ENZaciągnij się

Bitwa pod Guilford Court House 1781: zwycięstwo, które zrujnowało Cornwallisa

Wojna o niepodległość USA · 15 marca 1781 · Stany Zjednoczone kontra Wielka Brytania · ~6 min czytania · Aktualizacja: październik 2026

Najbliższa rocznica: 15 marca 2027, 246. rocznica 15 marca w historii ›

Bitwa pod Guilford Court House, 15 marca 1781

H. Charles McBarron, Centrum Historii Wojskowej Armii USA, przez Wikimedia Commons, domena publiczna (dzieło rządu USA).

W skrócie

Stany Zjednoczone (żołnierze kontynentalni i milicja)gen. mjr Nathanael Greene
vs
Wielka Brytaniagen. broni Charles, hrabia Cornwallis
Data
15 marca 1781
Miejsce
Guilford Court House, Karolina Północna
Okres
Wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych
Wynik
Taktyczne zwycięstwo Brytyjczyków; strategiczny sukces Amerykanów
W liczbach
StronaSiłyStraty
Stany Zjednoczone~4500, głównie milicja1~1300 zabitych, rannych lub zaginionych; większość zaginionych to milicjanci, którzy wrócili do domów
Wielka Brytania~1900 żołnierzy regularnych~500 lub więcej zabitych i rannych

Liczby są przybliżone; straty brytyjskie wyniosły około czwartej części sił biorących udział w walce.

W skrócie

Kto wygrał bitwę pod Guilford Court House?

Pod Guilford Court House 15 marca 1781 roku Brytyjczycy pod wodzą Cornwallisa wyparli z pola większą armię amerykańską Nathanaela Greene'a, ale stracili przy tym mniej więcej czwartą część ludzi. Greene ustawił armię tak, by zmęczyć atakujących, i kazał im drogo zapłacić za pole. Rujnujący koszt zmusił Cornwallisa do opuszczenia Karolin i marszu do Wirginii, a ta droga zakończyła się jego kapitulacją pod Yorktown jeszcze tego samego roku.2

Nathanael Greene przegrał bitwę pod Guilford Court House, a mimo to wyszedł na swoje: pozwolił Brytyjczykom wygrać pole i sprawił, że zwycięstwo było tak drogie, iż złamało ich armię na Południu. Jak ujmuje to American Battlefield Trust, było to pyrrusowe zwycięstwo Cornwallisa.3

Wcześniej: Bitwa pod Cowpens · Dalej: Oblężenie Yorktown

Wojna na wyczerpanie Greene'a

Objąwszy dowództwo rozbitej armii południowej, Nathanael Greene nie chciał stawiać wszystkiego na jedną bitwę. Wodził Cornwallisa w wyczerpującym pościgu przez Karoliny, a potem zawrócił pod Guilford Court House, by walczyć na wybranym przez siebie terenie, gotów oddać pole w zamian za straty przeciwnika.4

Ciemna mapa lokalizacyjna ze złotą gwiazdką w świecącym kółku, która wskazuje przybliżone miejsce bitwy: Bitwa pod Guilford Court House, z wybrzeżami, rzekami i jeziorami regionu oraz małą wkładką z mapą świata, na której zaznaczono ten obszar
Bitwa pod Guilford Court House: gwiazdka wskazuje przybliżone miejsce bitwy, a wkładka pokazuje ten obszar na mapie świata. Mapa wykonana do tego artykułu na podstawie danych Natural Earth, bez współczesnych granic. Mapa lokalizacji: © Echoes of Battle (dane: Natural Earth, domena publiczna)
Portret Nathanaela Greene'a w niebieskim mundurze kontynentalnym
Generał major Nathanael Greene, dowódca amerykańskiej armii południowej, na obrazie Charlesa Willsona Peale'a z 1783 roku. Domena publiczna

Trzy linie

Greene ustawił armię w trzech kolejnych liniach, z milicją z przodu i regularnymi żołnierzami kontynentalnymi z tyłu. Milicja miała oddać salwę lub dwie i się wycofać, zmuszając Brytyjczyków do przebijania się przez linię za linią i płacenia za każdy jard.5

XVIII-wieczna ręcznie kolorowana mapa pola bitwy pod Guilford Court House z pozycjami wojsk
Bitwa pod Guildford stoczona 15 marca 1781 roku, ręcznie kolorowana brytyjska mapa rytowana w 1787 roku, z kolejnymi liniami Greene'a i natarciem Brytyjczyków. Domena publiczna

Natarcie Brytyjczyków

Weterani Cornwallisa przełamali przednie linie, ale przy ostatniej natrafili na ciężką walkę. W krytycznym momencie, gdy jego własna piechota była zwarta w bezładnej walce wręcz, działa Cornwallisa wystrzeliły kartaczami w kłębowisko; tradycja głosi, że rozmyślnie strzelał przez własnych żołnierzy, choć nowsze badania dowodzą, że celem była szarżująca jazda amerykańska, a trafionych Brytyjczyków było niewielu albo wcale. Greene, nie chcąc stracić armii, wycofał się w porządku.6

Greene przegrał bitwę i wygrał Południe, jedno kosztowne brytyjskie zwycięstwo po drugim.

Zbyt drogie zwycięstwo

Cornwallis utrzymał pole i ogłosił zwycięstwo, ale stracił mniej więcej czwartą część ludzi, w tym wielu niezastąpionych oficerów. Brytyjski polityk Charles James Fox miał powiedzieć, że jeszcze jedno takie zwycięstwo zrujnuje armię brytyjską.7

Portret lorda Cornwallisa w czerwonym mundurze
Charles, hrabia Cornwallis, brytyjski dowódca pod Guilford Court House, na obrazie Thomasa Gainsborougha z 1783 roku. Domena publiczna

Dlaczego Guilford Court House miało znaczenie

Zbyt słaby, by utrzymać Karoliny, Cornwallis cofnął się do Wilmington, by odpocząć i uzupełnić siły, a potem pomaszerował do Wirginii, gdzie został osaczony i zmuszony do kapitulacji pod Yorktown. Strategia Greene'a, polegająca na wykrwawianiu przeciwnika przy przegrywanych bitwach, wygrała Południe. Zobacz też Cowpens.

Najczęstsze pytania

Kiedy i gdzie stoczono bitwę pod Guilford Court House?

15 marca 1781 roku pod Guilford Court House, w pobliżu dzisiejszego Greensboro w Karolinie Północnej.

Kto wygrał bitwę pod Guilford Court House?

Brytyjczycy utrzymali pole i ogłosili zwycięstwo, ale tak wielkim kosztem, że uznaje się ją za strategiczny sukces Amerykanów.

Dlaczego zwycięstwo zaszkodziło Cornwallisowi?

Stracił mniej więcej czwartą część armii i był zbyt słaby, by utrzymać Karoliny, więc pomaszerował do Wirginii, w stronę Yorktown.

Czy Cornwallis strzelał do własnych żołnierzy?

W krytycznym momencie bitwy kazał artylerii strzelać kartaczami w kłębowisko walczących. Tradycja głosi, że rozmyślnie strzelał przez własnych ludzi, ale nowsze badania dowodzą, że działa celowały w szarżującą jazdę amerykańską, a trafionych Brytyjczyków było niewielu albo wcale.

Jak bitwa łączy się z Yorktown?

Straty pod Guilford Court House popchnęły Cornwallisa na drogę do Wirginii, która zakończyła się jego kapitulacją pod Yorktown w październiku 1781 roku.

Przypisy

Numer w tekście odsyła do przypisu; przypis wskazuje prace, na których opiera się dany akapit, a ich pełne opisy są w części Źródła.

  1. American Battlefield Trust, „Guilford Court House”. ↩
  2. National Park Service, „Guilford Courthouse”. ↩
  3. American Battlefield Trust, „Guilford Court House”. ↩
  4. John Buchanan, The Road to Guilford Courthouse. ↩
  5. American Battlefield Trust, „Guilford Court House”. ↩
  6. HistoryNet, „Military History Book Review”; Lawrence E. Babits and Joshua B. Howard, Long, Obstinate, and Bloody. ↩
  7. National Park Service, „Guilford Courthouse”. ↩

Źródła

Chwała oręża Twojej ojczyzny

Punkty zwrotne dziejów

Maraton, Gaugamela, Kanny, Konstantynopol, Waterloo, Stalingrad: dni, w których świat zmienił kurs.

Na podstawie kraju, którego nie zapisujemy · dlaczego? ·

Ustaw trzy linie

Echoes of Battle ożywia wielkie bitwy historii, scena po scenie, na prawdziwej mapie. Zaciągnij się poniżej, a gdy aplikacja wystartuje, wyślemy Ci meldunek na skrzynkę.

Albo zaopatrz kampanię na Ko-fi ›