ENZaciągnij się

Bitwa pod Mohi 1241: Mongołowie niszczą armię Węgier

Najazd mongolski na Europę · 11 kwietnia 1241 · Imperium Mongolskie kontra Królestwo Węgier · ~11 min czytania · Aktualizacja: październik 2026

11 kwietnia w historii ›

Perska miniatura: mongolscy jeźdźcy w czapkach z piórami prowadzą na sznurze dwóch związanych jeńców przez różowy step pod błękitnym niebem

Mongołowie prowadzący jeńców, z odpisu Zbioru kronik Raszida ad-Dina wykonanego około 1430 roku, Bibliothèque nationale de France, Supplément persan 1113, k. 273v, przez Wikimedia Commons, domena publiczna.

W skrócie

Królestwo Węgierkról Bela IV; książę Koloman; arcybiskup kaloczański Ugryn
kontra
Imperium MongolskieBatu; Subutaj; Szejban
Data
11 kwietnia 1241, po nocnym ataku rozpoczętym 10 kwietnia
Miejsce
Rzeka Sajó pod Muhi, komitat Borsod-Abaúj-Zemplén, północno-wschodnie Węgry
Epoka
Najazd mongolski na Europę
Rozstrzygnięcie
Decydujące zwycięstwo Mongołów
W liczbach
StronaSiłyStraty
Królestwo Węgier15 000 do 20 000 według nowszych szacunków węgierskich, do 65 000 według starszych; Britannica podaje 100 000Armia rozbita; Britannica podaje 60 000 straconych; zginęło dwóch arcybiskupów i kilku biskupów
Imperium MongolskieOd około 15 000 do ponad 100 000 według szacunków węgierskich; Britannica podaje 80 000Ciężkie, lecz nieznane

Liczby średniowieczne są niepewne, a współczesne szacunki bardzo się różnią; zakresy pochodzą z Britanniki, Węgierskiego Leksykonu Katolickiego i przeglądu węgierskiej historiografii Andrása Borosyego.

W skrócie

Kto wygrał bitwę pod Mohi?

Wygrali Mongołowie. 11 kwietnia 1241 roku nad rzeką Sajó pod Muhi w północno-wschodnich Węgrzech armia Batu i jego wodza Subutaja otoczyła i zniszczyła wojsko króla Beli IV. Król uszedł z życiem, jego brat Koloman zmarł z ran, a Mongołowie przez rok panowali na Wielkiej Nizinie Węgierskiej.1

Dwa dni po tym, jak jedno ze skrzydeł mongolskich rozbiło pod Legnicą wojsko polskie i śląskie, główna armia mongolska stanęła naprzeciw Królestwa Węgier nad brzegami Sajó. Węgierska armia słynęła, jak pisze Britannica, z najlepszej jazdy w Europie. Rankiem 11 kwietnia 1241 roku była już rozbita, wśród biskupów i baronów królestwa leżało dwóch zabitych arcybiskupów, a król był zbiegiem.2

Dlaczego Mongołowie najechali Węgry?

W 1239 roku król Bela IV dał schronienie Kumanom, stepowym koczownikom uciekającym przed Mongołami, około 40 000 wojowników z rodzinami według średniowiecznej liczby, którą powtarzają Peter Jackson i dawniejsi historycy węgierscy, pod warunkiem że ich chan Köten przyjmie chrzest. Mongołowie uważali Kumanów za swoich zbiegłych poddanych. Ultimatum Batu, które przywiózł na zachód dominikanin Julian, zarzucało Beli, że trzyma pod swoją opieką „Kumanów, moich niewolników”, i żądało ich wydania.3

Ciemna mapa lokalizacyjna ze złotą gwiazdką w świecącym kółku, która wskazuje przybliżone miejsce bitwy: Bitwa pod Mohi, z wybrzeżami, rzekami i jeziorami regionu oraz małą wkładką z mapą świata, na której zaznaczono ten obszar
Bitwa pod Mohi: gwiazdka wskazuje przybliżone miejsce bitwy, a wkładka pokazuje ten obszar na mapie świata. Mapa wykonana do tego artykułu na podstawie danych Natural Earth, bez współczesnych granic. Mapa lokalizacji: © Echoes of Battle (dane: Natural Earth, domena publiczna)

Królestwo Beli było podzielone. Możni mieli mu za złe odbieranie dawnych dóbr królewskich i łaskę dla cudzoziemców, a koczowniczy Kumanowie popadali w konflikty z osiadłą ludnością węgierską. Gdy w marcu 1241 roku Mongołowie przedarli się przez przełęcze karpackie, podejrzenie, że Köten trzyma z najeźdźcami, wybuchło i tłum go zabił. Jego lud opuścił kraj, łupiąc po drodze, a Bela stracił jedyną część swojej armii, która wiedziała, jak walczą stepowi jeźdźcy.4

Jak bitwa pod Mohi łączy się z Legnicą?

Mongolski plan zakładał natarcie zbieżnymi kolumnami. Batu i Subutaj weszli przez przełęcz Werecką, a inni książęta wdarli się od wschodu i południowego wschodu; biografia Subutaja w chińskiej kronice Yuan shi i perska historia Raszida ad-Dina zgodnie mówią, że Mongołowie weszli do królestwa pięcioma drogami. Północne skrzydło pod wodzą Bajdara i Ordy przeszło przez Polskę, by osłonić flankę i związać polskich książąt, rozbiło księcia Henryka II Pobożnego w bitwie pod Legnicą 9 kwietnia, a potem skręciło na południe, by połączyć się z Batu.5

Dla mongolskich wodzów cała wyprawa była grą o wysoką stawkę. Inne kolumny wciąż walczyły w Siedmiogrodzie i w Polsce, więc Batu, jego brat Szejban i Subutaj stanęli przeciw armii królewskiej tylko z częścią swoich sił. Perski historyk Dżuwajni pisze, że Szejban wybadał Węgrów i zameldował, że jest ich dwa razy więcej niż Mongołów, a Tomasz ze Splitu, piszący w Dalmacji, również słyszał, że armia Beli była liczniejsza.6

Marsz nad Sajó

Bela gromadził wojsko pod Pesztem, a mongolskie oddziały krążyły wokół obozu. Gdy wreszcie ruszył, mongolska straż przednia cofała się przed nim i ściągnęła Węgrów na północny wschód przez równinę nad Sajó, gdzie za rzeką i jej zalesionymi brzegami czekała już główna armia mongolska. Stephen Pow i József Laszlovszky dowodzą, że pole bitwy wybrano dużo wcześniej.7

Węgrzy rozbili obóz na zachodnim brzegu w pobliżu wsi Muhi. Otoczyli go wozami i stłoczyli się w środku tak ciasno, że linki namiotów się stykały. Nie zniszczyli jedynego mostu, bo sami zamierzali po nim przejść do natarcia, i postawili przy nim straż. Tomasz ze Splitu pisze, że Batu wszedł na wzgórze, przyjrzał się zatłoczonemu obozowi i powiedział swoim dowódcom, że Węgrzy zamknęli się jak owce w zagrodzie.8

Nie wszyscy historycy wierzą w tabor z wozów. Jak odnotowuje przegląd węgierskiej historiografii Andrása Borosyego, Ladomér Zichy, a później Csaba Csorba wątpili, by szybko maszerujące wojsko mogło zabrać tyle wozów, i zwracali uwagę, że poza Tomaszem nie wspomina o nim żadne źródło.9

Walka o most

Do obozu dotarła wieść, że Mongołowie uderzą nocą. Bela posłał do mostu swojego brata Kolomana, księcia Slawonii, a z nim poszedł arcybiskup kaloczański Ugryn. Około północy zastali Mongołów już w trakcie przeprawy i w walce wręcz odrzucili ich za rzekę. Przy moście została wzmocniona straż i templariusze, a reszta wojska, pewna siebie po odparciu jednego ataku, poszła spać.10

Przed wschodem słońca Mongołowie uderzyli ponownie. Machiny miotające kamienie zmiotły straż z mostu, a ludzie Batu przedarli się na drugi brzeg. W streszczeniu relacji europejskich, które sporządził Bretschneider, jeden oddział mongolski przeszedł rzekę w bród, a drugi zdobył most przy pomocy katapult.11

Średniowieczna miniatura: jeźdźcy w niebieskich hełmach pod czerwoną chorągwią z półksiężycem walczą na łukowym moście z rycerzami w hełmach garnczkowych, a w rzece pod mostem toną ludzie
Walka o most na czternastowiecznej miniaturze z odpisu Flor des estoires de la terre d'Orient Hetuma z Korykos, wykonanego około 1350-1374. Hetum powtarzał legendę, że Batu utonął w rzece, i to ją ilustrują tonący pod mostem. Austriacka Biblioteka Narodowa, Cod. 2623, k. 29r. Domena publiczna

Potem natarcie utknęło. Biografia Subutaja w Yuan shi, przetłumaczona przez Emila Bretschneidera, mówi, że Batu napotkał opór, stracił ludzi i zaproponował odwrót, a Subutaj odpowiedział, że książę może zawrócić, jeśli chce, ale on sam nie zawróci, dopóki nie dotrze do Dunaju. Papieski wysłannik Jan di Piano Carpini słyszał, że Mongołowie próbowali na Węgrzech uciekać i że Batu powstrzymał ich z dobytym mieczem. Laszlovszky i współautorzy podkreślają, że w tym punkcie źródła mongolskie i łacińskie są zgodne.12

Jak przeprawa Subutaja rozstrzygnęła bitwę?

Subutaj poprowadził swój korpus tam, gdzie rzeka była głęboka, a jego ludzie zbudowali most z powiązanych belek. Gdy Subutaj znalazł się na drugim brzegu, Węgrzy zostali schwytani między dwie siły i około ósmej rano, jak podaje Węgierski Leksykon Katolicki, ich obóz był otoczony.13

Wewnątrz taboru węgierscy rycerze nie mogli się sformować, a mongolscy łucznicy i machiny zasypywali zatłoczony obóz pociskami. Po kilku godzinach walki armia zaczęła się łamać. Jackson pisze, że Mongołowie przepuszczali grupy uciekinierów przez swoje szeregi, a potem ich wyłapywali, i że ulewne deszcze zamieniły teren w grzęzawisko. Britannica opisuje kolumnę uciekającą w stronę Pesztu, którą dopadli i wystrzelali konni łucznicy, a Rogerius, kanonik z Waradynu, który przeżył najazd w niewoli, pisał, że rzeź na drogach do Pesztu była tak wielka, że trudno w nią uwierzyć.14

Węgrzy zamknęli się jak owce w zagrodzie, a Mongołowie zatrzasnęli bramę.

Ilu ludzi zginęło w bitwie pod Mohi?

Nie zachował się żaden wiarygodny rachunek. Britannica podaje, że armia węgierska liczyła 100 000 ludzi, z których stracono 60 000, a Mongołów było 80 000. Historycy węgierscy również nigdy się nie zgodzili. Przegląd ich prac sporządzony przez Borosyego odnotowuje szacunki od 15 000 po każdej stronie według Ladoméra Zichyego i od 20 000-25 000 Węgrów przeciw najwyżej 60 000 Mongołów według Gyuli Erdélyiego po 65 000 Węgrów przeciw ponad 100 000 Mongołów według Ödöna Olchváryego. Najnowsze szacunki węgierskie trzymają się dolnej granicy: Węgierski Leksykon Katolicki ocenia armię królewską na 15 000 do 20 000 ludzi.15

Lista poległych pokazuje skalę klęski. Zginęli arcybiskup ostrzyhomski Maciej i arcybiskup kaloczański Ugryn oraz biskupi Győru, Nitry i Siedmiogrodu, a wraz z nimi długi szereg najważniejszych duchownych i baronów królestwa.16

Rycina: jeździec w hełmie z pióropuszem galopuje obok leżącego konia, a obok biegnie zbrojny pieszy z tarczą; scena legendy o rycerzu, który oddał królowi konia
Legenda o Jánó Forgáchu, który w bitwie pod Mohi oddał królowi Beli IV swojego konia, na rycinie Jánosa Mihálovicsa z 1846 roku, z ilustrowanej historii narodu węgierskiego Károlya Lányiego wydanej w Pozsony (Bratysławie). Domena publiczna

Mongołowie również zapłacili wysoką cenę. Węgierski Leksykon Katolicki odnotowuje ciężkie straty mongolskie, a Carpini, jadący kilka lat później na dwór mongolski, przez pomyłkę wszedł na strzeżony cmentarz poległych na Węgrzech i strażnicy omal nie ostrzelali jego orszaku. Historycy tacy jak Stephen Pow widzą dziś w Mohi starcie o wiele bardziej wyrównane, niż sugerował dawny obraz łatwego mongolskiego triumfu.17

Dlaczego Węgrzy przegrali pod Mohi?

Węgrzy przegrali, bo dali się wymanewrować. Pilnowali jednego mostu, a resztę rzeki zlekceważyli, po odparciu nocnego ataku pozwolili obozowi zasnąć i stłoczyli armię w obozie, z którego nie dało się walczyć, podczas gdy Mongołowie uderzyli z dwóch stron i nie stracili zimnej krwi, gdy losy bitwy się ważyły.18

Historycy węgierscy dodają przyczyny głębsze. Armia była mniejsza, niż królestwo mogło wystawić, bo komitaty leżące najbliżej dróg najazdu oraz oddziały kilku możnych i prałatów nigdy nie dotarły do królewskiego obozu; Erdélyi uważał, że pod Mohi walczyło tylko 20 000 do 25 000 ludzi. Tomasz ze Splitu i Rogerius obwiniali też beztroskę po latach pogłosek, które się nie sprawdzały, oraz spory Beli z możnymi.19

Co stało się z Kolomanem i królem Belą?

Koloman był ciężko ranny, ale przebił się ze swoimi pancernymi jeźdźcami. Zatrzymał się w Peszcie, by ostrzec mieszczan, że muszą sami zadbać o swoje bezpieczeństwo, i pojechał dalej do Chorwacji, gdzie wkrótce zmarł z ran. Bela ocalał tylko dlatego, że jego ludzie raz po raz poświęcali się, by go osłonić, pisze historyk Attila Zsoldos.20

Król uciekł najpierw nad granicę austriacką, gdzie przyjął go książę austriacki Fryderyk II, który następnie zagarnął zachodnie ziemie królestwa jako zapłatę za pomoc, której nigdy nie udzielił. Bela przeniósł się do Slawonii i okolic Zagrzebia, a gdy Mongołowie przeszli Dunaj, na wybrzeże Dalmacji. Książę Kadan ścigał go aż do wyspiarskiego miasta Trogir, ale nie zdołał go zdobyć i pod koniec marca 1242 roku odjechał, by połączyć się z Batu.21

Barwny fotochrom: niewielkie miasto z wysoką dzwonnicą na niskiej wyspie w zatoce, pod łysymi wzgórzami, widziane zza kamienistych zarośli
Trogir na wybrzeżu Dalmacji, gdzie król Bela IV schronił się przed Mongołami, na fotochromie z lat 1890-1900. Biblioteka Kongresu, Photochrom Print Collection. Domena publiczna

Co zrobili Mongołowie po bitwie pod Mohi?

Zwycięzcy zdobyli i spalili Peszt, a wiosnę i lato spędzili na łupieniu kraju na wschód od Dunaju; najcięższe zniszczenia dotknęły Wielką Nizinę Węgierską. Rzeka zatrzymała ich na długie miesiące, bo węgierskie oddziały strzegły brodów i rozbijały lód. Gdy w mroźną zimę 1241 roku Dunaj zamarzł, Mongołowie przeszli go i uderzyli na Ostrzyhom, ale jego kamienna cytadela, broniona przez kuszników, się utrzymała.22

Ręcznie kolorowany drzeworyt: jeźdźcy w turbanach z kopiami i chorągwiami pędzą przez zielone wzgórza pod murami miasta pojmanych mężczyzn, kobiety, dzieci i bydło
„Wkroczenie Tatarów na Węgry za króla Beli IV”: jeńcy i bydło pędzeni w niewolę na ręcznie kolorowanym drzeworycie z Chronica Hungarorum Jánosa Thuróczyego, Augsburg 1488. Artysta ubrał Mongołów jak Turków ze swoich czasów. Domena publiczna

Dlaczego Mongołowie opuścili Węgry w 1242 roku?

Wiosną 1242 roku Mongołowie opuścili Węgry równie nagle, jak się pojawili. Tradycyjne wyjaśnienie pochodzi od Carpiniego: w grudniu 1241 roku zmarł wielki chan Ugedej, a książęta zawrócili, by rozstrzygnąć sprawę następstwa. Britannica wciąż podaje ten powód.23

Malowany portret masywnego mongolskiego władcy z obwisłymi wąsami i brodą, w zielonej czapce obszytej futrem i żółtej szacie
Ugedej, wielki chan, którego śmierć w grudniu 1241 roku tradycyjnie tłumaczy odwrót Mongołów, w czternastowiecznym albumie portretów cesarzy z dynastii Yuan. Muzeum Pałacu Narodowego w Tajpej. Domena publiczna

Historycy nigdy się w tej sprawie nie zgodzili. Greg Rogers podzielił ich wyjaśnienia na cztery grupy, jak streszczają Laszlovszky i współautorzy: śmierć chana; argument Denisa Sinora, że węgierska równina nie mogła wyżywić mongolskich stad; teoria, że opór wyczerpał najeźdźców; oraz pogląd, że wyprawa od początku miała być tylko łupieskim wypadem. Peter Jackson, jak zauważa Pow, widzi w najeździe karę dla Beli za udzielenie schronienia Kumanom.24

W 2016 roku Ulf Büntgen i Nicola Di Cosmo dołożyli dane z pierścieni drzew i dokumentów: po ciepłych, suchych latach 1238-1241 nadeszła zimna i mokra wiosna 1242 roku, która zamieniła równinę w bagno, ograniczając pastwiska i ruchliwość jazdy, a jednocześnie szerzył się głód. Laszlovszky, Pow i ich koledzy odpowiadają, że głód był w dużej mierze dziełem ludzi i że żadna pojedyncza przyczyna nie wystarcza. Wskazują na opór silniejszy, niż dawniej sądzono, na króla, którego Mongołowie nigdy nie schwytali, oraz na zgodność źródeł mongolskich i łacińskich, że mongolscy wodzowie byli gotowi zrezygnować już pod Mohi.25

Jakie znaczenie miała bitwa pod Mohi?

Mohi było decydującą bitwą najazdu, który Węgrzy nazywają tatárjárás, według Andrása Borosyego najcięższy cios, jaki spadł na Węgry przed 1526 rokiem. Bitwa zmieniła też sposób obrony królestwa. Bela wrócił i resztę panowania poświęcił odbudowie, wspierając sieć silnych zamków, a gdy Mongołowie najechali Węgry ponownie w 1285 roku, królestwo, jak dowodzą Laszlovszky i współautorzy, pokazało, ile się nauczyło.26

Gdzie stoczono bitwę pod Mohi?

Bitwę stoczono na równinie nad rzeką Sajó w pobliżu wsi Muhi, niedaleko miejsca, gdzie Sajó łączy się z Hernádem, w komitacie Borsod-Abaúj-Zemplén w północno-wschodnich Węgrzech. Węgrzy piszą Muhi; Britannica i większość książek angielskich trzyma się formy Mohi, a po polsku mówi się o bitwie pod Mohi albo bitwie nad rzeką Sajó.27

Dokładne położenie obozu i mostu wciąż jest badane. Pow i Laszlovszky umieszczają most między dawnymi korytami Sajó i Hernádu, a pole bitwy w strefie o powierzchni 25 do 30 kilometrów kwadratowych; wśród niedawnych znalezisk są szczątki poległych w bitwie, a badania wykrywaczami metali przyniosły broń i ozdoby.28

W Muhi stoi park pamięci bitwy, odnowiony w 2018 roku.29

O północnej części tej samej wyprawy przeczytasz w artykule o bitwie pod Legnicą; o ludziach, którzy nią dowodzili, w tekstach o Batu, Subutaju i największych wodzach Imperium Mongolskiego, a o długich dziejach Węgier w historii wojskowej Węgier. Sprawdź, co zapamiętałeś, w quizie o bitwach średniowiecza.

Najczęstsze pytania

Kiedy i gdzie stoczono bitwę pod Mohi?

Stoczono ją 11 kwietnia 1241 roku, po nocnym ataku Mongołów rozpoczętym 10 kwietnia, nad rzeką Sajó w pobliżu wsi Muhi w północno-wschodnich Węgrzech. Britannica i Peter Jackson datują ją na 10 kwietnia, a węgierskie wydawnictwa podają 11 kwietnia, dzień upadku królewskiego obozu.

Kto walczył pod Mohi?

Królewska armia Beli IV, z jego bratem księciem Kolomanem i arcybiskupem kaloczańskim Ugrynem, walczyła z główną armią mongolskiej wyprawy na zachód, którą dowodzili książę Batu, jego brat Szejban i doświadczony wódz Subutaj. W tym samym czasie inne skrzydło mongolskie walczyło w Polsce.

Kto wygrał bitwę pod Mohi?

Mongołowie odnieśli zdecydowane zwycięstwo. Zdobyli most na Sajó, przeprawili się przez rzekę w drugim miejscu, otoczyli zatłoczony obóz węgierski i wybili wojsko uciekające w stronę Pesztu. Król Bela uszedł z życiem, ale Mongołowie przez większą część roku panowali nad krajem na wschód od Dunaju.

Dlaczego Węgrzy przegrali pod Mohi?

Pilnowali tylko jednego mostu, po odparciu pierwszego nocnego ataku poszli spać i stłoczyli armię w ciasnym obozie otoczonym wozami. Mongołowie uderzyli jednocześnie z dwóch stron, a armia, która walczyła, była mniejsza, niż królestwo mogło wystawić, bo wiele oddziałów nigdy nie dotarło.

Ilu ludzi zginęło w bitwie pod Mohi?

Wiarygodnych liczb brak. Britannica podaje 60 000 poległych Węgrów na 100 000, ale najnowsze szacunki węgierskie oceniają armię królewską na zaledwie 15 000 do 25 000 ludzi, a starsze nawet na 65 000. Zginęli arcybiskupi ostrzyhomski i kaloczański oraz kilku biskupów, a straty mongolskie, choć nieznane, były ciężkie.

Dlaczego Mongołowie opuścili Węgry po bitwie pod Mohi?

Wycofali się wiosną 1242 roku. Tradycyjnym powodem jest śmierć wielkiego chana Ugedeja w grudniu 1241 roku. Historycy wskazują też zimną, mokrą wiosnę, która zalała pastwiska, głód, nieudany pościg za królem Belą oraz opór Węgrów, silniejszy, niż przyznają dawne relacje kronikarzy.

Jak bitwa pod Mohi łączy się z bitwą pod Legnicą?

Obie należały do jednej wyprawy mongolskiej. Północne skrzydło pod wodzą Bajdara i Ordy rozbiło armię księcia Henryka II Pobożnego pod Legnicą 9 kwietnia 1241 roku, a główna armia Batu i Subutaja dwa dni później walczyła pod Mohi. Północne skrzydło połączyło się potem z Batu na Węgrzech.

Przypisy

Numer w tekście odsyła do przypisu; przypis wskazuje prace, na których opiera się dany akapit, a ich pełne opisy są w części Źródła.

  1. Charles Phillips, “Battle of Mohi”; Magyar Katolikus Lexikon, „muhi csata”; Peter Jackson, The Mongols and the West, 1221-1410. ↩
  2. Charles Phillips, “Battle of Mohi”; Peter Jackson, The Mongols and the West, 1221-1410; Attila Zsoldos, Hadtörténelmi Közlemények. ↩
  3. Peter Jackson, The Mongols and the West, 1221-1410; Lindsey Stephen Pow, Deep Ditches and Well-Built Walls; András Borosy, Hadtörténelmi Közlemények. ↩
  4. Peter Jackson, The Mongols and the West, 1221-1410; Lindsey Stephen Pow, Deep Ditches and Well-Built Walls; Magyar Katolikus Lexikon, „kunok”. ↩
  5. Peter Jackson, The Mongols and the West, 1221-1410; Emil Bretschneider, Mediaeval Researches from Eastern Asiatic Sources; Stephen Pow i József Laszlovszky, „Finding Batu's Hill at Muhi”; András Borosy, Hadtörténelmi Közlemények; Charles Phillips, “Battle of Mohi”. ↩
  6. Stephen Pow i József Laszlovszky, „Finding Batu's Hill at Muhi”; Peter Jackson, The Mongols and the West, 1221-1410. ↩
  7. Stephen Pow i József Laszlovszky, „Finding Batu's Hill at Muhi”; Emil Bretschneider, Mediaeval Researches from Eastern Asiatic Sources; Peter Jackson, The Mongols and the West, 1221-1410. ↩
  8. Magyar Katolikus Lexikon, „muhi csata”; Stephen Pow i József Laszlovszky, „Finding Batu's Hill at Muhi”; Peter Jackson, The Mongols and the West, 1221-1410. ↩
  9. András Borosy, Hadtörténelmi Közlemények. ↩
  10. Magyar Katolikus Lexikon, „muhi csata”; András Borosy, Hadtörténelmi Közlemények. ↩
  11. Charles Phillips, “Battle of Mohi”; Emil Bretschneider, Mediaeval Researches from Eastern Asiatic Sources; Magyar Katolikus Lexikon, „muhi csata”. ↩
  12. Emil Bretschneider, Mediaeval Researches from Eastern Asiatic Sources; Jan di Piano Carpini, Historia Mongołów; József Laszlovszky, „Contextualizing the Mongol Invasion of Hungary in 1241-42”; Magyar Katolikus Lexikon, „muhi csata”. ↩
  13. Emil Bretschneider, Mediaeval Researches from Eastern Asiatic Sources; Magyar Katolikus Lexikon, „muhi csata”; Charles Phillips, “Battle of Mohi”. ↩
  14. Peter Jackson, The Mongols and the West, 1221-1410; Charles Phillips, “Battle of Mohi”; Magyar Katolikus Lexikon, „muhi csata”; Lindsey Stephen Pow, Deep Ditches and Well-Built Walls. ↩
  15. Charles Phillips, “Battle of Mohi”; Magyar Katolikus Lexikon, „muhi csata”; András Borosy, Hadtörténelmi Közlemények. ↩
  16. Peter Jackson, The Mongols and the West, 1221-1410; Magyar Katolikus Lexikon, „muhi csata”; Attila Zsoldos, Hadtörténelmi Közlemények. ↩
  17. Magyar Katolikus Lexikon, „muhi csata”; Jan di Piano Carpini, Historia Mongołów; Lindsey Stephen Pow, Deep Ditches and Well-Built Walls; József Laszlovszky, „Contextualizing the Mongol Invasion of Hungary in 1241-42”. ↩
  18. András Borosy, Hadtörténelmi Közlemények; Magyar Katolikus Lexikon, „muhi csata”; Peter Jackson, The Mongols and the West, 1221-1410. ↩
  19. András Borosy, Hadtörténelmi Közlemények; József Laszlovszky, „Contextualizing the Mongol Invasion of Hungary in 1241-42”; Peter Jackson, The Mongols and the West, 1221-1410. ↩
  20. Peter Jackson, The Mongols and the West, 1221-1410; Attila Zsoldos, Hadtörténelmi Közlemények; András Borosy, Hadtörténelmi Közlemények. ↩
  21. Peter Jackson, The Mongols and the West, 1221-1410; Encyclopaedia Britannica, “Béla IV”; József Laszlovszky, „Contextualizing the Mongol Invasion of Hungary in 1241-42”; Lindsey Stephen Pow, Deep Ditches and Well-Built Walls. ↩
  22. Charles Phillips, “Battle of Mohi”; Peter Jackson, The Mongols and the West, 1221-1410; József Laszlovszky, „Contextualizing the Mongol Invasion of Hungary in 1241-42”; Lindsey Stephen Pow, Deep Ditches and Well-Built Walls. ↩
  23. Charles Phillips, “Battle of Mohi”; József Laszlovszky, „Contextualizing the Mongol Invasion of Hungary in 1241-42”; Peter Jackson, The Mongols and the West, 1221-1410. ↩
  24. József Laszlovszky, „Contextualizing the Mongol Invasion of Hungary in 1241-42”; Lindsey Stephen Pow, Deep Ditches and Well-Built Walls. ↩
  25. Ulf Büntgen i Nicola Di Cosmo, „Climatic and environmental aspects of the Mongol withdrawal from Hungary in 1242 CE”; József Laszlovszky, „Contextualizing the Mongol Invasion of Hungary in 1241-42”. ↩
  26. András Borosy, Hadtörténelmi Közlemények; Encyclopaedia Britannica, “Béla IV”; Charles Phillips, “Battle of Mohi”; József Laszlovszky, „Contextualizing the Mongol Invasion of Hungary in 1241-42”; Peter Jackson, The Mongols and the West, 1221-1410. ↩
  27. Stephen Pow i József Laszlovszky, „Finding Batu's Hill at Muhi”; Węgierskie Muzeum Narodowe, „Muhi, Tatárjárás emlékművel szemben”; Charles Phillips, “Battle of Mohi”. ↩
  28. Stephen Pow i József Laszlovszky, „Finding Batu's Hill at Muhi”; József Laszlovszky, „Contextualizing the Mongol Invasion of Hungary in 1241-42”. ↩
  29. 444.hu, „Rendbe hozták a muhi csata emlékművét”; HVG, „1241 után újra életveszélyes a muhi csatamező”; Węgierskie Muzeum Narodowe, „Muhi, Tatárjárás emlékművel szemben”. ↩

Źródła

Chwała oręża Twojej ojczyzny

Punkty zwrotne dziejów

Maraton, Gaugamela, Kanny, Konstantynopol, Waterloo, Stalingrad: dni, w których świat zmienił kurs.

Na podstawie kraju, którego nie zapisujemy · dlaczego? ·

Ruszaj z mongolską strażą przednią

Echoes of Battle ożywia wielkie bitwy historii, scena po scenie, na prawdziwej mapie. Zaciągnij się poniżej, a w dniu premiery wyślemy Ci meldunek na skrzynkę.