Bitwa o Narwik to kampania w północnej Norwegii wiosną 1940 roku. Niemcy zajęli port Narwik w kwietniu, a wojska norweskie, brytyjskie, francuskie i polskie walczyły o jego odbicie. Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich generała Zygmunta Bohusza-Szyszki przybyła w maju i walczyła na półwyspie Ankenes na południe od miasta. Alianci zdobyli Narwik 28 maja 1940 roku3, w jednym z pierwszych zwycięstw alianckich na lądzie, ale na początku czerwca, wobec niemieckiej ofensywy we Francji, musieli się ewakuować.
Wiosną 1940 roku, daleko za kołem podbiegunowym, polscy strzelcy górscy, którzy wydostali się z okupowanej ojczyzny, walczyli z Niemcami wśród fiordów północnej Norwegii. Pod Narwikiem mieli udział w jednym z pierwszych zwycięstw alianckich na lądzie w drugiej wojnie światowej.
Port rudy żelaza
Narwik w północnej Norwegii był niezamarzającym portem, przez który szwedzka ruda żelaza trafiała do Niemiec4. W kwietniu 1940 roku zajęli go niemieccy strzelcy górscy generała Eduarda Dietla. Brytyjska flota zatopiła niemieckie niszczyciele w fiordach5, a wojska alianckie wylądowały, by odbić miasto.
Brygada Podhalańska
Wśród nich była Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich, sformowana we Francji z polskich żołnierzy1, którzy przedostali się na Zachód po wrześniu 1939 roku, pod dowództwem generała Zygmunta Bohusza-Szyszki. Dotarła w rejon Narwiku na początku maja.4 4 maja polski niszczyciel ORP Grom został zatopiony przez niemieckie samoloty w fiordach pod Narwikiem2.
Walki nad fiordami
Brygada polska walczyła na półwyspie Ankenes na południe od Narwiku1, w stromym, wciąż zaśnieżonym terenie górskim, atakując pozycje niemieckie, by wiązać obrońców, podczas gdy inne oddziały alianckie nacierały od północy.
Narwik odbity
28 maja 1940 roku wojska norweskie i francuskie, wspierane natarciem Polaków na południowym brzegu fiordu, wyparły Niemców z Narwiku. Było to jedno z pierwszych zwycięstw alianckich na lądzie w tej wojnie.
Zwycięstwo i odwrót
Już po kilku dniach niemiecka ofensywa we Francji zmusiła aliantów do opuszczenia Norwegii, a wojska ewakuowano na początku czerwca1. Wielu podhalańczyków walczyło potem we Francji w czerwcu 1940 roku, a ci, którzy dotarli do Wielkiej Brytanii, służyli później w 1 Dywizji Pancernej. Narwik pozostaje w polskiej pamięci, a jego nazwa widnieje wśród miejsc bitew upamiętnionych na Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie.
