Bazyli II był jednym z największych cesarzy-żołnierzy, a za niego cesarstwo bizantyjskie osiągnęło szczyt średniowiecznej potęgi. W panowaniu trwającym nieomal pół wieku1 zdławił bunty w kraju, rozszerzył granice we wszystkich kierunkach i prowadził długą i bezlitosną wojnę, która zakończyła imperium bułgarskie. Zwycięstwo, które ją przypieczętowało, dało mu później, w XII wieku, przydomek, pod którym pamięta go historia: Bułgarobójca.
Walka o tron
Bazyli objął tron młodo i musiał walczyć, by go utrzymać. Dwaj z najpotężniejszych wodzów cesarstwa, Bardas Skleros i Bardas Fokas, podnieśli bunt2 i przez pewien czas rządy Bazylego wisiały na włosku. Zdławił ich z pomocą oddziału wojowników wareskich przysłanych przez Włodzimierza Kijowskiego, którego lud w zamian przyjął2 wiarę chrześcijańską, w brzemiennej chwili dla historii Rusi.

Wojna bułgarska
Wielką walką panowania Bazylego była wojna z imperium bułgarskim cara Samuela. Była to długa wojna, toczona z przerwami przez dekady, toczona przez górskie przełęcze i ufortyfikowane doliny. W 1014 roku pod Kleidion Bazyli osaczył i zniszczył główną armię bułgarską3. Według kronikarzy oślepił tysiące jeńców4, a Jan Skylitzes, kronikarz piszący kilkadziesiąt lat później, określił ich liczbę na piętnaście tysięcy, choć liczby te mogą być przesadzone; gdy złamanych ludzi odesłano do domu, car Samuel miał umrzeć ze wstrząsu5.

Cesarstwo u szczytu
Do 1018 roku Bułgaria została w pełni wchłonięta przez cesarstwo3, a jej ziemie zamieniono w bizantyjskie prowincje. Bazyli pchnął granice na wschód w Armenię i Gruzję2 i umocnił panowanie cesarstwa nad południową Italią. Gdy zmarł, cesarstwo stało u największego zasięgu od podbojów arabskich, ze skarbcem pełnym, z armiami budzącymi trwogę.
Miara człowieka
Bazyli nigdy się nie ożenił i nie zostawił dziedzica1, i do końca żył jak żołnierz, surowy i niestrudzony. Jego przydomek, Bułgarobójca, rósł w sławę6 w wiekach po jego śmierci; poza wszelką wątpliwością jest to, że zostawił Bizancjum silniejsze, niż było od czterystu lat. W ciągu pięćdziesięciu lat od jego śmierci słabsi następcy pozwolili wiele z tego roztrwonić.

Poznaj innych wielkich wodzów cesarstwa bizantyjskiego albo zmierz ich z najlepszymi świata w największych wodzach w historii.
