ENZaciągnij się

Operacja Torch 1942: desant aliantów w Afryce Północnej

II wojna światowa · 1942 · Alianci kontra Francja Vichy · ~7 min czytania · Aktualizacja: październik 2026

Najbliższa rocznica: 8 listopada 2026, 84. rocznica rozpoczęcia Tego dnia ›

Autor: Echoes of Battle

Czarno-białe zdjęcie żołnierzy w hełmach biegnących szeroką piaszczystą plażą od barek desantowych ku wydmie, na której jeden z nich trzyma amerykańską flagę, a w tle białe domy na wzgórzu

Zdjęcie armii USA, National Archives, 1942, przez Wikimedia Commons, domena publiczna (dzieło rządu USA).

W skrócie

Stany Zjednoczone i Wielka Brytania (alianci)Dwight D. Eisenhower, Andrew Cunningham, George S. Patton, Lloyd Fredendall, Charles Ryder, Kenneth Anderson
kontra
Francja VichyFrançois Darlan, Alphonse Juin, Charles Noguès, Félix Michelier
Data
8-11 listopada 1942 (desant 8 listopada, ostatnie zawieszenie broni 11 listopada)
Miejsce
Maroko Francuskie (Safi, Fedala, Casablanca, Mehdia i Port Lyautey) oraz Algieria (Oran, Arzew, Algier)
Wojna
II wojna światowa, kampania w Afryce Północnej
Dowódcy
Alianci: Eisenhower (naczelny dowódca), Cunningham (siły morskie), Patton, Fredendall, Ryder, Anderson. Francja Vichy: Darlan, Juin, Noguès, Michelier
Siły
Alianci: około 107 000-112 000 żołnierzy wysadzonych na ląd (125 000 żołnierzy, marynarzy i lotników według armii USA). Francja Vichy: około 125 000 żołnierzy w Maroku, Algierii i Tunezji
Straty
Armia USA: 526 zabitych, 837 rannych, 41 zaginionych; US Navy około 490 zabitych. Francuzi: około 1350 zabitych według Christine Levisse-Touzé
Wynik
Zwycięstwo aliantów; siły Vichy w Afryce Północnej przerywają walkę i przechodzą na stronę aliantów; Niemcy zajmują południową Francję i rzucają wojska do Tunezji
W liczbach
StronaSiłyStraty
Alianci (Stany Zjednoczone, Wielka Brytania)~107 000-112 000 wysadzonych; ~125 000 we wszystkich rodzajach siłArmia USA: 526 zabitych, 837 rannych, 41 zaginionych; US Navy: 472 zabitych i 17 zmarłych z ran
Francja Vichy~125 000 w Maroku, Algierii i Tunezji~1346 zabitych (347 w Algierii, 999 w Maroku)

Wszystkie liczby są szacunkowe. Historycy US Navy podają około 107 000 wysadzonych żołnierzy, francuskie Ministerstwo Sił Zbrojnych 112 000, a armia USA liczy 125 000 żołnierzy, marynarzy i lotników. Straty francuskie podaje historyczka Christine Levisse-Touzé; według niej zginęło 479 Amerykanów, a 720 zostało rannych, czyli mniej, niż wynika z danych samej armii USA. Tristan Lecoq, piszący dla tego samego ministerstwa, liczy ponad 1300 zabitych i zaginionych samych marynarzy francuskich, co sugeruje wyższe straty ogółem.

Układ sił

Francja Vichy (cała Afryka Północna)~125 000
Wysadzone wojska alianckie~107 000-112 000

Liczba dla Vichy obejmuje wszystkie wojska francuskie w Maroku, Algierii i Tunezji, a nie tylko te w rejonach desantu.

W skrócie

Czym była operacja Torch?

Operacja Torch była amerykańsko-brytyjską inwazją na podległe Francji Vichy Maroko i Algierię, rozpoczętą 8 listopada 1942 roku. Trzy zespoły desantowe pod dowództwem Dwighta D. Eisenhowera wylądowały pod Casablancą, Oranem i Algierem; po najwyżej trzech dniach walk Francuzi przerwali ogień, a alianci zyskali bazę do kampanii w Tunezji.1

8 listopada 1942 roku wojska amerykańskie i brytyjskie wylądowały w Maroku Francuskim i Algierii, terytoriach wiernych reżimowi marszałka Pétaina w Vichy. Operacja Torch wysadziła na ląd od około 107 000 do 112 000 żołnierzy wokół Casablanki, Oranu i Algieru, a w ciągu trzech dni Francuzi przestali walczyć. Historycy US Navy nazywają ją największą do tamtej pory amerykańską kampanią na teatrze atlantyckim.2

Tło: spór o drugi front

Latem 1942 roku Rommel zdobył Tobruk, armie niemieckie parły na Stalingrad, a Moskwa domagała się drugiego frontu. Amerykańscy planiści George'a Marshalla chcieli uderzyć przez La Manche; Brytyjczycy uważali to za przedwczesne i forsowali Afrykę Północną. Roosevelt, który chciał szybkiej akcji, przeforsował swoje zdanie wbrew własnym doradcom i poparł Churchilla, a 24 lipca Połączeni Szefowie Sztabów zobowiązali się do desantu jesienią. Dwight D. Eisenhower został w połowie sierpnia naczelnym dowódcą, a całą operację zaplanowano i przeprowadzono w mniej więcej trzy miesiące.3

Dlaczego desant miał amerykańską twarz

Armia Vichy w Afryce miała rozkaz bronić terytorium przed każdym napastnikiem i żywiła urazę do Wielkiej Brytanii: w lipcu 1940 roku Royal Navy zaatakowała flotę francuską w Mers-el-Kébir, by nie wpadła w ręce Niemców, i zabiła wielu francuskich marynarzy. Operacji nadano więc możliwie amerykański charakter i nawet w większości brytyjskie siły pod Algierem lądowały pod dowództwem amerykańskiego generała. Wolnych Francuzów de Gaulle'a nie dopuszczono do tajemnicy.4

Trzy zespoły desantowe

Zachodni Zespół Desantowy wypłynął wprost ze Stanów Zjednoczonych: prawie 35 000 ludzi generała majora George'a S. Pattona na 102 jednostkach kontradmirała Kenta Hewitta, z zadaniem lądowania pod Safi, Fedalą i Mehdią wokół Casablanki. Środkowy Zespół generała majora Lloyda Fredendalla popłynął z Wielkiej Brytanii pod Oran. Wschodni Zespół, około 33 000 ludzi, w tym 23 000 Brytyjczyków, lądował pod Algierem pod dowództwem generała majora Charlesa Rydera, a natarcie na Tunezję miał potem poprowadzić generał porucznik Kenneth Anderson.5

Vichy miało około 125 000 żołnierzy w Maroku, Algierii i Tunezji. Generał Charles Noguès i wiceadmirał Félix Michelier bronili Maroka, generał Alphonse Juin z Algieru dowodził wojskami lądowymi w Afryce Północnej, a nad nimi stał admirał François Darlan, naczelny dowódca wszystkich sił zbrojnych Vichy.6

Swój udział miał polski wywiad. Według serwisu dzieje.pl siatka „Agencja Afryka” majora Mieczysława Słowikowskiego „Rygora” przekazała Brytyjczykom i Amerykanom ponad 1200 raportów o Maroku i Algierii, za co otrzymał on w 1943 roku amerykańską Legię Zasługi; wśród okrętów osłony był też niszczyciel ORP „Błyskawica”.7

8 listopada: pucz w Algierze

Proalianccy spiskowcy byli garstką; w Maroku lojaliści udaremnili próbę przejęcia władzy przez generała Antoine'a Béthouarta, ale w Algierze plan się powiódł. W nocy z 7 na 8 listopada około 400 młodych ochotników pod wodzą studenta medycyny José Aboulkera, w dużej części Żydów, zajęło ośrodki dowodzenia i łączności w mieście. Francuska historyczka Christine Levisse-Touzé pisze, że zatrzymali też Juina i Darlana, który przypadkiem odwiedzał chorego syna. Dzięki nim, jak podaje Ordre de la Libération, alianci w piętnaście godzin zajęli Algier z nienaruszonym portem, a miasto jeszcze tego wieczoru przyjęło zawieszenie broni.8

Czarno-biała mapa rzeźby wybrzeża wokół Algieru z plażami desantu Apples, Beer i Charlie, strzałkami alianckich oddziałów idących w głąb lądu ku lotniskom i miastu oraz zaznaczonym atakiem na port z pokładów HMS Broke i HMS Malcolm
Lądowania pod Algierem 8 listopada 1942 roku: mapa nr 3 z oficjalnej historii armii USA autorstwa George'a F. Howe'a, Northwest Africa: Seizing the Initiative in the West (1957), wydanej przez Centrum Historii Wojskowej. Widać plaże na zachód i wschód od miasta, lądujące oddziały brytyjskie i amerykańskie oraz atak na port w operacji Terminal, przeprowadzony przez 3. batalion 135. pułku piechoty z pokładów HMS Broke i HMS Malcolm. Domena publiczna (Centrum Historii Wojskowej Armii USA)

Reservist i Terminal: ataki na porty

Dwa rajdy prosto do portów zakończyły się klęską. W operacji Reservist dwa brytyjskie kutry wprowadziły do portu w Oranie 393 żołnierzy amerykańskiego 6. pułku piechoty pancernej; baterie brzegowe i francuskie niszczyciele zniszczyły oba, a według historii armii USA na ląd dotarło ostatecznie tylko 47 Amerykanów. W Algierze w operacji Terminal niszczyciel Royal Navy wysadził część 3. batalionu 135. pułku piechoty; okrążeni żołnierze poddali się po południu, jak odnotowuje historia armii USA.9

Maroko: przybój, baterie i rajd rzeką

Na wybrzeżu atlantyckim przybój i niedoświadczone załogi łodzi wyrządziły więcej szkód niż francuski ogień: według historii armii USA pod Fedalą stracono 57 ze 119 barek pierwszego rzutu. Pod Port Lyautey Francuzi i Legia Cudzoziemska bronili się, aż stary niszczyciel Dallas przebił się w górę rzeki Sebou z oddziałem szturmowym, który zdobył lotnisko; zawieszenie broni weszło tam w życie o 4 rano 11 listopada.10

Zdjęcie lotnicze małego okrętu zakotwiczonego na szerokiej rzece, z barkami desantowymi wyciągniętymi na drugi brzeg przed lotniskiem z hangarami, samolotami i barakami na płaskiej równinie
Niszczyciel USS Dallas na rzece Sebou przy lotnisku Port Lyautey w Maroku, 11 listopada 1942 roku, dzień po tym, jak przebił się w górę rzeki i wysadził oddział szturmowy przy lotnisku. Zdjęcie US Navy 80-G-37245, Archiwum Narodowe USA. Wczesnym rankiem 11 listopada nastąpiło zawieszenie broni, które zakończyło trzy dni ciężkich walk pod Mehdią i Port Lyautey. Domena publiczna (US Navy, Archiwum Narodowe USA)

Bitwa morska pod Casablancą

Rankiem 8 listopada niedokończony pancernik Jean Bart, zacumowany w porcie Casablanki, otworzył ogień z dział kalibru 15 cali. Odpowiedział mu nowy pancernik Massachusetts, który, jak odnotowuje historia US Navy, na 48 godzin zablokował jedyną sprawną wieżę francuskiego okrętu. Francuski krążownik, niszczyciele i okręty podwodne wyszły następnie ku transportowcom i zostały odparte ogniem okrętów i samolotów z lotniskowców, ponosząc ciężkie straty.11

Oran: trzy dni walk

Pod Oranem, gdzie padła większość francuskich ofiar w Algierii, amerykańska 1. Dywizja Piechoty i jej czołgi trafiły na zacięty opór, aż, według relacji armii USA, 10 listopada kolumna pancerna wdarła się do miasta, a w południe zawarto zawieszenie broni.12

Układ z Darlanem i zawieszenie broni

Pétain, pod niemieckim nadzorem, odrzucił apel Roosevelta, ale zostawił Darlanowi swobodę działania. Naciskany przez zastępcę Eisenhowera, Marka Clarka, Darlan wraz z Juinem nakazał 10 i 11 listopada wojskom w Oranie i Maroku przerwać walkę. W zamian Darlan pozostał na czele Francuskiej Afryki Północnej na mocy układów podpisanych 22 listopada. Układ wstrząsnął opinią w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych i rozgniewał Wolnych Francuzów, bo Darlan był jedną z twarzy kolaboracji. 24 grudnia zastrzelił go Fernand Bonnier de La Chapelle.13

Dlaczego operacja Torch była ważna?

Torch był pierwszą wielką operacją przeprowadzoną wspólnie przez Stany Zjednoczone i Wielką Brytanię i dał zachodnim aliantom inicjatywę. Otworzył drugi front w Afryce, który zamknął armie Osi między dwoma zgrupowaniami alianckimi, przeciągnął Francuską Afrykę Północną na stronę aliantów i dał twarde lekcje przed Sycylią i Normandią.14

Ilu ludzi zginęło w operacji Torch?

Armia USA straciła 526 zabitych, 837 rannych i 41 zaginionych. US Navy straciła 472 zabitych i 17 zmarłych z ran, w tym ludzi z transportowców zatopionych przez niemieckie okręty podwodne pod Fedalą 11 i 12 listopada. Historia armii USA podaje 1469 ofiar alianckich wojsk lądowych, z czego 96 procent stanowili Amerykanie. Po stronie francuskiej Levisse-Touzé podaje 1346 zabitych: 347 w Algierii i 999 w Maroku, a historyk marynarki Tristan Lecoq liczy ponad 1300 zabitych i zaginionych samych marynarzy.15

Strona francuska (Vichy)

Dla większości francuskich oficerów walka była posłuszeństwem wobec rządu Pétaina, a pamięć o Mers-el-Kébir i o walkach z Brytyjczykami i Wolnymi Francuzami w Syrii była świeża. Oficerów sprzyjających aliantom odsuwano: historia armii USA odnotowuje, że pod Algierem dowódcę, który przyjął Amerykanów życzliwie, w południe zastąpiono innym, a jego żołnierze otworzyli ogień. Wolna Francja poczuła się odsunięta, bo Amerykanie postawili na generała Henriego Girauda, a potem na Darlana. W październiku 1943 roku de Gaulle uczynił Aboulkera i innych algierskich konspiratorów Towarzyszami Wyzwolenia. Inaczej widzieli to nacjonaliści z Afryki Północnej: Levisse-Touzé przytacza słowa Messalego Hadża, który nazwał desant pierwszą wielką klęską francuskiej armii kolonialnej od 1830 roku.16

Strona amerykańska

Historia kampanii armii USA pisze o operacjach, do których dotychczasowe dzieje armii jej nie przygotowały, w oryginale „operations for which its history offered no preparation”. Łodzie błądziły, pojazdy topiły się w przyboju, a zaopatrzenie piętrzyło się na statkach. Historycy obu rodzajów sił przyznają, że bardziej zdeterminowany przeciwnik mógłby boleśnie ukarać te błędy.17

Dwóch amerykańskich żołnierzy w hełmach brnie przez płytką wodę w stronę obiektywu z karabinami, za nimi kolejni schodzą z barki desantowej, a w mgle stoi statek transportowy
Amerykańscy żołnierze brną na brzeg z łodzi desantowej na plaży w Afryce Północnej podczas operacji Torch, listopad 1942. Zdjęcie Korpusu Łączności Armii USA SC 149955 opublikowane przez Narodowe Muzeum US Navy (dzięki uprzejmości Biblioteki Kongresu). Armia USA nigdy wcześniej nie przeprowadzała wielkich desantów pod ogniem. Domena publiczna (Korpus Łączności Armii USA)

Następstwa: kontratak Niemiec

Uznając rozejm z 1940 roku za nieważny, Hitler 11 listopada wprowadził wojska niemieckie do nieokupowanej strefy południowej Francji w operacji Anton. Vichy wpuściło Luftwaffe do Tunezji, a niemieckie i włoskie posiłki popłynęły do protektoratu. 27 listopada, gdy Niemcy dotarli do Tulonu, francuska flota zatopiła blisko dziewięćdziesiąt okrętów, jak podaje francuskie Ministerstwo Sił Zbrojnych.18

Wyścig do Tunisu

Pierwsze alianckie natarcie na Tunis, 25 listopada, załamało się. W lutym 1943 roku wojska niemieckie i włoskie rozbiły amerykański II Korpus na przełęczy Kasserine. Ściśnięte między aliantami a 8. Armią Montgomery'ego idącą z Libii po bitwie pod El Alamein, armie Osi w Afryce skapitulowały 13 maja 1943 roku; broń złożyło od 240 000 do 267 000 ludzi, zależnie od źródła.19 › Operacja Ochsenkopf, 1943

Mity i spory

Torch miał odciągnąć niemieckie dywizje z frontu wschodniego, ale historycy US Navy i Muzeum Pamięci Holokaustu w Waszyngtonie zgodnie stwierdzają, że nie odciągnął ich w większej liczbie. Układ z Darlanem zakończył walki w kilka dni, ale prawa Vichy obowiązywały w Algierze jeszcze w 1943 roku.20

Pamięć o Torch dziś

Francja pamięta o Torch poprzez algierskich konspiratorów, sprawę Darlana i Tulon, a amerykańscy historycy badają go jako próbę przed Sycylią i Normandią. Szerszy kontekst daje tekst o największych bitwach II wojny światowej.21

Najczęstsze pytania

Czym była operacja Torch?

Amerykańsko-brytyjską inwazją na podległe Francji Vichy Maroko i Algierię, rozpoczętą 8 listopada 1942 roku pod dowództwem Dwighta D. Eisenhowera.

Kto wygrał operację Torch?

Alianci. Wojska Vichy przerwały ogień 10 i 11 listopada 1942 roku, a admirał Darlan przeprowadził Francuską Afrykę Północną na stronę aliantów.

Gdzie odbyła się operacja Torch?

Na atlantyckim wybrzeżu Maroka Francuskiego wokół Casablanki oraz na śródziemnomorskim wybrzeżu Algierii wokół Oranu i Algieru.

Ilu żołnierzy wzięło udział w operacji Torch?

Zależnie od źródła wylądowało od około 107 000 do 112 000 żołnierzy amerykańskich i brytyjskich, przeciw około 125 000 żołnierzy Vichy w Afryce Północnej.

Dlaczego Francuzi walczyli z aliantami w 1942 roku?

Armia Vichy miała rozkaz bronić francuskiego terytorium przed każdym napastnikiem, a wielu oficerów miało żal do Brytyjczyków po Mers-el-Kébir w 1940 roku.

Co stało się po operacji Torch?

Niemcy zajęli południową Francję i rzucili wojska do Tunezji, gdzie armie Osi w Afryce skapitulowały w maju 1943 roku.

Przypisy

Numer w tekście odsyła do przypisu; przypis wskazuje prace, na których opiera się dany akapit, a ich pełne opisy są w części Źródła.

  1. Naval History and Heritage Command, „Operation Torch”; US Army Center of Military History, „Algeria-French Morocco, 8 November 1942 to 11 November 1942 (CMH Pub 72-11)”; Les Chemins de la Mémoire nr 230, „La France libre à l'épreuve de l'opération Torch”. ↩
  2. Naval History and Heritage Command, „Operation Torch”; US Army Center of Military History, „Algeria-French Morocco, 8 November 1942 to 11 November 1942 (CMH Pub 72-11)”; Chemins de mémoire, „Les grandes opérations militaires de l'année 1943”; Les Chemins de la Mémoire nr 230, „La France libre à l'épreuve de l'opération Torch”; United States Holocaust Memorial Museum, „Operation Torch”. ↩
  3. Naval History and Heritage Command, „Operation Torch”; Les Chemins de la Mémoire nr 230, „La France libre à l'épreuve de l'opération Torch”; US Army Center of Military History, „Algeria-French Morocco, 8 November 1942 to 11 November 1942 (CMH Pub 72-11)”. ↩
  4. Les Chemins de la Mémoire nr 230, „La France libre à l'épreuve de l'opération Torch”; US Army Center of Military History, „Algeria-French Morocco, 8 November 1942 to 11 November 1942 (CMH Pub 72-11)”; Naval History and Heritage Command, „Operation Torch”. ↩
  5. Naval History and Heritage Command, „Operation Torch”; US Army Center of Military History, „Algeria-French Morocco, 8 November 1942 to 11 November 1942 (CMH Pub 72-11)”. ↩
  6. Naval History and Heritage Command, „Operation Torch”; United States Holocaust Memorial Museum, „Operation Torch”; US Army Center of Military History, „Algeria-French Morocco, 8 November 1942 to 11 November 1942 (CMH Pub 72-11)”; Les Chemins de la Mémoire nr 230, „La France libre à l'épreuve de l'opération Torch”; National Museum of the US Navy, „Operation Torch”. ↩
  7. dzieje.pl, „W Maroku odsłonięto mural poświęcony asowi polskiego wywiadu z II wojny światowej”. ↩
  8. Les Chemins de la Mémoire nr 230, „La France libre à l'épreuve de l'opération Torch”; United States Holocaust Memorial Museum, „Operation Torch”; Naval History and Heritage Command, „Operation Torch”; Musée de l'Ordre de la Libération, „José Aboulker”; US Army Center of Military History, „Algeria-French Morocco, 8 November 1942 to 11 November 1942 (CMH Pub 72-11)”. ↩
  9. The National WWII Museum, „Memorial Day”; US Army Center of Military History, „Algeria-French Morocco, 8 November 1942 to 11 November 1942 (CMH Pub 72-11)”. ↩
  10. US Army Center of Military History, „Algeria-French Morocco, 8 November 1942 to 11 November 1942 (CMH Pub 72-11)”; Naval History and Heritage Command, „Operation Torch”. ↩
  11. Naval History and Heritage Command, „Operation Torch”; US Army Center of Military History, „Algeria-French Morocco, 8 November 1942 to 11 November 1942 (CMH Pub 72-11)”. ↩
  12. Les Chemins de la Mémoire nr 230, „La France libre à l'épreuve de l'opération Torch”; US Army Center of Military History, „Algeria-French Morocco, 8 November 1942 to 11 November 1942 (CMH Pub 72-11)”. ↩
  13. US Army Center of Military History, „Algeria-French Morocco, 8 November 1942 to 11 November 1942 (CMH Pub 72-11)”; United States Holocaust Memorial Museum, „Operation Torch”; Les Chemins de la Mémoire nr 230, „La France libre à l'épreuve de l'opération Torch”; Chemins de mémoire, „Les grandes opérations militaires de l'année 1943”; Musée de l'Ordre de la Libération, „José Aboulker”. ↩
  14. Naval History and Heritage Command, „Operation Torch”; United States Holocaust Memorial Museum, „Operation Torch”; Chemins de mémoire, „Les grandes opérations militaires de l'année 1943”. ↩
  15. Naval History and Heritage Command, „Operation Torch”; US Army Center of Military History, „Algeria-French Morocco, 8 November 1942 to 11 November 1942 (CMH Pub 72-11)”; Les Chemins de la Mémoire nr 230, „La France libre à l'épreuve de l'opération Torch”; Chemins de mémoire, „27 novembre 1942. Toulon, le sabordage de la flotte”. ↩
  16. US Army Center of Military History, „Algeria-French Morocco, 8 November 1942 to 11 November 1942 (CMH Pub 72-11)”; Les Chemins de la Mémoire nr 230, „La France libre à l'épreuve de l'opération Torch”; Musée de l'Ordre de la Libération, „José Aboulker”. ↩
  17. US Army Center of Military History, „Algeria-French Morocco, 8 November 1942 to 11 November 1942 (CMH Pub 72-11)”; Naval History and Heritage Command, „Operation Torch”. ↩
  18. Les Chemins de la Mémoire nr 230, „La France libre à l'épreuve de l'opération Torch”; Chemins de mémoire, „27 novembre 1942. Toulon, le sabordage de la flotte”; United States Holocaust Memorial Museum, „Operation Torch”. ↩
  19. Naval History and Heritage Command, „Operation Torch”; Chemins de mémoire, „Les grandes opérations militaires de l'année 1943”; United States Holocaust Memorial Museum, „Tunisia Campaign”. ↩
  20. Naval History and Heritage Command, „Operation Torch”; United States Holocaust Memorial Museum, „Operation Torch”; Les Chemins de la Mémoire nr 230, „La France libre à l'épreuve de l'opération Torch”. ↩
  21. Les Chemins de la Mémoire nr 230, „La France libre à l'épreuve de l'opération Torch”; Musée de l'Ordre de la Libération, „José Aboulker”; Chemins de mémoire, „27 novembre 1942. Toulon, le sabordage de la flotte”; Naval History and Heritage Command, „Operation Torch”; US Army Center of Military History, „Algeria-French Morocco, 8 November 1942 to 11 November 1942 (CMH Pub 72-11)”. ↩

Źródła

Chwała oręża Twojej ojczyzny

Punkty zwrotne dziejów

Maraton, Gaugamela, Kanny, Konstantynopol, Waterloo, Stalingrad: dni, w których świat zmienił kurs.

Bitwa pod Maratonem 490 p.n.e.Bitwa pod Gaugamelą 331 p.n.e.Bitwa pod Kannami 216 p.n.e.Upadek Konstantynopola 1453Bitwa pod Waterloo 1815Bitwa pod Stalingradem 1942-1943

Na podstawie kraju, którego nie zapisujemy · dlaczego? ·

Wyląduj z zespołami desantowymi

Echoes of Battle ożywia wielkie bitwy historii, scena po scenie, na prawdziwej mapie. Zapisz się, by jako pierwszy dowiedzieć się o premierze.