Kim był Dwight D. Eisenhower?

Był naczelnym dowódcą sił alianckich w Europie w drugiej wojnie światowej (1890-1969) i 34. prezydentem Stanów Zjednoczonych.

Z czego słynie Eisenhower?

Z dowodzenia i rozpoczęcia inwazji D-Day na Normandię w 1944 roku jako naczelny dowódca aliantów oraz z późniejszych dwóch kadencji prezydenta USA.

Jaka była rola Eisenhowera w D-Day?

Był naczelnym dowódcą aliantów, który podjął ostateczną decyzję o rozpoczęciu lądowania w Normandii 6 czerwca 1944 roku i kierował całością inwazji.

Dlaczego Eisenhower był wielkim dowódcą?

Jego geniusz tkwił w przywództwie i organizacji: utrzymał razem kłótliwą koalicję narodów i zarządzał ogromnym planowaniem, które umożliwiło inwazję.

Co było w notatce w kieszeni Eisenhowera?

Przed D-Day napisał krótką wiadomość, w której brał pełną osobistą odpowiedzialność na wypadek niepowodzenia lądowania, gotowy wziąć na siebie winę za ryzyko.

Jak pamięta się Eisenhowera?

Jako generała, który zjednoczył aliantów i rozpoczął wyzwalanie Europy Zachodniej, oraz jako prezydenta USA dwóch kadencji.

Dwight D. Eisenhower: generał, który dowodził w D-Day

Dwight D. Eisenhower wygrał swą największą bitwę nie szarżą, lecz decyzją. Jako naczelny dowódca aliantów utrzymał razem ogromną koalicję narodów i osobowości, nadzorował planowanie największej inwazji morskiej w dziejach¹ i wydał rozkaz jej rozpoczęcia w D-Day. Lądowanie w Normandii otworzyło drogę do wyzwolenia Europy Zachodniej.

Organizator zwycięstwa

Urodzony w Teksasie w 1890 roku i wychowany w Kansas², Eisenhower awansował w armii USA jako utalentowany planista i organizator², a nie żołnierz pola bitwy. Ten dar uczynił go właściwym człowiekiem do dowództwa koalicji, gdzie utrzymanie aliantów razem liczyło się tak samo jak każda taktyka.

Owalny czarno-biały portret młodego kadeta w mundurze ze stójką — Kadet Dwight Eisenhower w roczniku Akademii Wojskowej West Point z 1915 roku, roku jego promocji. Domena publiczna

Naczelny dowódca

Jako aliancki dowódca na Morzu Śródziemnym Eisenhower kierował kampaniami w Afryce Północnej i na Sycylii oraz początkiem kampanii włoskiej³, a w grudniu 1943 roku został mianowany naczelnym dowódcą Alianckich Sił Ekspedycyjnych i objął dowództwo nad inwazją na Francję. Równoważąc żądania brytyjskich, amerykańskich i innych alianckich przywódców⁴, scalił ich w jeden wysiłek bojowy.

Portret generała Dwighta D. Eisenhowera — Dwight D. Eisenhower, fotografia armii USA, 1945. Domena publiczna.

Najtrudniejsza w dowództwie nie była bitwa, lecz decyzja o jej rozpoczęciu.

D-Day

6 czerwca 1944 roku, po dręczącym oczekiwaniu na poprawę pogody¹, Eisenhower wydał rozkaz lądowania w Normandii, największej inwazji morskiej w dziejach. W kieszeni niósł notatkę, w której brał na siebie osobistą winę na wypadek niepowodzenia⁵. Nie było niepowodzenia. Przyczółek się utrzymał, a wyzwalanie Europy Zachodniej się zaczęło.

Mapa kanału La Manche i Normandii z alianckimi zespołami inwazyjnymi i niemieckimi dywizjami — Alianckie siły inwazyjne i rozmieszczenie wojsk niemieckich w północno-zachodniej Francji 6 czerwca 1944 roku. Mapa z atlasu Akademii Wojskowej USA. Domena publiczna

Od generała do prezydenta

Po wojnie Eisenhower był pierwszym wojskowym zwierzchnikiem NATO, a następnie został wybrany 34. prezydentem Stanów Zjednoczonych w 1952 roku⁶ i sprawował dwie kadencje. Zmarł w 1969 roku, zapamiętany jako generał, który zjednoczył aliantów i rozpoczął inwazję, która pomogła zakończyć wojnę w Europie.

Czarno-biała fotografia Eisenhowera idącego między szeregami marynarzy z karabinami — Eisenhower jako pierwszy naczelny dowódca sił NATO w Europie wizytuje holenderskich marynarzy w Hilversum w maju 1951 roku. Fotografia SHAPE, Rijksmuseum. CC0 (domena publiczna)

Zobacz inwazję, którą rozkazał, w bitwie o Normandię albo poznaj największe bitwy drugiej wojny światowej.

Źródła i przypisy

Numery w tekście odsyłają do poniższych prac.

U.S. National Archives (American Originals), „D-day, 1944” ↩ a b
Carlo D'Este, Eisenhower: A Soldier's Life (Henry Holt, 2002). ↩ a b
National Park Service, „Eisenhower in 1943” ↩
Stephen E. Ambrose, The Supreme Commander: The War Years of General Dwight D. Eisenhower (Doubleday, 1970). ↩
U.S. National Archives (American Originals), „A note, in case of failure” ↩
Encyclopaedia Britannica, „Dwight D. Eisenhower summary” ↩
Wikipedia, „Dwight D. Eisenhower, Wikipedia”

Na podstawie uznanych opracowań historycznych; gdy źródła się różnią, zaznaczamy to. Zobacz nasze podejście redakcyjne.