Wczesnym rankiem 4 marca 1942 roku, trzy miesiące po ataku z 7 grudnia 1941 roku, dwie japońskie łodzie latające Kawanishi H8K dotarły nad Oahu z rozkazem ponownego zbombardowania Pearl Harbor. Nalot, nazwany operacją K, miał utrudnić naprawę amerykańskiej floty i rozpoznać bazę. Chmury i zaciemnienie ukryły cel, a bomby spadły na zbocze nad Honolulu i do morza. Nikt nie ucierpiał, ale nalot pokazał Amerykanom, jak Japończycy dotarli na Hawaje, a ta wiedza miała znaczenie przed bitwą o Midway.
Plan uderzenia w stocznię
Atak z 7 grudnia zdewastował pancerniki Floty Pacyfiku, ale stocznia, która je naprawiała i podnosiła z dna, pracowała dalej. Operacja K miała utrudnić tę pracę bombardowaniem tak zwanego doku Ten-Ten, nazwanego od jego długości 1010 stóp, i sprawdzić postęp napraw.1
Nowe łodzie latające Kawanishi H8K miały bardzo duży zasięg, ale nie na tyle, by dolecieć na Hawaje i wrócić. Plan zakładał tankowanie z okrętów podwodnych na atolu French Frigate Shoals w północno-zachodniej części Hawajów, około 560 mil od Honolulu. Według „Honolulu Advertiser”, powołującego się na historyka Steve'a Horna, amerykańscy kryptolodzy na Hawajach ostrzegali dowództwo, że japońskie wodnosamoloty mogą rozpoznawać Pearl Harbor z wykorzystaniem French Frigate Shoals, ale nic nie zrobiono.2
Lot 3 i 4 marca
Station HYPO odnotowuje, że plan przewidywał pięć maszyn, ale gotowe były tylko dwie. Misją dowodził porucznik Hisao Hashizume, drugą maszyną leciał chorąży Shosuke Sasao, a każda niosła cztery bomby o masie około 250 kilogramów. Wystartowały z atolu Wotje na Wyspach Marshalla, według „Stars and Stripes” 3 marca, przeleciały około 1900 mil do French Frigate Shoals i zatankowały z czekających okrętów podwodnych, zanim pokonały ostatnie 560 mil. Okręt podwodny I-23, który miał je naprowadzać w pobliżu Oahu, zaginął na morzu po 14 lutego, dodaje Station HYPO.3
Radar wykrył oba samoloty na podejściu i poderwano myśliwce. W ciemności i chmurach, bez radarów pokładowych, nie zdołały odnaleźć łodzi latających.4
Bomby na Tantalus
Te same chmury oślepiły japońskie załogi, a wyspa w dole była zaciemniona. Przy słabej łączności radiowej obie maszyny się rozdzieliły. Około drugiej w nocy Hashizume zrzucił bomby na zalesione zbocza Tantalus nad Honolulu, niedaleko Roosevelt High School, w której wyleciały szyby. Mężczyzna, który jako chłopiec mieszkał w pobliżu, opowiedział „Honolulu Advertiser”, że ostatni lej miał około 6 stóp głębokości i 30 stóp szerokości. Bomby Sasao spadły najpewniej do morza. Nikt nie ucierpiał.5
Obie łodzie latające wróciły na Wyspy Marshalla. Japońskie radio i prasa powtarzały, rzekomo za audycją z Los Angeles, że Pearl Harbor poniosło ciężkie straty, a zginęło 30 osób i około 70 zostało rannych, jak podaje „Honolulu Advertiser” za Hornem. „Stars and Stripes” nazywa ten lot najdłuższym nalotem bombowym wojny. Drugi nalot, zaplanowany na 6 marca, odwołano.6
Znaczenie dla Midway
Nalot nie wyrządził prawie żadnych szkód, ale zdradził metodę. Na podstawie zapisów radarowych amerykańscy analitycy ustalili, że samoloty tankowały z okrętów podwodnych na French Frigate Shoals. „Stars and Stripes” przytacza historyka Pacific Aviation Museum Burla Burlingame'a, według którego na atolu stacjonował odtąd do końca wojny niszczyciel.7
Przed atakiem na Midway Japończycy planowali powtórzyć operację K około 30 maja, by ustalić, gdzie są amerykańskie lotniskowce. Do lotu nie doszło i admirał Chuichi Nagumo nie dowiedział się o lotniskowcach, które w czerwcu zaskoczyły jego flotę pod Midway. Więcej w artykule o bitwie o Midway i w relacji z ataku na Pearl Harbor.8
Uwaga: godzina nalotu to około 2 w nocy czasu miejscowego.
