ENZaciągnij się

Bitwa na Morzu Jawajskim 1942: ostatnia walka Doormana

II wojna światowa, Pacyfik · 27 do 28 lutego 1942 · Cesarstwo Japonii kontra siły ABDA (amerykańskie, brytyjskie, holenderskie i australijskie) · ~6 min czytania · Aktualizacja: październik 2026

Najbliższa rocznica: 27 lutego 2027, 85. rocznica 27 lutego w historii ›

Ziarniste czarno-białe zdjęcie krążownika na horyzoncie z wybuchami bomb tuż przed dziobem, na pierwszym planie morze.

Anefo, „Slag in de Javazee”: salwa japońskich bomb wybucha przed dziobem holenderskiego krążownika Java, 27 lutego 1942; według podpisu jedyne zdjęcie zrobione w czasie bitwy. Rijksmuseum, przez Wikimedia Commons, CC0.

W skrócie

Cesarstwo Japoniikontradmirał Takagi Takeo na ciężkim krążowniku Nachi
kontra
Połączone Siły Uderzeniowe ABDAkontradmirał Karel Doorman, marynarka Holandii, na lekkim krążowniku De Ruyter
Data
27 lutego 1942, od około 16 do północy
Miejsce
Morze Jawajskie na północ od Surabai na Jawie (dziś Indonezja)
Wojna
II wojna światowa, japoński podbój Holenderskich Indii Wschodnich
Siły
alianci: 2 ciężkie i 3 lekkie krążowniki, 9 niszczycieli; Japończycy: 2 ciężkie i 2 lekkie krążowniki z 14 niszczycielami (AWM) albo 16, z których dwa zostały przy transportowcach (EBSCO)
Straty
alianci: krążowniki De Ruyter i Java, niszczyciele Kortenaer, Electra i Jupiter, admirał Doorman i większość załóg holenderskich
Wynik
zdecydowane zwycięstwo Japonii; desant na Jawę opóźniony o dzień, ale nie powstrzymany
W skrócie

Co wydarzyło się na Morzu Jawajskim?

27 lutego 1942 roku naprędce zebrana eskadra holenderskich, amerykańskich, brytyjskich i australijskich krążowników i niszczycieli pod dowództwem kontradmirała Karela Doormana wyszła z Surabai, by zatrzymać japoński konwój inwazyjny płynący na Jawę. Natknęła się na jego osłonę z ciężkich krążowników i niszczycieli. W walce, która trwała do nocy, alianci stracili dwa krążowniki i trzy niszczyciele, a Doorman zginął na swoim okręcie flagowym De Ruyter. Następnego dnia Japończycy wylądowali na Jawie.1

Opracowanie EBSCO nazywa bitwę na Morzu Jawajskim katastrofą morską aliantów i pierwszym pełnym starciem flot od czasu Jutlandii: bitwą trwającą ponad siedem godzin, stoczoną niemal wyłącznie przez okręty nawodne. Zakończyła ona zorganizowany opór na morzu w Holenderskich Indiach Wschodnich.2

Ostatnia zapora

Pod koniec lutego 1942 roku alianci stracili już Hongkong, Malaje, Singapur i Borneo, a Filipiny upadały. Resztki ich okrętów w regionie zebrały się wokół Jawy, najbogatszej wyspy Holenderskich Indii Wschodnich i głównej zdobyczy japońskiej ofensywy na południe. Ku wyspie zbliżały się dwa japońskie zgrupowania inwazyjne, jedno od wschodu, drugie od zachodu.3 › Bitwa w Cieśninie Makasarskiej, 1942

Alianci utworzyli Połączone Siły Uderzeniowe ABDA (amerykańsko-brytyjsko-holendersko-australijskie). Ich wschodnią grupą dowodził holenderski kontradmirał Karel Doorman; miał holenderskie lekkie krążowniki De Ruyter i Java, amerykański ciężki krążownik Houston, brytyjski ciężki krążownik Exeter i australijski lekki krążownik Perth oraz niszczyciele holenderskie, amerykańskie i brytyjskie. Flotą była tylko z nazwy. EBSCO zauważa, że dowódcy odbyli przed bitwą jedną godzinną odprawę, radar miał tylko Exeter, a rozkazy trzeba było tłumaczyć z niderlandzkiego na angielski.4

Kontakt pod Surabają

27 lutego Doorman bezskutecznie szukał Japończyków wzdłuż wybrzeża i zawrócił do Surabai. O 15.57, gdy jego okręty wchodziły już do portu, samolot rozpoznawczy wykrył flotę inwazyjną na północnym wschodzie, a Doorman zawrócił na morze z sygnałem, że idzie na wroga i wszystkie okręty mają płynąć za nim. Według Australian War Memorial japońskie Wschodnie Zgrupowanie Inwazyjne liczyło cztery krążowniki i 14 niszczycieli osłaniających 41 transportowców; EBSCO wymienia ciężkie krążowniki Nachi i Haguro, lekkie Jintsu i Naka oraz szesnaście niszczycieli, z których dwa zostały przy transportowcach.5

Ogień otwarto o 16.16 z dużej odległości. Japończycy mieli przewagę w postaci torped Long Lance napędzanych tlenem, które miały znacznie większy zasięg niż jakiekolwiek torpedy aliantów i prawie nie zostawiały śladu, podczas gdy wiele torped amerykańskich nie wybuchało nawet po trafieniu.6

Exeter trafiony

Punkt zwrotny nastąpił o 17.08, gdy pocisk z Nachi trafił w maszynownię Exetera. Historia amerykańskiego niszczyciela Pope, który spotkał krążownik tej nocy, odnotowuje, że trafienie zmniejszyło jego prędkość do pięciu węzłów. Exeter wyszedł z szyku, a płynące za nim krążowniki, sądząc, że wykonuje rozkaz, też skręciły, zostawiając De Ruytera samotnie płynącego na wroga. W zamieszaniu holenderski niszczyciel Kortenaer, trafiony torpedą z Haguro, zatonął niemal natychmiast, a o 18.16 poszedł na dno brytyjski niszczyciel Electra.7

Doorman odesłał uszkodzonego Exetera z eskortą do Surabai i po zmroku próbował obejść japońskie okręty wojenne, by dotrzeć do transportowców. Cztery amerykańskie niszczyciele, bez torped i z kończącym się paliwem, zawróciły do bazy. O 21.25 brytyjski niszczyciel Jupiter wszedł na minę postawioną przez samych aliantów i zatonął cztery godziny później.8

Nocne torpedy

Późnym wieczorem japońskie ciężkie krążowniki ponownie wykryły alianckie krążowniki i wystrzeliły torpedy. Jedna trafiła De Ruytera o 23.32 i zdetonowała jego amunicję; druga trafiła Javę, która zatonęła około półtorej godziny później. Ostatni rozkaz Doormana kierował Houstona i Pertha do Batawii. Australian War Memorial podaje, że z De Ruyterem zginęli Doorman i 344 członków załogi, a z obu holenderskich krążowników niemal nikt nie ocalał.9

Dni zagłady

Bitwa opóźniła japoński desant na Jawie o jeden dzień, ale go nie powstrzymała. W ciągu dwóch kolejnych dni wytropiono ocalałe okręty. Houston i Perth wpadły w Cieśninie Sundajskiej na Zachodnie Zgrupowanie Inwazyjne i zostały zatopione, a uszkodzony Exeter, próbujący uciec z niszczycielami Encounter i Pope, został dopadnięty na Morzu Jawajskim i zatopiony razem z obiema eskortami. Do Australii dotarły tylko cztery amerykańskie niszczyciele, a kilka dni później Holendrzy na Jawie skapitulowali.10 › II bitwa na Morzu Jawajskim, 1942

Doormanowi zarzucano wówczas błędne decyzje. EBSCO zauważa, że późniejsi historycy oceniają go łagodniej: jako dowódcę, który zrobił, co mógł, z flotą bez wspólnej doktryny, sygnałów i radaru, i który poszedł na silniejszego przeciwnika. W Holandii jest bohaterem narodowym.11

Przypisy

Numer w tekście odsyła do przypisu; przypis wskazuje prace, na których opiera się dany akapit, a ich pełne opisy są w części Źródła.

  1. EBSCO Research Starters, „Battle of the Java Sea”; Australian War Memorial, „Allies in adversity”. ↩
  2. EBSCO Research Starters, „Battle of the Java Sea”; Australian War Memorial, „Allies in adversity”. ↩
  3. EBSCO Research Starters, „Battle of the Java Sea”; Australian War Memorial, „Allies in adversity”. ↩
  4. EBSCO Research Starters, „Battle of the Java Sea”; Australian War Memorial, „Allies in adversity”. ↩
  5. EBSCO Research Starters, „Battle of the Java Sea”; Australian War Memorial, „Allies in adversity”. ↩
  6. EBSCO Research Starters, „Battle of the Java Sea”. ↩
  7. EBSCO Research Starters, „Battle of the Java Sea”; Naval History and Heritage Command, „Pope I (Destroyer No. 225)”. ↩
  8. EBSCO Research Starters, „Battle of the Java Sea”. ↩
  9. EBSCO Research Starters, „Battle of the Java Sea”; Australian War Memorial, „Allies in adversity”. ↩
  10. Australian War Memorial, „Allies in adversity”; EBSCO Research Starters, „Battle of the Java Sea”; Naval History and Heritage Command, „Pope I (Destroyer No. 225)”. ↩
  11. EBSCO Research Starters, „Battle of the Java Sea”. ↩

Źródła

Najczęstsze pytania

Kiedy stoczono bitwę na Morzu Jawajskim?

27 lutego 1942 roku. Główne starcie zaczęło się około 16, a ostatnie krążowniki zatonęły około północy, dlatego niektóre opracowania datują ją na 27 i 28 lutego.

Kto walczył na Morzu Jawajskim?

Siły alianckie złożone z okrętów holenderskich, amerykańskich, brytyjskich i australijskich pod dowództwem holenderskiego kontradmirała Karela Doormana przeciw japońskiej osłonie konwoju inwazyjnego pod kontradmirałem Takagim Takeo.

Kto wygrał bitwę na Morzu Jawajskim?

Japonia. Alianci stracili krążowniki De Ruyter i Java oraz trzy niszczyciele, a inwazja na Jawę ruszyła dzień później.

Co stało się z admirałem Doormanem?

Zginął, gdy jego okręt flagowy De Ruyter został storpedowany późnym wieczorem 27 lutego 1942 roku. Australian War Memorial podaje, że zginęło z nim 344 członków załogi.

Dlaczego alianci przegrali bitwę na Morzu Jawajskim?

EBSCO wskazuje na flotę bez wspólnego planu i sygnałów, rozkazy tłumaczone z niderlandzkiego na angielski, tylko jeden okręt z radarem oraz japońską torpedę Long Lance o znacznie większym zasięgu niż torpedy alianckie.

Chwała oręża Twojej ojczyzny

Punkty zwrotne dziejów

Maraton, Gaugamela, Kanny, Konstantynopol, Waterloo, Stalingrad: dni, w których świat zmienił kurs.

Na podstawie kraju, którego nie zapisujemy · dlaczego? ·

Utrzymaj zaporę na Morzu Jawajskim

Echoes of Battle ożywia wielkie bitwy historii, scena po scenie, na prawdziwej mapie. Zaciągnij się poniżej, a gdy aplikacja wystartuje, wyślemy Ci meldunek na skrzynkę.

Albo zaopatrz kampanię na Ko-fi ›