckie karabiny maszynowe i wziąć do niewoli 132 jeńców, za co później otrzymał Medal Honoru. Przekazanie prośby Zaginionego Batalionu o wstrzymanie ostrzału własnej artylerii tradycyjnie przypisuje się gołębiowi Cher Ami, jednemu z najbardziej znanych zwierząt na wojnie.6
Dlaczego Meuse-Argonne miała znaczenie
Ofensywa kosztowała życie ponad 26 000 Amerykanów, więcej niż jakakolwiek inna bitwa w historii USA, a amerykański cmentarz wojenny Meuse-Argonne w Romagne jest największym amerykańskim cmentarzem wojskowym w Europie. Razem z innymi ofensywami aliantów tej jesieni pomogła złamać wolę walki armii niemieckiej i pokazała, że Stany Zjednoczone stały się wielką potęgą militarną.7
Była amerykańską częścią szerszego natarcia aliantów, opisanego w artykule o ofensywie stu dni.
