Witold Urbanowicz: as, który dowodził Dywizjonem 303

Witold Urbanowicz walczył na dwóch krańcach świata: na niebie nad Londynem i przeciw Japończykom nad Chinami. W bitwie o Anglię dowodził najsłynniejszą polską jednostką lotniczą tej wojny, Dywizjonem 303.

Kobra

Urodzony w 1908 roku Urbanowicz ukończył Szkołę Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie i został pilotem myśliwskim. W 1936 roku podobno zestrzelił sowiecki samolot rozpoznawczy¹, który naruszył polską przestrzeń powietrzną, za co dostał oficjalną naganę i, jak się mówi, nieoficjalne gratulacje. Jako instruktor w Dęblinie zyskał przydomek Kobra.¹

Ucieczka do Wielkiej Brytanii

Po kampanii wrześniowej 1939 roku Urbanowicz przedostał się przez Rumunię i Francję do Wielkiej Brytanii, jak tysiące polskich lotników zdecydowanych walczyć dalej².

Dywizjon 303

W bitwie o Anglię latał najpierw w dywizjonie brytyjskim, a potem dołączył do Dywizjonu 303, którym dowodził od początku września 1940 roku³, w najcięższych tygodniach bitwy. Pod jego dowództwem dywizjon stał się jednym z najskuteczniejszych w Fighter Command⁴. Oficjalnie przypisano mu 17 pewnych zestrzeleń w czasie wojny³, co stawia go wśród najskuteczniejszych polskich pilotów myśliwskich.

Nad Chinami

Później Urbanowicz był zastępcą attaché lotniczego w Waszyngtonie, a w 1943 roku latał bojowo przeciw Japończykom w amerykańskiej 14 Armii Powietrznej¹ w Chinach, powiększając swój wynik.

Emigracja i pamięć

Po wojnie Urbanowicz nie został w komunistycznej Polsce, gdzie podczas powojennej wizyty był wielokrotnie zatrzymywany przez bezpiekę³, i osiadł w Stanach Zjednoczonych, gdzie spisał wspomnienia lotnicze⁵. Zmarł w Nowym Jorku w 1996 roku⁶ i jest pamiętany jako jedna z wielkich postaci polskiego lotnictwa.