Henryk V był królem-wojownikiem angielskiej legendy, unieśmiertelnionym przez Szekspira, który poprowadził małą, chorą i głodną armię w głąb Francji i odniósł jedno z najbardziej zdumiewających zwycięstw epoki. Na błotnistym polu pod Azincourt w 1415 roku jego mniej liczni żołnierze i ich długie łuki rozbili kwiat francuskiego rycerstwa.
Król na wojnie
Urodzony w 1386 roku, Henryk został królem Anglii w 1413 roku1 i od razu wskrzesił angielskie roszczenia do tronu Francji2, wznawiając długi konflikt nazwany później wojną stuletnią. W 1415 roku najechał, zdobył port Harfleur po kosztownym oblężeniu3, a potem ruszył w marsz ku angielskiemu Calais z armią wyniszczoną chorobą.
Azincourt
Znacznie liczniejsza armia francuska zablokowała mu drogę koło4 Azincourt 25 października 1415 roku. Henryk ustawił zmęczonych ludzi na wąskim polu między dwoma lasami5, na ziemi rozmiękłej deszczem w głębokie błoto. Gdy ciężko opancerzeni francuscy rycerze ruszyli, stłoczyli się, ugrzęźli i zostali rozstrzelani przez angielskich łuczników. Rzeź była przerażająca, a zwycięstwo całkowite. W szczytowym momencie bitwy Henryk rozkazał zabić wielu francuskich jeńców4, co historycy do dziś roztrząsają.
Następca tronu Francji
Azincourt zdruzgotało francuską pewność siebie i pozwoliło Henrykowi podbić znaczną część północnej Francji6. Na mocy traktatu w Troyes w 1420 roku uznano go3 za następcę tronu Francji, a on poślubił córkę króla Francji1. Wydawało się, że może połączyć obie korony.
Przedwczesna śmierć
Nie było to pisane. Henryk zmarł nagle w 1422 roku, prawdopodobnie na czerwonkę nabytą na wojnie3, mając zaledwie trzydzieści pięć lat, zostawiając małoletniego syna i podbój, który go nie przeżył. A jednak legenda króla-wojownika i jego „braci” spod Azincourt nigdy nie zgasła.
Zobacz jego wielkie zwycięstwo w bitwie pod Azincourt albo poznaj największe bitwy średniowiecza.
Źródła i przypisy
Numery w tekście odsyłają do poniższych prac.
- Westminster Abbey, „Henry V and Catherine de Valois” ↩ a b
- Wojciech Iwańczak, Azincourt 1415: Henryk V i jego walka o koronę francuską (artykuł) (Rocznik Oddziału Polskiego Towarzystwa Historycznego w Skarżysku-Kamiennej. Z dziejów regionu i miasta, s. 87 do 92, 2018). ↩
- World History Encyclopedia (Mark Cartwright), „Henry V of England” ↩ a b c
- Anne Curry, Agincourt: A New History (Tempus, 2005). ↩ a b
- Juliet Barker, Agincourt: The King, the Campaign, the Battle (Little, Brown, 2005). ↩
- Christopher Allmand, Henry V (Yale University Press (Yale English Monarchs), 1997). ↩
- Wikipedia, „Henryk V, Wikipedia”
Na podstawie uznanych opracowań historycznych; gdy źródła się różnią, zaznaczamy to. Zobacz nasze podejście redakcyjne.