ENZaciągnij się

Wielka wojna północna (1700 do 1721): przyczyny, przebieg i skutki

Europa Północna i Wschodnia · 1700 do 1721 · Szwecja kontra Rosja, Dania-Norwegia i Saksonia-Polska · ~12 min czytania · Aktualizacja: październik 2026

Obraz przedstawiający zimowy krajobraz: szwedzcy żołnierze w niebieskich mundurach i trójgraniastych kapeluszach niosą na noszach zmarłego króla po ośnieżonym, skalistym zboczu pod podartym niebieskim sztandarem, z lewej przyglądają się stary myśliwy, dziecko i pies, a w oddali ciągnie długa kolumna wojska.

Gustaf Cederström, Kondukt pogrzebowy Karola XII (Karl XII:s likfärd), olej na płótnie, 1884 (Nationalmuseum, Sztokholm, NM 1363), przez Wikimedia Commons, domena publiczna.

W skrócie

Daty
luty 1700 (najazd saski na Inflanty) do września 1721 (pokój w Nystad)
Teatr działań
Prowincje nadbałtyckie, Polska, Litwa i Saksonia, Rosja i Ukraina, Finlandia, północne Niemcy, Dania i Norwegia
Strony
Szwecja (chwilami z Polską Stanisława Leszczyńskiego, Kozakami Mazepy i Imperium Osmańskim) przeciw Rosji, Danii-Norwegii, Saksonii z Polską Augusta II, a od 1715 roku Prusom i Hanowerowi
Najważniejsze bitwy
Narwa, Kliszów, Wschowa, Hołowczyn, Leśna, Połtawa, Bendery, Napue, Hangö
Wynik
Zwycięstwo Rosji i sojuszników: Inflanty, Estonia, Ingria i część Karelii dla Rosji; koniec szwedzkiego mocarstwa
Szybka odpowiedź

Czym była wielka wojna północna i kto ją wygrał?

Wielka wojna północna (1700 do 1721) była walką o Bałtyk między Szwecją Karola XII a koalicją, na której czele stała Rosja, z Danią-Norwegią i Saksonią-Polską. Szwecja wygrywała na początku, pod Narwą w 1700 roku, lecz przegrała rozstrzygającą bitwę pod Połtawą w 1709 roku. Wygrała Rosja: pokój w Nystad w 1721 roku dał jej szwedzkie prowincje nadbałtyckie.1

Wielka wojna północna toczyła się w latach 1700 do 1721 między imperium szwedzkim króla Karola XII a koalicją Rosji, Danii-Norwegii i Saksonii-Polski, do której później dołączyły Prusy i Hanower. Zaczęła się od ataku na Szwecję z trzech stron w 1700 roku, a skończyła pokojem w Nystad w 1721 roku, który oddał Rosji wschodnie prowincje nadbałtyckie Szwecji i zamknął okres szwedzkiego mocarstwa.2

Znaczna część wojny rozegrała się na ziemiach Rzeczypospolitej Obojga Narodów, której król, August II, był zarazem elektorem saskim. Nasze artykuły opisują bitwę pod Narwą (1700), bitwę pod Leśną (1708), bitwę pod Połtawą (1709), kalabalik w Benderach (1713) i bitwę pod Napue (1714). Dla Polski była to kolejna runda długiej walki ze Szwecją o Bałtyk, w której wcześniej toczyła się wojna polsko-szwedzka 1600 do 1629 i potop szwedzki lat 1655 do 1660.3

Przyczyny wielkiej wojny północnej

Około 1700 roku Szwecja była największą potęgą nad Bałtykiem. Jej imperium obejmowało Finlandię, wschodnie prowincje nadbałtyckie, czyli Ingrię, Estonię i Inflanty, oraz ziemie w północnych Niemczech, takie jak Pomorze, a sąsiedzi stracili na jej rzecz w XVII wieku część swoich terytoriów. Rosja utraciła Ingrię, swoje wyjście nad Zatokę Fińską.4

W 1697 roku na tron szwedzki wstąpił piętnastoletni Karol XII, a sąsiedzi uznali, że nadarza się okazja. W latach 1698 i 1699 Fryderyk IV, król Danii i Norwegii, August II, elektor saski i król Polski, oraz car Piotr I zawarli tajny sojusz przeciw Szwecji. Pomógł go zawiązać Johann Reinhold von Patkul, szlachcic inflancki przeciwny szwedzkim rządom w swojej prowincji.5

Każdy sojusznik chciał czegoś innego. Dania-Norwegia chciała odzyskać dawną pozycję nad Bałtykiem i była w sporze z sojusznikiem Szwecji, księstwem Holsztyn-Gottorp. August II chciał szwedzkich Inflant, nowych ziem dla dynastii Wettynów i silniejszej władzy królewskiej w Rzeczypospolitej. Piotr chciał wybrzeża Bałtyku, które uważał za klucz do handlu z Zachodem i do modernizacji Rosji.6

Dla Szwecji wojna była niesprowokowaną napaścią. W lutym 1700 roku wojska saskie wkroczyły do Inflant, Duńczycy uderzyli na Holsztyn-Gottorp, a jesienią Piotr obległ Narwę. Karol, jak zauważa Britannica, widział w Szwecji ofiarę zmówionego ataku.7

Wojna toczyła się też w cieniu większego konfliktu. Od 1701 roku wielkie mocarstwa Europy Zachodniej pochłaniała wojna o sukcesję hiszpańską i dopiero po 1713 roku, gdy dobiegała ona końca, Wielka Brytania i Hanower zwróciły uwagę na Bałtyk. Konflikt na zachodzie ograniczał też swobodę Karola: dawni partnerzy Szwecji, Anglia i Republika Zjednoczonych Prowincji, oddalili się, gdy nie mogła ich wesprzeć przeciw Francji.8

Ręcznie kolorowana mapa Morza Bałtyckiego i jego wybrzeży z początku XVIII wieku: Norwegia i Dania na różowo, Szwecja na zielono, Finlandia, Estonia, Inflanty i Ingria na żółto, Rosja na fioletowo, Polska i Litwa na pomarańczowo, z wkładką przedstawiającą Sund i długim tekstem w prawym górnym rogu.
Teatr wojny oczami londyńskiego kartografa w 1717 roku: Herman Moll, The Seat of War in the North, or a Map of the Baltick, z osobno pokolorowanymi prowincjami nadbałtyckimi, już „odebranymi Szwedom od początku tej wojny” (Bibliothèque nationale de France). Domena publiczna, via Wikimedia Commons

Kto walczył w wielkiej wojnie północnej

Po jednej stronie stało królestwo szwedzkie, do którego należały wówczas Finlandia, prowincje nadbałtyckie i ziemie w północnych Niemczech. Przeciw niemu stała koalicja o zmiennym składzie. Rosja walczyła przez cały czas. Dania-Norwegia walczyła w 1700 roku i ponownie w latach 1709 do 1720, dlatego Duńczycy często datują wojnę na lata 1709 do 1720. Saksonia walczyła w latach 1700 do 1706 i znowu od 1709 roku. Prusy i Hanower, którego elektor Jerzy I był zarazem królem Wielkiej Brytanii, wypowiedziały Szwecji wojnę w 1715 roku.9

Rzeczpospolita Obojga Narodów była przypadkiem szczególnym. August II przystąpił do wojny jako elektor saski, a sama Rzeczpospolita formalnie zachowywała neutralność do 1704 roku, choć wojska szwedzkie wkroczyły na jej ziemie już w 1701 roku. Od 1704 roku dzieliła się na stronników Augusta i stronników popieranego przez Szwedów króla Stanisława Leszczyńskiego, a obce armie przechodziły przez nią, jak chciały.10

Na wschodzie do wojny weszło dwóch kolejnych aktorów. Iwan Mazepa, hetman Kozaków ukraińskich, stanął w 1708 roku po stronie Karola XII, choć poszło za nim znacznie mniej Kozaków, niż liczył Karol. Imperium Osmańskie, które chciało odzyskać od Rosji Azow, dało Karolowi schronienie po Połtawie, wypowiedziało Rosji wojnę w 1710 roku i pobiło Piotra nad Prutem w 1711 roku, odzyskując Azow.11

Portret mężczyzny o ciemnych, krzaczastych brwiach i w długiej, kręconej peruce, w lśniącej zbroi, czerwonym płaszczu podbitym gronostajami i jasnoniebieskiej wstędze przez pierś.
August II Mocny, elektor saski i król Polski, który w 1700 roku wystąpił przeciw Szwecji, a w 1706 roku stracił polską koronę: portret pędzla Louisa de Silvestre’a (Muzeum Narodowe w Warszawie). Domena publiczna, via Wikimedia Commons

Narwa i wojna Karola XII w Polsce, 1700 do 1706

Karol najpierw uderzył na Danię. Przy wsparciu okrętów angielskich i holenderskich wylądował w sierpniu 1700 roku na Zelandii pod Kopenhagą, a Fryderyk IV musiał wycofać się z wojny na mocy pokoju w Travendal, który przywrócił stan sprzed wojny.12

Następnie przerzucił armię do Estonii. 30 listopada 1700 roku zaatakowała ona rosyjską armię oblegającą Narwę, ponad cztery razy liczniejszą, w zamieci śnieżnej, która wiała Rosjanom prosto w twarz. Armia rosyjska poszła w rozsypkę, a cała jej artyleria przepadła. Przebieg tego dnia opisuje nasz artykuł o bitwie pod Narwą.13

Karol nie poszedł za ciosem w głąb Rosji. Latem 1701 roku przekroczył Dźwinę pod Rygą i rozbił saską armię Augusta, po czym postanowił walczyć z nim, dopóki nie straci polskiej korony. Jego celem, jak pisze Britannica, było uczynienie z podzielonej Polski sojusznika i bazy do ostatecznej kampanii przeciw Rosji.14

Wojska szwedzkie zajęły Warszawę i Kraków, a latem 1702 roku Karol pobił armię Augusta pod Kliszowem. Walczące u boku Sasów wojska koronne, w tym husaria, przeprowadziły nieudane szarże i wycofały się, a Sasi zostali rozgromieni. Dla polskich historyków bitwa pokazała, jak bardzo przestarzała stała się dawna polska taktyka jazdy.15

W 1704 roku zgromadzenie szlachty pod osłoną szwedzkich wojsk ogłosiło detronizację Augusta i obrało królem Stanisława Leszczyńskiego. Znaczna część szlachty nie uznała tego wyboru. Stronnicy Augusta zawiązali konfederację sandomierską i zwrócili się o pomoc do Rosji, a Piotr wspierał polskich i litewskich przeciwników Karola. Rzeczpospolita pogrążyła się w wojnie domowej.16

Impas przełamał rok 1706. Szwedzki feldmarszałek Carl Gustaf Rehnskiöld odniósł rozstrzygające zwycięstwo nad połączoną armią saską i rosyjską pod Wschową (Fraustadt) w zachodniej Polsce. Karol wkroczył następnie do Saksonii i we wrześniu 1706 roku August podpisał pokój w Altranstädt: zrzekł się polskiej korony na rzecz Stanisława, zerwał sojusz z Rosją i wydał Patkula, którego Szwedzi stracili w 1707 roku.17

Owalny portret tęgiego mężczyzny w upudrowanej, kręconej peruce, w zbroi pod płaszczem podbitym gronostajami i z niebieską wstęgą.
Stanisław Leszczyński, obrany królem Polski pod osłoną Szwedów w 1704 roku: XVIII-wieczny portret nieznanego malarza (Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie). Domena publiczna, via Wikimedia Commons

Wyprawa Karola XII na Rosję i bitwa pod Połtawą

Gdy Karol walczył w Polsce, Piotr odbudował po Narwie swoją armię i wkroczył na wschodnie wybrzeże Bałtyku. W 1703 roku założył Petersburg u ujścia Newy, a do 1705 roku jego wojska zajęły Dorpat i Narwę.18

W sierpniu 1707 roku Karol wyruszył z Saksonii z odbudowaną armią, by najechać Rosję. Jego celem była Moskwa, gdzie liczył na obalenie Piotra. Rosjanie cofali się, paląc na jego drodze zboże i wsie. Karol pobił ich pod Hołowczynem w lipcu 1708 roku, lecz braki zaopatrzenia zatrzymały marsz na Moskwę i we wrześniu skręcił na południe, na Ukrainę.19

Ten zwrot zostawił w tyle kolumnę zaopatrzeniową, którą generał Adam Ludwig Lewenhaupt prowadził z Rygi z około 12 500 żołnierzy. 28 września 1708 roku (według kalendarza juliańskiego) Piotr dopadł ją pod Leśną. Lewenhaupt stracił wozy i znaczną część artylerii i dotarł do Karola z mniej więcej połową ludzi. Starcie opisuje nasz artykuł o bitwie pod Leśną.20

Zima 1708 na 1709 rok była jedną z najsroższych w pamięci, a około 3000 szwedzkich żołnierzy zamarzło. Pomoc Mazepy również okazała się mniejsza, niż się spodziewano, bo Mienszykow uderzył na siły hetmana, zanim ten zdążył poderwać Kozaków.21

W maju 1709 roku Karol obległ Połtawę, niewielkie miasto nad Worsklą. Piotr podciągnął armię i zbudował umocniony obóz z linią redut przed nim, co zmusiło Szwedów do ataku. Karol został niedługo wcześniej postrzelony w stopę i nie mógł osobiście dowodzić, więc dowództwo przejął feldmarszałek Rehnskiöld.22

27 czerwca 1709 roku (8 lipca według kalendarza gregoriańskiego) Szwedzi ruszyli do ataku. Około 2600 piechurów generała Carla Gustafa Roosa uwikłało się w walkę o reduty i zostało odciętych, a reszta zaatakowała armię rosyjską o znacznej przewadze liczebnej. Szwedzka piechota została zniszczona. Szacunki przytaczane przez HistoryNet i Warfare History Network mówią o około 6900 straconych Szwedach i około 2700 jeńcach, wśród nich Rehnskiöldzie, wobec 1345 zabitych i 3290 rannych Rosjan.23

Trzy dni później większość pozostałej armii skapitulowała przed Mienszykowem pod Perewołoczną nad Dnieprem, gdzie zabrakło łodzi do przeprawy. Karol uciekł z niewielką eskortą na ziemie osmańskie. Bitwę szczegółowo opisuje nasz artykuł o bitwie pod Połtawą.24

Rycina przedstawiająca ogromną bitwę widzianą ze wzgórza: na pierwszym planie pod wielkim drzewem jeźdźcy i oficer na koniu, dalej równina pełna długich linii wojsk, umocnionych obozów, redut i dymu, na horyzoncie miasto, a pod spodem trzywierszowy tytuł cyrylicą.
„Wizerunek przesławnej bitwy wojsk rosyjskich ze szwedzkimi pod Połtawą 27 czerwca 1709 roku”: jedna z serii czterech rosyjskich rycin bitew ze Szwedami, akwaforta przypisywana Maurice’owi Baquoyowi, datowana przez muzeum na lata 1709 do 1747 (Rijksmuseum, Amsterdam). CC0, via Wikimedia Commons

Po Połtawie: Bendery, Bałtyk i Norwegia, 1709 do 1718

Połtawa odrodziła koalicję. August II wrócił w 1709 roku na polski tron dzięki rosyjskiemu wsparciu, Stanisław opuścił kraj, a Dania-Norwegia i Saksonia ponownie wypowiedziały Szwecji wojnę. W 1710 roku wojska rosyjskie zajęły prowincje nadbałtyckie i południowo-wschodnią Finlandię, a w kolejnych latach sojusznicy odebrali Szwecji jej posiadłości w północnych Niemczech.25

Karol spędził pięć lat w Imperium Osmańskim. Osmanowie wystąpili zbrojnie przeciw Rosji, lecz gdy pobili Piotra nad Prutem i odzyskali Azow, zawarli pokój. W lutym 1713 roku wojska osmańskie i tatarskie zaatakowały obóz Karola pod Benderami w starciu zwanym kalabalikiem, opisanym w naszym artykule o kalabaliku w Benderach.26

Tymczasem wojna szła dla Szwecji coraz gorzej. Szwedzka armia wystawiona do obrony prowincji niemieckich skapitulowała w 1713 roku w Tönning w Holsztynie. Rosja podbiła Finlandię w latach 1713 i 1714, a w 1714 roku flota Piotra pokonała flotę szwedzką u półwyspu Hangö (Hanko), co zapewniło Rosji panowanie nad Finlandią. Walki lądowe w Finlandii opisuje nasz artykuł o bitwie pod Napue.27

Karol przejechał incognito przez Europę i w listopadzie 1714 roku dotarł do Stralsundu. Przygotował Szwecję do nowego wysiłku, ale w 1715 roku wojnę wypowiedziały jej też Prusy i Hanower, a niespodziewany atak na Norwegię w 1716 roku się nie powiódł. W 1718 roku ponownie najechał Norwegię i zginął od kuli podczas oblężenia twierdzy Fredriksten pod Fredrikshald (Halden), 30 listopada 1718 roku według kalendarza używanego wówczas w Szwecji, czyli w grudniu według kalendarza gregoriańskiego. Pogłoski, że strzał padł z własnych szeregów, pojawiły się wkrótce potem i spór trwa do dziś.28

Rycina przedstawiająca bitwę morską wśród skalistych wysp: pośrodku duży okręt żaglowy w kłębach dymu, ze wszystkich stron zbliżają się rzędy galer wiosłowych, a pod spodem trzywierszowy tytuł cyrylicą.
Bitwa morska u Hangö (Gangut) w lipcu 1714 roku, wygrana przez flotę Piotra: z tej samej serii rosyjskich rycin, datowana przez muzeum na lata 1709 do 1747 (Rijksmuseum, Amsterdam). CC0, via Wikimedia Commons

Najważniejsi dowódcy wielkiej wojny północnej

Karol XII, król w latach 1697 do 1718, przez większość wojny osobiście prowadził swoją armię. Historycy wysoko cenią go jako taktyka, a krytykują jego strategię. Britannica wskazuje zwłaszcza na długą wojnę w Polsce i rosyjską kampanię lat 1707 do 1709, a Dennis McCarthy w History Today nazywa go błyskotliwym i śmiałym dowódcą polowym, który mimo to stracił imperium.29

Piotr I przegrał pod Narwą, ale następne lata wykorzystał, by przebudować armię na wzór zachodni, stworzyć flotę bałtycką i zająć wschodnie wybrzeże Bałtyku. Encyclopedia of Russian History nazywa wojnę głównym bodźcem jego reform.30

Po stronie szwedzkiej feldmarszałek Carl Gustaf Rehnskiöld zwyciężył pod Wschową i dowodził pod Połtawą, gdzie dostał się do niewoli, a Adam Ludwig Lewenhaupt prowadził korpus pobity pod Leśną. Po stronie rosyjskiej Aleksandr Mienszykow dowodził jazdą Piotra i przyjął kapitulację Szwedów po Połtawie, a feldmarszałek Borys Szeremietiew dowodził główną armią i jej piechotą.31

Kto wygrał wielką wojnę północną?

Wygrała Rosja i jej sojusznicy. Po śmierci Karola tron szwedzki przypadł jego siostrze Ulryce Eleonorze i jej mężowi, Fryderykowi z Hesji-Kassel, który panował jako Fryderyk I i zawierał pokój z kolejnymi wrogami Szwecji.32

Na mocy traktatów sztokholmskich z lat 1719 i 1720 Hanower otrzymał Bremę i Verden, a Prusy Szczecin i część Pomorza Szwedzkiego. Na mocy pokoju we Frederiksborgu w 1720 roku Dania-Norwegia zwróciła swoje zdobycze, ale uzyskała wolną rękę w przyłączeniu gottorpskiej części Szlezwiku.33

Pokój w Nystad, podpisany we wrześniu 1721 roku, zakończył wojnę między Szwecją a Rosją. Szwecja oddała Rosji Inflanty, Estonię, Ingrię i część Karelii z Wyborgiem, ale zachowała większość Finlandii.34

Wynik zmienił północną Europę. Szwecja straciła pozycję mocarstwa, a jej monarchia absolutna upadła: w 1719 roku władzę przejął riksdag i zaczęła się półwieczna epoka wolności. Rosja stała się główną potęgą nad Bałtykiem, z portami, flotą i nową stolicą w Petersburgu.35

Polska i Saksonia w wielkiej wojnie północnej

Dla Rzeczypospolitej Obojga Narodów wojna była klęską, w którą wciągnął ją saski król. Armie szwedzkie, rosyjskie i saskie oraz jej własne zwaśnione stronnictwa latami przetaczały się przez kraj, a Encyclopedia of Russian History pisze, że wojna po raz pierwszy w sposób rozstrzygający obnażyła polityczną i militarną słabość Polski.36

Spokój w kraju przychodził powoli. August II trzymał w Rzeczypospolitej wojska saskie i zabiegał o stałe podatki na ich utrzymanie, a szlachta wystąpiła przeciw niemu: w 1715 roku jej konfederacje połączyły się w Tarnogrodzie. Spór króla z konfederatami rozstrzygnął, przy gwarancji Rosji, jednodniowy sejm w Warszawie 1 lutego 1717 roku, zwany sejmem niemym.37

Sejm niemy uchwalił stały podatek na wojsko, którego liczebność pod naciskiem Rosji ograniczono do 24 tysięcy. Lekcje historii Ministerstwa Edukacji nazywają tę ugodę początkiem rosyjskiego protektoratu. Historycy na konferencji w Zamku Królewskim w Warszawie w 2017 roku przedstawili bardziej złożony obraz: Michał Zwierzykowski nazwał Rzeczpospolitą osłabioną, ale wciąż niezależną, a Wojciech Kriegseisen stwierdził, że krótkie obrady wynikały z przyjętej konwencji, a nie z nacisku z zewnątrz.38

Wojna zamknęła też długie zmagania Rzeczypospolitej ze Szwecją o wybrzeże Bałtyku, które wcześniej wyznaczyły wojnę polsko-szwedzką 1600 do 1629 i potop szwedzki. Dalsze dzieje opisują nasze przewodniki po wojnach Rzeczypospolitej i historii wojskowej Polski.39

Skutki i pamięć wielkiej wojny północnej

Połtawa stała się symbolem wyniku wojny. Britannica pisze, że zakończyła ona mocarstwową pozycję Szwecji i zapoczątkowała rosyjską przewagę w Europie Wschodniej, a duńska encyklopedia narodowa nazywa ją punktem zwrotnym wojny.40

Rosja zyskała porty i krótszą drogę do Europy Zachodniej, a jako główna potęga Europy Wschodniej znacznie mocniej zaangażowała się w sprawy europejskie, w tym w sprawy Polski.41

W Szwecji Karol XII pozostaje jedną z najbardziej spornych postaci narodowej historii, podziwianą za odwagę i krytykowaną za wojny, które kosztowały Szwecję imperium. W XIX i na początku XX wieku był symbolem narodowym, a nastrój tamtych lat oddaje obraz Gustafa Cederströma przedstawiający jego kondukt pogrzebowy, otwierający tę stronę.42

Najważniejsze bitwy wielkiej wojny północnej

Poniżej, w kolejności dat, nasze artykuły o bitwach tej wojny.

  1. 1700
    Bitwa pod Narwą 1700Imperium Szwedzkie kontra Carstwo Rosyjskie

    Jak Karol XII i jego mała szwedzka armia rozbili znacznie liczniejsze siły rosyjskie pod Narwą w 1700 roku.

  2. 1708
    Bitwa pod Leśną, 1708Carstwo Rosyjskie kontra Imperium Szwedzkie

    9 października 1708 roku Piotr Wielki dopadł pod Leśną szwedzki korpus Lewenhaupta wraz z taborem. Marsz, bitwa, sporne liczby i powód, dla którego car nazwał ją matką Połtawy.

  3. 1709
    Bitwa pod Połtawą, 1709Carstwo Rosyjskie (Piotr I) kontra Imperium Szwedzkie (Karol XII)

    Letni świt na Ukrainie, wygłodzona armia szwedzka i bitwa, która złamała Karola XII i uczyniła Piotra Wielkiego panem północy.

  4. 1713
    Kalabalik w Benderach, 1713Imperium Osmańskie kontra Karol XII

    1 lutego 1713 roku, po latach gościny u sułtana, Karol XII z kilkudziesięcioma ludźmi bronił się przed wojskami osmańskimi w swoim domu pod Benderami, dopóki go nie podpalono.

  5. 1714
    Bitwa pod Napue, 1714Imperium szwedzkie (głównie wojska fińskie) kontra Carstwo Rosyjskie

    W lutym 1714 roku książę Golicyn przeprowadził armię na nartach i saniach przez zaśnieżoną Finlandię i obszedł skrzydło Armfelta pod Napue. W dwie godziny ostatnia szwedzka armia w Finlandii przestała istnieć, a zaczął się Wielki Gniew.

Oś czasu wielkiej wojny północnej

  1. 1698 do 1699
    Dania-Norwegia, Saksonia-Polska i Rosja zawiązują tajny sojusz przeciw Szwecji.43
  2. 1700
    Luty: wojska saskie wkraczają do Inflant; sierpień: Karol XII ląduje na Zelandii, a Dania-Norwegia zawiera pokój w Travendal; 30 listopada: bitwa pod Narwą.44
  3. 1701
    Lato: Karol przekracza Dźwinę pod Rygą i rozbija armię saską.45
  4. 1702
    Lato: zwycięstwo Szwedów nad Augustem II pod Kliszowem.46
  5. 1703
    Piotr I zakłada Petersburg.47
  6. 1704
    Stanisław Leszczyński zostaje obrany królem Polski pod osłoną Szwedów; stronnicy Augusta zawiązują konfederację sandomierską.48
  7. 1706
    Zwycięstwo Szwedów pod Wschową; wrzesień: pokój w Altranstädt, August zrzeka się polskiej korony.49
  8. 1707
    Sierpień: Karol XII wyrusza z Saksonii na Rosję.50
  9. 1708
    Lipiec: zwycięstwo Szwedów pod Hołowczynem; wrzesień: Karol skręca na Ukrainę; 28 września (kalendarz juliański): bitwa pod Leśną.51
  10. 1709
    27 czerwca (8 lipca według kalendarza gregoriańskiego): bitwa pod Połtawą; kapitulacja pod Perewołoczną; August II wraca na polski tron, a Dania-Norwegia ponownie wchodzi do wojny.52
  11. 1710 do 1711
    Rosja zajmuje prowincje nadbałtyckie; Imperium Osmańskie wypowiada Rosji wojnę i zwycięża nad Prutem.53
  12. 1713
    Luty: kalabalik w Benderach; maj: szwedzka armia kapituluje w Tönning.54
  13. 1714
    Rosja kończy podbój Finlandii (Napue) i zwycięża w bitwie morskiej u Hangö; listopad: Karol dociera do Stralsundu.55
  14. 1715
    Prusy i Hanower wypowiadają Szwecji wojnę.56
  15. 1717
    1 lutego: sejm niemy w Warszawie.57
  16. 1718
    Karol XII ginie podczas oblężenia Fredriksten w Norwegii.58
  17. 1719 do 1720
    Traktaty sztokholmskie z Hanowerem i Prusami; pokój we Frederiksborgu z Danią-Norwegią.59
  18. 1721
    Wrzesień: pokój w Nystad między Szwecją a Rosją.60

Co czytać dalej

Wojna jest jednym z rozdziałów naszych przewodników po wojnach Rzeczypospolitej i historii wojskowej Polski. O wcześniejszych wojnach bałtyckich opowiadają przewodniki wojna polsko-szwedzka 1600 do 1629 i potop szwedzki, a o wojnach z Turcją tuż wcześniej wielka wojna turecka. Dzieje polskiej jazdy opisują najsłynniejsze bitwy husarii.

Przypisy

Numer w tekście odsyła do przypisu; przypis wskazuje prace, na których opiera się dany akapit, a ich pełne opisy są w części Źródła.

  1. Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War”; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Encyclopedia of Russian History; Encyclopaedia Britannica, „Battle of Poltava”. ↩
  2. Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War”; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Den Store Danske. ↩
  3. Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „III wojna północna”; dzieje.pl, „315. rocznica bitwy pod Kliszowem, ostatniej z udziałem husarii”; Encyclopedia of Russian History. ↩
  4. Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War”; Encyclopedia of Russian History; Jonathan W. Jordan, „Tipping Point at Poltava”. ↩
  5. Encyclopaedia Britannica, „Charles XII”; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Den Store Danske; Ola Teige, Store norske leksikon; Warfare History Network, „Battle of Poltava”. ↩
  6. EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „III wojna północna”; Encyclopedia of Russian History; Jonathan W. Jordan, „Tipping Point at Poltava”; Den Store Danske. ↩
  7. Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War”; Warfare History Network, „Battle of Poltava”; Jonathan W. Jordan, „Tipping Point at Poltava”; Encyclopaedia Britannica, „Charles XII”. ↩
  8. EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Encyclopaedia Britannica, „Charles XII”; Den Store Danske. ↩
  9. Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War”; Den Store Danske; Øystein Lydik Idsø Viken, Store norske leksikon; Ola Teige, Store norske leksikon; Encyclopaedia Britannica, „Charles XII”. ↩
  10. dzieje.pl, „315. rocznica bitwy pod Kliszowem, ostatniej z udziałem husarii”; Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „III wojna północna”; Encyclopaedia Britannica, „Stanisław I”. ↩
  11. Encyclopedia of Russian History; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „III wojna północna”; Encyclopaedia Britannica, „Charles XII”; Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War”. ↩
  12. Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War”; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Den Store Danske; Jacob F. Field, „Battle of Narva”. ↩
  13. Jacob F. Field, „Battle of Narva”; Jonathan W. Jordan, „Tipping Point at Poltava”; Warfare History Network, „Battle of Poltava”; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”. ↩
  14. Encyclopaedia Britannica, „Charles XII”; Ola Teige, Store norske leksikon; Jonathan W. Jordan, „Tipping Point at Poltava”; Jacob F. Field, „Battle of Narva”. ↩
  15. dzieje.pl, „315. rocznica bitwy pod Kliszowem, ostatniej z udziałem husarii”; Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „III wojna północna”; Jonathan W. Jordan, „Tipping Point at Poltava”; Warfare History Network, „Battle of Poltava”. ↩
  16. Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „III wojna północna”; Ola Teige, Store norske leksikon; Den Store Danske; Encyclopaedia Britannica, „Stanisław I”; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; dzieje.pl, „W trzechsetną rocznicę Sejmu Niemego 1717-2017 - konferencja na Zamku Królewskim w Warszawie”. ↩
  17. Ola Teige, Store norske leksikon; Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „III wojna północna”; Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War”; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”. ↩
  18. Jacob F. Field, „Battle of Narva”; Encyclopedia of Russian History; Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War summary”; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Jonathan W. Jordan, „Tipping Point at Poltava”; Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „III wojna północna”. ↩
  19. Jonathan W. Jordan, „Tipping Point at Poltava”; Warfare History Network, „Battle of Poltava”; Encyclopedia of Russian History; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Encyclopaedia Britannica, „Charles XII”; Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „III wojna północna”. ↩
  20. EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Jonathan W. Jordan, „Tipping Point at Poltava”; Warfare History Network, „The Battle of Lesnaya”; Warfare History Network, „Battle of Poltava”. ↩
  21. Jonathan W. Jordan, „Tipping Point at Poltava”; Warfare History Network, „Battle of Poltava”; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”. ↩
  22. Encyclopaedia Britannica, „Battle of Poltava”; Jonathan W. Jordan, „Tipping Point at Poltava”; Warfare History Network, „Battle of Poltava”. ↩
  23. Encyclopaedia Britannica, „Battle of Poltava”; Jonathan W. Jordan, „Tipping Point at Poltava”; Warfare History Network, „Battle of Poltava”; Encyclopedia of Russian History. ↩
  24. Encyclopaedia Britannica, „Charles XII”; Encyclopedia of Russian History; Jonathan W. Jordan, „Tipping Point at Poltava”; Warfare History Network, „Battle of Poltava”. ↩
  25. Den Store Danske; Encyclopaedia Britannica, „Stanisław I”; Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „III wojna północna”; Øystein Lydik Idsø Viken, Store norske leksikon; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Encyclopedia of Russian History; Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War”. ↩
  26. Encyclopaedia Britannica, „Charles XII”; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War”; Dennis J. McCarthy, History Today. ↩
  27. Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War”; Den Store Danske; Encyclopedia of Russian History. ↩
  28. EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Encyclopaedia Britannica, „Charles XII”; Den Store Danske; Øystein Lydik Idsø Viken, Store norske leksikon; Encyclopaedia Britannica, „Charles XII”; Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „III wojna północna”. ↩
  29. Encyclopaedia Britannica, „Charles XII”; Encyclopaedia Britannica, „Charles XII”; Dennis J. McCarthy, History Today. ↩
  30. Jacob F. Field, „Battle of Narva”; Encyclopedia of Russian History; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Jonathan W. Jordan, „Tipping Point at Poltava”. ↩
  31. Ola Teige, Store norske leksikon; Jonathan W. Jordan, „Tipping Point at Poltava”; Warfare History Network, „Battle of Poltava”; Warfare History Network, „The Battle of Lesnaya”; Encyclopaedia Britannica, „Battle of Poltava”; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”. ↩
  32. Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War”; Den Store Danske. ↩
  33. Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War”; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Den Store Danske. ↩
  34. Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War”; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Encyclopedia of Russian History; Den Store Danske. ↩
  35. Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War”; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Encyclopedia of Russian History; Den Store Danske; Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „III wojna północna”. ↩
  36. Encyclopaedia Britannica, „Stanisław I”; Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „Polska w czasach saskich. Anarchia”; Encyclopedia of Russian History. ↩
  37. Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „Polska w czasach saskich. Anarchia”; dzieje.pl, „W trzechsetną rocznicę Sejmu Niemego 1717-2017 - konferencja na Zamku Królewskim w Warszawie”. ↩
  38. dzieje.pl, „W trzechsetną rocznicę Sejmu Niemego 1717-2017 - konferencja na Zamku Królewskim w Warszawie”; Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „Polska w czasach saskich. Anarchia”. ↩
  39. EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „III wojna północna”. ↩
  40. Encyclopaedia Britannica, „Battle of Poltava”; Den Store Danske; Warfare History Network, „Battle of Poltava”. ↩
  41. Encyclopedia of Russian History; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „III wojna północna”. ↩
  42. Encyclopaedia Britannica, „Charles XII”; Dennis J. McCarthy, History Today. ↩
  43. Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War summary”; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Den Store Danske. ↩
  44. Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War”; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Jacob F. Field, „Battle of Narva”. ↩
  45. Encyclopaedia Britannica, „Charles XII”; Ola Teige, Store norske leksikon. ↩
  46. Jonathan W. Jordan, „Tipping Point at Poltava”; dzieje.pl, „315. rocznica bitwy pod Kliszowem, ostatniej z udziałem husarii”. ↩
  47. Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War summary”; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”. ↩
  48. Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „III wojna północna”; Encyclopaedia Britannica, „Stanisław I”; Den Store Danske. ↩
  49. Ola Teige, Store norske leksikon; Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „III wojna północna”; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”. ↩
  50. Jonathan W. Jordan, „Tipping Point at Poltava”; Warfare History Network, „Battle of Poltava”. ↩
  51. Encyclopaedia Britannica, „Charles XII”; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Jonathan W. Jordan, „Tipping Point at Poltava”. ↩
  52. Encyclopaedia Britannica, „Battle of Poltava”; Encyclopaedia Britannica, „Charles XII”; Den Store Danske; Øystein Lydik Idsø Viken, Store norske leksikon. ↩
  53. Encyclopedia of Russian History; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War”. ↩
  54. Encyclopaedia Britannica, „Charles XII”; Dennis J. McCarthy, History Today; Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War”; Den Store Danske. ↩
  55. Den Store Danske; Encyclopedia of Russian History; Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War”; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”. ↩
  56. Den Store Danske; Encyclopaedia Britannica, „Charles XII”. ↩
  57. dzieje.pl, „W trzechsetną rocznicę Sejmu Niemego 1717-2017 - konferencja na Zamku Królewskim w Warszawie”; Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „Polska w czasach saskich. Anarchia”. ↩
  58. Encyclopaedia Britannica, „Charles XII”; Den Store Danske; Øystein Lydik Idsø Viken, Store norske leksikon. ↩
  59. Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War”; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”; Den Store Danske. ↩
  60. Encyclopaedia Britannica, „Second Northern War”; EBSCO Research Starters, „Great Northern War”. ↩

Źródła

Najczęściej zadawane pytania

Kto wygrał wielką wojnę północną?

Wygrała Rosja i jej sojusznicy. Szwecja zawarła w latach 1719 do 1721 osobne traktaty pokojowe, a na mocy pokoju w Nystad w 1721 roku oddała Rosji Inflanty, Estonię, Ingrię i część Karelii. Zachowała większość Finlandii, lecz straciła pozycję mocarstwa, a Rosja stała się główną potęgą nad Bałtykiem.

Kiedy zaczęła się i skończyła wielka wojna północna?

Zaczęła się w 1700 roku, gdy w lutym wojska saskie wkroczyły do szwedzkich Inflant, Dania-Norwegia uderzyła na Holsztyn-Gottorp, a Rosja obległa Narwę. Skończyła się pokojem w Nystad między Szwecją a Rosją we wrześniu 1721 roku. Dania-Norwegia walczyła w 1700 roku i w latach 1709 do 1720.

Jakie były przyczyny wielkiej wojny północnej?

Szwecja panowała nad Bałtykiem, a sąsiedzi chcieli odzyskać to, co na jej rzecz stracili. Dania-Norwegia, August II, władca Saksonii i Polski, oraz car Piotr I zawarli sojusz w latach 1698 i 1699 i zaatakowali w 1700 roku, licząc na łatwe zdobycze kosztem młodego Karola XII. Piotr chciał przede wszystkim wybrzeża Bałtyku.

Co było punktem zwrotnym wielkiej wojny północnej?

Bitwa pod Połtawą 27 czerwca 1709 roku (8 lipca według kalendarza gregoriańskiego). Osłabiona utratą kolumny zaopatrzeniowej pod Leśną i srogą zimą armia szwedzka zaatakowała umocniony obóz Piotra i została zniszczona. Większość ocalałych skapitulowała trzy dni później pod Perewołoczną, a koalicja antyszwedzka odrodziła się.

Dlaczego Karol XII najechał Polskę?

Po pokonaniu Rosjan pod Narwą w 1700 roku Karol XII zwrócił się przeciw Augustowi II, elektorowi saskiemu i królowi Polski. Chciał go zdetronizować i uczynić z Rzeczypospolitej sojusznika i bazę przeciw Rosji. Walczył tam sześć lat, doprowadził w 1704 roku do wyboru Stanisława Leszczyńskiego i zmusił Augusta do zrzeczenia się korony w 1706 roku.

Jak wielka wojna północna wpłynęła na Polskę?

Wojna toczyła się na ziemiach Rzeczypospolitej, która początkowo formalnie zachowywała neutralność, i podzieliła szlachtę na stronników Augusta II i Stanisława Leszczyńskiego. Po 1709 roku August wrócił dzięki pomocy Rosji. Sejm niemy z 1717 roku, gwarantowany przez Rosję, ograniczył armię do 24 tysięcy żołnierzy, a wpływy rosyjskie w Polsce wzrosły.

Jak zginął Karol XII?

Karol XII zginął od kuli pod koniec 1718 roku podczas oblężenia twierdzy Fredriksten pod Fredrikshald (Halden), w czasie drugiego najazdu na Norwegię. Według kalendarza używanego wówczas w Szwecji był to 30 listopada. Pogłoski, że strzał padł z własnych szeregów, pojawiły się wkrótce potem, a historycy spierają się o to do dziś.

Chwała oręża Twojej ojczyzny

Punkty zwrotne dziejów

Maraton, Gaugamela, Kanny, Konstantynopol, Waterloo, Stalingrad: dni, w których świat zmienił kurs.

Na podstawie kraju, którego nie zapisujemy · dlaczego? ·

Od Narwy po Połtawę, scena po scenie

Echoes of Battle ożywia wielkie bitwy historii, scena po scenie, na prawdziwej mapie. Zaciągnij się poniżej, a gdy aplikacja wystartuje, wyślemy Ci meldunek na skrzynkę.

Albo zaopatrz kampanię na Ko-fi ›