Przez tysiąc lat cesarstwo bizantyjskie, cesarstwo rzymskie Wschodu, było bronione i określane przez jego bitwy. Oto największe z nich, olśniewające zwycięstwa, które je ocaliły, i katastrofy, które je powaliły, od rekonkwist Belizariusza po upadek Konstantynopola, każda z linkiem do pełnej opowieści.
Bitwa pod Darą, 530. W wielkiej mniejszości Belizariusz wykopał system rowów i rozbił znacznie liczniejszą armię perską, w swoim pierwszym wielkim zwycięstwie.
Bitwa pod Niniwą, 627. Herakliusz wmaszerował w głąb Persji i rozbił armię Sasanidów, odwracając wojnę, która zdawała się przegrana.
Bitwa nad Jarmukiem, 636. Wyczerpana armia bizantyjska została zniszczona przez wojska młodego kalifatu, a Syria przepadła na dobre.
Oblężenie Chandaksu, 961. Nikefor Fokas zdobył wielką twierdzę na Krecie i odzyskał wyspę po ponad stuleciu arabskiego panowania.
Bitwa pod Kleidion, 1014. Bazyli II osaczył i zniszczył armię bułgarską w górskiej przełęczy, zyskując przydomek Bułgarobójca.
Bitwa pod Manzikertem, 1071. Turcy seldżuccy rozgromili armię bizantyjską i pojmali cesarza, otwierając Anatolię przed Turkami.
Upadek Konstantynopola, 1453. Wielkie działa Mehmeda II przełamały starożytne mury i tysiącletnie cesarstwo wreszcie padło.
Zwycięstwa i katastrofy
Dzieje Bizancjum spisane są w tych bitwach. Belizariusz pod Darą i Herakliusz pod Niniwą pokazują cesarstwo u szczytu blasku; Jarmuk i Manzikert to katastrofy, które je powaliły; a upadek Konstantynopola w 1453 roku zamknął tysiąc lat historii. Poznaj ludzi, którzy je prowadzili, w największych wodzach cesarstwa bizantyjskiego.
Źródła
Każda bitwa powyżej odsyła do pełnej opowieści, na własnej stronie bitwy albo w biografii wodza, który ją stoczył, każda z własnymi źródłami. Zobacz nasze podejście redakcyjne.