ENZapisz się

Bitwa Warszawska 1920: Cud nad Wisłą

Wojna polsko-bolszewicka · 1920 · Polska kontra Rosja Sowiecka · ~6 min czytania · Aktualizacja: wrzesień 2026

Długa kolumna wziętych do niewoli czerwonoarmistów maszeruje przez Radzymin 15 sierpnia 1920 roku, w czasie Bitwy Warszawskiej

W skrócie

PolskaJózef Piłsudski
kontra
Rosja SowieckaMichaił Tuchaczewski
Data
1920
Miejsce
Warszawa, Polska
Epoka
Wojna polsko-bolszewicka
Rozstrzygnięcie
Decydujące zwycięstwo Polski
W liczbach
StronaSiłyStraty
Polska~113 000-135 000~4500 zabitych, ~10 000 zaginionych1
Rosja Sowiecka~104 000-140 000~10 000-25 000 zabitych, ~65 000 jeńców, ~30 000 internowanych

Zaokrąglone szacunki; źródła się różnią.

Układ sił

Polska~113 000-135 000
Rosja Sowiecka~104 000-140 000

Przybliżone siły; szacunki się różnią.

W skrócie

Polska odniosła decydujące zwycięstwo w Bitwie Warszawskiej w połowie sierpnia 1920 roku, rozbijając sowiecką ofensywę u bram stolicy i odrzucając ją na wschód. Współcześni nazwali je Cudem nad Wisłą, a bitwę często zalicza się do najważniejszych w XX wieku, ponieważ powstrzymała rozprzestrzenianie się władzy bolszewickiej na zachód.

Latem 1920 roku Armia Czerwona przetoczyła się przez Polskę ku Warszawie, a znaczna część Europy spodziewała się upadku młodej republiki i dalszego marszu rewolucji ku Niemcom. Zamiast tego w ciągu kilku dni walk wokół stolicy w połowie sierpnia Polska rozbiła sowiecką ofensywę i odrzuciła ją na wschód. Współcześni nazwali to Cudem nad Wisłą, a bitwa bywa zaliczana do najbardziej decydujących w XX wieku.

Armia Czerwona u bram

Bitwa była kulminacją wojny polsko-bolszewickiej. Po zatrzymaniu polskiego natarcia na Ukrainie siły sowieckie pod dowództwem Michaiła Tuchaczewskiego ruszyły na zachód w wielkiej ofensywie wymierzonej w Warszawę, a dalej w zachwiane powojenne Niemcy. Na początku sierpnia 1920 roku Armia Czerwona zbliżała się do polskiej stolicy, zagraniczni dyplomaci wyjeżdżali, a mało kto poza Polską wierzył, że miasto się utrzyma.

Czarno-białe zdjęcie polskich żołnierzy w maciejówkach przy karabinie maszynowym w okopie
Polskie stanowisko karabinu maszynowego pod Miłosną, na wschodnim przedpolu Warszawy, w sierpniu 1920 roku. Domena publiczna

Zakład Piłsudskiego

Zamiast po prostu bronić linii Wisły, przywódca Polski Józef Piłsudski zaplanował śmiałe uderzenie2. Gdy polskie siły w ciężkich walkach trzymały przedpola Warszawy, on zebrał na południu grupę uderzeniową, na odsłoniętym skrzydle nadmiernie rozciągniętego natarcia sowieckiego. Polscy kryptolodzy, którzy złamali sowieckie szyfry radiowe3, dali mu jasny obraz niebezpiecznie rozproszonych armii wroga.

Czarno-biały szkic wojskowy środkowej Polski z pozycjami armii wokół Warszawy
Strategiczne ugrupowanie do Bitwy Warszawskiej wieczorem 13 sierpnia 1920 roku, ze wspomnień generała Lucjana Żeligowskiego wydanych w 1930 roku: armie wokół Warszawy i grupa uderzeniowa zebrana nad Wieprzem na południu. Domena publiczna
Europa spodziewała się upadku Warszawy; zamiast tego Armia Czerwona rozbiła się nad Wisłą.

Kontruderzenie

16 sierpnia grupa południowa Piłsudskiego uderzyła1 w lukę między armiami sowieckimi i wbiła się głęboko na ich tyły. Nadmiernie rozciągnięte siły Tuchaczewskiego, z przeciętą łącznością i obejściem skrzydła, załamały się w bezładnym odwrocie. Całe armie sowieckie rozpadły się, a dziesiątki tysięcy żołnierzy zginęły, dostały się do niewoli albo przekroczyły granicę i trafiły do internowania w Prusach Wschodnich4.

Czarno-białe zdjęcie żołnierzy posuwających się tyralierą przez płaskie pola
Polska piechota posuwa się w tyralierze przez pola w czasie Bitwy Warszawskiej, sierpień 1920. Domena publiczna

Dlaczego było ważne

Zwycięstwo ocaliło ledwie dwuletnią niepodległość Polski2 i zakończyło sowiecką próbę połączenia się z rewolucjonistami dalej na zachodzie. Zabezpieczyło wschodnią granicę Polski na kolejne dwie dekady i jest powszechnie postrzegane jako powstrzymanie ekspansji bolszewickiej na Europę Środkową w krytycznym momencie. W Polsce pozostaje jednym z filarów pamięci narodowej, a jej rocznicę obchodzi się co roku 15 sierpnia.

Zdjęcie w sepii przedstawiające wąsatego mężczyznę w kurtce wojskowej na ławce w parku
Józef Piłsudski, Naczelnik Państwa i Naczelny Wódz, w parku belwederskim w Warszawie w 1920 roku. Fotografia Mariana Fuksa. Domena publiczna

Najczęstsze pytania

Kiedy stoczono Bitwę Warszawską?

Główne walki trwały od 13 do 25 sierpnia 1920 roku, a decydujące polskie kontruderzenie rozpoczęło się 16 sierpnia, podczas wojny polsko-bolszewickiej.

Dlaczego nazywa się ją Cudem nad Wisłą?

Bo nagłe odwrócenie niemal beznadziejnej sytuacji przez Polskę, zatrzymanie i rozbicie nacierającej Armii Czerwonej u bram Warszawy, wydało się współczesnym cudem. Określenie „Cud nad Wisłą” przylgnęło na dobre.

Kto dowodził obiema stronami?

Siłami polskimi dowodził Józef Piłsudski, Naczelnik Państwa i Naczelny Wódz. Głównym natarciem sowieckim na Warszawę dowodził Michaił Tuchaczewski4.

Dlaczego bitwa była tak ważna?

Ocaliła świeżo odzyskaną niepodległość Polski i zatrzymała sowiecką ofensywę na zachód, wymierzoną w przeniesienie rewolucji do Niemiec i dalej. Wielu historyków zalicza ją do najbardziej decydujących bitew XX wieku.

Czy złamanie szyfrów pomogło Polsce wygrać?

Tak. Polscy kryptolodzy złamali sowieckie szyfry radiowe, dając Piłsudskiemu cenny obraz5 nadmiernie rozciągniętych i słabo skoordynowanych armii sowieckich, gdy planował kontruderzenie na skrzydło.

Czy Bitwa Warszawska to jedna z najważniejszych bitew w historii?

Wielu historyków zalicza ją do bitew rozstrzygających w dziejach. Brytyjski dyplomata lord D'Abernon nazwał ją osiemnastą decydującą bitwą w dziejach świata6, ponieważ zatrzymując sowiecką ofensywę w 1920 roku, powstrzymała rozprzestrzenianie się władzy bolszewickiej na zachód, ku reszcie Europy.

Źródła i przypisy

Numery w tekście odsyłają do poniższych prac.

  1. Encyclopaedia Britannica, „Battle of Warsaw” ↩ a b
  2. Adam Zamoyski, Warsaw 1920: Lenin's Failed Conquest of Europe (HarperPress, 2008). ↩ a b
  3. dzieje.pl (Muzeum Historii Polski / PAP), „55 lat temu zmarł ppłk Jan Kowalewski” ↩
  4. Norman Davies, Orzeł biały, czerwona gwiazda. Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920 (Znak, 1997), przeł. Andrzej Pawelec. ↩ a b
  5. Grzegorz Nowik, Zanim złamano „Enigmę”… Polski radiowywiad podczas wojny z bolszewicką Rosją 1918–1920 (Wydawnictwo Rytm, 2004). ↩
  6. Edgar Vincent, Viscount D'Abernon, The Eighteenth Decisive Battle of the World: Warsaw, 1920, London: Hodder and Stoughton, 1931. ↩
  7. Wikipedia, „Bitwa Warszawska”

Wejdź w zasadzkę

Echoes of Battle ożywia wielkie bitwy historii, scena po scenie, na prawdziwej mapie. Dołącz do listy, by być pierwszym, gdy ruszy.

Albo wesprzyj aplikację na Ko-fi ›