ENZapisz się

Walki o Przemyśl 1918: Orlęta Przemyskie

Wojna polsko-ukraińska · 1 do 12 listopada 1918 · Polska kontra Zachodnioukraińska Republika Ludowa · ~9 min czytania · Aktualizacja: listopad 2026

Najbliższa rocznica: 11 listopada 2026, 108. rocznica 11 listopada w historii ›

Autor:

Pocztówka sprzed 1914 roku: stalowy most drogowy na Sanie w Przemyślu, ludzie na jezdni, w tle kamienice

Most drogowy na Sanie w Przemyślu, pocztówka wydana przed 1914 rokiem przez Wydawnictwo Kart Artystycznych, przez Wikimedia Commons (z Polony), domena publiczna.

W skrócie

Zwycięża Polska, przegrywa Zachodnioukraińska Republika Ludowa.

Data
1 do 12 listopada 1918
Miejsce
Przemyśl nad Sanem (Polska)
Wojna
Wojna polsko-ukraińska, po rozpadzie Austro-Węgier
PolskaPolska Organizacja Wojskowa, harcerze i uczniowie, por. Leon Kozubski. Grupa odsieczowa mjr. Juliana StachiewiczaZwycięstwo
Zachodnioukraińska Republika LudowaUkraińscy żołnierze dawnego garnizonu i chłopi ochotnicy. Komitet wojskowy sotnika Teodora Hozyporażka

W liczbach

Siły
Polska:
Grupa odsieczowa z Krakowa: około 60 oficerów i 319 żołnierzy z pociągiem pancernym, do tego oddziały miejscowe. Łączne liczby na 11 listopada różnią się w źródłach1
Zachodnioukraińska Republika Ludowa:
nieznane
Straty
Polska:
26 zabitych i rannych według pierwszego zestawienia. Późniejszy szacunek: około 15 zabitych i 30 rannych2
Zachodnioukraińska Republika Ludowa:
Niepewne. Niektóre zestawienia podają 11 zabitych. Około 200 jeńców3

Liczby różnią się w zależności od źródła. Siła ukraińskiego garnizonu nie jest wiarygodnie znana. Nieznane: źródła nie podają wiarygodnej liczby.

Wynik
Zwycięstwo Polaków. 12 listopada całe miasto w polskich rękach, a Przemyśl stał się bazą odsieczy Lwowa
W skrócie

Co wydarzyło się w Przemyślu w listopadzie 1918 roku?

W listopadzie 1918 roku, gdy rozpadały się Austro-Węgry, Polacy i Ukraińcy walczyli o Przemyśl, garnizonowe miasto nad Sanem. Polscy ochotnicy, w dużej części uczniowie, utrzymali Zasanie na lewym brzegu, a wojska ukraińskie 4 listopada zajęły śródmieście na prawym brzegu. 11 listopada grupa odsieczowa z Krakowa pod dowództwem majora Juliana Stachiewicza zdobyła mosty, a do rana 12 listopada całe miasto było w polskich rękach.4

Walki o Przemyśl trwały dwanaście dni, a w dużej części toczyła je młodzież. Ich stawka sięgała dalej niż samo miasto: tu kolej z Krakowa do Lwowa przechodziła przez San, a kto trzymał mosty, ten trzymał drogę do oblężonych polskich dzielnic Lwowa. Szersze tło opisuje nasz przewodnik po wojnie polsko-ukraińskiej, a walki we Lwowie artykuł o obronie Lwowa w 1918 roku.5

Garnizonowe miasto nad Sanem

Przemyśl, dawne austro-węgierskie miasto twierdza, leżał na obu brzegach Sanu w austriackiej Galicji. Austriacki spis z 1910 roku liczył około 54 tysięcy mieszkańców: około 25 tysięcy rzymskich katolików, w większości Polaków, około 16 tysięcy Żydów i około 12 tysięcy grekokatolików, w większości Ukraińców. Okolice miasta były w większości ukraińskie i oba ruchy narodowe uważały je za swoje.6

Ciemna mapa lokalizacyjna ze złotą gwiazdką w świecącym kółku, która wskazuje przybliżone miejsce bitwy: Walki o Przemyśl, z wybrzeżami, rzekami i jeziorami regionu oraz małą wkładką z mapą świata, na której zaznaczono ten obszar
Walki o Przemyśl: gwiazdka wskazuje przybliżone miejsce bitwy, a wkładka pokazuje ten obszar na mapie świata. Mapa wykonana do tego artykułu na podstawie danych Natural Earth, bez współczesnych granic. Mapa lokalizacji: © Echoes of Battle (dane: Natural Earth, domena publiczna)

Śródmieście, stare miasto, zamek i dworzec główny leżały na prawym, południowym brzegu. Po drugiej stronie rzeki, na lewym, północnym brzegu, leżała dzielnica Zasanie z koszarami 45. pułku piechoty i dużymi magazynami wojskowymi. Obie części łączyły most drogowy, drewniana kładka i most kolejowy, a przez ten ostatni biegła linia z Krakowa do Lwowa.7

Fragment austriackiego planu Przemyśla z 1898 roku: San wijący się przez miasto, Zasanie na północnym brzegu, Garbarze i dworzec oznaczony Bahnhof, stare miasto pod Podzamczem
Przemyśl na austriackim planie miasta z 1898 roku: Zasanie leży na północ od Sanu, stare miasto i dworzec na południe od niego. Stadtplan von Przemyśl 1:5000, 1898, przez Polonę, domena publiczna

Pod koniec października 1918 roku ostatnim austro-węgierskim komendantem Przemyśla był generał Stanisław Puchalski, Polak urodzony w pobliskich Wapowcach, a jego szefem sztabu Władysław Sikorski. Po stronie ukraińskiej powiatową Radą Narodową kierował adwokat i poseł na Sejm Krajowy Teofil Kormosz, z Wołodymyrem Zahajkewyczem jako jednym z zastępców, a na czele ukraińskiego komitetu wojskowego stał sotnik (kapitan) Teodor Hoza.8

We Lwowie 18 i 19 października powstała Ukraińska Rada Narodowa, przedstawicielstwo Ukraińców monarchii austro-węgierskiej. Przed świtem 1 listopada ukraińscy żołnierze opanowali Lwów i zaczęła się wojna polsko-ukraińska.9

1 do 3 listopada: Polacy zajmują Zasanie

1 listopada. Oddziały Polskiej Organizacji Wojskowej, z uczniami i harcerzami, przejęły budynki wojskowe i dworzec, a żołnierze na ulicach zrywali z czapek cesarskie odznaki i przypinali biało-czerwone kokardy. Do wieczora Polacy opanowali Zasanie, gdzie koszary 45. pułku stały się punktem zbornym ochotników, razem z dużymi magazynami wojskowymi.10

Tego samego popołudnia i wieczoru obie strony prowadziły rozmowy. Uzgodniły wspólną komisję czterech Polaków i czterech Ukraińców, która miała pilnować porządku w mieście do czasu rozstrzygnięcia jego losu.11

4 listopada: Ukraińcy zajmują śródmieście

4 listopada. Porozumienie nie przetrwało. Nad ranem 4 listopada ukraińskie oddziały, złożone z żołnierzy, którzy zostali w garnizonie, i uzbrojonych chłopów z okolicznych wsi, opanowały prawobrzeżne miasto: odwach główny, urzędy, dworzec i zamek, na którym zawiesiły niebiesko-żółtą flagę.12

Ukraińcy internowali generała Puchalskiego wraz ze sztabem. Jako jeniec Puchalski podpisał rozkaz, by polskie oddziały oddały władzom ukraińskim miasto, Zasanie i broń. Polacy na Zasaniu odmówili, a dowództwo polskiej obrony Zasania objął porucznik Leon Kozubski.13

Obrońców było niewielu, a wielu z nich było uczniami polskiego gimnazjum na Zasaniu. Pierwszego dnia walk śmiertelnie ranny został uczeń Adam Kończy, członek harcerskiego klubu sportowego. Ukraińskie próby przeprawy na Zasanie w kolejnych dniach zostały odparte.14

Dwie publikacje IPN opisują, jak trzej uczniowie z Zasania, Alfred Twaróg, Marian Wąsik i Jan Guzek, wyjęli zamki z ukraińskich dział na wzgórzach nad miastem i zakopali je w ogrodzie, pozbawiając Ukraińców tych dział.15

Ukraińskie dowództwo we Lwowie nakazało wysadzić mosty na Sanie, ale w Przemyślu ich nie zniszczono. Mosty, które dzieliły obie strony, zostały całe, a tydzień później Polacy przeszli po nich do natarcia.16

Rozejm na rzece

W ciągu kilku dni obie strony zawarły miejscowy rozejm (źródła datują go na 5 albo 6 listopada). San stał się linią rozgraniczenia, jeńców zwolniono albo wymieniono, w tym generała Puchalskiego, a cywile mogli przechodzić przez mosty.17

Przez tydzień miasto żyło podzielone rzeką: przez wodę strzelano, zdarzały się wypady, toczyły się rozmowy. W czasie rozejmu Herman Lieberman, poseł do parlamentu wiedeńskiego, ogłosił krótkotrwałą „Republikę Przemyską” i próbował połączyć obie części miasta, bez powodzenia.18

Grupa odsieczowa z Krakowa

9 listopada. W Krakowie polskie dowództwo utworzyło wcześniej grupę odsieczową „San” pod dowództwem majora Juliana Stachiewicza, część sił zbieranych na odsiecz Lwowa. Po południu 9 listopada wyruszyła koleją z Krakowa.19

Grupa była niewielka: dwie kompanie piechoty, legia oficerska, bateria, garść ułanów i pociąg pancerny zdobyty na Austriakach, razem około 60 oficerów i 319 żołnierzy z 17 karabinami maszynowymi.20

10 listopada. Grupa przyjechała koleją przez Żurawicę i 10 listopada dotarła na Zasanie, a Stachiewicz objął dowództwo wszystkich polskich sił w mieście. Tego samego dnia pociąg pancerny przejechał przez most kolejowy i ostrzelał ukraińskie pozycje przy dworcu głównym, ale pod silnym ogniem wycofał się na lewy brzeg.21

11 listopada: szturm na mosty

11 listopada. Rano Stachiewicz wysłał ukraińskiemu dowództwu ultimatum: złożyć broń i do południa wycofać się z miasta. Odpowiedzi nie było.22

Około kwadrans po dwunastej polskie działa na Zasaniu otworzyły ogień na prawy brzeg. Po mniej więcej dwóch i pół godzinach ostrzału, o 14.40, ruszył szturm. Pierwszy przez most kolejowy przejechał pociąg pancerny, za nim szła kompania przemyska, a w niej uczniowie i studenci, podczas gdy inne oddziały forsowały most drogowy i kładkę.23

Do wieczora Polacy zajęli dworzec i śródmieście.24

Wśród polskich poległych 11 listopada byli Władysław Kramarz, zabity przy moście kolejowym, i gimnazjalista Mieczysław Bitmar, zabity na placu Na Bramie.25

12 listopada i później

12 listopada. Rano całe miasto było w polskich rękach. Wojska ukraińskie wycofały się na południe, w stronę Nehrybki i Chyrowa.26

Straty podaje się różnie. Pierwsze zestawienie mówiło o 26 polskich zabitych i rannych, późniejszy szacunek o około 15 zabitych i 30 rannych. Straty ukraińskie są niepewne (niektóre zestawienia podają 11 zabitych), a Polacy wzięli około 200 jeńców.27

12 listopada podpułkownik Michał Tokarzewski-Karaszewicz objął dowództwo w okręgu przemyskim, a w mieście ogłoszono stan oblężenia i godzinę policyjną. W kolejnych dniach aresztowano przywódców ukraińskich, wśród nich Wołodymyra Zahajkewycza, a Teofila Kormosza i innych członków Rady Narodowej internowano w obozie w Dąbiu pod Krakowem.28

Przemyśl stał się teraz bazą odsieczy Lwowa. 19 listopada oddział Tokarzewskiego-Karaszewicza, 140 oficerów, 1228 żołnierzy i osiem dział, wyruszył z miasta koleją. 20 listopada dotarł do Lwowa, a 22 listopada cały Lwów był w polskich rękach.29

Front ustalił się na południe i wschód od miasta, a przez zimę Polacy utrzymywali Przemyśl i wąski korytarz wzdłuż kolei do Lwowa. Ukraiński historyk Myrosław Ficuliak zalicza utratę Przemyśla, węzła kolejowego i przyczółka na Sanie, do rozstrzygających ciosów pierwszych tygodni wojny, bo otworzyła kolej dla odsieczy Lwowa.30

Pamięć o Orlętach Przemyskich

Młodych obrońców pamięta się w Polsce jako Orlęta Przemyskie. Byli to uczniowie i harcerze, głównie z polskiego gimnazjum na Zasaniu, I Gimnazjum Polskiego i szkoły handlowej, a w szturmie 11 listopada utworzyli kompanię uczniowską.31

Walki pod Przemyślem nie skończyły się w listopadzie. 13 grudnia pod Niżankowicami na południe od miasta zginęli uczniowie służący w 10. pułku piechoty (według jednego zestawienia siedmiu, według innego dwunastu).32

Wielu młodych poległych spoczywa we wspólnej mogile Orląt Przemyskich na Cmentarzu Głównym. Pomnik Orląt odsłonięto 11 listopada 1938 roku, w 1940 roku został zniszczony, a w latach dziewięćdziesiątych go odbudowano. Obrońcy miasta otrzymali pamiątkową odznakę Gwiazda Przemyśla.33

Najczęstsze pytania

Kiedy toczyły się walki o Przemyśl w 1918 roku?

Walki trwały od 1 do 12 listopada 1918 roku. 1 listopada Polacy opanowali Zasanie, 4 listopada wojska ukraińskie zajęły śródmieście, a polski szturm przez San 11 listopada dał Polakom całe miasto do rana 12 listopada.

Kim były Orlęta Przemyskie?

Młodymi polskimi obrońcami Przemyśla w 1918 roku, głównie uczniami i harcerzami z miejskich gimnazjów i szkoły handlowej. W pierwszych dniach listopada bronili Zasania, a w szturmie 11 listopada utworzyli kompanię uczniowską.

Kto dowodził w Przemyślu w listopadzie 1918 roku?

Polską obroną Zasania dowodził porucznik Leon Kozubski, a grupą odsieczową z Krakowa, która zdobyła miasto, major Julian Stachiewicz. Po stronie ukraińskiej oddziałami kierował komitet wojskowy sotnika Teodora Hozy, a władzę cywilną sprawowała Rada Narodowa Teofila Kormosza.

Dlaczego Przemyśl był tak ważny?

W Przemyślu kolej z Krakowa do Lwowa przechodziła przez San. Utrzymanie miasta i mostów dało Polakom drogę dla odsieczy Lwowa, która wyruszyła z Przemyśla koleją 19 listopada i następnego dnia dotarła do Lwowa.

Ile osób zginęło w walkach o Przemyśl?

Liczby się różnią. Pierwsze zestawienie mówiło o 26 polskich zabitych i rannych, późniejszy szacunek o około 15 zabitych i 30 rannych. Straty ukraińskie są niepewne (niektóre zestawienia podają 11 zabitych), a do niewoli trafiło około 200 Ukraińców.

Czy Zasanie leży na lewym, czy na prawym brzegu Sanu?

Zasanie leży na lewym, północnym brzegu. W listopadzie 1918 roku trzymali je Polacy, a Ukraińcy zajmowali śródmieście, zamek i dworzec główny na prawym brzegu.

Jak Polacy przeszli przez San 11 listopada?

Po mniej więcej dwóch i pół godzinach ostrzału, o 14.40, pociąg pancerny przejechał przez most kolejowy, a za nim ruszyła kompania przemyska z uczniami, podczas gdy inne oddziały forsowały most drogowy i kładkę. Ukraińcy nie wysadzili mostów.

Przypisy

Numer w tekście odsyła do przypisu. Przypis wskazuje prace, na których opiera się dany akapit, a ich pełne opisy są w części Źródła.

  1. Andrzej Olejko, „Brama Węgier, Brama Przemyska 1915-1918. Wokół nieznanych bądź mało znanych faktów znad Sanu”. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. ↩
  2. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. „Orlęta Przemyskie”. ↩
  3. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. „Orlęta Przemyskie”. ↩
  4. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. Stanisław Stępień, „Peremyszl”. ↩
  5. Artur Ochał, „Walki o Lwów i w Galicji Wschodniej”. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. ↩
  6. Zdzisław Budzyński i Jolanta Kamińska-Kwak, „Polsko-ukraińskie związki mieszane w Przemyślu według greckokatolickich rejestrów zapowiedzi przedślubnych z lat 1913-1924”. Stanisław Stępień, „Peremyszl”. Petro Isajiw, „Peremyshl”. Tomasz Pudłocki, „Elity Przemyśla po upadku Twierdzy (1915-1918)”. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. ↩
  7. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. Andrzej Olejko, „Brama Węgier, Brama Przemyska 1915-1918. Wokół nieznanych bądź mało znanych faktów znad Sanu”. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. ↩
  8. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. Mykoła Łytwyn i Bohdan Paska, „Puchalski Stanisław”. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. Taras Andrusiak, „Kormosz Teofil”. Petro Hucał, „Zahajkewycz Wołodymyr Wiktorowycz”. Wasyl Szeremeta, „Hoza Teodor”. ↩
  9. Mykoła Łytwyn, „Łystopadowa nacionalno-demokratyczna rewolucija 1918”. Andrzej Chojnowski, „November Uprising in Lviv, 1918”. ↩
  10. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. Andrzej Olejko, „Brama Węgier, Brama Przemyska 1915-1918. Wokół nieznanych bądź mało znanych faktów znad Sanu”. ↩
  11. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. ↩
  12. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. „Orlęta Przemyskie”. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. Andrzej Olejko, „Brama Węgier, Brama Przemyska 1915-1918. Wokół nieznanych bądź mało znanych faktów znad Sanu”. ↩
  13. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. Mykoła Łytwyn i Bohdan Paska, „Puchalski Stanisław”. „Orlęta Przemyskie”. ↩
  14. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. „Orlęta Przemyskie”. Andrzej Olejko, „Brama Węgier, Brama Przemyska 1915-1918. Wokół nieznanych bądź mało znanych faktów znad Sanu”. ↩
  15. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. „Orlęta Przemyskie”. ↩
  16. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. Artur Ochał, „Walki o Lwów i w Galicji Wschodniej”. ↩
  17. „Orlęta Przemyskie”. Andrzej Olejko, „Brama Węgier, Brama Przemyska 1915-1918. Wokół nieznanych bądź mało znanych faktów znad Sanu”. Mykoła Łytwyn i Bohdan Paska, „Puchalski Stanisław”. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. ↩
  18. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. „Orlęta Przemyskie”. ↩
  19. Andrzej Olejko, „Brama Węgier, Brama Przemyska 1915-1918. Wokół nieznanych bądź mało znanych faktów znad Sanu”. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. Artur Ochał, „Walki o Lwów i w Galicji Wschodniej”. Artur Brożyniak, „Wojna polsko-ukraińska 1918-1919”. ↩
  20. Andrzej Olejko, „Brama Węgier, Brama Przemyska 1915-1918. Wokół nieznanych bądź mało znanych faktów znad Sanu”. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. ↩
  21. Andrzej Olejko, „Brama Węgier, Brama Przemyska 1915-1918. Wokół nieznanych bądź mało znanych faktów znad Sanu”. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. „Orlęta Przemyskie”. ↩
  22. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. Andrzej Olejko, „Brama Węgier, Brama Przemyska 1915-1918. Wokół nieznanych bądź mało znanych faktów znad Sanu”. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. ↩
  23. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. Andrzej Olejko, „Brama Węgier, Brama Przemyska 1915-1918. Wokół nieznanych bądź mało znanych faktów znad Sanu”. „Orlęta Przemyskie”. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. ↩
  24. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. „Orlęta Przemyskie”. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. ↩
  25. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. „Orlęta Przemyskie”. Andrzej Olejko, „Brama Węgier, Brama Przemyska 1915-1918. Wokół nieznanych bądź mało znanych faktów znad Sanu”. ↩
  26. Andrzej Olejko, „Brama Węgier, Brama Przemyska 1915-1918. Wokół nieznanych bądź mało znanych faktów znad Sanu”. „Orlęta Przemyskie”. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. Artur Brożyniak, „Wojna polsko-ukraińska 1918-1919”. ↩
  27. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. „Orlęta Przemyskie”. ↩
  28. Andrzej Olejko, „Brama Węgier, Brama Przemyska 1915-1918. Wokół nieznanych bądź mało znanych faktów znad Sanu”. Agnieszka Pipała, „W Przemyślu wystawa dokumentów, zdjęć z czasów I wojny światowej i II RP”. Petro Hucał, „Zahajkewycz Wołodymyr Wiktorowycz”. Taras Andrusiak, „Kormosz Teofil”. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. ↩
  29. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. Artur Ochał, „Walki o Lwów i w Galicji Wschodniej”. Andrzej Chojnowski, „November Uprising in Lviv, 1918”. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. ↩
  30. Andrzej Chojnowski, „Ukrainian-Polish War in Galicia, 1918-19”. Artur Brożyniak, „Wojna polsko-ukraińska 1918-1919”. Myrosław Ficuliak, „Lystopadowi dni 1918 roku w Peremyszli” [Listopadowe dni 1918 roku w Przemyślu]. Mykoła Łytwyn, „Łystopadowa nacionalno-demokratyczna rewolucija 1918”. ↩
  31. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. „Orlęta Przemyskie”. ↩
  32. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. „Orlęta Przemyskie”. Andrzej Olejko, „Brama Węgier, Brama Przemyska 1915-1918. Wokół nieznanych bądź mało znanych faktów znad Sanu”. ↩
  33. Jacek Błoński, „Orlęta Przemyskie. Obrońcy polskich Kresów”. „Orlęta Przemyskie”. Andrzej Olejko, „Brama Węgier, Brama Przemyska 1915-1918. Wokół nieznanych bądź mało znanych faktów znad Sanu”. ↩

Źródła

Chwała oręża Twojej ojczyzny

Punkty zwrotne dziejów

Maraton, Gaugamela, Kanny, Konstantynopol, Waterloo, Stalingrad: dni, w których świat zmienił kurs.

Bitwa pod Maratonem 490 p.n.e.Bitwa pod Maratonem 490 p.n.e.Bitwa pod Gaugamelą 331 p.n.e.Bitwa pod Gaugamelą 331 p.n.e.Bitwa pod Kannami 216 p.n.e.Bitwa pod Kannami 216 p.n.e.Upadek Konstantynopola 1453Upadek Konstantynopola 1453Bitwa pod Waterloo 1815Bitwa pod Waterloo 1815Bitwa pod Stalingradem 1942-1943Bitwa pod Stalingradem 1942-1943

Na podstawie kraju, którego nie zapisujemy · dlaczego? ·

Utrzymaj mosty na Sanie z Orlętami Przemyskimi

Echoes of Battle ożywia wielkie bitwy historii, scena po scenie, na prawdziwej mapie. Zapisz się poniżej na newsletter z nowymi opowieściami o bitwach, a gdy aplikacja wystartuje, wyślemy Ci meldunek na skrzynkę.