George S. Patton wierzył, że drogą do zwycięstwa jest atak i dalszy atak. Zuchwały, dosadny i absolutnie pewny siebie, prowadził swoją 3. Armię przez Francję szybciej, niż wróg zdążył reagować, a gdy niemiecka ofensywa osaczyła Amerykanów pod Bastogne, zawrócił armię na północ i przebił się, by odblokować obrońców. Niewielu generałów tak w pełni ucieleśniało szybkość i agresję na wojnie.
Żołnierz stworzony do wojny
Urodzony w Kalifornii w 1885 roku, Patton był absolwentem West Point1, olimpijczykiem i pionierem wojny pancernej2, który dowodził amerykańskimi czołgami w pierwszej wojnie światowej3, gdy broń ta dopiero się pojawiła. Między wojnami orędował za czołgiem, gdy niewielu słuchało, przekonany, że szybka broń pancerna rozstrzygnie następną wojnę.

Rajd przez Francję
Po poprowadzeniu wojsk amerykańskich w Afryce Północnej i na Sycylii Patton objął dowództwo 3. Armii w 1944 roku i poprowadził ją przez Francję1 z zapierającą dech szybkością, gdy przełamanie 1. Armii w operacji Cobra rozerwało niemiecką linię, wyprzedzając własne zaopatrzenie, gdy wróg cofał się w nieładzie.

Bastogne i Ardeny
W grudniu 1944 roku niespodziewana niemiecka ofensywa w Ardenach osaczyła amerykański garnizon pod Bastogne podczas bitwy w Ardenach. 101. Dywizja Powietrznodesantowa utrzymała osaczone miasto4, odmawiając kapitulacji, aż Patton, w wyczynie sztabowym i marszowym, obrócił armię o dziewięćdziesiąt stopni i uderzył na północ5 przez zimową aurę, by przebić się do nich, w jednym z najsłynniejszych działań znacznie większej bitwy.

Nagły koniec
Dosadny i często kontrowersyjny, Patton był tak słynny z porywczości, jak ze zwycięstw. W 1943 roku na Sycylii spoliczkował dwóch żołnierzy6 z szokiem bojowym leżących w szpitalu i oskarżył ich o tchórzostwo, w skandalu, który omal nie zakończył jego kariery i wymusił publiczne przeprosiny. Przeżył wojnę, lecz zmarł w grudniu 1945 roku od obrażeń w wypadku samochodowym1 w Niemczech. Pamięta się go jako najbardziej agresywnego amerykańskiego dowódcę polowego drugiej wojny światowej.

Zobacz jego największą walkę w bitwie w Ardenach albo poznaj największe bitwy drugiej wojny światowej.
Źródła i przypisy
Numery w tekście odsyłają do poniższych prac.
- Encyclopaedia Britannica, „George S. Patton” ↩ a b c
- Carlo D'Este, Patton: A Genius for War (HarperCollins, 1995). ↩
- Martin Blumenson, Patton: The Man Behind the Legend, 1885-1945 (William Morrow, 1985). ↩
- Hugh M. Cole, The Ardennes: Battle of the Bulge (United States Army in World War II) (Office of the Chief of Military History, Department of the Army, 1965). ↩
- George S. Patton, Wojna, jak ją poznałem (przekład War As I Knew It) (Bellona, 2025). ↩
- Encyclopaedia Britannica, „George S. Patton slapping incidents” ↩
- Wikipedia, „George S. Patton, Wikipedia”
- Wikipedia, „George S. Patton, Wikipedia”
Na podstawie uznanych opracowań historycznych; gdy źródła się różnią, zaznaczamy to. Zobacz nasze podejście redakcyjne.
