Byli dwoma nazwiskami najmocniej związanymi ze zwycięstwem zachodnich aliantów i nie zawsze się dogadywali. Dwight Eisenhower spajał aliancką koalicję jako naczelny dowódca; Bernard Montgomery dowodził jej armiami w polu i nie krył przekonania, że powinien mieć więcej. Partnerzy w zwycięstwie, rywale z temperamentu. Oto oni, obok siebie.
Zestawienie
| Dwight Eisenhower | Bernard Montgomery | |
|---|---|---|
| Żył | 1890 do 19691 | 1887 do 19762 |
| Rola | Naczelny dowódca aliancki | Brytyjski marszałek polny i dowódca grupy armii |
| Słynny z | Dowodzenia inwazją w dniu D | El Alamein i bitwy lądowej w Normandii |
| Mocna strona | Przywództwo koalicji i szeroka strategia | Bitwy z przygotowania i staranne planowanie |
| Wielka próba | Utrzymanie sojuszu w jedności do zwycięstwa | Pokonanie Rommla, potem dowództwo w Normandii |
| Tarcia | Odrzucił plan Montgomery'ego jednego uderzenia | Zabiegał o dowództwo lądowe i wąski front |
| Po wojnie | 34. prezydent Stanów Zjednoczonych1 | Sławiony i często krytykowany marszałek polny |
Eisenhower: człowiek, który spajał sojusz
Dwight Eisenhower nie był generałem polowym w zwykłym sensie: jego geniusz polegał na tym, że potrafił sprawić, by ogromna koalicja działała. Jako naczelny dowódca aliancki rozpoczął lądowanie w3 dniu D w 1944 roku i zarządzał ambicjami, armiami i rządami sojuszu aż po Niemcy, przedkładając szeroki marsz na szerokim froncie4. Później pełnił dwie kadencje prezydenta Stanów Zjednoczonych.1
Montgomery: generał polowy, który pokonał Rommla
Bernard Montgomery był najsławniejszym brytyjskim dowódcą polowym tej wojny, zwycięzcą spod El Alamein, który poprowadził alianckie wojska lądowe w dniu D2. Ostrożny i niezachwianie pewny siebie, raz po raz naciskał na Eisenhowera o naczelne dowództwo lądowe5 i o jedno skoncentrowane uderzenie na Niemcy6, a ta pewność wygrywała bitwy, lecz nadwerężała sojusz.
Werdykt
Nie byli rywalami o to samo zwycięstwo, lecz partnerami w różnych rolach, a porównanie dotyczy naprawdę dwóch rodzajów przywództwa. Eisenhower był większym dowódcą w najszerszym sensie, człowiekiem, który utrzymał w jedności kłótliwą koalicję i poprowadził ją do zwycięstwa; Montgomery był z nich lepszym generałem pola bitwy, lecz jego pewność i żądania czyniły go tyleż atutem, co kłopotem dla przełożonego. Sojusz potrzebował obu, i potrzebował Eisenhowera, by panował nad Montgomerym.
Więcej porównań w Patton kontra Montgomery i Montgomery kontra Rommel, albo poznaj całą stawkę w zestawieniu najwybitniejszych wodzów.
Źródła
Każdy wódz powyżej ma na tej stronie pełną biografię z własnymi źródłami. Oceny, kto był „większy”, są nasze i otwarcie dyskusyjne; fakty i daty idą za ustaloną historią. Zobacz nasze podejście redakcyjne.