17 stycznia 1781 roku generał brygady Daniel Morgan pokonał2 brytyjski oddział pod wodzą podpułkownika Banastre'a Tarletona pod Cowpens w Karolinie Południowej, w jednym z najkunsztowniejszych amerykańskich zwycięstw rewolucji. Wiedząc, że jego milicja długo nie wytrzyma, Morgan to zaplanował: kazał jej oddać kilka salw i cofnąć się, wciągając Brytyjczyków w pułapkę, a potem uderzył na nich regularnymi żołnierzami i jazdą od czoła i skrzydeł. Groźny oddział Tarletona został rozbity w kilka minut, co pomogło odwrócić losy wojny na Południu.
Na początku 1781 roku Brytyjczycy zdawali się wygrywać na amerykańskim Południu. Ich najbardziej agresywny dowódca jazdy, Banastre Tarleton, tropił oddział amerykański pod wodzą pogranicznego wojownika Daniela Morgana. Morgan postanowił stanąć na otwartym pastwisku zwanym Cowpens i zamienił słabość swojej armii w pułapkę, która zniszczyła jego prześladowcę.
Wojna na Południu
Po latach wojny walki przeniosły się na amerykańskie Południe, gdzie Brytyjczycy mieli przewagę. Ich najszybszym uderzeniem był Banastre Tarleton, dowódca jazdy budzący postrach bezwzględnością1. Wysłany, by zniszczyć amerykański oddział, ścigał Daniela Morgana, twardego wirgińskiego człowieka pogranicza i jednego z najlepszych taktyków rewolucji.
Plan Morgana
Morgan wiedział, że jego milicja jest zawodna w walnej walce, więc na tym oparł swój plan. Ustawił z przodu tyralierę i milicję z rozkazem oddania dwóch, trzech salw i wycofania się2, celowo wciągając Brytyjczyków do przodu, podczas gdy twardsi regularni kontynentalni czekali na niewielkim wzniesieniu z tyłu, z jazdą ukrytą w odwodzie2.
Podwójne oskrzydlenie
Zadziałało niemal idealnie. Widząc cofającą się milicję, ludzie Tarletona ruszyli w nieładzie wprost pod równy ogień kontynentalnych. W chwili zetknięcia kontynentalni Howarda uderzyli na bagnety w czoło wroga3, a przeformowana milicja i jazda Williama Washingtona okrążyły skrzydła1. Osaczony od czoła i skrzydeł oddział Tarletona rozpadł się.
Punkt zwrotny
Cowpens było małą bitwą o wielkich następstwach. Wymiotło znaczną część brytyjskich sił lekkich na Południu i zmusiło lorda Cornwallisa do kosztownego pościgu4, który wykrwawił jego armię. Ten ciąg wydarzeń doprowadził później w 1781 roku do pułapki pod Yorktown i końca wojny5. Plan Morgana wciąż studiuje się jako wzór wykorzystania terenu i wojsk zgodnie z ich mocnymi stronami.
