Kto wygrał bitwę pod Monmouth?
Bitwa pod Monmouth, stoczona 28 czerwca 1778 roku w New Jersey, była taktycznie nierozstrzygnięta. Bilby i Jenkins uznają ją za strategiczny sukces Amerykanów, a Lender i Stone widzą w niej taktyczny remis, który zwolennicy Washingtona przedstawili jako zwycięstwo Amerykanów. Washington zaatakował brytyjską kolumnę wycofującą się z Filadelfii do Nowego Jorku; wczesny odwrót Amerykanów pod wodzą Charlesa Lee omal nie zniweczył natarcia, aż Washington podjechał i zebrał linię. Jego żołnierze utrzymali potem pozycje przeciw brytyjskim regularnym oddziałom w morderczym upale, co dowiodło, jak daleko zaszła Armia Kontynentalna od czasów Valley Forge.1
Zima w Valley Forge przekuła Armię Kontynentalną na nowo. Pod Monmouth, w straszliwym letnim upale, żołnierze Washingtona pokazali, ile warte było to szkolenie: stanęli twarzą w twarz z brytyjskimi regularnymi oddziałami i nie ustąpili.2
Wcześniej: Bitwa pod Saratogą · Dalej: Bitwa pod Kings Mountain · Ważne postacie: baron von Steuben, markiz de Lafayette
Brytyjczycy opuszczają Filadelfię
W 1778 roku, gdy do wojny przystąpiła już Francja, Brytyjczycy pod wodzą sir Henry'ego Clintona opuścili Filadelfię i pomaszerowali przez New Jersey w stronę Nowego Jorku. Washington, którego armię baron von Steuben świeżo wymusztrował w Valley Forge, ruszył, by uderzyć na długą, rozciągniętą kolumnę.3
Nieudany atak Lee
Washington wysłał siły przednie pod dowództwem Charlesa Lee, by uderzyły na brytyjską straż tylną. Atak Lee był źle poprowadzony i się rozpadł, a jego żołnierze zaczęli cofać się w zamęcie, gdy Brytyjczycy zwrócili się przeciw nim, grożąc zamianą dnia w katastrofę.4
Washington zbiera linię
Jadąc naprzód, Washington natknął się na cofające się oddziały, starł się z Lee w wymianie zdań zapamiętanej później jako gwałtowna (współcześni historycy uważają, że była mniej dramatyczna) i osobiście zebrał żołnierzy na nowej pozycji. Jego obecność ustabilizowała linię akurat wtedy, gdy nadciągali Brytyjczycy, i bitwa została ocalona.
Wytrwać w upale
Przez cały morderczo upalny dzień, w którym żołnierze po obu stronach padali od gorąca, zreformowana linia amerykańska odpierała kolejne brytyjskie ataki i prowadziła pojedynek artyleryjski. Do zmroku Amerykanie utrzymali pole, a armia Clintona wymknęła się w ciemności, by kontynuować marsz.5
Dlaczego Monmouth miało znaczenie
Monmouth niczego nie rozstrzygnęło na mapie, ale dowiodło tego, co było najważniejsze: Armia Kontynentalna potrafiła teraz stanąć w otwartej bitwie przeciw najlepszym brytyjskim regularnym oddziałom i się nie złamać. Charles Lee stanął za swoje postępowanie przed sądem wojskowym. Bitwę często nazywa się ostatnią wielką bitwą na północy, ale Lender i Stone przyznają to miano walkom pod Connecticut Farms i Springfield w New Jersey w czerwcu 1780 roku. Po Monmouth ciężar wojny przesunął się na południe, ku Kings Mountain i Karolinom.6
