ENZaciągnij się

Wojna trzydziestoletnia (1618 do 1648): przyczyny, przebieg i skutki

Święte Cesarstwo Rzymskie i kraje sąsiednie · 1618 do 1648 · cesarz, Liga katolicka i Hiszpania kontra stany czeskie, Dania, Szwecja i Francja · ~10 min czytania · Aktualizacja: październik 2026

Panoramiczny obraz olejny bitwy w falistym, zielonym terenie: na wzgórzach na pierwszym planie stoją czworoboki pikinierów z chorągwiami, dalej na równinie ścierają się jazda i piechota, a na horyzoncie widać miasto i wzgórze.

Bitwa pod Nördlingen, 6 września 1634 roku: armia cesarska i hiszpańska rozbija Szwedów i ich niemieckich sojuszników. Obraz olejny przypisywany flamandzkiemu malarzowi bitew Peterowi Snayersowi, Nationalmuseum w Sztokholmie (NM 277), przez Wikimedia Commons, domena publiczna.

W skrócie

Daty
1618 do 1648 (wojna Francji z Hiszpanią trwała do 1659)
Gdzie
Głównie Święte Cesarstwo Rzymskie: Czechy, ziemie niemieckie i Nadrenia, a także Niderlandy i pogranicze francuskie
Strony
Cesarze Ferdynand II i Ferdynand III, Liga katolicka pod wodzą Bawarii oraz Hiszpania przeciw stanom czeskim i elektorowi Palatynatu, potem Danii-Norwegii, Szwecji z jej niemieckimi sojusznikami, a od 1635 Francji; Republika Zjednoczonych Prowincji płaciła subsydia
Kluczowe bitwy
Biała Góra, Lutter, Breitenfeld, Lützen, Nördlingen, Wittstock, Rocroi
Wynik
Pokój westfalski, 1648: brak jednoznacznego zwycięzcy; Szwecja i Francja zyskały ziemie, kalwinizm uznano w Rzeszy, potwierdzono niezależność Republiki Zjednoczonych Prowincji i Konfederacji Szwajcarskiej
Ofiary
Szacunki wahają się od co najmniej 5 do około 8 milionów zabitych; Rzesza straciła mniej więcej 15 do 20 procent ludności, a niektóre kraje ponad połowę
Szybka odpowiedź

Czym była wojna trzydziestoletnia i kto ją wygrał?

Wojna trzydziestoletnia (1618 do 1648) była łańcuchem wojen toczonych głównie w Świętym Cesarstwie Rzymskim. Zaczęła się od powstania protestanckich stanów czeskich przeciw Habsburgom, a potem wciągnęła Danię, Szwecję, Francję i Hiszpanię. Nikt nie wygrał w pełni: pokój westfalski dał ziemie Francji i Szwecji, a władzę cesarza osłabił.1

Był to najbardziej niszczycielski konflikt w dziejach Europy przed wojnami światowymi: historyk Peter H. Wilson szacuje, że w Rzeszy zginęło co najmniej 5 milionów ludzi, mniej więcej jedna piąta mieszkańców. Nie była to prosta wojna katolików z protestantami: katolicka Francja walczyła z katolickimi Habsburgami, a większość luterańskich książąt zachowała neutralność albo poparła cesarza. Najsłynniejsze bitwy tej wojny to bitwa na Białej Górze w 1620 roku, stoczone przez Gustawa II Adolfa bitwa pod Breitenfeld i bitwa pod Lützen oraz bitwa pod Rocroi w 1643 roku. Dłuższą perspektywę daje nasz przewodnik po historii wojskowej Niemiec.2

Przyczyny wojny trzydziestoletniej

Ład religijny Rzeszy opierał się na pokoju augsburskim z 1555 roku. Każdy świecki władca decydował, czy jego poddani będą luteranami, czy katolikami, bo tylko te wyznania były dozwolone. Kalwinizm nie miał w tym układzie miejsca, a mimo to po 1555 roku przyjęło go kilku książąt, wśród nich elektor Palatynatu.3

Religia splatała się z problemem politycznym, czyli ustrojem Rzeszy: mozaiki około tysiąca częściowo samodzielnych jednostek, którą Wilson opisuje jako monarchię mieszaną, gdzie cesarz dzielił władzę z książętami. Najostrzejszy był spór o dobra kościelne, mniej więcej siódmą część Rzeszy, zastrzeżone dla katolików w celowo niejasnych słowach. Protestanccy książęta chcieli ich dla swoich rodzin i obawiali się, że inaczej katoliccy biskupi zawsze ich przegłosują.4

Powstały rywalizujące sojusze: elektor Palatynatu Fryderyk IV utworzył 14 maja 1608 roku Unię protestancką, a książę bawarski Maksymilian odpowiedział 10 lipca 1609 roku Ligą katolicką. Nie należy jednak przeceniać ich roli: do 1618 roku Unia porzuciła wojowniczy kurs, a Wilson podkreśla, że wojna nie była nieunikniona.5

Kryzys wybuchł w Czechach, gdzie stany uchwalały podatki i miały głos przy wyborze króla. Habsburgowie, którym brakowało pieniędzy i których dzielił spór rodzinny, poszli protestanckiej szlachcie na duże ustępstwa, przede wszystkim przez List majestatyczny z 1609 roku, gwarantujący wolność wyznania. Arcyksiążę Ferdynand, przyjęty na króla czeskiego w 1617 roku, chciał odbudować władzę Habsburgów i uczynił katolicyzm sprawdzianem lojalności politycznej.6

23 maja 1618 roku protestanccy szlachcice wyrzucili przez okno Zamku Praskiego dwóch katolickich namiestników króla i sekretarza; wszyscy trzej przeżyli. Wilson widzi w tej defenestracji praskiej zamach radykalnej mniejszości, który miał pchnąć umiarkowaną większość do otwartego buntu.7

Czy była to więc wojna religijna? Britannica opisuje wojny toczone z powodów religijnych, dynastycznych, terytorialnych i handlowych. Wilson przekonuje, że dla części współczesnych wiara była sprawą zasadniczą, ale strony nigdy nie podzieliły się równo według wyznań, a historyk Ronald Asch, jak streszcza EBSCO, za sedno konfliktu uznaje religię i kryzys ustrojowy, czyli spór o suwerenność w Rzeszy.8

Kto walczył w wojnie trzydziestoletniej

Po jednej stronie stali cesarze z dynastii Habsburgów, Ferdynand II (cesarz w latach 1619 do 1637) i jego syn Ferdynand III, Liga katolicka pod wodzą Maksymiliana Bawarskiego oraz Hiszpania, rządzona przez drugą gałąź Habsburgów.9

Przeciwnicy cesarza zmieniali się z etapu na etap: najpierw stany czeskie i Fryderyk V z Palatynatu, potem od 1625 roku Chrystian IV duński, od 1630 roku Szwecja, a od 1635 roku otwarcie Francja. Republika Zjednoczonych Prowincji finansowała każdego, kto zajmował austriackich Habsburgów. W 1635 roku luterańska Saksonia i Brandenburgia zawarły pokój z cesarzem.10

Rzeczpospolita Obojga Narodów, bałtycka potęga, której ziem pożądała Szwecja, została wciągnięta na obrzeżach konfliktu; wojna polsko-szwedzka, w której toczy się akcja naszego artykułu o bitwie pod Trzcianą, zakończyła się w 1629 roku rozejmem w Altmarku, co uwolniło Gustawowi II Adolfowi ręce w Niemczech.11

Wiele armii składało się z nieopłacanych najemników, którzy żyli z tego, co zabrali okolicy; wojska obu stron grabiły w marszu, a katoliccy i protestanccy chłopi cierpieli tak samo.12

Okres czesko-palatynacki (1618 do 1623)

W 1619 roku powstańcy zdetronizowali Ferdynanda i obrali kalwinistę Fryderyka V, elektora Palatynatu, koronowanego w Pradze w listopadzie. Walki już trwały: 10 czerwca 1619 roku cesarski wódz Buquoy zaskoczył armię stanów pod wodzą Ernsta von Mansfelda koło Záblatí w południowych Czechach; tę klęskę opisujemy w artykule o bitwie pod Záblatím.13

W 1620 roku na Pragę ruszyły dwie armie katolickie, cesarska i Ligi, a wojskami Ligi dowodził hrabia Tilly. 8 listopada 1620 roku rozbiły one armię stanów na Białej Górze pod miastem w niespełna dwie godziny. Fryderyk uciekł jeszcze tego samego wieczoru i przeszedł do historii jako „Zimowy Król”.14

21 czerwca 1621 roku na praskim Rynku Staromiejskim stracono 27 przywódców powstania. Majątki buntowników skonfiskowano na dużą skalę, a Odnowione Ustanowienie Krajowe z 1627 roku uczyniło koronę czeską dziedziczną w rodzie Habsburgów, a katolicyzm jedynym dozwolonym wyznaniem. Dziesiątki tysięcy protestantów wyemigrowały.15

Wojska hiszpańskie i bawarskie zajęły Palatynat Fryderyka, a w 1623 roku jego godność elektorska przeszła na Maksymiliana Bawarskiego. Dowódcy protestanccy walczyli dalej w 1622 roku; ten rok opisują nasze artykuły o bitwie pod Wimpfen i bitwie pod Fleurus.16

Barwna mapa Świętego Cesarstwa Rzymskiego w 1648 roku, od Morza Północnego i Bałtyku po Alpy, z Czechami, Bawarią, Brandenburgią, Saksonią i setkami mniejszych terytoriów w różnych kolorach oraz wkładkami z okręgami Rzeszy i Saksonią.
Germany at the Peace of Westphalia, 1648 (Niemcy w chwili pokoju westfalskiego) z Historical Atlas of Modern Europe Reginalda Lane'a Poole'a (Oksford, 1896 do 1902): mozaika państw, o które toczyła się wojna. Domena publiczna, via Wikimedia Commons

Okres duński i Wallenstein (1625 do 1629)

Zwycięstwa katolików obudziły lęk przed potęgą Habsburgów i w 1625 roku wojnę rozpoczął Chrystian IV duński, wsparty przez antyhabsburski sojusz, mający interesy w północnych Niemczech i w tamtejszych dobrach kościelnych.17

Cesarz wystawił przeciw niemu nową armię, zebraną przez Albrechta von Wallensteina, przedsiębiorcę wojennego, który werbował i finansował wojsko na skalę, na jaką pozbawionego pieniędzy cesarza nie było stać, a zaopatrywał je przez bezwzględne grabieże.18

Tilly pokonał Chrystiana IV w sierpniu 1626 roku w bitwie pod Lutter. Na mocy pokoju w Lubece z 22 maja 1629 roku Chrystian odzyskał swoje ziemie w zamian za obietnicę, że nie będzie się mieszał do spraw niemieckich.19

W marcu 1629 roku Ferdynand II wydał edykt restytucyjny, nakazujący protestanckim władcom zwrot ponad 500 dóbr kościelnych zsekularyzowanych od 1552 roku. Edykt i potęga Wallensteina zaniepokoiły także książąt katolickich i w sierpniu 1630 roku, pod naciskiem Maksymiliana i Ligi, cesarz odwołał swojego wodza.20

Gustaw II Adolf i okres szwedzki (1630 do 1635)

W czerwcu 1630 roku armia szwedzka wylądowała w Peenemünde na wybrzeżu Pomorza. Gustaw II Adolf obawiał się obecności Habsburgów nad Bałtykiem i występował jako obrońca niemieckich protestantów. Dużą część kosztów pokrywały subsydia holenderskie i francuskie.21

Zanim zdążył przyjść z pomocą, padł Magdeburg. 20 maja 1631 roku wojska Tilly'ego zdobyły szturmem protestanckie miasto i złupiły je; zginęło około 20 tysięcy mieszkańców, a rzeź Magdeburga stała się najgłośniejszą masakrą tej wojny.22

17 września 1631 roku w bitwie pod Breitenfeld Szwedzi, wspierani przez armię saską, zniszczyli niepokonaną dotąd armię Tilly'ego. Było to pierwsze wielkie zwycięstwo protestantów w tej wojnie. Następnego kwietnia Tilly został śmiertelnie ranny, gdy próbował powstrzymać przeprawę Szwedów przez Lech pod Rain.23

Cesarz przywrócił Wallensteina, a 16 listopada 1632 roku (6 listopada według kalendarza juliańskiego, którego używano wtedy w Szwecji) obie armie starły się w bitwie pod Lützen. Gustaw II Adolf zginął we mgle, prowadząc swoich żołnierzy, a dowództwo przejął Bernard Sasko-Weimarski. Szwedzi utrzymali pole bitwy, dlatego jeden z historyków nazywa Lützen „prawdopodobnie nieznacznym zwycięstwem szwedzkim”, ale kosztowało ono Szwecję króla.24

Miedziorytniczy plan bitwy: dwie armie ustawione w długich liniach czworoboków piechoty i szwadronów jazdy stoją naprzeciw siebie po obu stronach obsadzonej drzewami drogi, z działami, wiatrakami i płonącym Lützen po prawej.
Miedzioryt Matthäusa Meriana: szyk szwedzki (u góry) i cesarski (u dołu) pod Lützen, z datą 6 listopada 1632 roku według kalendarza juliańskiego, wydany w 1633 roku. Bibliothèque nationale de France. Domena publiczna, via Wikimedia Commons

Samodzielność Wallensteina niepokoiła Wiedeń. Odsunięto go od dowództwa, a 25 lutego 1634 roku zamordowali go jego właśni oficerowie; wiedeńskie Muzeum Historii Wojskowości przedstawia to zabójstwo jako odzyskanie przez cesarza kontroli nad armią.25

6 września 1634 roku armia cesarska i hiszpańska pod wodzą syna cesarza Ferdynanda oraz kardynała-infanta Ferdynanda rozbiła armię szwedzko-niemiecką pod Nördlingen. Niemieccy sojusznicy opuścili Szwecję, a na mocy pokoju praskiego z 30 maja 1635 roku Saksonia i inne państwa protestanckie zawarły pokój z cesarzem, który odstąpił od edyktu restytucyjnego.26

Francja przystępuje do wojny (1635 do 1648)

Załamanie po Nördlingen skłoniło kardynała Richelieu, pierwszego ministra Ludwika XIII, do otwartej wojny: w maju 1635 roku Francja zaatakowała Hiszpanię, aby nie dopuścić do pełnego zwycięstwa Habsburgów, i walczyła z nimi u boku protestanckiej Szwecji i Holendrów.27

4 października 1636 roku szwedzki wódz Johan Banér z około 18 tysiącami ludzi pokonał liczącą około 25 tysięcy armię cesarsko-saską w bitwie pod Wittstock. Bernard Sasko-Weimarski walczył nad górnym Renem u boku Francuzów (ten front opisują nasze artykuły o bitwach pod Rheinfelden i pod Fryburgiem), a od 1638 roku armie szwedzkie i francuskie prowadziły wspólne kampanie.28

19 maja 1643 roku 21-letni książę d'Enghien, późniejszy Wielki Kondeusz, pokonał armię hiszpańską Francisca de Melo w bitwie pod Rocroi w Ardenach. Tradycyjnie uważa się ją za koniec niezwyciężonych hiszpańskich tercios, choć niedawna praca Alberta Raúla Estebana Ribasa pyta, czy nie była przede wszystkim sukcesem propagandowym.29

Ostatnia dekada była wojną na wyczerpanie. Po spustoszonych ziemiach szerzyły się głód i choroby, Lennart Torstensson od 1641 roku prowadził Szwedów od zwycięstwa do zwycięstwa, a Francja i Szwecja zmusiły wielu niemieckich książąt do neutralności.30

Najważniejsi dowódcy wojny trzydziestoletniej

Kto wygrał wojnę trzydziestoletnią? Pokój westfalski

Rokowania ruszyły w 1644 roku w westfalskich miastach Münster i Osnabrück, choć walki trwały dalej. Hiszpania i Republika Zjednoczonych Prowincji podpisały osobny traktat 30 stycznia 1648 roku. 24 października 1648 roku cesarz zawarł pokój ze Szwecją w Osnabrück i z Francją w Münster: był to pokój westfalski.38

Obraz olejny zatłoczonej sali: dziesiątki posłów w czarnych strojach z białymi kołnierzami stoją wokół stołu nakrytego zielonym aksamitem; dwaj czytają dokumenty, a inni unoszą dłonie do przysięgi.
Gerard ter Borch, Zaprzysiężenie pokoju w Münster: posłowie hiszpańscy i holenderscy przysięgają na pokój kończący wojnę osiemdziesięcioletnią, ratusz w Münster, 15 maja 1648 roku. National Gallery w Londynie (NG896), wypożyczony do Rijksmuseum. Domena publiczna, via Wikimedia Commons

Postanowienia religijne rozciągnęły pokój augsburski na kalwinistów, dając katolikom, luteranom i kalwinistom równy status prawny. Dobra kościelne zostały przy wyznaniu, które posiadało je 1 stycznia 1624 roku, a władca zmieniający wiarę nie mógł już narzucić jej poddanym. Ta tolerancja nie obejmowała dziedzicznych krajów Habsburgów.39

Szwecja otrzymała Pomorze Przednie, Wismar oraz biskupstwa Brema i Verden. Francja zachowała Metz, Toul i Verdun i zyskała Alzację, choć źródła różnie opisują ten nabytek, od kilku miast po niemal całą krainę. Bawaria zatrzymała Górny Palatynat i godność elektorską, Palatynat Reński wrócił do syna Fryderyka V, a niezależność Republiki Zjednoczonych Prowincji i Konfederacji Szwajcarskiej została potwierdzona.40

Nie było jednego zwycięzcy. Francja wyrosła na główną potęgę zachodniej Europy, Szwecja zyskała bałtyckie imperium, a Hiszpania straciła Niderlandy, przy czym jej wojna z Francją trwała aż do 1659 roku. Cesarz nie zdołał zdominować Rzeszy, ale Wilson zwraca uwagę, że austriaccy Habsburgowie utrzymali władzę we własnych krajach i wyszli z wojny silniejsi.41

Pokojowi westfalskiemu często przypisuje się narodziny nowożytnego systemu suwerennych państw. Britannica przedstawia to jako pogląd części badaczy stosunków międzynarodowych, a World History Encyclopedia zaznacza, że badacze się w tej sprawie spierają. Traktaty pozwoliły książętom zawierać sojusze, o ile nie szkodziły one cesarzowi ani Rzeszy. Wilson przekonuje, że nie uczyniły one książąt niezależnymi suwerenami, a politolog Andreas Osiander nazywa utarty obraz roku 1648 w dużej mierze wyobrażonym, zrodzonym z XIX- i XX-wiecznej fascynacji pojęciem suwerenności.42

Ile osób zginęło w wojnie trzydziestoletniej?

Dokładnej liczby nie znamy. Według Britanniki większość historyków szacuje spadek ludności Rzeszy na 15 do 20 procent, z około 20 milionów do 16 lub 17 milionów, wskutek wojny i epidemii, a współczesne badania obniżyły dawne, jeszcze wyższe szacunki. Wilson podaje co najmniej 5 milionów zabitych, czyli mniej więcej jedną piątą ludności, dodając, że niektóre szacunki są znacznie wyższe; World History Encyclopedia i EBSCO przytaczają liczby sięgające około 8 milionów.43

W najciężej doświadczonych krajach, takich jak Wirtembergia, spustoszona przez wojska cesarskie po bitwie pod Nördlingen, zginęła lub zniknęła ponad połowa mieszkańców. Uchodźcy tłoczyli się w miastach, w których szerzyła się dżuma.44

Akwaforta: żołnierze plądrują dużą kuchnię w zagrodzie, wieszają człowieka głową w dół nad ogniem, napadają domowników i wynoszą żywność, zwierzęta i dobytek.
Jacques Callot, Grabież zagrody z cyklu Nędze i nieszczęścia wojny, akwaforta, 1633. Metropolitan Museum of Art. CC0 (The Met), via Wikimedia Commons

Dziedzictwo wojny trzydziestoletniej

W Niemczech wojna stała się narodową traumą, której w pamięci dorównuje według Britanniki tylko II wojna światowa; pamięć o niej trwa do dziś.45

W pamięci Czechów Biała Góra, bitwa znana każdemu uczniowi, oznacza koniec dawnego królestwa stanowego. Historycy oceniają ją ostrożniej niż szkolny obraz narodowej katastrofy.46

Cykle grafik powstające w czasie wojny pokazywały żołnierzy i maruderów krzywdzących zwykłych ludzi, czyli rzeczywistość tego, co Britannica nazywa jej „wilczą strategią”: nieopłacane armie żyły z tego, co zabrały okolicy.47

Najważniejsze bitwy wojny trzydziestoletniej

Poniżej, w porządku chronologicznym, nasze artykuły o bitwach tej wojny, od Czech i Nadrenii po równiny Saksonii i pogranicze francuskie.

  1. 1619
    Bitwa pod Záblatím, 1619Armia cesarska (habsburska) kontra Stany czeskie

    10 czerwca 1619 roku hrabia Buquoy wciągnął czeską armię Mansfelda w pułapkę pod Záblatím. Klęska zakończyła oblężenie Czeskich Budziejowic.

  2. 1619
    Bitwa pod Humiennem, 1619Lisowczycy (polska jazda lekka w służbie Habsburgów) kontra Siedmiogród

    W listopadzie 1619 roku lisowczycy rozbili Siedmiogrodzian Rakoczego pod Humiennem, a Bethlen zwinął oblężenie Wiednia: pierwsza odsiecz wiedeńska.

  3. 1620
    Bitwa na Białej Górze, 1620Cesarz i Liga Katolicka kontra Stany czeskie

    8 listopada 1620 roku armie cesarza i Ligi Katolickiej w dwie godziny rozbiły pod Pragą wojska stanów czeskich, kończąc powstanie, od którego zaczęła się wojna trzydziestoletnia.

  4. 1622
    Bitwa pod Wimpfen, 1622Liga Katolicka i Hiszpania kontra Badenia-Durlach (strona protestancka)

    6 maja 1622 roku Tilly i Córdoba pokonali margrabiego Badenii-Durlach koło Wimpfen nad Neckarem, gdy szczęśliwy strzał wysadził protestanckie wozy z prochem.

  5. 1622
    Bitwa pod Fleurus, 1622Protestancka armia najemna kontra Hiszpania (Armia Flandrii)

    29 sierpnia 1622 roku Mansfeld i Chrystian Brunszwicki przebili się pod Fleurus przez armię hiszpańską do Holendrów; Chrystian stracił rękę, ale ocalił Bergen op Zoom.

  6. 1626
    Bitwa pod Lutter, 1626Liga Katolicka (z posiłkami cesarskimi) kontra Dania-Norwegia i Okręg Dolnosaski

    27 sierpnia 1626 roku armia Ligi Katolickiej Tilly'ego rozbiła pod Lutter am Barenberge Chrystiana IV duńskiego, kończąc jego nadzieje w północnych Niemczech.

  7. 1631
    Bitwa pod Breitenfeld, 1631Szwecja i Elektorat Saksonii kontra Cesarz i Liga Katolicka

    17 września 1631 roku Gustaw Adolf i Sasi starli się z Tillym na północ od Lipska. Sasi uciekli, ale szwedzkie brygady obróciły się i rozbiły armię cesarską.

  8. 1632
    Bitwa pod Lützen, 1632Szwecja i jej protestanccy sojusznicy niemieccy kontra Święte Cesarstwo Rzymskie (armia cesarska)

    16 listopada 1632 roku Gustaw II Adolf zaatakował Wallensteina we mgle pod Lützen. Jego armia wywalczyła pole bitwy, a król zginął w starciu jazdy.

  9. 1636
    Bitwa pod Wittstock, 1636Szwecja i sojusznicy kontra Cesarz i Saksonia

    4 października 1636 roku Szwedzi Banéra oraz Szkoci i Niemcy Lesliego pokonali pod Wittstock liczniejsze wojska cesarskie i saskie, posyłając jazdę przez bagna i lasy na ich tyły.

  10. 1638
    Bitwa pod Rheinfelden, 1638Armia Bernarda Sasko-Weimarskiego (w służbie francuskiej) kontra Cesarstwo i Bawaria

    28 lutego 1638 roku Werth i Savelli odpędzili Bernarda Sasko-Weimarskiego spod Rheinfelden. Świętowali; trzy dni później wrócił, rozbił ich armię i wziął obu do niewoli.

  11. 1643
    Bitwa pod Rocroi, 1643Królestwo Francji kontra Hiszpania Habsburgów

    Młody książę, skazana na zagładę formacja weteranów i dzień, w którym Francja ogłosiła się wielką potęgą Europy.

  12. 1644
    Bitwa pod Fryburgiem, 1644Królestwo Francji kontra Elektorat Bawarii i Cesarstwo

    W sierpniu 1644 roku d'Enghien i Turenne szturmowali bawarskie linie Mercy'ego na wzgórzach nad Fryburgiem; zdobyli pierwszą linię i rozbili się o drugą.

Wojny powiązane

  1. 1568
    Bitwa pod Heiligerlee, 1568Powstańcy niderlandzcy kontra Korona hiszpańska

    23 maja 1568 roku Ludwik Nassau wciągnął królewską armię w bagna przy klasztorze Heiligerlee. W pierwszym zwycięstwie powstania niderlandzkiego zginęli jej wódz i brat Ludwika, Adolf.

Oś czasu wojny trzydziestoletniej

  1. 1618
    Defenestracja praska 23 maja rozpoczyna powstanie czeskie.48
  2. 1619
    Buquoy pokonuje Mansfelda pod Záblatím 10 czerwca; w listopadzie Fryderyk V zostaje koronowany na króla Czech.49
  3. 1620
    Zwycięstwo katolików na Białej Górze 8 listopada.50
  4. 1625
    Do wojny przystępuje Chrystian IV duński.51
  5. 1626
    Tilly pokonuje Chrystiana IV pod Lutter w sierpniu.52
  6. 1629
    Edykt restytucyjny w marcu; pokój w Lubece 22 maja.53
  7. 1630
    Gustaw II Adolf ląduje na Pomorzu; Wallenstein zostaje odwołany.54
  8. 1631
    Rzeź Magdeburga (20 maja); szwedzkie zwycięstwo pod Breitenfeld 17 września.55
  9. 1632
    Gustaw II Adolf ginie pod Lützen 16 listopada.56
  10. 1634
    Wallenstein zostaje zamordowany (25 lutego); zwycięstwo cesarskie pod Nördlingen (6 września).57
  11. 1635
    Pokój praski 30 maja; Francja rozpoczyna wojnę z Hiszpanią.58
  12. 1636
    Banér zwycięża pod Wittstock 4 października.59
  13. 1643
    Książę d'Enghien pokonuje Hiszpanów pod Rocroi 19 maja.60
  14. 1648
    Pokój hiszpańsko-holenderski (30 stycznia); pokój westfalski (24 października).61
  15. 1659
    Francja i Hiszpania zawierają wreszcie pokój.62

Co czytać dalej

Kilka bitew tej wojny znalazło się w naszym rankingu największych bitew nowożytności, a nasze przewodniki po historii wojskowej Niemiec i Francji pokazują ją w szerszym kontekście. Nasz przewodnik po angielskiej wojnie domowej opisuje wojnę toczoną w tych samych dekadach. Przeczytaj naszą biografię Turenne'a, sprawdź, gdzie Gustaw II Adolf plasuje się wśród największych wodzów w historii i sprawdź się w quizie o bitwach epoki nowożytnej.

Przypisy

Numer w tekście odsyła do przypisu; przypis wskazuje prace, na których opiera się dany akapit, a ich pełne opisy są w części Źródła.

  1. Encyclopaedia Britannica, “Thirty Years’ War”; World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”; EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”. ↩
  2. Peter H. Wilson, “The 30 Years’ War (1618-48) and the Second Defenestration of Prague”; Encyclopaedia Britannica, “Thirty Years’ War”; EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”. ↩
  3. Encyclopaedia Britannica, “History of Europe”; EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”; World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”. ↩
  4. Encyclopaedia Britannica, “History of Europe”; Peter H. Wilson, “The 30 Years’ War (1618-48) and the Second Defenestration of Prague”. ↩
  5. Encyclopaedia Britannica, “History of Europe”; World History Encyclopedia, “Peace of Westphalia”; Peter H. Wilson, “The 30 Years’ War (1618-48) and the Second Defenestration of Prague”. ↩
  6. Peter H. Wilson, “The 30 Years’ War (1618-48) and the Second Defenestration of Prague”; Radio Prague International, “The Battle of White Mountain”; Prague Monitor, “The Battle of White Mountain and its consequences”. ↩
  7. Staatliche Museen zu Berlin, “Impressions of the Thirty Years’ War”; Prague Monitor, “The Battle of White Mountain and its consequences”; World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”; Peter H. Wilson, “The 30 Years’ War (1618-48) and the Second Defenestration of Prague”. ↩
  8. Encyclopaedia Britannica, “Thirty Years’ War”; Peter H. Wilson, “The 30 Years’ War (1618-48) and the Second Defenestration of Prague”; EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”. ↩
  9. Encyclopaedia Britannica, “Thirty Years’ War”; World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”. ↩
  10. Encyclopaedia Britannica, “Germany”; World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”; Peter H. Wilson, “The 30 Years’ War (1618-48) and the Second Defenestration of Prague”; EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”. ↩
  11. Encyclopaedia Britannica, “Thirty Years’ War”; Encyclopaedia Britannica, “Gustav II Adolf”; World History Encyclopedia, “Gustavus Adolphus”; Peter H. Wilson, “The 30 Years’ War (1618-48) and the Second Defenestration of Prague”. ↩
  12. Encyclopaedia Britannica, “Thirty Years’ War”; World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”. ↩
  13. Prague Monitor, “The Battle of White Mountain and its consequences”; HistoryWorld, “History of the Thirty Years’ War”; Národní památkový ústav, “Třicetiletá válka v jižních Čechách”; World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”. ↩
  14. Encyclopaedia Britannica, “Germany”; The World of the Habsburgs, “The Battle of White Mountain, 1620”; Radio Prague International, “The Battle of White Mountain”; HistoryWorld, “History of the Thirty Years’ War”. ↩
  15. Prague Monitor, “The Battle of White Mountain and its consequences”; The World of the Habsburgs, “The Battle of White Mountain, 1620”; Peter H. Wilson, “The 30 Years’ War (1618-48) and the Second Defenestration of Prague”; Radio Prague International, “The Battle of White Mountain”. ↩
  16. Encyclopaedia Britannica, “Germany”; World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”; EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”; Deutsche Biographie, “Georg Friedrich, Markgraf von Baden-Durlach”. ↩
  17. Encyclopaedia Britannica, “Germany”; Peter H. Wilson, “The 30 Years’ War (1618-48) and the Second Defenestration of Prague”; World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”. ↩
  18. Encyclopaedia Britannica, “Germany”; HistoryWorld, “History of the Thirty Years’ War”; Heeresgeschichtliches Museum Vienna, “The Thirty Years’ War”. ↩
  19. Encyclopaedia Britannica, “Johann Tserclaes, count von Tilly”; EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”; HistoryWorld, “History of the Thirty Years’ War”. ↩
  20. Encyclopaedia Britannica, “Germany”; EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”; HistoryWorld, “History of the Thirty Years’ War”. ↩
  21. Encyclopaedia Britannica, “Gustav II Adolf”; World History Encyclopedia, “Gustavus Adolphus”; Peter H. Wilson, “The 30 Years’ War (1618-48) and the Second Defenestration of Prague”; Encyclopaedia Britannica, “Germany”. ↩
  22. German Historical Institute, “The Imperial Troops under Tilly Storm Magdeburg (1631)”; World History Encyclopedia, “Gustavus Adolphus”; Encyclopaedia Britannica, “Johann Tserclaes, count von Tilly”. ↩
  23. EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”; World History Encyclopedia, “Gustavus Adolphus”; Encyclopaedia Britannica, “Johann Tserclaes, count von Tilly”; The Past, “The Battle of Lützen”. ↩
  24. EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”; Encyclopaedia Britannica, “Gustav II Adolf”; World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”; The Past, “The Battle of Lützen”. ↩
  25. EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”; World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”; Heeresgeschichtliches Museum Vienna, “The Thirty Years’ War”. ↩
  26. EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”; World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”; Encyclopaedia Britannica, “Germany”; HistoryWorld, “History of the Thirty Years’ War”. ↩
  27. EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”; Peter H. Wilson, “The 30 Years’ War (1618-48) and the Second Defenestration of Prague”; HistoryWorld, “History of the Thirty Years’ War”; World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”. ↩
  28. Encyclopaedia Britannica, “Battle of Wittstock”; World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”; Encyclopaedia Britannica, “Germany”; Encyclopaedia Britannica, “Henri de La Tour d’Auvergne, vicomte de Turenne”. ↩
  29. Encyclopaedia Britannica, “Battle of Rocroi”; Encyclopaedia Britannica, “Louis II de Bourbon, 4e prince de Condé”; Helion & Company, “The Battle of Rocroi 1643”. ↩
  30. World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”; Peter H. Wilson, “The 30 Years’ War (1618-48) and the Second Defenestration of Prague”; EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”. ↩
  31. Encyclopaedia Britannica, “Thirty Years’ War”; EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”. ↩
  32. World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”; Encyclopaedia Britannica, “Germany”. ↩
  33. Encyclopaedia Britannica, “Johann Tserclaes, count von Tilly”; World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”; The Past, “The Battle of Lützen”. ↩
  34. Encyclopaedia Britannica, “Germany”; HistoryWorld, “History of the Thirty Years’ War”; Heeresgeschichtliches Museum Vienna, “The Thirty Years’ War”. ↩
  35. Encyclopaedia Britannica, “Gustav II Adolf”; EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”; World History Encyclopedia, “Gustavus Adolphus”. ↩
  36. EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”; World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”. ↩
  37. Encyclopaedia Britannica, “Battle of Rocroi”; Helion & Company, “The Battle of Rocroi 1643”. ↩
  38. Encyclopaedia Britannica, “Peace of Westphalia”; World History Encyclopedia, “Peace of Westphalia”; EBSCO Research Starters, “Peace of Westphalia”. ↩
  39. Encyclopaedia Britannica, “Peace of Westphalia”; Encyclopaedia Britannica, “Germany”; EBSCO Research Starters, “Peace of Westphalia”; Peter H. Wilson, “The 30 Years’ War (1618-48) and the Second Defenestration of Prague”. ↩
  40. Encyclopaedia Britannica, “Peace of Westphalia”; EBSCO Research Starters, “Peace of Westphalia”; World History Encyclopedia, “Peace of Westphalia”; Peter H. Wilson, “The 30 Years’ War (1618-48) and the Second Defenestration of Prague”; EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”. ↩
  41. Encyclopaedia Britannica, “Thirty Years’ War”; EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”; Peter H. Wilson, “The 30 Years’ War (1618-48) and the Second Defenestration of Prague”; World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”. ↩
  42. Encyclopaedia Britannica, “Peace of Westphalia”; World History Encyclopedia, “Peace of Westphalia”; Peter H. Wilson, “The 30 Years’ War (1618-48) and the Second Defenestration of Prague”; Andreas Osiander, International Organization. ↩
  43. Encyclopaedia Britannica, “Germany”; Peter H. Wilson, “The 30 Years’ War (1618-48) and the Second Defenestration of Prague”; World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”; EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”. ↩
  44. Encyclopaedia Britannica, “Germany”; Encyclopedia.com (Gale, Europe, 1450 to 1789; World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”. ↩
  45. Encyclopaedia Britannica, “Germany”; Peter H. Wilson, “The 30 Years’ War (1618-48) and the Second Defenestration of Prague”. ↩
  46. Radio Prague International, “The Battle of White Mountain”; Prague Monitor, “The Battle of White Mountain and its consequences”. ↩
  47. Staatliche Museen zu Berlin, “Impressions of the Thirty Years’ War”; Encyclopaedia Britannica, “Thirty Years’ War”; World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”. ↩
  48. Staatliche Museen zu Berlin, “Impressions of the Thirty Years’ War”; Prague Monitor, “The Battle of White Mountain and its consequences”. ↩
  49. Národní památkový ústav, “Třicetiletá válka v jižních Čechách”; HistoryWorld, “History of the Thirty Years’ War”; Prague Monitor, “The Battle of White Mountain and its consequences”. ↩
  50. Radio Prague International, “The Battle of White Mountain”; HistoryWorld, “History of the Thirty Years’ War”. ↩
  51. Encyclopaedia Britannica, “Thirty Years’ War”; EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”. ↩
  52. EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”; Encyclopaedia Britannica, “Johann Tserclaes, count von Tilly”. ↩
  53. Encyclopaedia Britannica, “Germany”; EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”; HistoryWorld, “History of the Thirty Years’ War”. ↩
  54. Encyclopaedia Britannica, “Gustav II Adolf”; World History Encyclopedia, “Gustavus Adolphus”; HistoryWorld, “History of the Thirty Years’ War”. ↩
  55. German Historical Institute, “The Imperial Troops under Tilly Storm Magdeburg (1631)”; EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”; Encyclopaedia Britannica, “Johann Tserclaes, count von Tilly”. ↩
  56. EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”; The Past, “The Battle of Lützen”. ↩
  57. EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”; World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”. ↩
  58. EBSCO Research Starters, “Thirty Years’ War”; HistoryWorld, “History of the Thirty Years’ War”; Peter H. Wilson, “The 30 Years’ War (1618-48) and the Second Defenestration of Prague”. ↩
  59. Encyclopaedia Britannica, “Battle of Wittstock”; World History Encyclopedia, “Thirty Years’ War”. ↩
  60. Encyclopaedia Britannica, “Battle of Rocroi”; Helion & Company, “The Battle of Rocroi 1643”. ↩
  61. World History Encyclopedia, “Peace of Westphalia”; Encyclopaedia Britannica, “Peace of Westphalia”; EBSCO Research Starters, “Peace of Westphalia”. ↩
  62. Encyclopaedia Britannica, “Germany”; Peter H. Wilson, “The 30 Years’ War (1618-48) and the Second Defenestration of Prague”. ↩

Źródła

Najczęściej zadawane pytania

Kto wygrał wojnę trzydziestoletnią?

Nikt nie wygrał w pełni. Najwięcej zyskały Francja i Szwecja: Szwecja otrzymała ziemie nad Bałtykiem, a Francja zachowała Metz, Toul i Verdun i zyskała ziemie w Alzacji. Hiszpania uznała niezależność Republiki Zjednoczonych Prowincji, a cesarz nie zdołał zdominować Rzeszy, choć utrzymał mocną władzę w dziedzicznych krajach Habsburgów.

Kiedy zaczęła się i skończyła wojna trzydziestoletnia?

Liczy się ją od defenestracji praskiej z 23 maja 1618 roku, która rozpoczęła powstanie czeskie, do pokoju westfalskiego podpisanego w Osnabrück i Münster 24 października 1648 roku. Wyrosła z niej osobna wojna Francji z Hiszpanią, która trwała aż do 1659 roku.

Jakie były przyczyny wojny trzydziestoletniej?

Religia i polityka jednocześnie. Pokój augsburski z 1555 roku nie dał praw kalwinistom i pozostawił spór o dobra kościelne, książęta Rzeszy rywalizowali o swoje miejsce w jej ustroju, a w Czechach dążenie Ferdynanda II, by uczynić katolicyzm sprawdzianem lojalności, sprowokowało protestanckie stany do powstania w 1618 roku.

Ile osób zginęło w wojnie trzydziestoletniej?

Nikt tego dokładnie nie wie. Według Britanniki większość historyków szacuje spadek ludności Rzeszy na 15 do 20 procent, z około 20 do 16 lub 17 milionów. Peter H. Wilson podaje co najmniej 5 milionów zabitych, a niektóre szacunki sięgają około 8 milionów. Niektóre kraje, jak Wirtembergia, straciły ponad połowę mieszkańców.

Co było punktem zwrotnym wojny trzydziestoletniej?

Zwykle wymienia się dwie bitwy. Breitenfeld we wrześniu 1631 roku, pierwsze wielkie zwycięstwo protestantów, przerwał pasmo sukcesów katolików. Nördlingen we wrześniu 1634 roku załamał pozycję Szwecji i doprowadził do pokoju praskiego, po czym w 1635 roku Francja otwarcie przystąpiła do wojny, by nie dopuścić do pełnego zwycięstwa Habsburgów.

Czy wojna trzydziestoletnia była wojną religijną?

Częściowo. Wyrosła ze sporów katolików, luteran i kalwinistów, a wielu współczesnych uważało, że chodzi o ich wiarę. Strony nigdy jednak nie podzieliły się równo według wyznań: większość luterańskich książąt pozostała neutralna albo poparła katolickiego cesarza, a katolicka Francja walczyła z katolickimi Habsburgami z powodów politycznych.

Co postanowił pokój westfalski?

Dał kalwinistom taki sam status prawny jak katolikom i luteranom, ustalił stan posiadania dóbr kościelnych według 1 stycznia 1624 roku, przyznał Szwecji Pomorze Przednie, Bremę i Verden, a Francji Metz, Toul, Verdun i ziemie w Alzacji oraz potwierdził niezależność Republiki Zjednoczonych Prowincji i Konfederacji Szwajcarskiej.

Chwała oręża Twojej ojczyzny

Punkty zwrotne dziejów

Maraton, Gaugamela, Kanny, Konstantynopol, Waterloo, Stalingrad: dni, w których świat zmienił kurs.

Na podstawie kraju, którego nie zapisujemy · dlaczego? ·

Śledź tę wojnę scena po scenie

Echoes of Battle ożywia wielkie bitwy historii, scena po scenie, na prawdziwej mapie. Zaciągnij się poniżej, a gdy aplikacja wystartuje, wyślemy Ci meldunek na skrzynkę.

Albo zaopatrz kampanię na Ko-fi ›